Druckschrift 
4 (1481)
Einzelbild herunterladen
 

Titulus. .XV.

qꝛ plena ē ꝯfuſione pctōꝝ: in ea regnat nabuchodo. diabolª ī ſuꝑbia ſua. Aīa autē cuiuſlibetelecti dr̄ hierl̓m: int̓pretat̉ viſio pacis: ī qua regnat ſalomō rex pacificꝰ. Hierl̓m aūt edificat̉vt ciuitas ex auro: argēto: lapidibꝰ p̄cioſis .i.dilectiōis dei ꝓximi oꝑibꝰ: meditatiōibꝰ etꝯtēplatiōibꝰ p̄cioſis ſuꝑ fūdamētū fidei ieſu xp̄iEt niſi dn̄s cuſtodierit ciuitatē aīe: fruſtra vigilat: cuſtodit. Ueꝝ nulla aīa ꝓpͥe pōt dici ciuitas niſi. b. v̓go maria. Un̄ excellētiā ciuitaſdr̄ ꝓpt̓ tria. Prīo ꝓpt̓ plenā vnionē. Scd̓opter ꝯgruā ꝓuiſionē. Tertio ꝓpt̓ rectam gubernationē. Ciuitas dr̄ qͣſi ciuiū vnitas: vn̄ ſaluator nr̄ miſit duos ex diſcipul̓ ad ciuitateꝫhie rōſolymā: qꝛ plena erat ſectꝭ diuiſiōibuspctīs: dixit ite ī ciuitatē ſꝫ ī caſtellū ẜuās illārl̓am. Si re pͥueris: nec nomē hr̄e mereris. Inaīa nr̄a ſūt qͣſi ciues ml̓ti varij cogitatꝰ nr̄i: etaffectꝰ ſeu deſideria qͣſi viri: paſſiōes aūt qͣſi mulieres. Qui oēs debēt ꝯuenire ī vnū .ſ. vt ꝯformēt ſe diuīe volūtati: q̄rēdo ſꝑ gl̓iaꝫ dei ꝓſcm̄ſalut̉. Sꝫ qͥs ē: laudabimꝰ? Nullꝰ ē enīꝯpoſite felicitatꝭ etiā ī ſpūalibꝰ inqͥt ſāctꝰ ſeuerinꝰ ī aliqͦ ſua fortuna rixet̉. Nūqͣꝫ enī aitiob: ī eodē ſtatu ꝑmanet. Quis ē ſꝑ in oꝑeſuo cogitatū affectu dirigat̉ ad dn̄m: videat ī mēbris ſuis legē ꝯcupiſcētie repugnāteꝫlegi mētis ſue: ſaltē ad venialia: vn̄ pax ibi vr̄ꝑfecta: caro ꝯcupiſcit adu̓ſus ſpm̄. Porrovnū ē neceſſariū .ſ. adhere̓ ꝑfecte deo: ſecū ībꝰ vnū ſpm̄: qd̓ optīe fecit maria optimā elegit ī oībꝰ. vnū certo ſcimꝰ ait odilio īmone: qꝛ oīſ marie actio ītēta ſꝑ fuit ī dn̄o..uitatē vt ſit bn̄ ꝓuiſa: ne facile capiat̉ ab hoſtib circūqͣqꝫ hēat foſſata: ne poſſꝫ appropīqͣri admuros: qd̓ fit circa aīe ciuitatē huiliationē:qͥs ſeip̄ꝫ deijcit: īfra ſe ſtatuit: cognoſcēs ſe adima deſcēde̓ ex ꝓpͥa ꝯditiōe īclinatiōe ad mala. Dꝫ etiā ciuitas in portis bn̄ cuſtodita vigilata. vt dicit Hiere. ꝓph̓a. ix. Mors ingreſſa ē portas nr̄as. Porte nr̄e aīe ſūt ſēſusexteriores: qͦs ītrat mors pctī ad aīaꝫ: viſū:auditū: guſtū: odoratū: tactū: videlꝫ niſi vlāter cuſtodiāt̉. Nec ſufficit cuſtodia angelode dn̄s ꝓph̓am. Suꝑ muros tuos hierl̓mpoſui cuſtodes .ſ. āgelos tota die tacebūt .ſ.excitāteſ aīaꝫ ad bonū deū laudādū. Sꝫ oꝫqͥlibet ſe īuigilet ꝯſiderationē diſcretionēne īgrediat̉ inimicꝰ alicꝰ vanitatꝭ ip̄as portasnec egrediat̉ ciuis ſb̓ ſpē alicuiꝰ boni defectꝰ curioſitatꝭ. Un̄ īfigurā legit̉. ij. Reg. iiij. iſ boſeth filiꝰ ſaul̓ rex iſrl̓ poſuerat ancillā ad cuſtodiā porte palacij ſui: qꝛ ſtetit vigilans: ſꝫ dormitauit: īgreſſi portā pͥncipeſ latronū rechab banaa clā occiderūt illū ī lecto ſuo qͥeſcētem.Sic qn̄ cōſideratio vigilās diſcretio dꝫ cuſtodire portas ſenſuū dormitat: vigilat ad

