Druckschrift 
4 (1481)
Einzelbild herunterladen
 

Titulus XV.

te genito: qui mortē noſtrā moriēdo deſtruxit: vitā reſurgēdo reꝑauit aīe corꝑis: vt calr̄ etvirtualr̄. Un̄ aptiſſime dr̄. Gl̓ioſa dc̄a ſūt de teciuitas dei. Alb̓. aūt in li. ſuꝑ miſſus eſt dicit: gl̓ioſa dc̄a ſūt de hac ciuitate .ſ. v̓gine maria.qꝛ oīa ad ꝑfectōnem ciuitatꝭ ꝑtinēt in btīſſimav̓gine inueniri: de btīſſima v̓gine dici poſſūt.Fuit .n. fundata ſuꝑ hūilitate: caſtitatē murata: thurificata charitatē: ditata per pauꝑtatēcuſtodita diſcretōem: libera īmunitate pctōꝫpacifica ſuꝑ actōe tētationū: diuino officio ordinata elegātiā moꝝ: edificata populoſa virtute omniū donoꝝ gratuitoꝝ: irrigua abundantia miſerationuꝫ: in altiſſimo ſita per excel§. III.lentiam priuilegiorum.E adDe eius nobilitat triungl̓ioſa dc̄a ſuūt de te: qꝛ natītas gl̓ioſe v̓gīs marie ex ſemīe abrahe orta de tribū iuda: clara exſtirpe dauid: canit eccl̓ia. Natītas aūt pͥus fuitin vtero .ſ. ꝯceptōeꝫ: exīde ex vtero nata eiꝰvita inclyta: cūctas illuſtrās eccl̓ias: oꝑa glorioſiſſime ſanctiatis: ī qͥbꝰ ꝯſiſtit vera nobilitaaīe. qꝛ vt ait ſapiēs. Nobilitas vera ē moritanimū ornat. Ex ea qͦꝫ ortꝰ ē ſol iuſticie xp̄s deꝰnr̄: origo fons oīs nobilitatꝭ. Gl̓ioſa igit̉ dictaſunt de te obtīſſima maria. Ubi notandū ẜmAlb̓. magnū ſuꝑ miſſus ē: de libro aſſumptaſunt plurima in maͣ iſta de v̓gine: vt infra patꝫ nobilitas rei cōſiſtit in tribꝰ. Prīo in ſua.Secundo in ſua ſb̓a. Tertio in ſua efficientia.In. Si a nobili origine prīcipiuꝫ ducat. Inſb̓a. Si nobilē eēntiā ꝓprietatē ī ſe poſſideat.In efficientia. Si nobiles effectꝰ ex ſe ꝓducat.Quātū ad primū nobiliſſima fuit: vn̄ gl̓ioſiſſima .ſ. ex ꝑte cauſe origīs ſue. fuit filiaprīcipis .ſ. abrahe: in deꝰ ppl̓m peculiarē elegit ſibi: diſtīxit ab alijs. Ab abrahā .n. qͣdrageſima vna gnaͣtōne deſcēdit: vt pꝫ ex euāgeliomath. in prīcipio: de abrahe dc̄m eſt in Gen.Prīceps dei eſto int̓ nos. Et cui prīo fcā ē repromiſſio de xp̄o naſcituro: dc̄m ē ei. In ſemine tuo bn̄dicet̉ oēs gētes. dicit ī ſemībinquit apl̓s ad Gal̓. iiij. ſꝫ in vno ſemini tuo:qd̓ ē xp̄s. Hic abrahā fuit ille nobiliſſimꝰ patriarcha: vn̄ denoīant̉ hebrei qͣſi hebraici: primoꝯfeſſus ē fidē vniꝰ veri dei int̓ idolatras caldeos: adorātes ignē deo: ī quē iniectꝰ ab eis vtexperiet̉ v̓tutē eiꝰ: illeſus exiuit: recedēſ poſteaab eis vt ꝑegrinꝰ diſcurrens paleſtinā. Et deip̄a v̓gine d̓r in Cāti. Quā pulchri greſſus tuiin calciamētis filia prīcipis. glo. i. Oꝑa tua inexēplū ſcōꝝ: qͦs imitaris oēs excell̓. Quā ad ſecūdū .ſ. ſb̓am nature ꝑfectōem plenitudinē gr̄e in ſe hereditauit liberrima fuit. Libertatē .n. maxīe facit īmunitas a pctō: plenitudo gr̄e in ea fuit. Qui .n. facit pctm̄: ẜuꝰ eſt

