Druckschrift 
4 (1481)
Einzelbild herunterladen
 

Titulus.XIIII.

taliter ꝯfringēt̉ a ſui ītegritate ſeu incolumitate vigore in ſuppliciū eternū. Et notanduꝫ iſta executio aliqͦ fiet angelos: naꝫ quoad electos angelos bonos: ad reprobosangelos malos. ẜꝫ. b. Tho. in. iiij. di. xlvij.q. ij. Et beati hoīes in gl̓ia illūiabunt̉ ab angelde quibuſdā: angeli mali p̄erūt in inferno adtorquendū pctōres poſt iudiciū. Ueꝝ eſt c̄cahoc pōit magiſter ſentē. in lr̄a duplice opi.quidā dixerūt poſt iudiciū noͣ perūt demōeshoībꝰ ad torquēdū. Alij dicūt p̄erūt torquēdovt quos ſibi ſb̓iecerūt in culpa eis aſſentiendoeos habeāt vt dn̄os ad torquendū in pena. Etquāuis certū ſit haꝝ opionū ſit verior: dic̄tn̄. b. Tho. ſe eſtimare ẜaꝫ opinionē veriorē: vt.ſ. preſint demones dānatis ad cruciandū: vt .ſ.ſicut ordo ſeruabit̉ in ſaluatis: quidē a qͥbuſ illūiabūt̉ ꝑficient̉: eo celeſtis hierarchieordīes ꝑpetui erūt: ita ſeruabit̉ ordo in penisvt hoīes demōes puniant̉: ne totaliter ordodiuinus quo angelos medios inter naturamdiuinā hūanā ꝯſtituit deus: anullet̉. Et ideoſicut angelos bonos diuīe illūiatōes ad ſanctos deferunt̉ hoīes: ita demōes ſunt executores diuine iuſticie in malos. Nec tn̄ ex diminuet̉ de pena demonū: qꝛ in hoc etiā aliostorquēt ipſitorquebunt̉: ibi .n. miſeroꝝ ſocietas penā non minuit ſꝫ auget. Ueꝝ ſicut angeli boni erūt pͥnci pal̓ p̄mij in electis: quiahoc om̄s īmediate accipiūt a deo: ſꝫ tm̄ qͦrūdaꝫaccn̄taliū p̄mioꝝ āgeli hōibꝰ ſūt inquātū perſuꝑiores agelos inferiores āgeli hoīes illumināt̉ de qͥbuſdā ſecretꝭ dīnoꝝ: ad ſb̓am btītudis ꝑtinēt: ita pͥncip̄alē pena dānati ꝑcipiēta deo īmediate .ſ. excluſione ꝑpetuā a dīna viſione. Alias aūt penas ſenſibiles ē īcōueniēshōibꝰ a demōibꝰ infligi. Qd̓ aūt dicit apl̓us dixp̄o: tūc euacuabit oēm pͥncipatū ptātē ſcꝫpoſt iudiciū: accipiēda ē illa euacuatio p̄latiōisẜm b. tho. quātū ad modū p̄latiōis: ē ẜm ſeriēhꝰ mūdi: in hoīes hōibꝰ: āgeli hōibꝰ āgel̓prīcipāt̉: demōes demōibꝰ: demōes hōibꝰ:Et totū ad ꝑducēdū ad finē: vel abducēduꝫ afine. Tūc āt oīa ad finē ſuū ꝑuenerīt: eritp̄latio adducēs ad finē: vel abducēs a fine: ſꝫſeruās in fine boni vel mali. Timēdū ē valdefutuꝝ finale iudiciū: ſꝫ tīore īitiali: de dr̄ ecc̄i. ijQui timēt deū: cuſtodiāt mādata eiꝰ patiētiāhēbūt vſqꝫ ad inſpectōem illiꝰ dicētes. Si penitentiā non egerimus: incidemus in manus deiDicit autem apoſtolꝰ ad hebreos. x. capitulo.Horrendū eſt incidere in manꝰ dei ſcꝫ finaliter. timēda eſt ꝓfunditas iudicioꝝ dei ī pn̄ticircaſeptem.Capl̓m. xij.Eptimū principale qd̓ ē timēdū: ē iudicioꝝ dei in mū-

