Titulus. XV.
matrē virginē agnoſcēs: ⁊ ipſe continēs fideliter cuſtodiuit. Illi data ē intelligentia myſteriorum ſoniorum: iſti datū eſt conſciū fieri: ⁊ participem celeſtiū ſacramētoꝝ. Ille frumēta ſeruauit nō ſibi: ſed omni ppl̓o. Iſte pane viuumde celo ſeruādum accepit: nō ſibi: ſꝫ toti mūdo.Non eſt dubiū quin fidelis ⁊ bonus hic fueritiſte ioſeph: cui mat̓ deſpōſata ē ſaluatoris: fidel̓ſeruus ⁊ prudens quē ꝯſtituit dn̄s ſue matrisſolatiū: ſue carnis nutriciuꝫ: ſolū deniqꝫ in terris magni cōſilij adiutoreꝫ ſibi fideliſſimū. Hecille. Dicit̉ aūt ioſe ph de domo Dauid. Luce. i.deſponſatā ioſe ph de domo dauid: nō tantū ꝓpter ſucceſſione in genere: ſꝫ principaliꝰ ꝓptervirtutū imitationeꝫ. Et tales ꝓprie dicūtur eēde vna domo: iuxta illud p̄s. Qui habitare facit vniꝰ moris in domo ẜm Alber. Unde beatus Bernar. vere de domo dauid: vere de ſtirpe regia deſcēdit. Uir iſte ioſeph genere nobilis mente nobilior: plane filiꝰ dauid: nō tm̄ carne: ſꝫ ſanctitate ⁊ deuotione: quē tanqͣꝫ alteꝝ dauid dominꝰ inuenit ẜm cor ſuū: cui cito ꝯmitteret ſecretiſſimū atqꝫ ſacratiſſimū ſui cordis archanū. Cui tanqͣꝫ alteri dauid īcerta ⁊ occultaſapiētie ſue manifeſtauit: ⁊ dedit illi non eē ignarū myſterij: qd̓ nemo principū huius ſeculi cōgnouit. Cui datuꝫ eſt qd̓ multi reges ⁊ prophete voluerūt videre: ⁊ nō viderūt. Nec ſolum videre ⁊ audire: ſꝫ etiam portare: deduce: amplecti: deoſculari: nutrire: ⁊ cuſtodire. Et iō nō tm̄ioſeph: ſꝫ ⁊ mariā de domo dauid credendū aſcendiſſe: alioquin non fuiſſet deſpoſata viro dedomo dauid. hec. b. Bern̄. Recte gͦ ait Alber.ſpōſus virginis de domo dauid dr̄: vt ſcādaluꝫcuitetur: vt eadē tribꝰ eſſe ꝓbet̉: vt amor legis īvtroqꝫ oſtēdatur: vt humilitaſ nobilitate regiaexaltetur: vt pauꝑtas nobilitati nō repugnaredoceat̉: vt dauid humilitas euāgelizet̉: vt imitatio ihumilitatis in ioſeph inſinuet̉: vt veritat̉ꝓmiſſio adimpleatur: vt genealogia dn̄i deſcribat̉: vt pauꝑtas mirabilior demōſtret̉: vt nobilius exēpluꝫ pauꝑtatis ⁊ humilitatis del̓. Necꝓpt̓ pctī maculā quā pnīa deleuit: minꝰ ī genealogia dn̄i debuit noīari:: ſꝫ audacter p̄dicari: cūhoc pctōribꝰ ꝯfidētiā generet ⁊ mīaꝫ augmētetdicēte dn̄o. In qͣcūqꝫ hora pctōr ꝯuerſus fueritoīm iniquitatū eius nō recordabor. .§. III.Quantū ad tertiū ſcilꝫſuꝑnaturalis ꝯceptio. b. marie notat̉ cū diciturInuenta eſt in vtero hn̄s de ſpū ſcō .i. grauidavbi Origen. ait. Inuēta ē a beato ioſeph hn̄sī vtero .i. pregnās: qͥ licet eā nō ꝯtīgeret futuretn̄: vt putabat̉ vxor oīa nouerat. Et infra. Si tbi vxor noīat̉. Si tibi in deſpōſatōne eſſe dr̄: nōtibi tamē vxor eſt: ſꝫ dei vnigeniti mater ē et̓ni.In ſequētibꝰ demōſtrabo: ꝙ nec iſta tua cōiūx
