Druckschrift 
4 (1481)
Einzelbild herunterladen
 

Capitulū .XII.

pctm̄ ſuū accuſātibꝰ īdulgeret: inqͥt Greg. li.moral̓. Sꝫ qꝛ facere recuſarūt: excuſantes ſealter in alteꝝ culpā retorquētes: vir in mulierēmulier in ſerpēte: qͥnimo deū inculpare niſi ſūtqꝛ ſociā ipſe dedit ſerpentē ipſe creauit: ideoiuſto dei iudicio factū ē: vt de ꝑadiſo eijcerēt̉ inmundū: cuꝫ omni ptāte ſua: laboribus erūnisrepleti vſqꝫ ad verticē. Ueꝝ qꝛ vt dicit Caſſiodorꝰ ſuꝑ pſalteriū: he due res: miſericordia etveritas .i. iuſticia in iudicio dei ꝯiūcta ſūt: itaex iuſticia puniūt hoīem: vt mīa non deſerꝫꝓuidēs miſerijs corꝑis ac aīe ml̓tipl̓r. Dicatqͥlibꝫ dn̄o. A iudicijs tuis timui. Et vt dr̄ Ecc.§. II.qm̄ timor dn̄i expellit peccatū.Secūdū iudiciū diſpoſitōis dei timendū reuerēdū ē redēptio a diabolo hūani generis: inquit Abacuch. iij. c.Dn̄e audiui auditū tuū timui. Et qd̓ ſit iſtudauditū qd̓ audiēs timuit: infra ſb̓dit dicēs. Cornua .ſ. crucis in māibꝰ eiꝰ: ibi abſcōdita eſt fortitudo eiꝰ: an̄ faciē eiꝰ ibit mors .ſ. mortua. Egrediet̉ diabolꝰ ante pedes eiꝰ .ſ. deuictꝰ ab eo. hoceſt illud iudiciū xp̄s dixit diſcipul̓ appropiquāte paſſione. Nūc iudiciū eſt mūdi. Nūc pͥnceps huiꝰ mūdi eijciet̉ foras. Io. xij. Prīcepsmūdi dr̄ diabolꝰ: pͥnciꝑabat̉ amatoribꝰ mūdi eiectꝰ eſt a mētibꝰ eoꝝ ꝯuerſis ad xp̄m myſteriū paſſiōis. Siqͥdē pͥnceps vicioꝝ hoſtis ātiquꝰ fraude hoīeꝫ ſuꝑans: ꝓmiſſa ſibi diuītatex ligni eſu quīqꝫ milia. cxc. ẜꝫ Euſebiū ānortyrannice poſſidebat. Sꝫ dei filiꝰ hoīs captiuimiſeratꝰ hoīeꝫ ſuſcepit: iudiciū faciēs int̓ hoīeꝫ diabolū iuſtū. .n. potētia vti voluit ad hominē liberādū de manibꝰ eius: ſꝫ iuſticia equitate. In carne .n. ꝓthoplaſti edita penā īmenſācrucis mortis volūtarie ferēs. a iudeis gentibus ſibi diabolo inſtigāte illatā: eterno patri nobis ade debitū rapīe exoluit: veteris piaculi cautōem pio cruore deterſit: vt vn̄ morsoriebat̉ inde vita reſurgeret: qui lignū vīcebat fructꝰ vetiti: lignū crucis vinceret̉ xp̄ꝫdn̄m noſtrū. Ecce iuſticia ī hoc iudicio. Iuſtuenī equū fuit̉: vt diabolꝰ xp̄ꝫ īnocentē hoīeꝫoccidi fecit ſua inſtigatiōe: nocentē hoīem queꝫfriuole ſubiugarat amitteret: qui xp̄m hominē per crucē ſatiſfecerat offenſa deo: eidērecōciliaret̉ relegatus in mūdo ad patriā redire valeret. Unde xp̄o aſcendēti angeli interrogarēt. Quis eſt iſte qui vēit de edom tinctis veſtibus de boſra? Reſpondit xp̄us. Egqui loquor iuſticiā diſputo iudiciū ſalutarIſa. lxiij. ẜm lr̄am quā ponit Dionyſiꝰ. Edominterpretatur ſanguinea: boſra interpretat̉ munita. Ueniebat ergo aſcēdens de mundo ſanguineo .i. peccatis pleno: de boſra .i. de infer munito firmato in malo. Ueniebat inde

