TitulusXV.

diuinitus affatū. Et iteꝝ in officio: Gaude maria virgo q̄ gabri. archan. dictis credidiſti. Etipſe. b. Grego. ait in homel̓. ꝙ archangeli ſuntqui ſūma nūciant. Un̄ credibile ē ẜm. b. Tho.vbi ſupra ꝙ fuit iſte ſūmus ī ordine archangeloꝝ: ⁊ ſic pōt intelligi dictū. b. Gregꝭ. cū dicit ꝙdebuit venire ad annūciādum ſummū angelūnō reſpectu omniū ordinū ſꝫ reſpectu angeloꝝ⁊ archangeloꝝ. Gabriel autē dicit̉ ꝙ interp̄tat̉fortitudo dei: qꝛ nūciabat dn̄m fortiſſimū ī preliū ad demōes expugnādos. Dicit aūt Alber.vbi ſupra ꝙ ideo iſte angelꝰ nō fuit de maioribꝰſꝫ archangelꝰ quod factu fuit in honorationembeate marie: qꝛ ſi quis de ſuꝑioribꝰ mitteret̉: abillo illuminari crede̓tur: de inferioribꝰ aūt mittit̉: vt on̄datur ꝙ angelꝰ tm̄ eſt myſterial̓ negocij nunciꝰ ⁊ exterior delator: deꝰ aūt per ſe ipſuꝫē negocij inuētor: ⁊ intelligētie inſpirator ⁊ mētis ad conſēſum inclinator: nihil ergo illuminationis ī hoc ab angelo virgo accepit: vn̄ in euāgelio augelus dr̄ ꝑ totum: nō archangelus ad.§. III.tollēdam talem opinionem.Secundo uidendū eſtin qua ſpecie miſſus ē angelus ad mariam. b.Tho. iij. ꝑte. q. xxx. ꝙ in ſpecie corꝑali appare̓thoc ꝯueniens fuit. Primo quātū ad id qd̓ nūciabat̉. Venerat enī angelꝰ nunciare incarnationē inuiſibilis dei: vnde etiam conueniens fuitvt ad huiuſmodi rei declaratōem inuiſibil̓ creatura ſcꝫ angelꝰ in ſua ſb̓a inuiſibilis oculis nrīscorporeis formā aſſumeret in qua viſibilter appareret: cū etiā oēs apparitōnes veteris teſtamēti ad hanc apparitonem ordinētur qͣ filiꝰ deiin carne apparuit. Secundo hoc congruū fuitdignitatis matris dei: que nō ſoluꝫ mēte: ſed incorꝑeo vētre erat dei filiū receptura: ⁊ ideo nōſolū mens eiꝰ ſꝫ etiā ſenſus corꝑei erāt viſiōe angelica refouēdi. Tertio cōgruit certitudini eiꝰqndo nūciabat̉. Ea enī que ſunt oculis ſb̓iectacertiꝰ app̄hēdimꝰ: qͣꝫ ea q̄ imaginamur. vn̄ dicitChryſ. ſuꝑ math. ꝙ angelꝰ nō in ſomnis: immoviſibiliter virgini aſtitit. Naꝫ qꝛ magnā valderelatōem ab angelo accipiebat: egebat tāte reteuētus viſione ſolēni ſcꝫ corꝑali. Quāuis autēītellectual̓ viſio ſit potior qͣꝫ viſio imaginaria vl̓corꝑalis: tamē b. aug. dicit ꝙ eſt excellētior viſio ſeu ꝓphetia que hꝫ ſimul intellectualē ⁊ imaginaria viſionē: qͣꝫ illa que hꝫ alterū tm̄. Beataaūt virgo nō ſolū percepit viſionem corꝑalē inangelo nūcio: ſed etiā intellectualē illuminationē: vnde talis apparitio nobilior fuit: ⁊ adhucnobilior fuiſſet ſi angelū intellectuali viſione inſua ſb̓a vidiſſet: ſed hoc nō patiebat̉ ſtatꝰ eiꝰ cuꝫeſſet viatrix. Non enī viator homo angelū pereſſentiā videt. ¶ Apparēs aūt angelꝰ in ſpeciecorꝑali quā ip̄e aſſumpſit ex aere denſato: ſe ob

