Capitulum. IX.

de miſſione angeli in hͦ ſermone ſciendū: ꝙ iſtanūciatio fuit ſuprema: ⁊ finis: ac ꝯplemētū oīmnūciationū ꝓphetaliū de incarnatione loquentiū: ⁊ qꝛ beatitudo que nūciat̉ immediate beatemarie: in ip̄a ⁊ ꝑ ipſam annūciat̉ toto humanogeneri: ꝯſequenda ꝑ incarnationē: cū homo inhoc fuerit vt recipiēs eā: nō decuit vt homo hulus eſſet nūcius: hominū etiā reciꝑe illuminationes. Angeloꝝ autem ē nūciare. Sꝫ ⁊ cū nullus hominū fuerit ſuperior beata maria: ſꝫ ip̄aoēs excelleret. Inferioruꝫ autem ē reciꝑe illuminationes a ſuꝑioribꝰ: apparet ꝙ non debuitſta reuelatio: vl̓ nūciatio incarnationis fieri ꝑhominē: cū quilibet eēt inferior virgine. Etſi diceret̉: ꝙ eadē ratione nō debuit fieri etiam ꝑ angelū: qꝛ fuit maior angel̓ ꝑfectōe gratie ſuꝑ eosexaltata. Rn̄det. b. Tho. ī. iij. ꝑte. q. xxx. ꝙ mater dei erat ſuꝑior angel̓ quātū ad dignitatē adindiuinitꝰ eligebat̉. Sꝫ quātū ad ſtatum vitis inferior erat angel̓: ſicut etiā xp̄s ꝓpt̓ilitatē aſſumptā: dr̄ paulo minus angelisoratꝰ. Sed qꝛ xp̄s erat viator ſimul ⁊ ꝯprejſor: iō nō egebat quantū ad cognitionē diuiriū ab angelis īſtrui. Mater autē dei in vitanōdum erat in ſtatu cōprehēſorū: ⁊ ideo de conceptū diuino erat ꝑ angelū inſtruēda. ¶ Fuitergo ad hoc miſſus angelꝰ gabriel: ⁊ hoc triplici rōe: ẜm. b. Tho. in. iij ꝑte. q. xxx. Fuit conueniēs myſteriū incarnatiōis nūciari per angelūmiſſum: vt dicit̉ in euāgelio. Primo vt in hocſeruaret̉ diuina ordinatio ẜm quā mediātibꝰ angelis diuina ad hoīes ꝓueniūt: vnde oēs reueōes diuinoꝝ facte ſunt miniſterio angl̓oruꝫ:pꝫ in Dan. ⁊ Apoc. xij. ca. ⁊ lege diuina dataper angelos ẜm apl̓m. Vnde diony. dicit in li.celeſtis hierarchie. iiij c. ꝙ diuinū ieſu benignitatis myſteriū: angeli primū edocti ſunt: poſteaer ip̄os ad nos cognitōis gr̄a trāſiuit. Sic diuiniſſimꝰ gabriel ad zacharia quideꝫ dicebat ꝓphetā eſſe venturū ex ip̄o. Mariā autē quō inip̄a thearchitū ineffabilis dei formatiōis myſteū. Nec eſt cōtra qd̓ ait idē diony. c. vij. ſcilꝫ ꝙriſto aſcēdēte angeli querūt de ip̄o. Quis eſtſte qui venit de edom. Iſa. lxiij. qͣſi ignorantesmyſteriū incarnatōis. Nō enī querūt qͣſi ignorātes tale myſteriū: ſed ꝑfectius ſcire cupiēteshuiꝰ myſterij rōes: que ſunt incomprehēſibilesintellectui creato ẜm b. tho. vbi ſupra. Un̄ madicit: vtrū angeli cognouerīt futurā incaronē: ambigere nō oportet. Latuit aūt eoseſtigabilis dn̄i ꝯceptio atqꝫ modꝰ qual̓r totus in genitore totꝰ manebat in oībꝰ: nec nō ⁊v̓ginis cellula. ¶ Secūda ratio eſt: quia cōueniens fuit reparatiōem: que futura erat ꝑ xp̄mnūciari per angelū: vt coreſpōderꝫ reparatiolapſui: vt ſicut per angelū ſed malū: nūciatū eſtvbū femine ſcilꝫ eue. Unde ſecuta eſt mors: ſic

