Titulus XIIII.
mīa oī ꝑſone nature diuīe: qꝛ pr̄i cui vt pr̄i mīarū dixit filiꝰ ī cruce. Pat̓ ignoſce ill̓: qꝛ neſciūt:quid faciūt Luce. xxiij. Cōuenit filio dicēti ip̄imagdalene. Remittūtur tibi pctā tua: ⁊ a qͦ niſi ab eo. qd̓ aduertētes qͥ aſtabāt dicebāt. Quisē hic qͥ etiā pctā dimittit Lu. vij. Cōuenit ⁊ ſpiritui ſancto. Un̄ apl̓is dictū fuit a xp̄o. Accipite ſpm̄ ſanctū: qͦrū remiſeritis pctā: remiſſa ſūtqꝛ ip̄e ſpūs ē remiſſio omniū peccatoꝝ cāliter.Cōuenit mīa deo: ⁊ ī eo reꝑit̉ ſꝑ. Nunqͥd obliuiſcet̉ miſereri deꝰ? p̄s. q. d. nunqͣꝫ. Nō ſꝑ creatſꝫ in prīcipio fecit deꝰ celū ⁊ terra: ⁊ q̄ in eis ſūtGene. i. Nec ſꝑ miracula facit: ſꝫ ſꝑ miſeretur.Quinimo vt plus dicaꝫ: an̄ tp̄s ⁊ poſt tp̄s deꝰmiſericors īuenit̉. Nā in prīcipio cū deꝰ creauit an̄ nō erat tp̄s: ⁊ tn̄ mīaꝫ fecit mūdū creādoQue maior ē miſeria qͣꝫ nō eē: ⁊ de hac ad eē ꝓduxit creaturas. Ecce mīa dei: iurauit angelꝰvt refert Io. in apo. qꝛ tp̄s nō erit ampliꝰ .ſ. pꝰiudiciū finale ceſſante .ſ. motu primi mobil̓: ⁊ tn̄p̄s ait. Mīas dn̄i ī eternuꝫ cātabo. Ubiqꝫ deimīa reꝑit̉. Nam mīa dn̄i plena ē terra: ait p̄s.xxxv. Et dn̄e in celo mīa tua remunerās vltraꝯdignū. Sꝫ nec abeſt ī inferno mīa dei: de quominꝰ videt̉: qꝛ ⁊ ſi nō liberat illos a pena: punittn̄ circa ꝯdignū: vt dice̓ valeant illud Treno.Mīe eiꝰ ꝙ nō ſumꝰ ꝯſūpti .i. adnihilati. Quisgͦ nō timeat reuerēdo tā infinitā mīam ⁊ pietatē. Cōmēdabat tulliꝰ ceſare dicēs. Nulla de virtutibꝰ tuis ceſar pietate maior. Dimitto aūt ꝙſuſcepit iſrl̓ puerū .ſ. deꝰ ſurſū accepit: quia ſibivniuit carnē ex iſrl̓ puero .i. ſeruo ſuo: ⁊ hͦ qꝛ recordatꝰ eſt miſericordie ſue..§. VISexto eſt deus timendus timore reuerentie ꝓpter ſuā maximā eqͥtatem ⁊ iuſticiā p̄s. x. Iuſtꝰ dn̄s ⁊ iuſticias dilexitequitatē vidit vultꝰ eiꝰ. Iuſtꝰ ē in ſe nulli vicioſb̓iacēs. Qui .n. alios hꝫ regere: male pōt exercere iufticiā: iuſticiā .ſ. in alios ⁊ corrigere qͥ ī ſemalꝰ ē. Qui ſine pctō ē vr̄m: pͥmꝰ in illa adulterā lapidē mittat. Ioh̓. viij. q. d. Reus dꝫ puniri: vt iuſticia dictat: ſꝫ nō ē ẜm iuſticie obẜuātiāvt puniat̉ ab his qui maiori ſunt crimīe irretitivn̄ ⁊ maiori pena digni. Remota .n. iuſticia inquit. b. aug. in. iiij. de ciui. dei. Quid ſunt regnaniſi magna latrocinia. Et vt ait. b. amb. in li. deofficijs. Dū vni ꝑcit̉ indigno: ad ꝓlapſiōis ꝯtagiū ꝓuocat vniu̓ſos. Facilitas .n. venie incentiuū p̄bꝫ delinq̄ndi. xxxiij. q. iiij. ē īiuſta. Ꝙ iuſticias dilexerit ⁊ diligat pꝫ: qꝛ nullū malū dimittit impūitū. Et qꝛ iuſticiā dꝫ tēperare moderatio .i. pietas: qd̓ ꝑtinet ad eqͥtatē q̄ ē rigor iuſticie mīe dulcedine tēperatꝰ: iō ſb̓dit. Eqͥtātē vidit vultꝰ eiꝰ. Uis ne videre rigorē hꝰ regꝭ ⁊ dn̄iiuſticie: Cōſidera qn̄ āgelꝰ ille pͥmꝰ lucifer dictꝰ⁊ cherub plenꝰ decore ⁊ ſapīa: cuiꝰ oꝑim̄tū erat
