Titulus XV.

Sicut curā habuit: vt prouideret apud filiumde defectu vini in nuptijs in chana galilee celebratis. Et qd̓ ait ſapiēs. Ubi nō eſt mulier ingemiſcit eger. Et vere pōt intelligi de hac muliere quā filiꝰ ſuꝰ ſic vocauit: cū ait. Mulier ecce filiꝰ tuꝰ. Nō reꝑitur aliquē ſcōꝝ ita compati⁊ adiuuare in infirmitatibꝰ ſpūalibus ⁊ corꝑalibus egriſꝑſonis: ſicut mulier hec beata virgoMaria. ¶ Tertio mater eſt antiquitate: ſicuthomīes antiqui dicunt̉ patres: ſic ⁊ mulieresantique matres. Sed que antiquior beata virgine Maria? Ab initio inquit ⁊ ante ſcl̓a creata ſum: ⁊ vſqꝫ ad futurū ſcl̓m nō deſinam. Ecc̄i.xxiiij. Creata ſiquidē fuit in mente diuina anteſecula .i. p̄deſtinata: vt eſſꝫ mater dei: ⁊ inde mr̄noſtra. Nec vſqꝫ ad futuꝝ .i. ad aliā vitā patriepoſtqͣꝫ fuit in mudo nata: nō deſinit pietatē ⁊ mifericordiā exhibere inuocātibꝰ eā. Eſt gͦ antiqͥtate maxīa mater. ¶ Quarto eſt mater dignitate ⁊ honore. Sicut qui ſunt in dignitate ꝯſtituti dicūt̉ prēs: ita ⁊ mulieres in dignitate p̄latōis dici pn̄t matres: vnde abbatiſſe dicūt̉ p̄late qͣſi matres. Sed qͣ dignior: q̄ honorabilior ⁊cūctis p̄ſidētior beata virgine Maria. Regīaenī dicitur celoꝝ in antiphona eccl̓ie: dn̄a angeloꝝ: mater dn̄i dominātiū: oī vtiqꝫ laude digniſſima: qꝛ ex ip̄a ortꝰ ē ſol iuſticie xp̄s deꝰ noſter.¶ Quīto ex maxīa affectōne ad bonū ppl̓i iudeoꝝ. Razias dicebat̉ pater eoꝝ: vt. ij. macha.penul. Sed nūquā fuit aliquis ſanctꝰ vel ſanctaita affecta ad ſalutē ⁊ omnē bonū populi xp̄iani: ſicut beata virgo maria. Unde cū xp̄s vellꝫtribꝰ lāceis mūdū ꝑdere ꝓpter tria vicia mūdiſcꝫ ſuꝑbie: auaricie: ⁊ luxurie. Beata virgo p̄cibus ſuis obtinuit dilatōem ſnīe: dicēs ſe miſſurā in mūdū ad predicādū beatū dominicū ⁊ beatū frāciſcū cū ſuis: ⁊ vt ſic reduceret̉ vt hr̄ ī legēda beati dn̄ici. Ecce igit̉ mr̄ tua. .5Led qualis ſit iſta mater: ipſe declarat ſic de ſe loquēs ſeu eccl̓ia in ꝑſona eius. ecc̄i. xxiiij. Ego mater pulchre dilectiōis: timoris ⁊ agnitōis: ⁊ ſācte ſpei. Matrēſe haꝝ qͣtuor virtutū dicit: qꝛ eas in mēte cōcepit ꝑ infuſionē gratie: ⁊ ꝑturiuit iſtos filios: qn̄ad actū haꝝ virtutū ꝓceſſit. Primo pulchre dlectōis ꝑ eximiā charitatē. Secūdo timoris reuerētialis per ꝓfundiſſimā humilitatē. Tertioagnitōis .ſ. fidei ꝑ firmiſſimā veritatē. Quartoſancte ſpei ad oē bonū ⁊ ſuꝑna felicitate. De pͥmo Cātic. ij. Introduxit me rex in cellā vinariā .ſ. ⁊ introduxit in me charitatē. De ſecundoLuc. i. Turbata eſt in ſermone eius ⁊ laude ꝓpter hūilitatē. De tertio Luc. i. Beata q̄ credidiſti. Beatꝰ aug. pͥus ꝯcepit fide qͣꝫ carne. Deqͣrto Ecc̄i. xxxiiij. In me oīs ſpes vite ⁊ virtut̉Extēde vt placet. ¶ Ex his etiā v̓bis innuitur