tinctis veſtibus. Ueſtes erant membra corꝑisquibus aīa deitas detegebat̉. Tinctura veſtium erat ſignū vulne ru .i. cicatrices corporereſeruate. In ipſa autem paſſione cuius ſignaaſcendens reſeruauerat. Locutus eſt iuſticiaꝫ iudicium ſalutare vt dictū eſt. Sed o quantacecitas: quanta peruerſitas: quia cum diabolꝰlam per virtutem crucis eiectus ſit tanto labore a dominio hoīum: qui tam tyrannice crudeliter eos poſſidebat: tamē iteꝝ immo quotidie prebent ei aditū regrediendi in eos: dominādi eis per diuerſa genera peccatoꝝ. Et hoceſt qd̓ xp̄us dixit diſcipulis. Ioā. xvi. Arguetmundū .ſ. ſpiritus ſanctus per predicatores deiudicio quia iam princeps mūdi .ſ. diabolus iudicatus eſt. Priuatus dominio hoīm: expulſus ab humano genere vir tualiter: tamē homines ſe frequēter ſponte ei ſubdunt. UndeLeo papa in ſermōe. Noli o xp̄iane in veterēvilitatē degeneri cōuerſatōne redire: diabolite iterum ſeruituti ſubijcere. Memento preciū tuū ſanguis xp̄i eſt: qui ī veritate te iudicabit .i. ſeueritate iuſticie: qui in miſericordia te redemit: hec ille. Et ſicut ait apl̓s ad Hebre. trāſgrediens quis lege Moyſi duobus vl̓ tribusveſtibꝰ ſine vlla miſeratōe lapidat̉: quāto magꝭputamus deteriora mereri ſupplicia: qui filiuꝫdei ꝯculcauerit ſanguinē teſtamēti pollutū dixerit. ca. x. Et a iudicijs tuis timui. §. III.diſpoſiTertiū iudiciū del cionistimēdū mirādū eſt circa adu̓ſitates ꝓſꝑitates tꝑales thob. iij. Oīa iudicia tua dn̄e v̓a ſūt oēs vie tue .i. oꝑa mīa v̓itas. Dixit hec thobias pr̄ de magna ꝓſꝑitate venerāt ad miẜſā aduerſitatē tꝑalē. Et notādū ẜm b. greg. inpͥnº qͣrti libri moral̓. occl̓ta ſūt iudicia dei timēda admirāda: iuſti hoīes adu̓ſa patiūt̉:egeſtatē: īfirmitates: ꝯtūelias: detractōes: ꝑſecutōes: tormēta: afflictōes varias: ip̄aꝫ mortēviolētā. Ecōtra īpij pctōres diuitias: honorespotētiā: ſanitatē: nobilitatē gn̓is: abūdātiā filio: delectatōes ciboꝝ venereoꝝ ad libitū. Occulta qͥppe ſūt iſta dei iudicia nob̓: qꝛ apꝑetnobis iuſticia dei. cum iuſticia dictet bonabonis tribui: mala mal̓. Et ꝯͣriū videamꝰ indo .ſ. malos flore̓ exaltari ī tꝑalibꝰ bonos aūtdepͥmi. Hec ꝯſiderātes aliqͥ gētileſ: negarūt deiꝓuidētiā iuſticiā. Un̄ lactātiꝰ ī. iij. li. de fl̓a ſapiētia: ait de epycuro ph̓o: vidēs epycurª bonis aduerſa ſꝑ accide̓ pauꝑtatē: labores: exilia:caroꝝ amiſſiōēs: malos ꝯtra bonoſ eſſe: augeripotentiā: honoribꝰ affici. Uidēs īnocētiā minꝰtutā: ſcelera impune ꝯmitti. In bellis melioresvīci perire. Maxīe aūt ꝯmouebat hoīes inprimis religioſos grauioribꝰ affici malis. Hisaūt deū oīno negligerēt: aut non pie colerent