Capitulū. VIII.

dicebat iutra ſe. Comeſſatrix nunqͣꝫ fuit: nec vinolenta: nō ſaltatrix: nunqͣꝫ oculū ſuꝑ viꝝ erexit: non diſcurrens: non leuis in riſu: vel verboſcurril̓. Un̄ gͦ iſta pregnatio? Non a me: qui adeam nō acceſſi: nō ab alio: qꝛ nunqͣꝫ mandatumdei preteriſſet. Ergo a deo ē iſta oꝑatio: O ineſtimabilis laus marie. Potius eſtimabat virginē poſſe cōcipe̓: qͣꝫ mariā peccare. Stupēs gͦpe tāta ſanctitate ꝙ mat̓ dei eſſet voluit occultepimitte̓ eā: reputas ſe indignuꝫ cū tanta mane̓ſāctitate. Ea rōne voluit dimitte̓ eaꝫ: qꝛ ⁊ petrchriſtuꝫ viſo miraculo de captura piſciū plurimadicēs. Exi a me dn̄e qꝛ peccator homo egoſum Luce. v.¶ De annūciatione dn̄ica. Capl̓m. viij.Iſſus ē admariāLuce .i. qꝛ in myſterio incarnatiōisquoddā matrimoniū ſpirituale fiebat inter deū ⁊ humanam naturā: q̄ aſſumēdoerat ex virgine: iō debuit ī iſto ſummo mr̄imonio cōſenſus virginis reqͥri tanqͣꝫ ſpōſe fiende.Nec enī eſt laudabile op niſi cōſtitutū aliquomō libero arbitrio. Nā ⁊ ſi ꝓphetia p̄deſtinatiz: vt erat ꝓphetia īcarnatiōis: a multis preiata impleat̉ ſine nr̄o arbitrio: vt dicit gloſaſuꝑ Math. hoc ītelligendū eſt ẜm Alber. ſinenoſtro arbitrio operate: ſꝫ nō ſine nr̄o arbitrioꝯſentiēte. Et iō decuit mitti qͥ hͦ annūciaret: etreqͥreret ꝯſenſum virginis. Un̄ in figurā huiꝰrator abrahe eliazer miſſus ab abrahā: quiretat̉ pater multaꝝ gētiū: de t̓ra ꝓmiſſiōisad ꝓcurādā vxorē ſeu diſpōſandā filio ſuo iſaac in aram rebeccā pulcherrimā virginē ⁊ īcotā viro: ad aqͣꝝ fontē reꝑtā ſb̓ito eā in ſpōſācdiſpoſuit aſſume̓: pͥus tn̄ qͣꝫ hoc facerꝫ qͣſitus ē aſſēſus eiꝰ quē expͥmens clare facta ē ſpōſa. Gene. xxiiij. Iſte ꝓcurator fuit archangelꝰabriel miſſus a deo pr̄e de terra ꝓmiſſiōis .ſ. ſune: qͥ in mūdū veniēs īuenit pre ceteris virginē pulcherrimā mēte ⁊ corꝑe: ad fontē aquarūviuētiū gr̄aꝝ ⁊ diuinoꝝ eloqͥoꝝ: q̄ etiā ſua liberalitate ipſi angelo nūcio deſpōſationis ficiētiſalutē humana: ⁊ camel̓ eiꝰ .i. hōibꝰ qui ab eo dirigebāt̉ ⁊ gubernabātur: potū dedit ſatiſfaciēsdeſiderio ſuo cū nūciaſſet aduētꝰ ſui cām ⁊ miſſionis: vt .ſ. eā deſpōſarꝫ filio dei cui ꝯſenſit dicens. Ecce ancilla dn̄i: fiat ⁊cͣ. ꝯͣctū ē mr̄imoniū⁊ v̓bū caro factū ē. Multi ſācti hoīes ī veteri⁊ nouo teſtamēto an̄ ꝯceptum fuerūt nūciati: ⁊miſſi angeli: vel ſancti hoīes ad hͦ nunciādū: vtiſaac: ſāſon. iohānes: remigiꝰ: thomas. Un̄ ml̓magis ſāctꝰ ſāctoꝝ debuit nunciari ꝑ aliqueꝫliſſū. Et iō miſſus ē. Nō obſtat ſi dicat̉ int̓ ea: īqͥbꝰ nulla ē diſtātia: nulla ē neceſſaria miſſio: ſꝫ ī

