Capitulū.XIIII.
rex pͥmꝰ iſrl̓ ꝯtra dauid: mortēqꝫ eiꝰ pluries intētās: necnō ⁊ phitoniſſam malefica ꝯſulēs: diuina exigente iuſticia ſeip̄m in vtroqꝫ ꝑemit .i.Re. vl. Qua ꝑmoti illi de tribu effraim ⁊ iniuſte ꝯtra Iepte qͥ victoriā habuerat ꝯͣ ammonitas ſeditōem faciētes: ⁊ bellū ꝯͣ galaaditas quiiuuerāt in p̄lio iepte: occiſi ſunt de effraim. xlij.milia. iudic. xij. De ppl̓o iſrl̓ idolatrāte ad vitulū aureū dū moyſes ſtabat in mōte: occiſa ſuntxxiij. milia ex eis. Propt̓ incredulitatē ppl̓usille qͥ egreſſus ē de egypto nūero ſexcētamiliaabſqꝫ ꝑuul̓ ⁊ mulieribꝰ. Propt̓ murmuratōeꝫnō ē īgreſſus t̓rā ꝓmiſſiōis niſi duo caleph ⁊ ioſue nume. xiiij. Sed ⁊ moyſes ⁊ aaron ad aquāꝯͣdictōis ꝓpt̓ infidelitatē pͥuati ſūt. Nume. xx.Sunt ⁊ alia vicia a diuina iuſticia iudicata: vtpꝫ ex ſacris oracul̓ ⁊ libris gētiliū. Sꝫ nullū itafeuere ſicut ſuꝑbia ⁊ ꝯgrue: qꝛ magꝭ directe bellat ꝯͣ eū: Unde deꝰ ſuꝑbis reſiſtit inqͥt Iaco. inepl̓a ſua. Regl̓a etiā tradita ꝑ v̓giliū ī. vi. En̄.romanis pͥncipibꝰ fuit ꝑcere ſb̓iectis: ⁊ debellare ſuꝑbos. Et dei mr̄ maria. Diſꝑſit ſuperbosmēte cordis ſui. Luc. i. Un̄ pͥmos ꝑentes pꝰ qͣꝫinuaſit ſuꝑbia: edētes pomū vt eēt ſicut dij: iuſticia dei de paradiſo expellēs in has mūdi miſerias exiliauit. gen. iij. In ſecūda etate Nembroth cū ſuis volētes turrī babel: ad celuꝫ vſqꝫꝑtingētē edificare: qͣſi exiſtimātes ſe ꝯtra deuꝫpoſſe defendere ſi aliud diluuiū iundaret: ex diuina iuſticia ꝯfuſi ſunt a ſuꝑbia ſua diuiſis linguis vt ſe ītelligere nō valerēt. gen. xi. Diſꝑſisaūt nēbroth vt tyrānꝰ cepit alijs dn̄ari ⁊ opprimere. ¶ In tertia etate creuit ſuꝑbia. Nampharao dn̄i mādatꝭ reſiſtēs: nec decē plagꝭ hūiliatꝰ ſꝫ obduratꝰ ꝯͣ dn̄m p̄liās in mari rubro cuꝫſuis ſubmerſus ē. exo. xiiij. Et in ppl̓o illo ꝑtrāſeūti ꝑ deſertū: cū ſuꝑbia exurrexiſſet in dathā⁊ abyron ambiētibꝰ Moyſi ducatū ⁊ chore hanelāte ad aaron ſacerdotiū: ſciſma faciētibꝰ ⁊ rebelliōis ꝯtēptū: diuina iuſticia inultā tantā elationē abire nō voluit: ſꝫ aꝑta eſt terra: ⁊ deglutiuit dathan: ⁊ oꝑuit ſuꝑ ꝯgregatōem abyron: etexarſit ignis in ſynagoga eoꝝ: ⁊ flāma ꝯbuſſitpctōres chore cū cōplicibꝰ ſuis. nūe. xvi. ¶ Inqͣrta etate Saul ſuꝑbū qͥ mādatꝭ dei ⁊ Samuel̓noluit obedire hūiliauit: a regno reprobans .i.Re. xv. Suꝑbū illū īmaniſſimū gigātē Goliath philiſteū: deū iſrl̓ ex ſuꝑbia blaſphemantē.Dauid hūilis ⁊ adoleſcēs īermis ꝯͣ eū p̄ualuit.in funda ⁊ lapide. i. Reg. xvij. Ozias rex iudaetſi al̓s bonꝰ in ſuꝑbiā elatus: qꝛ p̄ſumptuoſe ſiingeſſit in officio ſacerdotali: offerēs incēſumdn̄o leproſus effectꝰ ē. ij. Paralippo. xxvi. Sēnacherib cū innumerabili ml̓titudinē obſidēshirl̓m ⁊ dicēs: quia deus eorum non poſſet liberare eos ab eo: ī vna nocte ſuꝑbia eiꝰ occiſa ſūtab angelo cētū octogītaqͥnqꝫ milia: vt pꝫ iſai. c.
