Capitulum. IX.

jmanifeſto. In ciuitate gͦ ꝯcipi voluit vt on̄dēty ꝓ oībꝰ venit. in via aūt natꝰ vt on̄de̓t qꝛ natob̓ factꝰ ē via ad regnū celoꝝ. Exͣ portā paſſꝰddon̄dendū ꝙ ꝑ ipſiꝰ paſſionē nō liberemur niſia ꝯuerſiōe peccati ad ip̄m ⁊ poſt ip̄m egrediamur: iō etiā ī ciuitate ꝯcipi voluit: ad on̄dēdūꝙ qn̄ de cel̓ venit: nō ſine cel̓ ⁊ ciuitate regni celeſtis venit: ſꝫ ip̄am ciuitatē regni nobis fecū tulit. Nō ſic lucifer deſcēdit: ſꝫ ſicut fulgur de celoip̄m celū deſerēs: ⁊ ſecū vbicūqꝫ ignem portās:pn̄s aūt ad nos veniēs: id qd̓ erat ꝑmanſit: ⁊ debonis pr̄nis nō expulſus fuit: ſꝫ ī vtero mr̄is vtin ciuitate dn̄i regnū celoꝝ fuit. ¶ Quantū adnomē ciuitatꝭ dicit euāgeliſta ꝙ erat nazareth:qd̓ etiā nō vacat a myſterio. Interp̄tat̉ eniꝫ nazareth flos. Sicut aūt diuine gnātioni ita ⁊ humane aſſimilat̉ generatō fioris de flore: flos enīpullulat de vno: ⁊ in decore eſt cū ſpe vtilitatꝭ infructu. Sil̓r ẜm diuinaꝫ generationem ꝓceditfiliꝰ de vno .ſ. pr̄e: qͥ eſt in celis ſine mr̄e: ⁊ ẜm generationē humanā de vna .ſ. mr̄e in terris ſinepr̄e. vn̄ ipſe ſponſus eccl̓ie ait ī cant. Ego flosi. Bn̄ gͦ in nazareth ꝯceptꝰ fuit: qͥ ſicut flosine mixtione de vna mr̄e ſaluo virginicore: et matris vtilitate ꝓceſſit. Un̄. b.Bernh. Seīa diuine cognitiōis eē vident̉ allocutiones ⁊ ꝓmiſſiones facte ad patres. Floruitaūt hoc ſemen ī mirabilibꝰ: qͥ on̄ſa ſūt ī exitu deegypto. ſuſceptio aūt huiꝰ ſemīs iſta ⁊ hoꝝ florum fructꝰ ē nazareth. Nūciat̉ gͦ xp̄s nazare thnaſciturꝰ: qꝛ ī flore ſperat̉ fructꝰ ꝓceſſurꝰ. Nomē gͦ ciuitatis in qͣ ꝯcipit̉ expͥmit ⁊ ſtatū tp̄is ⁊finē oꝑis ad quē venit. Cū enī xp̄s cōcipit̉ hyens trāſijt: tp̄s innouatiōis aduenit: fructꝰ appropinqͣuit: oībꝰ ſe exhibuit: medicinā ꝯfecit: ſēſuꝫ refecit: coronādus pauperibꝰ venit. He autē ſunt ꝓpͥetates floris: ꝓpter qͣs ꝯgruit nazareth ad locū diuine ꝯceptionis: nō obſtat quodMicheas ait. Tu bethleē terra iuda ⁊cͣ. ex teexiet dux qͥ regat ppl̓m meū: qꝛ loqͥtur de exitueiꝰ ex vtero .i. natiuitate q̄ fuit in bethleē. Et qd̓etiā dn̄s in p̄s. de fructu vētris tui ponā ſuꝑ ſidē tuā: q̄ ſedes regni dauid fuit in hierl̓m: loqͥde modo obtinēdi regnū dauid ſpūale: ſecūduꝫius ⁊ actū: ⁊ vtrūqꝫ fuit factū in iudea ⁊ hierl̓m.qꝛ ibi paſſus ē dn̄s. Et ꝑ ius redēptiōis regnūaccepit ſuꝑ eos: ꝓ quibꝰ paſſus ē. Ibi etiam reſurrexit ⁊ tūc actualit̓ in throno regni ſedit.¶ Quātū aūt ad locū habitatiōis: dicēdum ꝙfuit miſſus ad domum vbi habitabat. b. maria.Dicit̉ enī euāgeliſta. Ingreſſus angelꝰ ad eaꝫ.ſ. in hoſtiū domꝰ ſue: ſꝫ videt̉ ꝙ potiꝰ debuerit fieri iſta nūciatio ī templo: qꝛ dignior oꝑatio debet fieri in digniori loco: vn̄ or̄o q̄ eſt opꝰ valdedignū: nā tūc loqͥmur cū deo: fit cōiꝰ in tēplo: qd̓xp̄s on̄dit dicēs Luc. xix. Domꝰ mea domusoronis vocabit̉: ſꝫ iſta nūciatio ⁊ ꝯceptio fuit di

