Capitulū. XIIII.

patiētiſſime ſuſtinuit in timore dn̄i: dicēs quaſitumētes fluctus timui dn̄m: reſtitutꝰ eſt in omnibꝰ ⁊ amplificatus. Narrat. b. Grego. in. iiij.dialo. de quodā ſancto viro qͥ in morte mirabl̓rtimuit. Mortuus aūt apparuit in ſtola cādidacuidā ⁊ glorioſus. Et cū q̄reret ille cām quareille tm̄ timuerat in morte? Rn̄dit ꝙ pauor illeip̄m purgauerat: iuxta illud Iob. xli. Territipurgabunt̉. vn̄ ⁊. b. G rego. ibi dicit: ꝙ ſācti aliqn̄ multū timēt in morte: vt ipſe pauor purgetqd̓ in eis purgandū eſt ¶ Sexto timor dn̄i letificat: delectat ⁊ ꝯſeruat Eccl̓i. i. Timor dn̄i dabit delectatōnem cordi ⁊ leticiam ⁊ gaudiū. p̄s.Quā magna ml̓titudo dulcedinis tue dn̄e: quāabſcōdiſti timentibꝰ te. De ſaluatore noſtro legit̉: ꝙ poſtquā cepit pauere et meſtus eſſe: apparuit ei angelus ꝯfortās eū Luc. xxij. ad īnuendū poſt timorē dn̄i ſequi ꝯſolatōem: ⁊ meritoqꝛ gr̄am dei que maxime aīam letificat ⁊ cōfortat: ꝓmoueri facit ⁊ ꝯſeruat. Dicit. n. b. Bern̄ſuꝑ Cant̓. In veritate ꝯperi nihil eſſe ita efficax ad ꝓmerēdā: retinendā: ⁊ recuꝑandā grāꝫdei: qͣꝫto ſi oī tꝑe corā deo inueniaris: non altaſaꝑe ſꝫ timere. Et. be. Hiero. in epl̓a dicit. Tioreſt cuſtos virtutū ſecuritas ad lapſuꝫ. Iſa. ſuꝑquē requieſcet ſpūs meus ait dn̄s: niſi ſuꝑ humilē ⁊ quietū ⁊ tremētē ſermones meos. Septimo ⁊ vltīo Timor dn̄i beatitudinē ſuꝑnaꝫ impetrat ⁊ ꝓcurat Eccl̓i. xxiiij. Timenti deū beata erit aīa eius: p̄s. Dediſti hereditatē timētibꝰnomē tuū. Et quid eſt hereditas patriſ celeſtisniſi beatitudo que ꝯplectit̉ oīa bona patris et̓ni que reſeruat̉ filijs ſuis ẜuantibꝰ mādata eiꝰ.Priuat̉ filius patris hereditate ꝓpter ingratitudinē ⁊ offenſā erga eū. Latroni ex ꝑte dextra cū xp̄o crucifixo deū timēti ⁊ ſociū arguētiꝙ non timeret deū impatiēt̓ ferēs penā crucisdixit xp̄s: Hodie mecū eris ī ꝑadiſo Lu. xxiij.Abbas arſenius cū ſpm̄ eſſet traditurus ml̓tūtimebat: ⁊ cū aſtātes patres dicerēt. Et tu tīesmortem: ille ait: in veritate timeo: ⁊ ſemꝑ timuifactus monachus. Et hoc dicto in pace qͥeuitad gloriam eternam pergens.¶ De Timore reuerentiali ⁊ ꝙ deus ꝓpter.Aeptem eſt timendus.Ca. xiiij.Eptimus timor ēreuerentialis: qualis eſt timor queꝫhabēt ꝯiūctiſſimi ⁊ amiciſſimi ad dominū ſuū: de quo Hiere. ait. Quis nō timebitte o rex gentiū: ꝑfectiſſime hic timor habet̉ invita beata: quia ibi ꝑfectiſſime cognoſcit̉ maitudo ⁊ ꝑfectō dei. p̄s. Timor dn̄i ſanctus ꝑinet in ſeculū ſeculi .i. in alia vita que ſequit̉ad iſtā videlicet in gloria. Unde Io. in Apoc.

