Capitulū.III.
Et cuidā mōiali egreſſe de monaſterio pꝰ tp̄aex me retricio reuertēti ad penitētiā ⁊ religionēimpetrauit beata maria: ꝓ ea pctōꝝ veniā. Etadiuuat ad vincēdū diabolū ī tētationibꝰ. Sic̄in figurā occidit iudith holofernē. Iudith. lij..c. Tertio ꝓficiētibꝰ ꝯuenit agnitio: vt dicit ſalomon Eccl̓s. ix. Neſcit homo finē ſuuꝫ. Et iōſeqͥtur: ſicut piſces capiūtur hamo: ſic capiūturhoīes tp̄e malo. Qd̓ p̄s ꝯſiderās ait. Notū facmihi dn̄e finē meū: finē vltimū: ꝓpt̓ quē factusſum: qꝛ tu es vt ad illūd̓ me diriga. Notū fac finē ꝓximū mei operis: vt intelligā me recta ītētione face̓ oꝑa: nō vt videar ab hōibꝰ: ſꝫ ad gl̓iaꝫdei. Notū fac̄ finē meū .i. vt frequēter ītelligamme eē in vita finiendū: ⁊ oīa iſta mūdana dimittēdo ꝓ te. Et qꝛ iſtis ꝯgruit cognitio q̄ lux eſtſpūal̓: iō dicit ſalomon ꝓuer. iij. Iuſtoꝝ ſemitaqͣſi lux ſplēdens ꝓficit ⁊ creſcit vſqꝫ ad ꝑfectuꝫdiē. Hi enī intēdūi ad ꝓficiēdū in v̓tutibꝰ. Horū mat̓ eſt beata virgo maria: p̄cibus ⁊ exēplisdando eis ſb̓ſidiū. Eſt enī figuratiue illa Rebecca q̄ filiū .ſ. iſrl̓ qui interp̄tat̉ videns deū: docuit ⁊ iuuit refectionem offerre patri ſuauem.cum veſtibꝰ odoriferis: vt bn̄dictionem patrisobtine̓t. Apparēs ipſa magiſtro rainaldo corpore īfirmo: in virtutibꝰ ꝓficiēti: vnxit eū ſanādo corpus: ⁊ mētē roborādo: ac habitum ordinis predicatoꝝ quem ferret oſtendēdo: quē ordinem fuerat ingreſſus: qͥ poſtea feruentiſſimepredicādo: multos ⁊ magnos viros traxit adreligionē. Ip̄a ē mater agnitionis: que reuelauit nobiliſſimis romanis ⁊ diuitibꝰ viro ⁊ vxori ſue cupiētibꝰ ſe trade̓ in obſequiū ip̄iꝰ virginis ac pape: vt in loco vbi de mane inuenirēt niues p̄ter nature ſolitū: qꝛ de mēſe auguſti ibi eccleſiaꝫ ſuo nōi dedicarēt. Qua mane ſequentireꝑta: fabricata ē ad honorē eius eccleſia in vrbe ſancte marie maioris. ¶ Quarto autem cōgruit ꝑfectis ſancta ſpes nō ſperare ī prīcipibꝰvbi non ē ſalus: nec in tꝑalibꝰ diuitijs quod eſtvanū: nec in ſuis viribꝰ qd̓ eſt ſuꝑbie: ſꝫ in eterna beatitudine. Et hec ē ſancta ſpes. Contēplātur enim eterna bona: que non vident: ſꝫ appetūtur ſumme ab eis: vt dicāt cum apl̓o. Cupiodiſſolui: ⁊ eē cū xp̄o. Et noſtra ꝯuerſatio in cel̓eſt. hoꝝ mater eſt beata maria ꝓcurādo eis cōſecutionē eterne beatitudinis. Eſt enī figuratiue illa berſabee: que īterpretatur puteus ſeptimus propter plenitudinē omniū gratiaꝝ: queſuis precibus petijt ⁊ obtinuit a dauid regnumſuū dari filio ſuo ſalomoni. ij. Reg. xv. Hec eſtque ſuit cilicium cū ſerico ſancto viro. b. Tho.cantuariē ſi archiep̄o: mādans ei vt interdictuꝫfactū ſimplici ſꝫ optimo ſacerdoti: qui quotidiemiſſam celebrabat ad ſui honorem: nec aliā ꝓpt̓ſimplicitatē dicere nouerat: vt nō ampliꝰ celebraret: relaxaret. Qd̓ ſimplex ſacerdos faciēs
