Titulus XIIII.
Tolerat enī deꝰ pctōres: ne ſubito eos puniatde malis ⁊ de mūdo eripiat multis de cauſis: q̄iocūditatē ⁊ leticiā mēti bonoꝝ p̄ſtāt. Ml̓ti tn̄ex hoc ꝑturbāt̉ q̄rulātes cōtra deuꝫ: qͣſi ſibi deꝰnō curet: ⁊ ex hoc audaciā ſumūt ad mala faciēda. Unde dicit̉ ecc̄s. viij. Etenī qꝛ nō ꝓfert̉ citocōtra malos ſnīa: abſqꝫ vllo timore filij hoīm ꝑpetrāt mala. Attame ex eo ꝙ peccator centiesfacit malū: ⁊ per patiētiā ſuſtētat̉. Ego cognoui ꝙ erit bonū timētibꝰ deū: qui verent̉ facie eiꝰhec ille. Cū enī boni recipiūt iniurias: vl̓ vidētmala exēpla iniquorū: exēplo dei qui eos tolerat: diſcūt ⁊ ipſi malos patiēter ferre. Unde b.aug. Tu bonꝰ tolera malos: ſicut ⁊ xp̄s tolerauit iudā. Idē b. aug. ſuꝑ Io. Quid voluit dn̄snr̄ ieſus xp̄s fratres chariſſimi admone eccleſiam ſuaꝫ: quādo vnū ꝑditū hr̄e voluit int̓ duodecim: niſi vt malos toleremꝰ ne eccl̓iaꝫ diuidamus. Ecce inter ſcōs iudas eſt. Ecce fur eſt iudas. Et ne̓ ꝯtēdas: fur ⁊ ſacrilegꝰ: ⁊ nō qͣliſcūqꝫfur: ſed loculoꝝ: ſed dn̄icoꝝ: ſed ſacroꝝ ⁊cͣ. xxiij.q. iiij. quid voluit. Hoc qͦꝫ bonū ſequit̉ multotiēs ex diuina expectatōe maloꝝ: qꝛ ꝯuertūt̉ad deū Cuꝫ paulꝰ ꝑſequebat̉ eccl̓iam dei ⁊ pertotā iudeā inſania ⁊ furijs ferebatur: ſanguinēſanctoꝝ ſine intermiſſiōe ſitiēs: ſi deus voluiſſꝫpunire: eccl̓ia paulū tātū doctorē: tātū p̄dicatorem non habuiſſet: qui plꝰ oībꝰ apl̓is laborauit⁊ plures cōuertit. Unde ⁊ ꝑabolice hoc xp̄usinnuit cū pater familias dixit ſeruis. Ne fortecū zizanijs eradicet̉ ſiml̓ ⁊ triticū: ſinite vtraqꝫcreſcere vſqꝫ ad meſſem. Mat. xiij. zizania tūcſcꝫ tꝑe illo erat Saulꝰ: ſed futurū erat ꝑ cōuerſionē optimū triticū: vnde ſi euulſa fuiſſꝫ .i. mortuus: nō fuiſſꝫ effectꝰ triticū. Sed etſi mali diutolerati nō conuertātur ſed in malis ꝑſeuerentadhuc de eis deꝰ elicit bonū: qꝛ videlicꝫ ſunt adſequētium xp̄ianos: non eſſet cōfecuta coronamartyrū: vnde pͣs. Supra dorſum meū fabricauerūt pctōres. Et qͥd coronas p̄mioꝝ ꝑcutien.do ⁊ ꝑſequēdo eos? Unde bea. Grego. Abeleſſe rēnuit: quē chaim malicia nō exercet. Ferrū quippe mētis noſtre ꝑtīgere nō pōt ad acumen virtutis ſeu veritatis: ſi nō eraſerit eum lima aliene prauitatis. vij. q. i. §. eſt et aliud. Ui⁊ minimꝰ ex. vij. fratribꝰ machabeis: viſa crudeli occiſione fratrū ait regi anthiocho. Fratresmei modico cuꝫ dolore ſuſtētato: ſub teſtamētoeterne vite effecti ſunt .i. ꝓmiſſiōe .ſ. ꝓpt̓ cruciatus. Tu v̓o iudicio dei iuſtas ſuperbie penasexoluēs. ij. macha. vij. Et ſic a iudicijs tuis timui cauendo mihi ad contēnēdū talē d̓ei diſpeſatōem. ecc̄i. ij. Qui timēt deum: inquirent que.§. VII.beneplacita ſunt illi.
