Titulus XV.
te genito: qui mortē noſtrā moriēdo deſtruxit:⁊ vitā reſurgēdo reꝑauit aīe ⁊ corꝑis: vt calr̄ etvirtualr̄. Un̄ aptiſſime dr̄. Gl̓ioſa dc̄a ſūt de teciuitas dei. Alb̓. aūt in li. ſuꝑ miſſus eſt dicit: ꝙiō gl̓ioſa dc̄a ſūt de hac ciuitate .ſ. v̓gine maria.qꝛ oīa q̄ ad ꝑfectōnem ciuitatꝭ ꝑtinēt in btīſſimav̓gine inueniri: ⁊ de btīſſima v̓gine dici poſſūt.Fuit .n. fundata ſuꝑ hūilitate: ꝑ caſtitatē murata: thurificata ꝑ charitatē: ditata per pauꝑtatēcuſtodita ꝑ diſcretōem: libera īmunitate pctōꝫpacifica ſuꝑ actōe tētationū: diuino officio ordinata ꝑ elegātiā moꝝ: edificata populoſa virtute ⁊ omniū donoꝝ gratuitoꝝ: irrigua abundantia miſerationuꝫ: in altiſſimo ſita per excel§. III.lentiam priuilegiorum.E qͦ adDe eius nobilitat triungl̓ioſa dc̄a ſuūt de te: qꝛ natītas gl̓ioſe v̓gīs marie ex ſemīe abrahe orta de tribū iuda: clara exſtirpe dauid: canit eccl̓ia. Natītas aūt pͥus fuitin vtero .ſ. ꝑ ꝯceptōeꝫ: ⁊ exīde ex vtero nata eiꝰvita inclyta: cūctas illuſtrās eccl̓ias: ꝑ oꝑa glorioſiſſime ſanctiatis: ī qͥbꝰ ꝯſiſtit vera nobilitaaīe. qꝛ vt ait ſapiēs. Nobilitas vera ē q̄ moritanimū ornat. Ex ea qͦꝫ ortꝰ ē ſol iuſticie xp̄s deꝰnr̄: origo ⁊ fons oīs nobilitatꝭ. Gl̓ioſa igit̉ dictaſunt de te obtīſſima maria. Ubi notandū ẜmAlb̓. magnū ſuꝑ miſſus ē: de qͦ libro aſſumptaſunt plurima in maͣ iſta de v̓gine: vt infra patꝫꝙ nobilitas rei cōſiſtit in tribꝰ. Prīo in ſua cā.Secundo in ſua ſb̓a. Tertio in ſua efficientia.In cā. Si a nobili origine prīcipiuꝫ ducat. Inſb̓a. Si nobilē eēntiā ⁊ ꝓprietatē ī ſe poſſideat.In efficientia. Si nobiles effectꝰ ex ſe ꝓducat.Quātū gͦ ad primū nobiliſſima fuit: vn̄ ⁊ gl̓ioſiſſima .ſ. ex ꝑte cauſe ⁊ origīs ſue. Nā fuit filiaprīcipis .ſ. abrahe: in qͦ deꝰ ppl̓m peculiarē elegit ſibi: ⁊ diſtīxit ab alijs. Ab abrahā .n. qͣdrageſima ⁊ vna gnaͣtōne deſcēdit: vt pꝫ ex euāgeliomath. in prīcipio: de qͦ abrahe dc̄m eſt in Gen.Prīceps dei eſto int̓ nos. Et cui prīo fcā ē repromiſſio de xp̄o naſcituro: cū dc̄m ē ei. In ſemine tuo bn̄dicet̉ oēs gētes. Nō dicit ī ſemībinquit apl̓s ad Gal̓. iiij. ſꝫ in vno ⁊ ſemini tuo:qd̓ ē xp̄s. Hic abrahā fuit ille nobiliſſimꝰ patriarcha: vn̄ denoīant̉ hebrei qͣſi hebraici: qͥ primoꝯfeſſus ē fidē vniꝰ veri dei int̓ idolatras caldeos: adorātes ignē ꝓ deo: ī quē iniectꝰ ab eis vtexperiet̉ v̓tutē eiꝰ: illeſus exiuit: recedēſ poſteaab eis vt ꝑegrinꝰ diſcurrens ꝑ paleſtinā. Et deip̄a v̓gine d̓r in Cāti. Quā pulchri greſſus tuiin calciamētis filia prīcipis. glo. i. Oꝑa tua inexēplū ſcōꝝ: qͦs imitaris ⁊ oēs excell̓. ¶ Quātū ad ſecūdū .ſ. ſb̓am nature ꝑfectōem ⁊ plenitudinē gr̄e in ſe hereditauit ⁊ liberrima fuit. Libertatē .n. maxīe facit īmunitas a pctō: ⁊ plenitudo gr̄e q̄ in ea fuit. Qui .n. facit pctm̄: ẜuꝰ eſt