xxxvij. Sꝫ magꝭ effrenata ē: qn̄ ambitioſiſſimꝰille Abſolo ⁊ vanꝰ vſurpauit ſibi dn̄iuꝫ ⁊ regnūprīs eū vſqꝫ ad mortē ꝑſequēs. Sꝫ neſcit diuīaiuſticia prociniū p̄ſtare c̓mībꝰ ⁊ tāte temeritati.Nā elatū illū q̄rcꝰ ꝑ vanos capillos tenuit ſuſpēſum: mula quā eqͥtabat eū dimittente: donecIoab prīceps exercitꝰ dauid hoc ſciēs et applicas lāceis ſuis trāſfodit. ij. Re. xviij. Adoniasetiā hoc regnū affectās ꝯtra Salomonē frēmquē dauid pr̄ vtriuſqꝫ ſtatuerat regē: occiſus ēiij. Re. ij. ¶ In quīta etate adhuc magis oſtentata ē ſuꝑbia ip̄a. Nā nabucho. elatꝰ in ſuꝑbiaꝫvt ſibi aſcriberet monarchiā nō deo: in mētemferalē mutatꝰ eſt inter feras: a regno ſegregatus ē: in deſerto habitās ꝑ ſeptē tꝑa quouſqꝫ ſuam ſuperbiā cognoſceret ⁊ peniteret. Dan̄. iiij:Aliꝰ nabucho. forte nepos qui holeofernē principē exercitꝰ ſui miſerat ꝑ regiōes cū innumerabili multitudine: vt ſibi ſubiugaret oēm t̓raꝫdominio ſuo: ac deos extermīaret: vt ſolus ipſe deꝰ hr̄et̉ in terra: quem mirabilr̄ diuina iuſticia humiliauit: ꝯfudit tātā ſuꝑbiā ꝑ Iudith caſtiſſimā ⁊ magnanime: que illiꝰ caput abſcidit: ⁊oīs exercitꝰ eiꝰ debellatꝰ ē Iudith. xiij. Aīa qͦqꝫAgagites qui volebat adorari a mardocheo: ⁊qꝛ ſuꝑbie illiꝰ nolebat illi faue̓: q̄ſierat totū genꝰvna die vbicūqꝫ eēt ꝑ orbē ſub Aſſuero gladioexponi: cū magna eqͥtate iudicatꝰ ē: vt in crucequā parauerat mardocheo ad ſuſpēdium: ī eaip̄e appēderet̉ liberatōe facta a morte in popl̓oiudeoꝝ. Quid de antiocho qui cuꝫ tāta ſuꝑbiaefferatꝰ ē ī iudeos: ⁊ ꝯminatꝰ ē hirl̓m deſtructionē: ⁊ leges dei mādauit nō ſeruari ſꝫ gētiliū: etnō deū ſꝫ iouē adorari: nōne morte dira v̓mibꝰſcaturiēs ꝯſumptꝰ ē? Cōfeſſus demū qꝛ iuſtuꝫ ēſb̓ditū eē deo: ⁊ mortalē nō paria ſentire deo. ij.Macha. ix. vbi multa de eiꝰ ſuꝑbia ⁊ punitiōeEt de nichanoris ſuꝑbia ⁊ pūitiōe hēs. ij. Macha. vlti. In ſexta etate. Etſi deꝰ ad ſuꝑbla ſuꝑandā hūiliauerit ſeip̄m: formā ſerui accipiēs:⁊ demū vſqꝫ ad mortē ignominioſiſſimā crucisnō tn̄ ī pctōribꝰ ſuꝑbia ē extīcta: veꝝ ⁊ repullulās ē huiliata ⁊ ꝯfuſa. Nā herodes iniquꝰ antipaſ qͥ iacobū decapitauit: ⁊ petꝝ īcarcerauit: cūqͥdā die ꝯcionaret̉ corā ppl̓o: ⁊ veſte aurea ⁊ argētea indutꝰ: radijs ſol̓ ſuꝑ eū reu̓berātibꝰ valde gl̓oſus ⁊ fulgidꝰ apꝑeret. Ppl̓o ei acclamāte laudes dei ⁊ nō hoīs: indeqꝫ elatꝰ ī ſuꝑbiā: iuſte punitꝰ angelo eū ꝑcutiēte: ⁊ cū magnis cruciatibꝰ ſpm̄ emittēte. Nō minori ſuꝑbia herodes ſcd̓s aſcolonita xp̄m ī paſſione deriſit indutū veſte alba: qͥ pͥus iohannē bapt iſtā decapitauerat. Sꝫ ⁊ pͥmꝰ qͥ īnocētes occidi fecit vt xp̄mregē veꝝ cū eis extīgue̓t eqͣli ſuꝑbia vſus ⁊ iuſticia ꝯdēnatꝰ ē. De caio īꝑatorē qͥ voluit coli vtdeꝰ. Et de cōſdrōe qͥ crucē ſecū tulerat ī ꝑſidēEt poſtea d̓ iuliano apoſtata īꝑatore. Et de diE 3