do exhibitō: de qͥbꝰ p̄s. A iudicijs tuiſ timui: aitad dn̄m. Dicūt̉ āt iudicia dei ſolū p̄cepta eiꝰſiue moralia vt decalogi: oēs obligāt: de qͥbꝰhr̄ exo. xx. Siue iudicialia erāt vt ſtatuta illitm̄ ppl̓o hebreoꝝ: nec alios obligāt nec nūc obligāt: de qͥbꝰ exo. xxi. Sꝫ etiā diſpēſatōes dei inmūdo: qͥbꝰ diu̓ſa diſpōit circa hoīes: vt dicit btho. in. iiij. Et de iudicijs p̄ceptoꝝ dei dicit p̄s.Iudicia dn̄i vera iuſtificata in ſemetip̄a deſiderabilia ⁊cͣ. p̄s. xviij. Et iteꝝ. In labijs meisnūciaui oīa iudicia oris tui .i. p̄cepta. De iudicijs v̓o diſpōnū dei ī mūdo dicit apl̓s ad ro. xi.O altitudo ſapīe ſcīe dei: qͣꝫ īcōp̄hēſibilia ſuntiudicia eiꝰ. Et p̄s ad dn̄m ait. Iudicia tua abyſſus ml̓ta: abyſſus dr̄ ꝓfunditas aqͣꝝ: cuiꝰ t̓minꝰ inuenit̉. Et de his ab his iudicijs timēduꝫeſt. Sed timore initiali vt inde nobis ſit meritum. Et inter cetera ſeptem ſunt iudicia dei. i.diſpoſitionū que timenda ſunt admirāda.Circa primi hoīs ꝓmiſſiōem correctōem.Circa humani generis a diabolo redēptiōem.Circa aduerſitatis ꝓſꝑitatis habitōem.Circa hoīm electiōeꝫ reprobatiōem.Circa ſtatuum eorum diuerſificatōnem.Circa malorum tolerationem.irca bonorum multā variatōem.De primo iudicio ait.b. Aug. li. ij. de ci. dei. c. i. Ultra iudiciū nouiſſi nūc iudicat deus: ab hūani generis initio iudicauit: emittēs paradiſo: a ligno viteſeparās pͥmos hoīes magni peccati ꝑpetratores: īmo etiā qn̄ angelis peccatibꝰ non peꝑcit:quoꝝ pͥnceps hoīes a ſeipſo ſubuerſus in vido ſubuertit ꝓculdubio iudicauit: nec ſine illalto iuſtoqꝫ iudicio: in hoc aereo celo in terris: demonū hoīuꝫ miſerrīa ē vita: erroribꝰerūniſqꝫ pleniſſima: hec ille. Si igit̉ ruine in celo: ruine in ꝑadiſo: qͥd erit in terra: Si angeluspͥmus in tāta excellētia gr̄e ſublimatꝰ. Si pͥmꝰ in tāta v̓tute ꝑfectōe decoratª lapſus ē: qͥsqͣꝫtecūqꝫ ſanctitatꝭ exiſtat tāte audacie temeritatis eſt: vt non timeat de lapſu ſuo: ꝯceptꝰin peccatis natus ſit: cūcta cogitatio ꝓna ſitad malū ab adoleſcētia ſua? Adā exēplū meumab adoleſcētia mea. Inſuꝑ exēplū ē timēdicauēdi malā ſocietatē. vt ait. b. Ambro. depe. di. ij. Adā inuētꝰ eſt ſolꝰ eſt p̄uaricat̉ꝰqꝛ mens eius adherebat deo. Sꝫ recepta ſocietate eue poſtqͣꝫ trāſgreſſa eſt mādatū praua effecta: ad īobedientiā dei viꝝ adduxit ſua ſuaſiōedeuictū: carnali ꝯcupīa adhuc vigebatſꝫ quadā familiaritate amicitie fit frequenterint̓ hoīes: vt offendat̉ deꝰ: ne ꝯtriſtet̉ amicus.Exēplū quoqꝫ eſt adā timēdi cauēdi excuſatōnes in peccatis: ꝑpetrata .n. culpa: deꝰ miſericors eoſ vocauit dicēs. Adā vbi es? vt ꝯfitētibꝰ