per angelū bonū nūciaret̉ verbū marie: vn̄ reparata eſt vita. Et hoc eſt quod dicit Beda inhomel̓. Aptū humane reſtauraiōnis prīcipiūvt angelꝰ a deo mitteret̉ ad mulierē partui cōſecrandā diuino: qꝛ prima ꝑditōis humane cauſa fuit: cū ſerpēs a diabolo mittebat̉ ad muliereſpiritu ſuperbie decipiendā. Poteſt ⁊ huic rōiaddi ⁊ hoc: quia cum ex ip̄a reparatōe humanigeneris per incarnatiōem reſtaurabāt̉ ⁊ ruineangelorū ex hōibus aſſumēdis in eoꝝ ꝯſortiū:fuit decēs ꝙ etiaꝫ angeli cōcurrerēt in hͦ myſterio videlicet nūciādo ip̄m. ¶ Tertia ratio eſt:quia cōueniebat hoc v̓ginitati mr̄is dei. Omeenī aīal diligit ſibi ſimile: ⁊ delectabiliter cōuerſatur cū eo: ouis cū oue: hō cū hoīe: in quꝰ cuminiquo: caſtus ⁊ innocens cuꝫ cupido ⁊ ſancto.Hanc rōem tangit b. hiero. in ſermone de aſſūptione dicēs. Bene angelꝰ ad v̓ginē mittit̉: qͥaſemꝑ angelis cognata eſt v̓ginitas. Profectoin carne eſſe: ⁊ p̄ter carnē viuere .i. in v̓ginitatenō terrena vita ē: ſed celeſtis: Hec ille. De vitaenī celeſti dicit̉ ꝙ in futura reſurrectōe: neqꝫ nubent neqꝫ nubent̉: ſed erūt ſimiles angelis demat. xxij. Et aliꝰ dicit v̓ginitas ſoror ē angeloꝝApte ergo miſſus ē angelꝰ v̓go ad maria v̓ginem deſponſatam ioſeph virgini. .§. II.Sed nūcuidēdum eſtcirca ip̄m nunciū de quo ordine miſſus eſt. Secūdo in qua ſpecie miſſus eſt. Tertio in qͦ tēꝑemiſſus eſt. Quarto in quo loco miſſus ē. Quīto qua locutōe vſus eſt. ¶ Quātū ad primū cūſint ordines nouē in celeſti hierarchia: de quoilloꝝ miſſus ſit dicēdū. Et qͥdā dixerūt circa hͦfuiſſe hunc gabrielē de ſupremo ordine ſcꝫ feraphin. Mouent̉ ad hoc: qꝛ. b. greg. dicit ꝙ ſummū angelū venire dignū erat que ſummū oīmnūciabat ſcꝫ dn̄m incarnandū. Gabriel enī ſiueſit nomē ꝓpriū alicuiꝰ angeli: ſiue nomē cōe deſignās officiū ad qd̓ mittit̉: non expͥmit magisvnū ordinē qͣꝫ aliuꝫ. Si enī ſeraphi miſſus fuitad Iſaiā ad purgādū calculo ignito labia eiusIſa. vi. Quare non multo magis ad virgineꝫſignificādū purgatiōem totiꝰ mūdi. Et ſi dicat̉illū miſſuꝫ ad iſaiā non fuiſſe de ſup̄mo ordine:quia illi non mittunt̉: ſed ſemꝑ aſſiſtūt: ſꝫ dictꝰeſt ſe raphin ex exercitio: ad quod miſſus fuit:ſcꝫ incendēdū mentē illiꝰ ⁊ locutōnem. Poſſetdici ꝙ hoc eſt de cōi lege ſup̄mos nō mitti. Secus ex aliqua cauſa ardua ⁊ maxīa: vt fuit myſteriū incarnatōis. Sed cōmunior opinio ē: ꝙfuit iſte de ordine archāgelorū: qd̓ ⁊ b. bernardus dicit. Hoc exp̄ſſe notat aug. in qͦdā ẜmonein quo inducit b. v̓ginē ſic loquentē. Uenit adme gabriel archāgelꝰ facie rutilās: veſte corruſcās: inceſſu mirabilis. Et aſſignat tres rōnes.vn̄ eccl̓ia canit. Archāgelū gaorilē credimꝰ tibi