Druckschrift 
4 (1481)
Einzelbild herunterladen
 

Titulus .XIIII.

Tunc aduertētes deceptōem eis factā de idolo occultato: auꝝ receptū abiecerūt: imꝑatoriclamauerūt dexteras eoꝝ debere amputari: qꝛthus in ignē poſuerāt auꝝ acceperāt: lꝫ idolaneſcirēt: nec in eoꝝ honore hoc feciſſent: ſꝫ ignorāter eſſent veri xp̄iani. Hi vt boni legitimi filij celeſtis patris: potiꝰ volebāt decapitariqͣꝫ in modico deū offendere patrē: vl̓ ei diſplicere. Et miſericordia eiꝰ a ꝓgenie in ꝓgenies timētibꝰ: tali timore. Luc. i.Quia igitur uterqꝫ timor .ſ. initialis filialis dn̄i eſt: gratie dei coniunctus: vn̄ meritorius deo gratus: difficulter poteſt alter ab altero diſcerni: de vtroqꝫſimul agendo quo ad fructū vtilitatē eorum.Sciendū eſt inter cetera ſeptē genera bono operat̉ in aīa timor iſte initialis vel filialis:Primus eſt qꝛ a peccato reuocat retrahendohoīem ne ipſū ꝯmittat. vnde dicit̉ ꝓu̓. xiiij. Timor dn̄i eſt fons vite vt inclinet quis a ruinamortis. Et eiuſdē. viij. Timor dn̄i odit malū. i.peccatū. Talis .n. timor initialis vel filialis eſt amore dilectōis. Et qͣꝫto quis plus diligit dium: tāto plus timet offendere. fugit cauꝫab his que nouit deo diſplicere. Et malū peccatoꝝ ſolū eſt illud qd̓ deus odit diſplicet ei: qꝛ ēpriuatio boni ꝯtrariū lumini veritatis rōis qui timet deū odit malū peccati: declinat abeo vitādo occiſiones ne incidat in illd̓. ſi exfragilitate ceciderit niſi a timore ceperit poterit egredi de fouea eiꝰ. vn̄ dicit̉ Eccl̓i. i. Tiordn̄i expellit peccatū. Et qui ſine timore eſt noniuſtificabit̉. Eccl̓i. ij. Qui timēt dn̄m preparabūt corda ſua: in ꝯſpectu dn̄i ſanctificabūt animas ſuas: ſicut publicanus timore ꝯfeſſiōisſtans a lōge: nec oculos ad celū audēs leuare:confitēs ſe peccatorē: receſſit iuſtificatus. Siq̄cōtra phariſeus ſuꝑbus ſine tīore reuerentieorās a templo abijt reprobatꝰ Luc. xviij. vn̄dn̄s dedit legē decalogi in mōte ſynai videnteppl̓o voces lāpades ſonitū bucine montēqꝫfumigantē: exterriti pauore cōcuſſi ſteteruntꝓcul dicētes moyſi. Loquere tu nobis audiemꝰ. loquat̉ nobis dn̄s ne forte moriamurEt ait moyſes. Nolite timere .ſ. timore carnali:vt .n. ꝓbaret vos dn̄s venit: vt terror eiꝰ eſſꝫin vobis: peccaretis .ſ. a timore retēti adScd̓o timor dn̄i illuminat mentē circa agendaEccl̓i. xx. Qui timetis deū diligite illū illuminabunt̉ corda veſtra. Un̄ in vitis patrū abbasiacob dixit: ſicut lucerna obſcuꝝ cubiculū illuminat: ita timor dn̄i ſi venerit in corde hoīs illd̓illuīat: docēs om̄s v̓tutes mādata dei. In cꝰfigurā habet̉ Luce .ij. ſymeon qꝛ erat iuſtus timoratus: meruit illūiari ad cognoſcendumverbū incarnatū: dicens. Uiderūt oculi mei ſa