Audiuit angelos in ciuitate ſuꝑna dicentes.Laudem dicite deo noſtro omnes ſancti eius:qui timetis deum puſilli ⁊ magni. ¶ Proceditautem iſte timor reuerētie ⁊ admiratōis ex vij:que excellentiſſime reperiuntur in deo.Primo ꝓpter eiꝰ eſſentie ſummā maieſtateꝫ.Propter eius potentie immenſitatem.Propter eius ſapientie infinitatem.ropter eius immenſam bonitatem.ropter eius miſericordiā ⁊ pietatem.Propter eius iuſticiam ⁊ equitatem.Propter eius ꝓuidentiā ⁊ eternitatē. .§. LQuatū ad primū deūeſt timēdus ⁊ reuerendus ꝓpter eſſentie immeſitatē. in preſenti vita nō poſſumus ſcire de deoquid eſt: ſed tm̄ quia eſt: vt dicit Io. damaſ. Etiō non timemus nec reueremur deū vt decet.Sed in patria ſciunt ſancti de deo quid eſt: clar̄intuētes eſſentiā eius. i. Io. ij. Cū apparueritnobis ſil̓es ei erimus. Uidebimꝰ .n. eum ſicutieſt. Unde canit eccleſia de ipſo deo. Maieſtatē tua laudāt angeli: adorāt dn̄atōnes: tremuntptātes: celi celoꝝqꝫ v̓tutes ac beata ſeraphin: qͥnō ceſſant clamare vna voce dicētes. Sanctusſanctus ſanctꝰ: dn̄s deus ſabaoth. Hoc refertIſaias audiſſe .ſ. ſeraphin clamātia. Sāctꝰ ⁊cͣ.an thronū diuine maieſtatis. Iſa. vi. Et quid ēiſte clamor? q̄dā admiratio cū reuerētia c̄ca myſteriū .ſ. trinitatis. Et vt ait. b. Ber. Trinitatēꝑſonaꝝ in vnitate eſſentie querere .ſ. curioſe etꝑ rōnes temeritas eſt .ſ. in vita pn̄ti. Crede̓ pietas eſt: noſce vita eterna eſt. Eqͥdē cū dn̄s mittere vellet moyſen ad filios iſrl̓ ad ſignificandūeis ex ꝑte ſua: ꝙ volebat liberar̄ eos de ẜuituteegyptiaca: dixit moyſes dn̄o. Si interrogauerint me filij iſrl̓: qͥs eſt qͥ mittit te: ⁊ qd̓ eſt nomēeiꝰ: qͥd dicā? Rn̄dit dn̄s Ego ſuꝫ qͥ ſum: hec dices filijs iſrl̓. Qui ē miſit me: hͦ eſt nomē ꝓprijſſimū dei: qd̓ nulli alij ꝯuēit. Nā cū oīs creaturamutet̉ ſaltē cogitatōe ⁊ affectōe ēt angelica: qͥamō vnū mō aliud cogitat: ⁊ dū cogitat aliud qꝫpͥus: iā nō eſt illud qd̓ pͥus: qꝛ mutata ē ꝓpt̓ qd̓dr̄ Eccl̓s .i. Oīa vanitas .i. ſb̓dita mutabilitatiſolꝰ deꝰ eſt: qꝛ ſemꝑ ē id: qd̓ nec vlla cogitatōe vl̓affectōe mutat̉. Mal̓. Ego deꝰ ⁊ non mutor. ⁊p̄s. Tu āt idē ip̄e es. Et Boe. ſtabiliſqꝫ manēsdās cūcta moueri. vn̄ ⁊ Ariſto. cū alijs ph̓is vocāt deū cāꝫ pͥmā ⁊ cāꝫ cāꝝ: q̄ īmota mouet aliascās. Un̄. b. Ber. in. v. d̓ ꝯſideratōe ad eugeniūQuid ē deꝰ? Rn̄. qͥ eſt. Merito nihil ꝯpetētiꝰcertificat qͥd deꝰ ē. Si. n. bonū: ſi magnū: ſi veꝝſi ſapiētē dixeris: vel aliqͥd alid̓: in hͦ v̓bo iuſtaurat̉ qd̓ eſt. Nēpe hoc eſt ei eſſe: qd̓ oīa hec eſſe.Si centū milia addas: nō receſſiſti ab eē. Si eadixeris: nihl̓ addidiſti. ſi n̄ dixeriſ nihl̓ minuiſtiQuid eſt deus. ſine quo nihil eſt: tam ſine ipſo