cuſtodiēdū ip̄i demones latēter ſuggeſtiōibusmal̓ ſb̓intrāt: ablatis frugibꝰ v̓tutū aīaꝫ occidūt. Oportet etiā ciuitatē fulcitā victualibꝰaquis: ne fame ſiti pereat. Uictualia ſunt ſacramēta aīam reficiūt. Aque ſūt doctrine ſacre qͥbꝰ ꝯtra calorē laboꝝ tētationū refrigeratur. Oīa iſta fuerūt ꝑfectiſſime ī virgine: iōyexcellētiā ciuitas dr̄. Fuit enī hūilitate ꝓfūdiſſima. Reſpexit: ait huilitatē ancille ſue. Et qͣꝫtomagꝭ humiliauit occultauit v̓tutes ſuas: tātomagꝭ deꝰ illā manifeſtauit: vt īpleret̉ illud qd̓filiꝰ ſuꝰ Mat. v. pōt ciuitas abſcōdi ſuꝑmōtē poſita .i. ſuꝑ altā ꝑfectionē v̓tutū. Optīecuſtodiuit ſēſus ſuos: nihil inqͥnatū introiuitī illam. Sacr̄a ſuſcepit tp̄e ſuo: ei cōgruebāt. pie credit̉: baptizata ꝯfeſſa cōicata ẜꝫAlber. ſuꝑ miſſus ē. quidē pctā habebat: qꝛ vt. b. Aug. ait. hūilitatis mētirisſi eras peccator: mētiendo efficieris: qd̓ euitaras. xxij. q. ij. Sꝫ ꝯfitebat̉ ſe digna tātisbn̄ficijs ſua v̓tute. deficiebāt ī ea aque ſalutaris doctrine. Un̄ Luc. ij. dicit̉. Maria ꝯſeruabat oīa v̓ba hec .ſ. dicta a filio de filio conferens in corde ſuo .ſ. cum his de eo prenūciataerant a prophetis. Et ſic fluminis impetꝰ feruentis .i. ſapientie letificat ciuitatem dei .ſ. bea mariā. Tertium qd̓ requiritur ad bonitatem ciuitatis ē bonū regimē: gubernatio eiꝰ. vt dicit̉ Eccl̓s. x. Ue terre cuius rex puer. Econtra ſalomon in prouerbijs. In bonisiuſtoruꝫ exaltabitur ciuitas. Et gratianꝰ dicitdi. viij. §. i. apud platōnem illa ciuitas iuſtiſſime ordinatur: in qua quiſqꝫ ꝓprios neſcit affectus .i. paſſiones appetitꝰ ſuos inordinatos.Eſt ergo in ciuitate anime vt rex vl̓ regina volūtas: hꝫ imperare oībus potētijs. Et vt dicit ſalomon: deꝰ ab initio cōſtituit hoīem: reliquit ī manu ꝯſilij ſui .i. in ptāte libertate arbitrij: poſuit ante euꝫ malum bonū: ad quodcūqꝫ voluerit extēdet manū ſuam. ſꝫ ſi volūiaspeccato cōſentit: non eſt dn̄a ſed ſerua: nonniſi male pōt tal̓ ciuitas aīe gubernari. Ne au erret regina iſta volūtas: dꝫ ſꝑ hr̄e ꝯſiliuꝫrōe: ẜm illud ꝓuer. Qīa fac ꝯſilio: poſt ſem̄ penitebis. Ratio eſt ꝯſiliariꝰ. Sꝫ findereſis ſecretariꝰ: qui nunqͣꝫ fallit: arguens illicita:vtilia approbas. Fātaſia mēoria ſūt referēdarij. Cogitatiōes vero deſideria: paſſiones ſūtſb̓diti: qui habēt regulari. Et bene regiturdicit dominus de ea. Ciuitas fidelis iuſticia habitauit in ea. Iſa. i.Secūdo notatur eiusſingularitas maxima in ſanctitate in eo quoddicitur dei. Hęc pōt dici ciuitas illa: de qua Iohan. in apoc. Uidi ciuitatē ſanctā hierl̓m deſcedētē de celo a deo paratam vt ſpōſam ornatam