lutare tuū. Et abrahe obediēti ad imolandū filiū ob timorē dn̄i filialē: dictū fuit. Nūc cognoui timeas dn̄m Gen̄. xxij. Tertio tiordn̄iſolertiā preſtat ad oꝑandū Eccl̓s. vij. Qui deūtimet nihil negligit .ſ. inueſtigare eoꝝ que ſciredebet: ſꝫ ſolicitat̉ querere: audire: legere que or ſcire. attēdēs illud a tali: ignorās ignorabit̉Nil etiaꝫ negligit oꝑari eoꝝ que ſit neceſſariaad ſalutē: ẜm illud. Qui timet deū faciet bonanon vnū: ſed oīa que illi mādat deus. b. GregDeū timere eſt nulla eiꝰ mandata p̄terire. Fetiā negligit eoꝝ que facere pōt ad dei honor ſalutē ꝓximi. .n. talis timor ꝯuertat̉ cumamore. Sicut amor dei nunqͣꝫ eſt ocioſus. Oꝑatur .n. magna ſi eſt. Si oꝑari renuit amor noneſt inquit. b. Grego. in omel̓. filialis. Et ſicutignis nunqͣꝫ dicit ſufficit: ita ꝑfecte deū timensvt dr̄ Eccl̓. ꝯſumauerit .ſ. ꝑfecte ꝯuerſatus tūc incipiet .ſ. ẜm deſideriū ſuū: qui euerit in ꝯtemplatōe tunc oꝑabit̉. Quarto roborat ꝯtra hoſtes ſuꝑat: ꝓu̓. xiiij. In timore dn̄ifidutia fortitudinis. Et in p̄s. xvij. Firmamen eſt dn̄s timentiū. b. Greg. timor dn̄i ī viadei oꝑatur fortitudinē. In via ſeculi oꝑat̉ debilitatē. Ancora mentis que .ſ. eam firmat ī fluctibꝰ maris .i. aduerſitatibꝰ eſt pōdus timorisEt ſicut timor naturalis ꝯſumit carnes materialiter: ita timor dn̄i carnales ꝯcupiſcētias: nequis vincat̉ ab eis. p̄s. Confige timore tuo carnes meas. Inter rogatꝰ abbas Macharius:cur ita eſſet ſiccus macer: comedebat ſicut ieiunabat? Rn̄dit: ſicut lignū quo carbones verſant̉ reuerſant̉ ſemꝑ ꝯſumit̉ ab igneomnē viriditateꝫ dimittēs hūiditatē: ita ſitenuerit mentē ſuā in timore dn̄i: ipſe timor carnis oſſa ꝯſumit: oſſa duricie mētis. In huiꝰfigurā legit̉. ij. ꝑalip. xx. Ioſaphat rex iuda monuiſſet ppl̓m ſuū ad timoreꝫ dn̄i: dicens.Sit timor dn̄i ſuꝑ vos diligētia cūcta facite. Uenientibus ꝯtra in p̄liuꝫ filijs amon etmoab habitatoribꝰ montis ſeyr. de ſyriade alia multitudine quaſi innūerabili victorihabuit de īimicis mutuo ſeinuicē occidētibuQuinto timor dn̄i a penis liberat p̄ſentibu futuris. p̄s. Qūo miſeret̉ pater filioꝝ miſertus eſt dn̄s timentibꝰ ſe: qm̄ ipſe cognouit figmentū noſtrū: ꝓuer. x. Timor dn̄i apponit dies anni impioꝝ abbreuiabuntur. Achab rexiſrael: cum audita cominatione ſibi facta Helyam de exterminatōe ſua ꝓpter mala eius: timens humiliauit ſe: indutus cilicio: dixit dn̄s.Non īducā malū in diebꝰ eius. iiij. Re. xxij.Niniuite audita predicatōe Ione de ſb̓uerſiōeſua quia timuerūt dominuꝫ vt habetur Ione.iij. liberati ſunt a futura ſubuerſione. Iob: quiaerat timens deum recedens a malo Iob. i.Poſt amiſſionē ſubſtātie: familie: ſanitatis