Capitulum. XI.
ī actibꝰ veſtris d̓eo attribueritis: ſed vobiſip̄isretinuiſtis ⁊ iō in penuria boni maledicti eſtis.Et qꝛ maledixiſtis iſrl̓. i. fidelibꝰ eccl̓ie: detrahēdo: irridēdo: nocēdo: malis exemplis ad malaoꝑa inducēdo: ideo incurriſtis imꝑcatōeꝫ iſaacdicentis. Qui maledixerit tibi maledictōibꝰ repleat̉ gen. xxvij. Diſcedite ergo a me maledictiEt quo ire debeāt ſubdit: in ignem. Diſcedite ame maledicti in ignē eternū: qꝛ ignis cupiditatꝭexarſit in cor veſtrū: vt oīa terrena magis dilexeritis qͣꝫ me: ⁊ iuſticiā meā. Ideo ite in ignemterreſtrē: qui etſi vilius cruciet aīas ⁊ corporaveſtra. Et qꝛ igne cōcupiſcētie ꝯſūpti eſtis: voluptatibꝰ vos immergēdo: ideo in ignē ite: qͥ itaaffligat: vt tedeat vos ⁊ peniteat: ſed inutiliterdelectationū veſtrarū. Et qꝛ cū ſuꝑcedit ignismalꝰ nō vidiſtis ſolē rōis ⁊ iuſticie: ideo ⁊ nuncignis qui in ſe eſt lucidꝰ ita ſit fumoſus ⁊ fetulē.tus: ꝙ videre nō valeatis: niſi que vobis ad penā ſint. Diſcedite a me maledicti ī ignē eternū.Quia enī offendiſtis deū eternū: creatorē ⁊ redēptorē veſtrū bonū infinitū: vt correſpondeatpena ip̄i culpe: et ſi nō in intētōe: ſaltē in extēſione: iō iſta pęna ⁊ ignis erit vobis eterna: iuxtailld̓ iſa. vl. Ignis eoꝝ nō extīguet̉: ⁊ v̓mis eorūnō morietur. Diſcedite inquā a me maledicti inignē eternū: qͥ paratꝰ ē diabolo. Quia ſb̓ principe ip̄o diabolo militaſtis deorſum ꝑ ſuꝑbiā fluente: rebellātes vos a legitimo dn̄o vr̄o: nūc militiā veſtrā ſub ipſo ſectamini: vt quē habuiſtisincētorē in culpa: habeatis tortore ī pena ignisqui paratꝰ eſt diabolo. Et qꝛ multimodis vicijsvos immerſiſtis: ad que incitabāt diuerſi āgeliſathane: iō ⁊ nūc illoꝝ ſocietatē habeatis: ſeruiētes dijs alienis ab oī mīa: qui non dabūt vobisrequiē die ac nocte. Diſcedite inquaꝫ a me maledicti in ignē eternū: qui paratꝰ eſt diabolo etangelis eiꝰ. O qͣꝫ anguſte tūc vie reprobis aitb. Greg. in moralibꝰ. Suꝑiꝰ erit iudex iratꝰ: inferiꝰ horrēdū inferni chaos. A dextris peccataaccuſatiua: a ſiniſtris infinita demonia ad ſuppliciū trahētia. Intꝰ ꝯſcīa vrēs: exterius totusmūdꝰ ardēs. Miſer pctōr ſic dep̄hēſus quo fugiet: Latere erit īpoſſibile: appare̓ ītolerabileꝓph̓a. Leo rugiet: qͥs nō timebit? Leo ſcilꝫ deribu iuda rugiet dādo ſnīam ꝯͣ reos p̄dictam.¶ Sexto aduertēdū: qͣꝫ dulcis ⁊ ſuauis erit electis ſuis ex prolatōe ſnīe erga electos. Uenitedicet bn̄dicti prīs mei: poſſidete paratu vobisregnū a ꝯſtitutōe mūdi. Quia enī iuiſtis in vinea meā ad excolēdū eā: ſiue eccl̓iam ſiue aīaminſudādo ꝓ denario diurno. Uenite nūc qui laboraſtis ⁊ onerati eſtis: ⁊ ego reficiam vos: nōpane maͣli vel ſacramētali hoīm: ſꝫ pane āgl̓oꝝꝑfecta fruitōe diuinoꝝ. Uenite bn̄dicti. Quiatimuiſtis dn̄m deū vr̄m: ⁊ ip̄e bn̄dixit oībꝰ qͥ timēt eū puſillis cū maioribꝰ: oī bn̄dictōe in cele