Septimū iudiciū deieſt circa diſpōnem conuerſatōis varie ſeruorūſuoꝝ: p̄s. xvi. Exultauerūt filie iude ꝓpt̓ iudicia tuadn̄e. Filie iude ſunt anime iuſte: filie eccleſie que xp̄m ꝯfitētur laudādo. Iudas enī interp̄tatur cōfeſſio. Et iſte exultēt ꝯſiderādo iudicia dei .i. diſpēſatōes circa bonos. Nō enī deus cōtulit aut cōfert omīa dona ſua vni: ſed vtait apl̓s .i. cori. xij. Alij datur per ſpm̄ fermo ſapientie: alij ſermo ſciētie ⁊cͣ: vt per hoc ſibi īuicem boni ſeruiāt: vt ſibi alios preferāt in eo qd̓ip̄i nō hn̄t. ¶ Itē qꝛ aliqn̄ cū magna ſanctitaboni polleāt mirabilia faciētes: aliqͥbꝰ tn̄ defebus detinēt̉ dei iuſto iudicio: vt inde hūileſſint⁊ cū magna oꝑant̉ a deo recogͦſcāt: nō ſuis viribꝰ tribuat: exꝑimēto edocti: qꝛ nec minima vicia cū oī conatu ſuo vīcere pn̄t. In cuiꝰ figuraꝫlegit̉ in li. iudi. ꝙ filij iſrl̓ in terra ꝓmiſſiōis: cummagnā ſtragē canonicoꝝ feciſſent: ⁊ multos etmagnos reges viciſſent: tn̄ non potuerūt eiceͣiebuſeū: ſed habitauit cū eis: factꝰ tributarius.Iebuſeꝰ interp̄tat̉ cōculcatio: ⁊ ſignificat ꝑuosdefectꝰ qͥ cōculcāt̉ a ſanctis qͣſi ꝓ nihilo habitHi habitat cū ſanctis: qꝛ nec ex toto pn̄t vinſed tn̄ fiūt tributarij ſubditi rōni: ⁊ ei in aliqͦ vtles quaſi tributa dates: ſicut narrat. b. Gregein. iij. dial̓. de iſaac ciro: qui cū eēt eximie ſanctatꝭ ita letꝰ erat exteriꝰ vt diſſolutꝰ videret̉. Etilli qͥ cū iuda machabeo p̄liātes ꝓ domino: vn̄⁊ boni plurimi occiſi ſunt ab infidelibus idolatris. Et aſſignat̉ ibi rō occiſiōis eoꝝ: quid ſcꝫ aceperūt de donarijs doloꝝ gentiliū eis ꝓhibitī lege: que reperta ſunt ſub veſtibꝰ eoꝝ. Undealij bene dixerūt iuſtū iudiciū dei in hoc qui abſcodita fecit manifeſta. ij. mach. xij. ¶ Itē quiaad diuerſitatē corpoꝝ ſequit̉ diuerſitas moruꝫac etiā occulto dei iudicio: ex electis dei diuerſi ad diuerſa opera inſtigātur. Et qui in minori ſtatu ſe inuenit: aliquādo maior in ſanctitatecorā deo reꝑitur: ideo nō debet quis eſſe facilisad iudicādū de ꝓfectu alicuiꝰ: vel ſe alteri p̄tnere: qꝛ ſpirituū pōderator ē dn̄s: inqͥt Sal̓oHiero. cōtra Iouinianū. Quis ignoret ſub ata vel altera ẜm aliā lr̄am dei diſpēſatōe .i. iudicio ſeu diſpoſitiōe oēs retro ſanctos eiuſdiſſe meriti: cuiꝰ nūc ſunt chriſtiani. Quō abplacuit deo in ꝯiugio: ita nūc virgines in caſtitate: ſeruiuit ille legi ⁊ tꝑi ſuo: ſeruiamꝰ nos legi ⁊ tꝑi noſtro: de pe. di. ij. Si enī. Exemplipānutio qui equiꝑatꝰ eſt in merito ſimphon⁊ poſtea cuidā mercatori laico: ⁊ poſtea cuidꝯiugato: vt hr̄ in vitis patrū. Et etiā de heremita qui adeqͣtꝰ eſt in pͥmio b. greg. pape. Un̄⁊ ſignāter dicit prīceps apl̓o. Act. x. In veritate ꝯꝑi: qꝛ nō eſt acceptor ꝑſonaꝝ deꝰ s ī oī gētequicūqꝫ timet deū ⁊ oꝑat̉ tuſticiā: acceptꝰ eſt illi