Titulus.XIIII.
taliter ⁊ ꝯfringēt̉ a ſui ītegritate ſeu incolumitate ⁊ vigore in ſuppliciū eternū. Et notanduꝫꝙ iſta executio aliqͦ mō fiet ꝑ angelos: naꝫ quoad electos ꝑ angelos bonos: qͦ ad reprobos ꝑangelos malos. Nā ẜꝫ. b. Tho. in. iiij. di. xlvij.q. ij. Et beati hoīes in gl̓ia illūiabunt̉ ab angelde quibuſdā: ⁊ angeli mali p̄erūt in inferno adtorquendū pctōres poſt iudiciū. Ueꝝ eſt ꝙ c̄cahoc pōit magiſter ſentē. in lr̄a duplice opi. Nāquidā dixerūt ꝙ poſt iudiciū noͣ perūt demōeshoībꝰ ad torquēdū. Alij dicūt p̄erūt torquēdovt quos ſibi ſb̓iecerūt in culpa eis aſſentiendoeos habeāt vt dn̄os ad torquendū in pena. Etquāuis certū nō ſit q̄ haꝝ opionū ſit verior: dic̄tn̄. b. Tho. ſe eſtimare ẜaꝫ opinionē veriorē: vt.ſ. preſint demones dānatis ad cruciandū: vt .ſ.ſicut ordo ſeruabit̉ in ſaluatis: ꝙ quidē a qͥbuſdā illūiabūt̉ ⁊ ꝑficient̉: eo ꝙ celeſtis hierarchieordīes ꝑpetui erūt: ita ſeruabit̉ ordo in penisvt hoīes ꝑ demōes puniant̉: ne totaliter ordodiuinus quo angelos medios inter naturamdiuinā ⁊ hūanā ꝯſtituit deus: anullet̉. Et ideoſicut ꝑ angelos bonos diuīe illūiatōes ad ſanctos deferunt̉ hoīes: ita ⁊ demōes ſunt executores diuine iuſticie in malos. Nec tn̄ ex hͦ diminuet̉ de pena demonū: qꝛ in hoc etiā ꝙ aliostorquēt ⁊ ipſitorquebunt̉: ibi .n. miſeroꝝ ſocietas penā non minuit ſꝫ auget. Ueꝝ ſicut angeli boni nō erūt cā pͥnci pal̓ p̄mij in electis: quiahoc om̄s īmediate accipiūt a deo: ſꝫ tm̄ qͦrūdaꝫaccn̄taliū p̄mioꝝ āgeli hōibꝰ ſūt cā inquātū perſuꝑiores agelos inferiores ⁊ āgeli ⁊ hoīes illumināt̉ de qͥbuſdā ſecretꝭ dīnoꝝ: q̄ ad ſb̓am btītudis nō ꝑtinēt: ita pͥncip̄alē pena dānati ꝑcipiēta deo īmediate .ſ. excluſione ꝑpetuā a dīna viſione. Alias aūt penas ſenſibiles nō ē īcōueniēshōibꝰ a demōibꝰ infligi. Qd̓ aūt dicit apl̓us dixp̄o: ꝙ tūc euacuabit oēm pͥncipatū ⁊ ptātē ſcꝫpoſt iudiciū: accipiēda ē illa euacuatio p̄latiōisẜm b. tho. quātū ad modū p̄latiōis: qͥ ē ẜm ſeriēhꝰ mūdi: in qͦ ⁊ hoīes hōibꝰ: ⁊ āgeli hōibꝰ ⁊ āgel̓prīcipāt̉: ⁊ demōes demōibꝰ: ⁊ demōes hōibꝰ:Et hͦ totū ad ꝑducēdū ad finē: vel abducēduꝫ afine. Tūc āt cū oīa ad finē ſuū ꝑuenerīt: nō eritp̄latio adducēs ad finē: vel abducēs a fine: ſꝫ cōſeruās in fine boni vel mali. Timēdū gͦ ē valdefutuꝝ finale iudiciū: ſꝫ tīore īitiali: de qͦ dr̄ ecc̄i. ijQui timēt deū: cuſtodiāt mādata eiꝰ ⁊ patiētiāhēbūt vſqꝫ ad inſpectōem illiꝰ dicētes. Si penitentiā non egerimus: incidemus in manus deiDicit autem apoſtolꝰ ad hebreos. x. capitulo.Horrendū eſt incidere in manꝰ dei ſcꝫ finaliter.¶ Ꝙ timēda eſt ꝓfunditas iudicioꝝ dei ī pn̄ticircaſeptem.Capl̓m. xij.Eptimū principale qd̓ ē timēdū: ē iudicioꝝ dei in mū-