ter deū ⁊ beatā mariā nulla erat diſtātia: qꝛ in illa erat nō ſolū per eēntiam pn̄tiā ⁊ potētiā vt īcunctis ē: ſꝫ etiā ꝑ gr̄aꝫ ꝓut ē in electis: ⁊ ꝑfectiꝰqͣꝫ ī cūctꝭ puris creaturis. Ergo nō oportuit vl̓potuit mitti. Sꝫ rn̄dit alber. ꝙ qͣꝫuis miſſio ſit īter diſtantia: tn̄ qꝛ gr̄a hꝫ plurimos gradꝰ: ideoꝯtinge̓ pōt deū habitare ī aliqͦ ꝑ gr̄am aliquama quo diſtat reſpectu aliaꝝ gr̄aꝝ: quaꝝ ē capax⁊ nondū habet. Licet gͦ deꝰ inhabitaret virginem ꝑ gratiā: diſtabat tn̄ ab ea qͦ ad maiorē etiāgr̄am quā in ꝯcipiēdo ꝑcepit: ⁊ ꝑ corꝑalē pn̄tiāquā priꝰ in ea non habuit. Miſſus ē gͦ ad mariam angelꝰ: videlicet nūciās ei verbū bonum.¶ Que nūciatio ex miſſione iſta fuit neceſſaria⁊ ꝯgrua ꝓpter tria.Propter dei venerationem.Propter v̓ginis ꝯmēdationē.Propter nr̄e vtilitatis ꝯſecutionē.Quatū ad primuꝫ ſecūdum alber. honorabat̉ deus in iſta annūciatiōetripliciter. primo quantū ad eius potentiam ineo ꝙ angelos ſuos mīſtros habuit: qͥ ſūt valdepotentes. p̄s. Oēs angeli eius potētes v̓tutefacientes verbū illiꝰ ad audiēdā vocē ſe rmonūeius. Et quāuis ſolēnior videat̉ nūciatio: tantmagis qͣꝫ per plures ⁊ ſolēnes miſſos: hͦ ē veniſi illud quod nūciatur ſit archanū ſeu ſecrethoc enim repugnat multitudini. Nō enī dr̄ archanū qd̓ multis eſt ꝯgnitū. Nec ē familiariterintimatū: ⁊ amicabilter qd̓ multis eſt priꝰ intimatū. Quia igitur iſtud erat valde ſecretum.non decuit per multos nunciari: ſed ꝑ vnuꝫ exangelis qui miſſus ē ad mariam ſcilicet. ¶ Secundo honoratus eſt deus in iſta miſſione ⁊ annūciatione quo ad eiꝰ ſapiētiā: in eo ꝙ modo ꝑditionis obuiauit directe ꝑ viam liberationis:quia ſicut angelus malus virginem Euam decepit per malam nunciationem: ſic per angelūbonum deus virginem Mariam docuit: nuncians ei verbum bonum: ſummam beatitudinem inde hominibus conſequendam. Et ſatisſic credi poteſt: ꝙ angelus malus qui nunciauit Eue verbum falſum: fuit vnus ex maioribus demonijs: ita ⁊ nuncians verbum optimūMarie: non fuit ex ordine inferiori: ſed de ordine archangelorum: ⁊ forte primus illorum qͥdicitur princeps archangeloruꝫ. ¶ Tertio honoratus eſt deus quantum ad bonitatem ī iſtanunciatione. Unde Damaſ. Magnum circaamorem hominum clementie dei demonſtrat̉pelagus. Ipſe enim conditor: ⁊ dominus eamquaꝫ proprio pſalmate fecit: reiteratione ⁊ opere magiſter fuit. Et qͥ bonitatis ſpecie decepithominem: carnis probleumate deciperet̉. Etmonſtratur bonitas ⁊ iuſticia de i. Nā bonitasquideꝫ quia nō deſpexit ꝓprij pſalmatis infir-