pctī. Seruitꝰ .n. ē oīo ꝯͣ nobilitatē. Sed ip̄a ſola int̓ puras creaturas fuit ſine pctō etiā veniali: maxime libera. Et iſta eſt gl̓ioſior nobilitas .ſ. ex gr̄a virtute: qͣꝫ illa que eſt ẜm carnemUn̄ Seneca ait: facit nobilitatē atriū ple fumoſis imaginibꝰ: qꝛ qd̓ an̄ nos ē: nr̄m y .n. ad noſtra vixerūt gl̓aꝫ. Uult ex hisbis on̄dere tm̄ nobil̓ eſt ille quē nobilitat ſuavirtꝰ. Hic Chryſo. Nemo ex v̓tute aut ex vicio parētū vere aut clarꝰ aut obſcurꝰ ē: īmoneſcio qūo ille magis reſplēdet: qui ex parentibuſ a v̓tutibꝰ ꝓrſus alienus: qͣꝫ ip̄e qui fuerit deiv̓tute mirabilis di. lvi. nunqͣꝫ. Sed tunc querin quo cōſiſtat nobilitas ẜm carnē̓? Et dica ſapiēte: nobilitas ẜm carnē non eſt aliud ꝙͣinueterate diuitie: tūc videt̉ iſtā nobilitatē nohabuit. b. maria: fuerit pauꝑcula: cōiūx eiꝰIoſeph carpētarius. Et ſic videt̉ nobilitasiſta ẜm carne ſit a rebꝰ. Sed neqꝫ a corpovidet̉ ſit: qꝛ nobilitas corꝑis eſt ex nobilitaꝯplexiōis. Inueniūt̉ aūt reges prīcipes quinobiles dicūt̉: ſunt ẜm carnē aliqn̄ ꝯplexiōismelācolice vel flegmatice: econtrario ruſticicolerici ſanguinei: trahit̉ a corꝑe. Itemvidet̉ nec ab aīa: qꝛ aīe ſunt extraducte: etſic videt̉ nihil ſit nobilitas iſta ẜm carnem. Sed pro nūc breuiter rn̄det̉ infra in ſequēti. §. pleniꝰ: nobilitas iſta ẜm carnē̓ ſolumquo ad gl̓aꝫ mūdi: ſꝫ etiā multū adiuuat ad virtutes animi ad bonū incitat qͣꝫuis ip̄a ſola nocogat ad malū vel bonū. Quātū ad tertiumfuit nobilis. b. maria in efficiētia: quia actiue etpaſſiue. Actiue: qꝛ ip̄m fructū vetris ſui: ipſacreatura liberabit̉ a ſeruitute corruptōis in libertatē glorie filioꝝ dei: vbi ceſſat oīs prelatioſubiectōis ī alios: ẜuꝰ liber ē a dn̄o ſuo. Paſſiue: qͥa ſi v̓itas liberabit vos vere liberi eritisvt dr̄ Io. viij. ml̓to ē fcā libera: v̓itatē iſtā genuit. Sic aūt orta ꝯcepta ē a nobiliſſimisdigniſſimis. Et hec dignitas eiꝰ etiā īuenit̉ īſubſtantia: efficiētia: ſicut nobilitas. Et ī cauſa quidē reꝑitur triplex dignitas: ex qua orinata ē. Prima dignitas regalis: hec corꝑScd̓a ſacerdotal̓: hec ſpūalis. Tertia ꝓphetal̓: hec celeſtis. Cōcepta ē aūt beata marianata regali ex ꝓgenie: qꝛ ex dauid ſucceſſoreius: regibꝰ ppl̓i dei: ꝓpterea xp̄s dictꝰ ē frequēter ī euāgelio filiꝰ dauid: qꝛ ex eo mat̓ eiꝰ deſcēdit: qd̓ iudei cōfeſſi ſunt. Ex ſacerdotaliquoqꝫ tribu deſcēdit: qꝛ ſoluꝫ ille due tribꝰ .ſ.regalis ſacerdotalis ad inuicem poſſent contrahere ꝯiugia: nulle alie tribꝰ ẜm dn̄i legemAaron aūt primꝰ ſacerdos ſūmus a dominoinſtitutꝰ in vxorem duxerit de tribu iuda: ioaides ſūmꝰ ſacerdos vxorē habuerit ſimilit̓ detribu iuda ſtirpe regia. Et ecōtra aliqͥ de tri iuda ducerēt ī vxores de tribu ſacerdotali.