ẜm ꝯſuetudinē ꝯiugij habeat̉: nec iſte qui generat̉ tuꝰ filiꝰ eſſe credat̉. xxvij. q. ij. Inuēta. Fuitergo ꝯceptꝰ virginis nō a ioſeph: ſed ſuꝑnaturalis: qꝛ de ſpū ſcō .i. opere ſpūs ſancti: cui attribuit̉ oꝑatio miraculorū quorum oīm iſtud fuitmaxīm. Et ex hoc ait. b. aug. in li. de bono cōiugali. Omne nuptiarū bonū impletū eſt in illisparētibus chriſti. Fides .ſ. ꝓles ⁊ ſacramētumProlē cognoſcimꝰ ip̄m dn̄m ieſum. Fidē: qunullū adulteriū. Sacramētū: qꝛ nullū diuortSolus ibi nuptialis ꝯcubitꝰ nō fuit: qꝛ in carnepeccati fieri nō poterat ſine pudēda ꝯcupiſcentia carnis qͥ accidit ex pctō: ſine qͦ ꝯcipi voluit:qui futurꝰ erat ſine pctō. xxvij. q. ij. Oē. Prol̓tn̄ illiꝰ .ſ. chriſti mater vera ⁊ naͣlis fuit. b. mariaIoſeph autem nō naͣlis pater: ſed putatiuus.¶ Qd̓ aūt dicit̉ in euāgelio. Ioſeph cū eēt iuſtus: ⁊ nollet eā traducere: voluit occulte dimittere eā. Exponit̉ tripl̓r. Uno mō traducere .i.in domū ſuā ducere. Nā ẜm aliqͦs nō duxeratin domū ſuā: ſed in domo erat parētū. Alio mōdicitur traducere ideſt nuptias ſolenniter celebrare. Nam iam induxerat in domum ſuam:vt erat moris tūc tꝑis de ſpōſis erga ſponſasEt hec melior expo ẜm. b. tho. Nā minꝰ ſuſpcta haberi poterat de adulterio: ꝙ in domo ioſeph ꝯcepiſſet: vtpote magis zelātis ꝓ honeſtate ſpōſeqͣꝫ in domo parētū: ⁊ melior teſtis caſtitatis ſue. Tertio modo exponit̉ traduce̓ .i. publice accuſare in iudicio ſeu denūciare. Un̄. b.aug. in li. ſeu home l̓. de pnīa ait. Attēde quēadmodū iuſtꝰ ioſe ph tāto flagitio ꝙ de vxore fuerat ſuſpicatꝰ: tāta benignitate peꝑcit an̄quā ſciret vnde illa conceꝑat: qͣꝫ grauida ſenſerat: ⁊ ſead illā acceſſiſſe nō nouerat. Reſtabat gͦ ei certa adulterij ſuſpicio: ⁊ tn̄ qꝛ ip̄e non nouerat qͥddicit euāgeliū. Ioſeph cū eēt iuſtꝰ ⁊ nollet eamdiuulgare: voluit occulte dimittē eā diuulgare.i. ī iudicio denūciare. Ergo que peccant̉ coraꝫhōibꝰ: corripiēda ſunt cora hōibꝰ .i. publice. Etque peccant̉ ſecretiꝰ: corripiēda ſunt ſecretius.Diſtingue tꝑa ⁊ ꝯcordabis ſcripturaꝫ. Hec. b.aug. ij. q. i. Si peccauerit. Ex qͥbꝰ videt̉ ẜꝫ aug.ꝙ habuit ſuſpicionē de adulterio forte leuē. Etideo cogitabat dimittere nō aūt denūciare: exqͣcertꝰ nō erat: precipue attēdēdo ſanctā ꝯuerſationē. Nec etiā retinere ne videret̉ ꝑticeps ſeuaſſentiēs adulterio. Sed angelꝰ cuꝫ in ſomnijsilluminauit ⁊ decl̓auit veritatē ꝯceptiōis: qꝛ nōde hoīe: ſꝫ qd̓ in ea natū eſt .i. ꝯceptuꝫ: de ſpū ſcoeſt: qui ꝯceptꝰ ſaluarꝫ ppl̓m ſuū a pctīs. Et qd̓dixit. Noli timere accipere mariam ꝯiuge tuaponitur .i. acceptam iam in domuꝫ retinere.Sed. b. Bern̄. aliter ſentit de iſta cauſa diuiſionis. Dicit enī. Si queritur quare ioſeph voluit dimittere mariā? Rn̄. ꝙ iſte ioſeph conſiderans ſanctitatē ſpōſe ſue: modeſtiā ⁊ pudicitia: