Capitulum .II.

etſi lubricū patiat̉ carnis: ſine dubio vapulabitſed non peribit. Quod oportet ſane ītelligerequia vel intelligit̉ de eo qui ⁊ in lapſu carnis cecidit in p̄teritū: ip̄m penitet: ⁊ abſtinere diſpōUel ſi intelligit̉ de eo qui oꝑa pietatis exercein mortali exiſtēs: tūc opera pietatis valēt ſibiad ꝓcurādū gratiā occaſionaliter: nō cālit̓. Nādicta oꝑa pietatis ſūt occaſiones: vt adiutꝰ precibus eorum quibꝰ exercet: exeat de peccato.Ualet ad eterna ꝓmerēda. Un̄ hiero. ait. Pietas expectat beatā ſpem ⁊ aduētū gl̓ie magnidei. Sicut enī impietas magni dei formidat aduentū: ita pietas de ſuo oꝑe ſecura ⁊ de fide iudiciū preſtolat̉. ¶ Et qꝛ ſūme pietas fuit ī virgine: ⁊ ē ſuꝑ oēs ſanctos ⁊ ſāctas: cui cantamꝰ.O clemēs: o pia: o dulcis v̓go maria. Iō de ipſa v̓gine maria vt fonte pietatis: ſiue quātū adactu diuini cultꝰ ⁊ reuerētie: ſiue quātū ad actūmiſerationis: ⁊ ſb̓ueniēdi pauꝑibꝰ: ideo de ea īiſto titulo diffuſiꝰ agemꝰ ꝑ capitula diſtinguendo ⁊ per modū predicationis.¶ Q. virgo Maria eſt mater noſtra quadruliciter.Capitulū. ij.Cce mater tua A.Loquit̉ de iſta mr̄e p̄s. dicēs. Mater ſyon dicet homo: homo natꝰ eſtin ea: ⁊ ipſe fūdauit eā altiſſimꝰ. Hoc ẜm trāſlationem. lxx. quā ſequit̉ beatus Aug. ſuꝑ pſalterium: ⁊ obſcura ſatis ē locutio. Pōt aūt ſic exponi: homo dicet ſyon mater. Sꝫ videndum ēqͥs eſt iſte homo qui dicit: cui dicit ſyon: de quamatre dicit. Eſt aūt homo iſte dn̄s ieſus deꝰ ethomo: de quo ꝓph̓a. Ecce veniet deus ⁊ hō: hōvtiqꝫ aīal rōnale ab initio ſolꝰ ſue ꝯceptiōis rōevtēs vt ꝑfectꝰ oī ſapīa ⁊ gr̄a: ⁊ inter natos nūqͣꝫa rōe deuiās. Ipſe ē ille hō: qͥ natꝰ ē in ea mr̄e: q̄eſt ⁊ ciuitas dei dr̄: nō ex virili ſemine: ſꝫ qd̓ ī eanatū ē: de ſpū ſcō ē. mat. i. Et ip̄e idē hō ē altiſſimꝰ deꝰ qͥ ſolꝰ altiſſimꝰ fundauit eā ciuitatē: ī quahabitauit nouē menſibꝰ vt mr̄e ſua. ¶ Si q̄riscui ſyō dicit? Rn̄deo ꝙ ſyō ſpūali .i. eccl̓ie. Int̓p̄tat̉ .n. ſyō ſpeculatio ibi in ſyō erat tēplū dn̄i: īqͦ verꝰ cultꝰ exercebat̉ offerēdo oblatōes ⁊ ſacrificia vero deo. Significat igit̉ aꝑte eccl̓iam ſanctā: ī qͣ ſpeculamur deū in militāti ꝑ fidē: ī triūphāti ꝑ ſpem. Et in ea ſola vere colit̉ deꝰ: ⁊ offerūt̉ ſacrificia vera bonoꝝ oꝑū: q̄ deo ſūt grata⁊ nō exͣ eā. ¶ Quid aūt dicit iſte hō ieſus ſyō. i.eccl̓ie: illd̓ mr̄ .ſ. eſt tibi: patrē hēbas mīaꝝ: accipe ⁊ mrēm totiꝰ ꝯſolatōis ⁊ miſerationū. Eccemr̄ tua o ſyō:o eccl̓ia que ē mr̄ mea: volo vt ſit ⁊mr̄ tua. Mea ē mr̄ nalis: tua ſit mr̄ ſpūal̓. Eccemr̄ dei ſaluatoris: ē mr̄ pctōris in eccl̓ia. Sꝫ iudeꝰ hoc vt ꝑfidꝰ nullo mō vult credere ꝙ. b. ma-