do exhibitō: de qͥbꝰ p̄s. A iudicijs tuiſ timui: aitad dn̄m. Dicūt̉ āt iudicia dei nō ſolū p̄cepta eiꝰſiue moralia vt decalogi: q̄ oēs obligāt: de qͥbꝰhr̄ exo. xx. Siue iudicialia q̄ erāt vt ſtatuta illitm̄ ppl̓o hebreoꝝ: nec alios obligāt nec nūc obligāt: de qͥbꝰ exo. xxi. Sꝫ etiā diſpēſatōes dei inmūdo: qͥbꝰ diu̓ſa diſpōit circa hoīes: vt dicit btho. in. iiij. Et de iudicijs p̄ceptoꝝ dei dicit p̄s.Iudicia dn̄i vera iuſtificata in ſemetip̄a deſiderabilia ⁊cͣ. p̄s. xviij. Et iteꝝ. In labijs meis ꝓnūciaui oīa iudicia oris tui .i. p̄cepta. De iudicijs v̓o diſpōnū dei ī mūdo dicit apl̓s ad ro. xi.O altitudo ſapīe ⁊ ſcīe dei: qͣꝫ īcōp̄hēſibilia ſuntiudicia eiꝰ. Et p̄s ad dn̄m ait. Iudicia tua abyſſus ml̓ta: abyſſus dr̄ ꝓfunditas aqͣꝝ: cuiꝰ t̓minꝰnō inuenit̉. Et de his ⁊ ab his iudicijs timēduꝫeſt. Sed timore initiali vt inde nobis ſit meritum. Et inter cetera ſeptem ſunt iudicia dei. i.diſpoſitionū que timenda ſunt ⁊ admirāda.Circa primi hoīs ꝓmiſſiōem ⁊ correctōem.Circa humani generis a diabolo redēptiōem.Circa aduerſitatis ⁊ ꝓſꝑitatis habitōem.Circa hoīm electiōeꝫ ⁊ reprobatiōem.Circa ſtatuum eorum diuerſificatōnem.Circa malorum tolerationem.irca bonorum multā variatōem.De primo iudicio ait.b. Aug. li. ij. de ci. dei. c. i. Ultra iudiciū nouiſſimū ⁊ nūc iudicat deus: ⁊ ab hūani generis initio iudicauit: emittēs d̓ paradiſo: ⁊ a ligno viteſeparās pͥmos hoīes magni peccati ꝑpetratores: īmo etiā qn̄ angelis peccatibꝰ non peꝑcit:quoꝝ pͥnceps hoīes a ſeipſo ſubuerſus in vido ſubuertit ꝓculdubio iudicauit: nec ſine illalto iuſtoqꝫ iudicio: ⁊ in hoc aereo celo ⁊ in terris: ⁊ demonū ⁊ hoīuꝫ miſerrīa ē vita: erroribꝰerūniſqꝫ pleniſſima: hec ille. Si igit̉ ruine in celo: ruine in ꝑadiſo: qͥd erit in terra: Si angeluspͥmus in tāta excellētia gr̄e ſublimatꝰ. Si pͥmꝰhō in tāta v̓tute ⁊ ꝑfectōe decoratª lapſus ē: qͥsqͣꝫtecūqꝫ ſanctitatꝭ exiſtat tāte audacie ⁊ temeritatis eſt: vt non timeat de lapſu ſuo: cū ꝯceptꝰin peccatis ⁊ natus ſit: ⁊ cūcta cogitatio ꝓna ſitad malū ab adoleſcētia ſua? Adā exēplū meumab adoleſcētia mea. Inſuꝑ ⁊ exēplū ē timēdi ⁊cauēdi malā ſocietatē. Nā vt ait. b. Ambro. depe. di. ij. Adā cū inuētꝰ eſt ſolꝰ nō eſt p̄uaricat̉ꝰqꝛ mens eius adherebat deo. Sꝫ recepta ſocietate eue poſtqͣꝫ trāſgreſſa eſt mādatū praua effecta: ad īobedientiā dei viꝝ adduxit ſua ſuaſiōedeuictū: nō carnali ꝯcupīa q̄ adhuc nō vigebatſꝫ quadā familiaritate amicitie qͣ fit frequenterint̓ hoīes: vt offendat̉ deꝰ: ne ꝯtriſtet̉ amicus.Exēplū quoqꝫ eſt adā timēdi ⁊ cauēdi excuſatōnes in peccatis: ꝑpetrata .n. culpa: iō deꝰ miſericors eoſ vocauit dicēs. Adā vbi es? vt ꝯfitētibꝰ