gniſſima oꝑatio gͦ ⁊cͣ. Cōceptio etiā lohā. baptiſte fuit nūciata in templo vt pꝫ Luce .i. gͦ multomagꝭ iſta q̄ ſine ꝯꝑatione fuit dignior. Ad q̄ rn̄det Alber. vbi ſupra ꝙ locꝰ nō ſanctificat hoīeꝫſꝫ homo locū vt dicit Chryẜ. di. iiij. Multi. digniꝰ gͦ templū ⁊ locus ī quo habitat maioris dignitatis ⁊ ſāctitatis ꝑſona ⁊ in qͦ exercetur ꝑfectior oꝑatio. Erat ergo digniſſima habitatio īterra illa: in qͣ habitabat digniſſima ⁊ ſāctiſſimacreaturarū: quam ip̄e ſanctꝰ ſanctoꝝ ſꝑ inhabicauit: nunqͣꝫ ſolaꝫ reliquit: quā multitudo angeloꝝ frequētauit. Exercebat̉ etiā ibi in nobiliſſima oꝑatione .ſ. ſanctiſſimo ꝯtēplationis: or̄oisdeuotiōis oblatione. Digniꝰ ergo oratoriū iſtd̓qͣꝫ illud iudaicū: in qͦ fiebat thauroꝝ ⁊ vituloruꝫmactatio: thuris incēſatio. Fiebat ergo iſta annūciatio ⁊ incarnatio in loco digniſſimo in templo .ſ. ſacratiſſimo vteri virginal̓. Un̄ canit deea eccleſia. Templum dn̄i ſacrariū ſpūſſancti.Et beatꝰ Bern. ait ꝙ non fuit locꝰ dignior vtero virginali. Et quia dicit ingreſſus ad eā. dicitalber. Credimꝰ angelum clauſis ianuis domꝰad eam intraſſe: ⁊ hoc potuiſſe propter natureſue ſubtilitatem: ⁊ aſſumpti etherei corꝑis qͣlitatem: qd̓ elicit ex verhis. b. Bern̄. ſic dicentis.¶ Ingreſſus ad eam puto in ſecretariū pudici cubiculi: vbi illa forſan clauſo hoſtio orabatpr̄em ſuum in abſcōdito: ſolēt angeli aſtare orātibꝰ ⁊ delectari in his qͦs vident: puras manꝰ īoratione leuare: holocauſtum ſancte deuotionis gaudent ſe deo offerre in odorē ſuauitatisMarie aūt or̄oes quātū placuerint ī ꝯſpectualtiſſimi: angelus indicauit: qͥ ingreſſus ad eaꝫreuerent̉ ſalutauit. Nec fuit difficile angelo ꝑclauſū hoſtiū intrare: penetrare ad abdita v̓ginis qͥ vtiqꝫ ex ſb̓tilitate ſb̓ſtantie ſue hͦ hꝫ in natura ꝙ nec ferreis ſeris eiꝰ arceat̉ ingreſſus: qͦcunqꝫ ſuus euꝫ ferat impetꝰ. Angelicis enī ſpiritibꝰ parietes nō obſiſtūt ſꝫ cūcta illis viſibiliacedūt ⁊ ſolida ⁊ ſpiſſa penetrabilia ſunt eis ⁊ ꝑuia. Suſpicādū igit̉ non ē: ꝙ apertū hoſtiū angelꝰ inuenerit virginis: cui nimiruꝫ in ꝓpoſitoerat frequētias hoīm fugere: vitare colloqͥa: nevel orantis ſilētium ꝑturbaret: vel ꝯtinētis caſtitas tēptaret̉. Clauſerat inquā ſuꝑ ſe illa hora habitaculū ſuū prudētiſſima v̓go: ſꝫ hōibꝰ nōangelis. Et ſic potuit ad eaꝫ intrare angelꝰ: ſednulli hominum facilis patebat acceſſus. Hec.§. VI.beatꝰ Bernhardus.Quinto et ultimo querendū qͣ locutione locutꝰ ē ad eā in hac miſſiōe:Hn̄t enim angeli ſuas locutiones ad inuiceꝫ etad animas beatas ſpirituales nobis ignotasmanifeſtantes ſuas cogitationes et affectus.Habent ⁊ ſuas locutiones ad homines: cū adeos mittūtur. Aliqn̄ interiores .ſ. illuminādo ⁊