tulit virgini in forma humana magꝭ qͣꝫ alia forma corꝑea. Et ratio eſt ẜm alber. vbi ſupra: qͥavirgo ſenſibiliter ab angelo illuminari debuit.Illuminatio aūt fenſitiua ad cognitōem fit mediante locutōe: ergo mediū illumīatōis debuiteſſe locutiuū. Sed nullū ſenſitiuū eſt locutiuuꝫniſi homo: ⁊ ideo decuit vt ipſe in ſpecie hūananō alia appareret: vt ſicut nobiliſſimū intellectiuū erat qd̓ illuminabat eam interiꝰ ſcꝫ deus: ſicnobiliſſimū eſſet inſtrumētuꝫ ꝑ qd̓ illuminabat̉exteriꝰ ſcꝫ ſpēs humana. Et hec forma hūanafuit in ſexu virili ẜm alb̓ qd̓ pꝫ ex v̓bis b. amb.tacētis ſuꝑ lucā. Trepidare virginū eſt: et adoēs viri ingreſſus pauere: ⁊ oēs viri affatꝰꝑreri. Qd̓ ideo dicit: qꝛ euāgeliſta ait ꝙ turbaeſt in ſermone angeli: qꝛ ſpēm viri hēbat. Ietiā hoc ex eo ꝙ in oībꝰ alijs apparitōibꝰ anclorū figuratiuis huiꝰ annūciatōis angeli apruerūt in forma virorū: vt qn̄ apparuerūt tresviri .i. angeli abrahe: Gen̄. xviij. Ratio etiā hꝰeſt ẜm alb̓. qꝛ ſexus femineꝰ nō eſt illuminatiuꝰ:ſed magis illuminabilis ẜm apl̓m dicētē. Mulieres in eccl̓ia taceāt: ſed domi viros ſuos int̓rogēt. Caput enī mulieris eſt vir. Unde cumilluminās inqͣꝫtū hiꝰ dignior ſit illuminato potius illuminatio fieri debuit beate marie ī ſexudigniori ſcꝫ virili qͣꝫ femineo. ¶ Miſſus autangelus apparuit in forma humana virili: nōqͥdē in etate puerili nec ſenili: ſed iuuenili. Cuiꝰratio eſt ẜm alber. qꝛ ſenex inquātū hiꝰ dicit defectū: ⁊ ſil̓r puer: ſed iuuenis dicit nouitatē ciꝑfectōe. Hic aūt nūciabat̉ ille qui fuit nouꝰ ẜhumanitatē: ꝑfectꝰ ẜm diuinitatē. Ergo in ſpecie iuuenili debuit nūciari. Et ad idē facit quait diony. dicēs: ſigna innouātis ⁊ ſemꝑ viuvirtutis. Innouatis: ecce nouitas hūanitaSemꝑ vitalis virtutis: ecce eternitas deitat.Et ſic iuuenile nomē ꝯplectit̉ humanitatē etenāqꝫ deitatē: quā vtrāqꝫ xp̄s nūciatus habuit.Cōgruebat ergo forma iuuenilis illuminatiſenſibili: nō aūt pueri vel ſenis forma: qꝛ ꝑuenō perfecte vtunt̉ diſcretōe ſenſuū: ⁊ ſenes deficiūt ẜm ſenſum. Neutra ergo etas ꝯueniebatilluminatōi ſenſibili: vbi neceſſaria eſt ⁊ diſcretio ſenſuū: ⁊ vigor organorū. ¶ Miſſus etiaꝫcredēdū eſt apꝑuiſſe albis indutꝰ: qꝛ ī ſcpͥturisſic legūt̉ apparuiſſe. Nā in reſurrectōne viderumt mulieres in monumēto duos angelos inalbis ſedentes. Et poſt aſcenſionem xp̄i immdiate apparuerūt duo viri in vēſtibꝰ albis act..i. ideſt angeli dei. Et vt dicit b. greg. Candorveſtis iocuditatē indicat future ſolēnitatis. Etqꝛ maximū feſtū fuit hōibꝰ qn̄ diuītas corta fuit nr̄e humanitati in iſto myſterio: iovideri ꝙ angelꝰ iſte debuit apparere marie albis indutꝰ. Sed qꝛ quē nūciauit .ſ. ieſum zacharias propheta in figurā vidit indutū veſtibus