oīs lapis p̄cioſus: ſardiꝰ: topaſiꝰ: iaſꝑis: criſolitꝰ: ⁊ onix: ⁊ berillꝰ: ſaphirꝰ: ⁊ carbūculꝰ: ⁊ ſmaragdꝰ. Nouē expͥmit noīa lapidū p̄cioſoꝝ deſignatia nouē ordines angeloꝝ ẜm greg. in mora. ⁊ de pe. di. ij. c. vl. qͥlibet ille oꝑatꝰ dr̄: qꝛ ſublimitate v̓tutis oēs ſuꝑauit: hic tal̓ ⁊ tātꝰ ſb̓ito odixit in corde ſuo. Sil̓is ero altiſſimo: nō ē optus: nō ē ore locutꝰ: tm̄ cogitauit ſuꝑbiā: et expulſus a regno in infernū demerſus ē. Lꝫ adeꝰ vt iuſtꝰ dn̄s: oīa de generibꝰ ſinguloꝝ vitidiu̓ſis tꝑibꝰ ſeuere punierit: vt qd̓libet ſibiſplicere on̄dat: ⁊ īpunitū credat̉ nullū ꝑmaxīetn̄ ſuꝑbos. Siquidē frīcidiū in abel ſcm̄a chaīdn̄s iultū nō ꝑmiſit. Nā vagꝰ ⁊ ꝓfugꝰ ⁊ tremulus diſcurrēs loco fere alamech ex eo deſcēdēte ſagittatꝰ ē. Gen̄. iiij. Mūdū totū luxuria infectū: qꝛ oīs caro corruꝑat viā ſuā: dn̄s iuſtꝰ diluuio ꝑemit. Gen. vij. Sodomitas peſſimo ycio laborātes cū qͣtuor alijs ciuitatibꝰ igne ⁊ ſuphure ꝯbuſtos ſbuertit. Gen. xix. Iſraelitarūcū moabitis fornicātiū. xxiij. milia ꝑierūt. Nume. xxv. Propt̓ adulteriū cū vxore leuite ī gabaa ꝑpetratū pene extīcta fuit tribꝰ bēiamin occiſis ex eis plꝰ qͣꝫ quīquagīta milibꝰ. Iudic. xx.Propt̓ ſtuprū ⁊ inceſtu ꝑpetratū ab amon cūſorore ſua thamar: occiſus fuit a ẜuis abſolonfrīs ſui. ij. Re. xiij. ꝓpt̓ molliciei pctm̄ Onā adn̄o interfectꝰ ē. gen. xxviij. Nō ꝑmiſit diuinaiuſticia Giezi ex auaricia magnā ſb̓am a Naahorribili ꝑcuſſus ē. iiij. Re. v. Hec heliodoꝝ ſacrilegū inchoātē hirl̓m ſpoliare ſub Onia ſummo ſacerdote vſqꝫ ad mortē ꝑ angelos duogellauit. ij. mach. iij. Iaſonē ementē ſummicerdotiū a rege anthiocho ac etiā menelaū iultos nō dimiſit. ij. mach. iiij. Sed ⁊ iudas ꝓditorex cupiditate magiſtrū tradēs in manꝰ iudeoꝝxxx. argēteis laq̄o vitā finiuit. math. xxvij.chior qꝛ furatꝰ ē regulā aureā: palliū coccin⁊. cc. ſiclos lapidatꝰ ē a ppl̓o ioſue. vij. Gule deditos iſraelitas cū adhuc eſce carniū eēt ī orephinees in bello gladio ceciderūt. i. Re. ij.uidia ducti fratres ioſeph eū vēdētes ⁊ traqtes in manꝰ gētiū: poſt hūiliatiōem ei iniuſte factā exaltatū ſuꝑ oēs dure ab eo īcrepati: demiſb̓diti ⁊ facti ſunt. gen. xliiij. Propt̓ quādei chriſtū tradētes in manꝰ pilati ad moris flagellis caſtigati ⁊ diſꝑſi: demū ip̄m dn̄m ⁊ſaluatorē ꝯfitebūt̉ ſe ei ꝑ fidē ſubijciētes. Intrea Maria ſoror aaron ꝓpt̓ inuidiā cōtremurmurās lepra ꝑcutit̉. nume. xij. Ab acmurmurātes ſeueritate diuine iuſticie igne cōſumpti ſunt. nume. xi. Ira ⁊ odio furās Saul