Titulus.XV.
annunciatione in ſūmo pure creature eleuabatur cauſaliter: in ſūmā ptātem: in ſūmā dignitatem: in ſūmā charitatē. In ſummā poteſtatemeleuata fuit: eo ꝙ ſuꝑ naturā deū genuit. Et adhāc poteſtatē eleuauit eā fides: iuxta illud. oīapoſſibilia ſunt credenti. Mar. ix. vn̄ helizabetBeata q̄ credidiſti: qm̄ ꝑficient̉ in te que dictaſunt tibi a dn̄o Luce. i. In ſummā dignitatemeleuata eſt: eo ꝙ totiꝰ creature ꝑ creationē mat̉effecta ē. Et ad hāc dignitatem eleuauit eā humilitas ẜm illud Math. xxiij. Qui ſe humiliat exaltabit̉: ⁊ quanto magis ſe humiliat: tantomagis exaltatur. Un̄ quia filiꝰ eiꝰ ieſus ſummehumiliauit ſemetip̄ꝫ: factꝰ obediēs vſqꝫ ad mortē crucis: vt ait apl̓s ad Phil̓. ij. mortem ignominioſiſſimā. Iō deꝰ exaltauit illum ⁊ dedit illinomē qd̓ eſt ſuꝑ omne nomē ⁊cͣ. Et qꝛ poſt euꝫmater eiꝰ maxime ſe humiliauit: iō exaltata fuitad hoc: vt ſit mater totiꝰ creature: exaltata ſuꝑoēs choros angeloꝝ. In ſūmā charitatē eleuata ē per hoc: ꝙ deo in oī ꝓpinqͥtate ꝓpinqͥſſimafuit: vtpote qꝛ eiꝰ filia: mater: ſoror: ⁊ ſpōſa fuit.Et ad charitatē eleuauit eaꝫ charitas ẜm illudꝓuer. viij. Ego ait ſapientia: diligentes me diligo. Et qꝛ charitas eſt ignis diuinꝰ: ꝯſumēs etde ſiccās omnē humorē carnalitatis: vt ſibi contrariū. Iō caſtitas eius eleuabat eā ad ſummacū deo familiaritatem: ẜm illud Sap̄. vi. Incorruptio facit ꝓximū deo. Int̓ iſtas gͦ virtutesp̄parātes bt̄am virginē ad iſtā ꝯceptionem. Fides eleuauit potētia rationalē: hūilitas potentiā iraſcibilē ſiue ardui appetitiuā ⁊ charitaſ affectiuā: virginitas ex ꝑte corꝑis p̄parabat gnātiuā ſuſceptiuaꝫ. Et ſic tota eleuabat̉ q̄ tota replebat̉: ⁊ tota glorificabat̉. Si aūt querit̉: vtiſtis motibꝰ ſimul mouent̉. Dicimꝰ ꝙ no. Sedalie virtutes ꝑparabāt ſuas potētias eleuādohabitualit̓. Charitas aūt tanqͣꝫ forma aliaꝝ: etvinculū ꝑfectiōis ex ꝑte beatiſſime virginis: fecit ꝯiūctionē actualit̓. Un̄ charitas fuit cōplemētum vltimū ex ꝑte ſuſcipiētis: ſicut ⁊ cōplemētum vltimū ex ꝑte dantis ⁊ mouētis ad mouendū ⁊ dandū. vn̄ Hugo de ſancto victore. Echaritas qͣꝫ forte ē vinculū tuū. Tu deū de celoligatū traxiſti in mūdū. ¶ Ad obiecta gͦ rn̄det̉ꝙ aſcēſioni ꝑ ꝯtēplationeꝫ: nō ꝯͣriat̉ deſcēſus ꝑhumilitatē. Sed deſcēdere ad oꝑa actionis ꝓpter deū: hͦ eſt aſcendere ꝑ humilitatē ad deumvn̄ Anẜ. in li. de ſimilitud. aſſimilat humilitatēmonti: qꝛ ꝑ eam aſcēdit̉ ad deum: ꝑ quoſdā gradus. Et hec mutuo ſe cōſequuntur: qꝛ quantomagis qͥs eleuat̉ in cognitionē dei: tāto magisdeſcēdit in humiliationē ſui: qꝛ quāto magis videt magnitudinem dei: tanto magis reſpectueius cognoſcit vilitatem: ⁊ paruitateꝫ ſui. vndep̄s. cxv. Ego dixi in exceſſu meo .ſ. deum conteplādo oīs homo mēdax .i. qꝛ non ſit. Et Iſaias