ria ſit mr̄ dei ⁊ hoīs. Et ẜm hoc dicit tranſlationr̄a: q̄ fuit. b. hiero. Nunqͥd ſyō dicet hō: hō. ſ. qͥcūqꝫ qͣꝫtūcūqꝫ ſingularis p̄dicator ⁊ doctor: nūqͥd ſyō dicet .i. ſynagoge ſeu ppl̓o iudeorū: cuiꝰcultꝰ erat ꝓpt̓ tēplū in maͣli ſyo: iſtā veritatē mirabilē quā ſubdā: ita vt credat eā. q. d. nō. Neqꝫpetrꝰ neqꝫ paulꝰ: ſꝫ neqꝫ ip̄e xp̄us dixit hāc veritatē ppl̓o iudeoꝝ ꝙ voluerit credere. Ecce veritas quā nō vult crede̓: ⁊ iō vt ꝑfidi dānāt̉: hōnatꝰ eſt in ea ciuitate dauid .i. v̓gine maria: ⁊ ip̄enatꝰ in ea xp̄s eſt ille altiſſimꝰ deꝰ qͥ ſolꝰ ſcūs pereēntiā: ſolꝰ dn̄s ꝑ vl̓em ꝓuidētiā: ſolꝰ altiſſimꝰ ꝑoīpotētiā: qͥ fūdauit ⁊ fecit ciuitatē iſtā virgineꝫgl̓ioſā: ip̄e hītauit. Idē vnꝰ deꝰ ⁊ hō: vna ꝑſonafundator ⁊ creator v̓ginis ꝑ diuinitatē: natꝰ inea ꝑ humanitatē. Sed tu fidel̓ qͥ credis beataꝫv̓ginē mrēm dei ⁊ hoīs: ⁊ ẜm hāc fidē recte ꝯu̓ſaris. ¶ Ecce mr̄ tua. ioan. xix. Imꝑator celeſtis dn̄s ieſus xp̄s in throno crucis reſidēs: ꝑhoc dc̄m ſuo ore ꝓlatū loq̄ns ioāni: mrēm ſuaꝫv̓ginē ei dedit in mr̄em: ip̄m ioannē mr̄i ſue adoptās filiū. Nec v̓go mr̄: etſi lōge inferiorē abeo indignata eſt talē in filiū ſuſciꝑe. Et ioānesip̄e ⁊ ſi tali ⁊ tā digniſſia mr̄e ſe īdignū agnoſceret intelligēs ſui ꝓfectū: cū oī reuerētia ex illahora accepit eā in ſuā .ſ. mrēm. Quia v̓o ioannes īterp̄tat̉ in qͦ eſt gr̄a: cuilibet etiā qͥ ioānesdr̄ ⁊ exiſtit: nō noīe ſꝫ eiꝰ interp̄tatiōe: in qͦ ſcꝫ eſtgr̄a gratū faciēs: dat̉ v̓go maria in mr̄em: vt dici poſſit. Ecce mr̄ tua. Anſelmꝰ. Mr̄ dei factaē mr̄ nr̄a. ¶ Et vere optime pijſſima ⁊ ꝑfectiſſima mater oībus modis. Sicut .n. pr̄ dr̄ aliquigenitura: cura: etate: honore: affectu. Sic oībꝰhis modis beata v̓go mater nobis ē. Primoenī ſicut xp̄s nos genuit v̓bo veritatis ad eſſeſpūale gratie: qd̓ ꝑfectiꝰ eſt qͣꝫ eſſe naͣle in crucepatiēdo: ita ⁊ beata virgo nos genuit ⁊ peꝑit īmaximis doloribꝰ filio ꝯpatiēdo: penas immēſas pro nobis patiēti: ita exponit Albertꝰ magnus illud Iſa. vl. Parturiuit ſyo filios ſuosideſt beata virgo maria: que ſpeculabat̉ myſteriū paſſiōis. Interp̄tatur enī ſyon ſpeculatio.Parturiuit ſumme cōdolēdo in paſſione filij.Secūdo mater eſt cura Iſa. xlix. Nūquidpoteſt mulier obliuiſci infantē ſuū: vt nō miſereatur filio vteris ſui? q. d. nullo modo: ſed magnā curā habet vt prouideat ei de nutrimento⁊ neceſſarijs. Et quāuis amor patris ad filiumſit ſolidior: amor tn̄ matris eſt tenerior. Et hīceſt ꝙ ꝑuulus magis recurrit ad mrem pro hisque vult qͣꝫ ad prem: qꝛ experit̉ magis a matreqͣꝫ a patre obtinere quod petit. Oquāta ē curabeate virgini matri de nobis. Omnibꝰ aperitſignū miſericordie ſue: nec eſt qui abſcōdit ſe acalore bn̄ficioꝝ eius. Sileat miſericordiā tuaꝫo virgo beata. ait. b. Bern. Quicūqꝫ in neceſſitatibus ſuis te inuocantem ſibi deeſſe ſenſerit.