pctī. Seruitꝰ .n. ē oīo ꝯͣ nobilitatē. Sed ip̄a ſola int̓ puras creaturas fuit ſine pctō etiā veniali: ⁊ iō maxime libera. Et iſta eſt gl̓ioſior nobilitas .ſ. ex gr̄a ⁊ virtute: qͣꝫ illa que eſt ẜm carnemUn̄ Seneca ait: ꝙ nō facit nobilitatē atriū plenū fumoſis imaginibꝰ: qꝛ qd̓ an̄ nos ē: nr̄m yNō .n. ad noſtra vixerūt gl̓aꝫ. Uult ex hisbis on̄dere ꝙ tm̄ nobil̓ eſt ille quē nobilitat ſuavirtꝰ. Hic ⁊ Chryſo. Nemo ex v̓tute aut ex vicio parētū vere aut clarꝰ aut obſcurꝰ ē: īmoneſcio qūo nō ille magis reſplēdet: qui ex parentibuſ a v̓tutibꝰ ꝓrſus alienus: qͣꝫ ip̄e qui fuerit deiv̓tute mirabilis di. lvi. nunqͣꝫ. Sed tunc querin quo cōſiſtat nobilitas ẜm carnē̓? Et cū dica ſapiēte: ꝙ nobilitas ẜm carnē non eſt aliud ꝙͣinueterate diuitie: tūc videt̉ ꝙ iſtā nobilitatē nohabuit. b. maria: cū fuerit pauꝑcula: ⁊ cōiūx eiꝰIoſeph carpētarius. Et ſic videt̉ ꝙ nobilitasiſta ẜm carne nō ſit a rebꝰ. Sed neqꝫ a corpovidet̉ ꝙ ſit: qꝛ nobilitas corꝑis eſt ex nobilitaꝯplexiōis. Inueniūt̉ aūt reges ⁊ prīcipes quinobiles dicūt̉: ⁊ ſunt ẜm carnē aliqn̄ ꝯplexiōismelācolice vel flegmatice: ⁊ econtrario ruſticicolerici ⁊ ſanguinei: gͦ nō trahit̉ a corꝑe. Itemvidet̉ ꝙ nec ab aīa: qꝛ aīe nō ſunt extraducte: etſic videt̉ ꝙ nihil ſit nobilitas iſta ẜm carnem.¶ Sed pro nūc breuiter rn̄det̉ ⁊ infra in ſequēti. §. pleniꝰ: ꝙ nobilitas iſta ẜm carnē̓ nō ſolumquo ad gl̓aꝫ mūdi: ſꝫ etiā multū adiuuat ad virtutes animi ⁊ ad bonū incitat qͣꝫuis ip̄a ſola nocogat ad malū vel bonū. ¶ Quātū ad tertiumfuit nobilis. b. maria in efficiētia: quia actiue etpaſſiue. Actiue: qꝛ ꝑ ip̄m fructū vetris ſui: ipſacreatura liberabit̉ a ſeruitute corruptōis in libertatē glorie filioꝝ dei: vbi ceſſat oīs prelatioſubiectōis ī alios: ⁊ ẜuꝰ liber ē a dn̄o ſuo. Paſſiue: qͥa ſi v̓itas liberabit vos vere liberi eritisvt dr̄ Io. viij. ml̓to ē fcā libera: q̄ v̓itatē iſtā genuit. ¶ Sic aūt orta ⁊ ꝯcepta ē a nobiliſſimis ⁊digniſſimis. Et hec dignitas eiꝰ etiā īuenit̉ ī cāſubſtantia: ⁊ efficiētia: ſicut ⁊ nobilitas. Et ī cauſa quidē reꝑitur triplex dignitas: ex qua orinata ē. Prima dignitas regalis: ⁊ hec corꝑScd̓a ſacerdotal̓: ⁊ hec ſpūalis. Tertia ꝓphetal̓: ⁊ hec celeſtis. Cōcepta ē aūt beata marianata regali ex ꝓgenie: qꝛ ex dauid ⁊ ſucceſſoreius: regibꝰ ppl̓i dei: ⁊ ꝓpterea xp̄s dictꝰ ē frequēter ī euāgelio filiꝰ dauid: qꝛ ex eo mat̓ eiꝰ deſcēdit: qd̓ ⁊ iudei cōfeſſi ſunt. ¶ Ex ſacerdotaliquoqꝫ tribu deſcēdit: qꝛ cū ſoluꝫ ille due tribꝰ .ſ.regalis ⁊ ſacerdotalis ad inuicem poſſent contrahere ꝯiugia: ⁊ nulle alie tribꝰ ẜm dn̄i legemAaron aūt primꝰ ſacerdos ⁊ ſūmus a dominoinſtitutꝰ in vxorem duxerit de tribu iuda: ⁊ ioaides ſūmꝰ ſacerdos vxorē habuerit ſimilit̓ detribu iuda ⁊ ſtirpe regia. Et ecōtra aliqͥ de tribū iuda ducerēt ī vxores de tribu ſacerdotali.