lxiiij. Oēs iuſticie nr̄e qͣſi pānus menſtruate: qͥnil abominabiliꝰ dici pōt. vn̄ frequēter legit̉ deꝓphetis vt daniele ⁊ ezechiele: ꝙ qn̄ diuina cōſpiciūt ī terrā cadunt. Et dionyſiꝰ dicit: ꝙ tenebre occultant̉ a lumine: ⁊ magis a multo lumine. Et ſic pꝫ ꝙ ꝑ humiliatione deſcēſus: nō īpedit ꝯtēplationis aſcenſū. Erat gͦ beatiſſima virgo in ipſa annūciatione ⁊ ꝯceptione ī ſūmo cōtēplationis aſcēſu tota ꝑ dilectionē in deū trāſformata. Et notādū ꝙ beda ſuꝑ illud Luce. xjBeati qͥ audiūt v̓bū dei ⁊cͣ. dicit hͦ in loco beate dei genitricis excellētia ꝯmēdat̉: qꝛ ī tāta ſpeculationis cuſtodia dn̄o famulabat̉: ꝙ ip̄iꝰ hūilitati ⁊ ſanctitati nullꝰ ſanctoꝝ ꝯꝑatur: ſꝫ ⁊ totaſāctoꝝ beatitudo ex gr̄oſe v̓ginis vtero ꝓceſſitO veneranda dn̄a electa ⁊ p̄electa: q̄ mat̓ eſt etvirgo eē non deſinit. O admirāda puella: q̄ ſaluo virginitatis pudore ſuū genuit genitorem.O felix ancilla: q̄ creatorē ⁊ gubernatorem genuit vniuerſorū: ⁊ virgo ꝑmanſit in eternū. Obn̄dicta mater q̄ inferni vaſtatorē: celi reꝑatotorē. nr̄m ſaluatorē: mūdi redēptorē: deū oīpotentē: dn̄i celi ⁊ terre: ⁊ oīa ꝯtinētem ſuo ꝓtulitex vtero: angeloꝝ leticiā: hoīm vitā: celoꝝ gloriā: ſāctoꝝ corona: ꝑadiſi lucernā. O beata feīaq̄ regis vniuerſoꝝ mat̓ eē meruit. Sedet ī gremio virginis matris qͥ trinā reꝝ machinā palmo ꝯcludit. gaudet itaqꝫ mat̓ q̄ tm̄ ſe hr̄e filiumꝯtēplat̉. O admirādū magne pietatis miraculum. Hec beda.Alius ſermo de miſſione in gne̓. Ca. ix.Iſſus ē ad mariāvirginē Luc. i. Miſſio alicuius adaliquem importat quēdam ꝓceſſumſeu emanationē ip̄iꝰ miſſi a mittēte. Et qꝛ pr̄ etnus a nullo ꝓcedit: iō non dr̄ mitti ad creatunec vſqͣꝫ legit̉ miſſus. Sil̓r trinitas nō dr̄ miqꝛ īcludit ꝑſonā pr̄is q̄ nō mittit̉. Sꝫ qꝛ filiꝰ deiꝓcedit a pr̄e: iō mittit̉ a pr̄e: ⁊ mitti dr̄ in mūdū:ad Gal̓. iiij. Miſit deꝰ filiū ſuū. Sp̄s qͣꝫ ſāctꝰ qꝓcedit a pr̄e ⁊ filio: mitti dr̄ ad ſāctificadā creaturā Io. xvi. Mittā vobis a pr̄e ſpm̄ veritatꝭ.Angeli qͦꝫ a deo ſepe mittunt̉ ad diu̓ſa officia.Hebre .i. Oēs adminiſtratorij ſpūs ſūt ī myſteriū miſſi eoꝝ qͥ hereditatē capiunt ſalutꝭ. Qd̓ gdr̄. Miſſus ē ad mariā v̓gine ẜm alber. pōt ītelligi de angelo: ⁊ de ſpūſācto: ⁊ de dei filio ī iſtaannūciatiōe: ſꝫ aliter ⁊ aliter. Primo miſſus ēdei angelꝰ ad mariā: vt reꝑationē nr̄am detimaret. Scd̓o miſſus ē dei ſpūs ad mariaꝫp̄pararionē ad hmōi adaptaret. Tertio miſſuseſt altiſſimi filiꝰ ad mariam.Quātū ergo ad primū