reſpectu quoꝝ ſit mater adoptiua. Cum enimvt dictum eſt: ſit facta mater adoptiua Ioanniqui interp̄tatur in quo eſt gratia: mater eſt eorum qui hn̄t grām. Et quia a gratia qͣtuor iſtaſemper ꝓcedunt: eoꝝ eſt mater qui habent iſtaquatuor. Ecce igitur mater tua ſcilicet tui: quiſcilicet habes rationalem dilectiōem: quia egomater pulchre dilectionis. Ecce mater tua ſcilicet tui qui habes filialem timorē: quia ego mater timoris. Ecce mater tua ſcilicet tui qui habes ſalutarē cognitōem: quia ego mater agnitionis. Ecce mater tua ſcilicet tui: qui non preſumis ſꝫ ex merito ſperas: qꝛ ego mr̄ ſācte ſpei.Pulchra dilectio eſt: vt diligat̉ amicus in deo⁊ inimicus ꝓpter deum. Uere pulchra: qꝛ cuꝫluce gratie ⁊ clara fame. Mat. v. Diligite inimicos ⁊cͣ. vt ſitis filij patris veſtri qui in celiseſt .ſ. dei. Et ſic eritis filij matris veſtre ſcilicetbeate Marie. Sine timore dei nō poterit qͥsiuſtificari: ait ſapiens. Sed qui deum timet ſcꝫfilialiter nihil negligit: ſcꝫ eoꝝ que ſunt neceſſaria ad ſalutem ⁊ gl̓am dei. Salomon ait Ecc̄svij. Salutaris cognitio incipit a ſeip̄o. Seneca. Prīcipiū ſalutis cognitio ſui. Breuiſſimāiſtam oratōem faciebat ⁊ docebat beatus Auguſtinꝰ. Domine nouerim te: nouerim me. Etvnum inducit ad reliquum. Expecta dominūait p̄s. quo ad quartū cuſtodi vias eius: vt hereditatem capias terrā ſcꝫ viuentiū. Si ergodiligis eum ⁊ proximū: ⁊ times filialiter offendere euꝫ: ⁊ conaris cognoſcere teip̄m: ⁊ ſperasrationabiliter in ſupernū premiū: non p̄ſumendo de viribus tuis. Hec eſt ſancta ſpes. Eccemater tua beata virgo Maria. .5II.Poſ ſunt etiam adaptari iſta quatuor ad quatuor ſtatus eccleſie: ſcꝫpreſidentes: incipientes: proficiētes: ⁊ perficiētes: ſuper ꝑfectos ſingulis ſingula attribuēdoQuibus omnibꝰ eſt mater pia adiuuando etſuccurrendo. ¶ Primo ⁊ preſidentibꝰ quideꝫcongruit pulchra dilectio ſcilicet erga deū: ſe:⁊ ꝓxīm. Et ideo chriſtus Petrū inſtiturus inpreſidentem ⁊ paſtorem eccleſie: interrogauitter: ſi eum diligeret Ioan. vlti. Horum beatavirgo eſt pia mater: adiuuās in neceſſitatibusvt patuit in Leone papa: cui reſtituit manumabſciſam. Et in beato Dominico: cuius ſubditos fratres on̄dit in viſione beate Marie tenere ſub clamide ſue protectōnis. ¶ Secundintipientibus cōgruit timor. Inde enī mouēad cauēda mala ⁊ penitendū ex timore.dicit iſaias. A timore tuo domine cōcepeperimꝰ ſpm̄ ſalutis. Et hoꝝ eſt mater beavirgo Maria procurādo recōciliatōnem deoſicut in figurā mulier ſapiens. Tecuites recōciliauit Abſalonē patri Dauid. ij. Regū. xiiij.