⁊ ſignificās. b. Tho. ex parte beate marie ⁊ ſignum datum de cilicio occultato ab ea ſuto: illum ab illo interdicto abſoluit. Hec apparensvt matrona venerabilis ad fonteꝫ quendā cuidam ruſtico qui miſſus erat afilio ſuo ei apparenti ad immergēdum tres panes quos hēbatprohibuit. Sed reuerſus ad eum ſecūdo ⁊ tertio vnum īmerſit: alios duos reſeruans ex iuſſione beate marie declarantis ei ſe eſſe virginēmatrem: ⁊ eū qui ſibi apparuerat ⁊ mandauerat panes tres īmergi in aquam erat filiꝰ eiꝰ qͥiratus ꝓpter pecccata hominum mundū ī partes tres diuiſum quaſi volebat delere: in cuiusſignū tres panes tuſſerat īmergi: ſꝫ ip̄a ſnīaꝫ retinuerat. Ueꝝ ad placādū dei irā oēs albis īduti facerēt ꝓceſſione ad penitētiā reuertētes. Etilla diſparēte ſimplex ille ruſticꝰ ꝑ diuerſas mūdi ꝑtes diuulgauit: vn̄ ſecuta ē magna nouitasin vniuerſo orbe apud xp̄icolas: vt oēs mares⁊ femine cuiuſcūqꝫ etatis ⁊ cōditionis albis induti ꝓceſſiones multas facerēt. Anno dn̄i milleſimo trigenteſimo nonageſimonono ī eſtate⁊ multa bona ſecuta. Et poſtea anno ſequentimilleſimoquadringēteſimo ſecuta ē peſtis vl̓isnimia: vt tertia ꝑs hoīm moreret̉. Ecce matertua ad quam recurras.¶ De ꝯceptione ⁊ ſcificatiōe. b. marie. Ca. iij.E conceptu et ſāctificatione. b. marie. In ciuitate ſāctificata reqͥeui: inquit diuina ſapiētia Eccl̓i. xxiiij. Adaptatur ſermo iſte ad virginem glorioſam: de cuius cōceptione vel potiªſanctificatione eccleſia ſolennitatem facit. Dehac ciuitate precinens cantor ſpūſſancti dauidinqͥt p̄s. lxxxvi. Gl̓ioſa dicta ſunt de te ciuitasdei: q̄ ab ieſu ſyrac dicta eſt ciuitas ſanctificata:nec de aliqua creatura pura ſūt vnqͣꝫ dicia tamgl̓ioſa qͣꝫ de v̓gine maria. Un̄ in ꝯmēdationeꝫiudith pulcherrime: ſapiētiſſime: ⁊ caſtiſſime: ⁊ꝯſtātiſſime: q̄ liberauit ppl̓m dei de manibꝰ inimicoꝝ: ⁊ figurauit hāc virginē beatiſſimā: liberatricē ppl̓i fidel̓ de manibꝰ demonū: dixit ſummus pōtifex ioachim. Tu gl̓ia hierl̓m .ſ. ciuitatis: tu leticia ppl̓i iſrl̓: nō dixit tu gl̓ioſa ī ciuitate: ſꝫ tu ip̄a gl̓ia ciuitatꝭ hierl̓ꝫ: q̄ dicebat̉ ciuitasdei: qꝛ ſolēnis deꝰ cultꝰ ibi erat. Gl̓ioſa igit̉ dc̄aſūt de te. Circa quā pn̄t tria notari.Eius virtuoſitas ꝑfectiſſima: qꝛ ciuitas.Eius ſingularitas ſublimiſſima: quia dei.Eius nobilitas famoſiſſima: quia gl̓ioſa dictaſunt de te.Quautum ad primumoīs aīa pōt dici ciuitaſ. Sꝫ aīa cuiuſlibet reprobi dr̄ ciuitas babylonis: q̄ interpretat̉ confuſio