ſtibꝰ. Uenite bn̄dicti. Quia qͥ ſemināt in benedictōibꝰ ſcꝫ elemoſynaꝝ large dādo pauꝑibꝰ ꝓpter qd̓ a deo ⁊ hōibꝰ bn̄dicit̉ ⁊ collaudat̉ de bn̄dictōibꝰ ⁊ metet: vt ait apl̓s: ideo. Uenite benedicti elemoſynaꝝ largitores. Eſuriui: ⁊ dediſtꝭmihi ⁊cͣ. Et qꝛ vt boni filij ẜuaſtis p̄cepta prīsveſtri celeſtis: ſicut ⁊ ego frater veſter mādataeiꝰ impleui: iō coheredes mei eterne fe licitatꝭ ſitUenite bn̄dicti prīs mei. Credidiſtis ī fide: qd̓nō vidiſtis. Expectaſtis ī ſpe: qd̓ nō habuiſtis.Nūc aūt in re poſſidete: qd̓ oculꝰ non vidit: necauris audiuit: nec in cor hoīs aſcēdit: tū īfinitūp̄miū: ⁊ ita firmiter tenete: vt amittere nō formidetꝭ. Uenite bn̄dicti prīs mei poſſidete. Pauperes fuiſtis in ſcl̓o abiecti: ꝯtēptibiles a mundo opp̄ſſi: ſed nūc ita diuites ⁊ gl̓ioſi: vt oēs reges ſitis: ⁊ talis regni: cuiꝰ nō erit finis: regnuꝫoīm ſcl̓oꝝ excedēs. Uenite benedicti prīs meipoſſidete regnū. Nō aūt ſufficerēt oꝑa vr̄a qͣntacūqꝫ ſunt: ⁊ labores vr̄i ad tātā mercedē gl̓ieꝑcipiēdā: qꝛ nō ſunt ꝯdigne paſſiōes hꝰ tꝑis adfuturā gl̓am inqͥt apl̓s. Sed ego vobis feci qd̓in vobis fuit: paraui ī ea gr̄a ⁊ liberalitatē. Uenite bn̄dicti prīs mei: poſſidete regnū vobis paratū. Nec vos me elegiſtis aut pͥus dilexiſtis:ſꝫ ego vos elegi an̄ mūdi ꝯſtitutiōem: ego priordilexi. Nec iſtud egi a ꝯſtitutōe mūdi in actu .ſ.in pͥncipio tꝑis cū creatꝰ ē mūdꝰ: ſꝫ a ꝯſtitutiōeeiꝰ in mēte mea: qd̓ ab eterno fuit: iuxta illd̓. Feciſti ea ⁊ creata erāt .ſ. in mēte diuina. Venite gͦbenedicti pa. mei: poſ. re. vo. para. a cōſtitutiōemundi. Et ſancti omēs grās immēſas agētesei qui ad celeſtia regna vocauit. dicēt illd̓ apoc.vij. ca. Benedictio ⁊ claritas: ſapiētia: gratiarum actio: honor: virtus: ⁊ fortitudo: ſedēti ſuꝑthronū ⁊ agno: in ſecula ſeculorū. ¶ Septimoigit̉ fiet executio ſententie q̄ notat̉ in p̄fato euāgelio videlꝫ. Ibunt hi in ſuppliciū eternū: iuſtiaūt in vitā eternā Math. xxv. Quā executionē notare vr̄ p̄s. dicēs. Iudicabit in natiōibus.ſ. xp̄s de quo in dicto p̄s: loquit̉ vt ſatis patet.In natōibus .ſ. hoīuꝫ diſcutiens merita ſinguloꝝ. Et de his qui boni reperient̉ replebit ruinas .ſ. angeloꝝ ſupplēdo ex lapſis: vt non ſintpauiōres ſancti qͣꝫ hi qui ceciderūt angeli: īmo⁊ ẜm Greg. tot quot remāſerūt his angelis aſſociabunt̉ in diuerſis ordinibꝰ ſcd̓ꝫ merita eoꝝEt ruinas qͣs paſſi ſunt ſancti in mūdo in aīa ⁊corꝑe ꝓpter diuerſos defectus eoꝝ vt infirmitatu mortalitatꝭ: ignorātie peccati ⁊ hiꝰ: implebit bonis adeo vt nullū āmodo patiāt̉ defectūoīa oīo quietando. Quo aūt ad reprobos. Cōquaſſabit capita in terra multoꝝ: ponit̉ ꝑs prototo. Capita aīaꝝ ſunt mētes ſeu ro. Capita inquibꝰ omēs ſenſus corporei collecti ſūt ipſe ſēſitiue potentie. Capita populoꝝ ſunt rectoreseoꝝ laici vel eccl̓taſtici: Oīa iſta ꝯquaſſabūt̉ to