Druckschrift 
4 (1481)
Einzelbild herunterladen
 

Capitulum. XI.

ad ꝯuiuiū: pincernā citatus a ſummo iudicecadente de manu eius calice ſubito expirauit. Tertiꝰ accuſator erit totus mūdus. Sap̄. vArmabit creaturā ſcꝫ ad accuſandū ad vltōemInimicoꝝ deus. b. Greg. Si queris qͥs te accuſabit: dico. Totus mūdus: offenſo enī creatoreoffendit̉ totꝰ mūdus. Chryſo. In illa die nihileſt qd̓ reſpōdeamꝰ: vbi celū: terra: aqua: luna:et ſol: dies noctes: totꝰ mūdꝰ ſtabūt ꝯͣ nos .ſ.ad accuſanduꝫ. Dicere poſſet terra ſi loqueret̉Ego iſtos iniqͦs pctōres ſuſtinui: vt me ambularēt. Ego eis dedi virides herbas: pulcherrimos flores: ſuauiſſimos fructꝰ ex arboribus.Aialia plurima: metalla precioſa lapides: vtcōmuni creatori ſeruirēt: ip̄m ex his laudarētEt ipſi oībꝰ abuſi ſunt: deo: ſed ſuo vētri ſeruiēdo: ideo a me abſorbeāt̉. Et aqua dice̓ poterit. Ego meip̄m p̄bui eis in refrigeriū cōtrain lotione ꝯtra maculas. In materias ſaētoꝝ ꝯtra peccata. In trāſitū naues adnegociādū. Piſces in me natātes in cibū. Atipſi in malū vſi ſunt: ideo a me ſb̓mergantur.Ier etiā. Ego: dicere poſſet dedi eis ſpiramentu vite: pluuias: auiū multitudinē īenumerabileꝫ. Et qꝛ in his ꝯditorē ſuū noſtrū cognouerūt: in me ſuſpēdant̉: ſuffocētur. Ignis aūtqꝛ ſine calore meo viuere potuiſſent: ſed ingrati de vſu meo fuerūt: a me ſine ꝯſumptioneſemꝑ exurātur. Sol luna ſtelle ac celi celorū.Quia lumine noſtro ſunt vſi: ad querendūlumē eternū: eo priuati ꝑpetuis tenebris occunt̉. Et qꝛ in ore duoꝝ vel triū ſtabit v̓bumdicit̉ math. xviij. non deerūt teſtes in iudicioiſto. Et vnū quideꝫ hēbit ſupra ſe .ſ. deū. hiere..xxix. Ego v̓o iudex teſtis dicit dn̄s malach.iij. Ero teſtis velox oībus maleficis: adulterisꝑiuris ⁊cͣ. Qui non ſolū eſt verus: ſed ip̄a veritas: non ex auditu: ſed ex viſu. Ad hebre. iiij.Omnia ſunt nuda et aꝑta oculis eiꝰ: nihilqꝫ eiignotū. Unde ip̄e xp̄s deus homo: verus iudex teſtis. Non enī repugnat in hoc iudiciovt in humano: ſcꝫ vnā ꝑſonā ſiml̓ eſſe iudiceꝫteſtē: qui veritas eſt: vt teſtis manifeſtabit occulta hoīm: vt iudex ſentētiabit. Et ſentētiādoexplorabit peccatores: vt ait Chryſ. in hec v̓baEgo ꝓpter vos homo factꝰ ſum: ꝓpter vos deluſus: alligatꝰ: ceſus crucifixus. Ubi eſt tantarū iniuriarū mearū fructꝰ: Ecce preciū ſanguinis mei: quē dedi in redēptiōem animaruꝫveſtraꝝ. Ubi eſt ſeruitꝰ noſtra: quā mihi precio ſanguinis mei dediſti; Ego ſuꝑ gl̓am meaꝫvos habui eēm deus apparēs homo: vili.orem me oībus rebꝰ veſtris feciſtis. omnērem viliſſimā dilexiſtis ampliꝰ qͣꝫ iuſticiā meāfidē. Hec chryſ. Secūdꝰ teſtis eſt intꝰ ſcilicetꝯſcīa ad roma. ij. Teſtimoniū illis reddēteſcīa ſua: cogitatōibꝰ accuſantibꝰ defendētibꝰ

in die qua iudicabit dn̄s. Accuſantibꝰ .i. remordentibꝰ: quo ſcꝫ ad mala oꝑa: defendētibꝰ .i. excuſantibꝰ a malo: quo ad bona oꝑa. b. Aug. xi.iij. Sentit de. b aug. Quicqͥd vis: ſola in ꝯſpectu dei ꝯſcīa non me accuſet .i. teſtif cetur. Ubinotādū ẜm. b. tho. in. iiij. di. xliij. q. vl. qꝛ oportet in omni iudicio teſtis accuſator habeateoꝝ noticiā que in iudicio v̓ſant̉: in illo aūt cōiiudicio oīa opera hoīm in iudiciuꝫ veniēt: ideooportet oīm ſuoꝝ oꝑū quiſqꝫ tūc noticiā habeat. Unde ꝯſcīe ſinguloꝝ erūt quaſi qͥdā libri:continētes res geſtas ex quibꝰ iudiciū ꝓcedet:ſicut etiā in iudicio humano regiſtris vtūt̉ homines. Et iſti ſunt libri de quibꝰ apoc. xx. dicit̉Aperti ſunt libri: aliꝰ liber aꝑtus eſt eſt vite iudicati ſunt mortui ex his que ſcripta erāt inlibris ẜm opera illoꝝ. Et ẜm. b. aug. xx. de ciui.dei: libros ſic apertos ſignificāt̉ ſancti noui veteris teſtamēti: in qͥbꝰ deꝰ on̄det mādatafieri iuſſiſſet. Sed per libꝝ vite de quo ſb̓iūgit̉ītelligūt̉ ꝯſcīe ſingulorū que dicūt̉ ſingulariterliber vnꝰ: qꝛ vna v̓tute diuina fiet: vt cunctis admemoriā ſua facta reuocēt̉. Et hec vis inqͣꝫtuꝫreducet ad mēoriā hoīm facta ſua: liber vite dr̄.Uel aliter dici pōt planiꝰ per libros pͥmosintelligāt̉ ꝯſcīe ſingl̓oꝝ: aliū librū intelligat̉ſnīa iudicis in eiꝰ ꝓuidētia deſcripta: reprobatb. aug. in. xx. li. de ci. dei: vt qd̓ dr̄ de libris aꝑtisintelligat̉ de aliqͦ libro maͣli: et maͣlibus litterisſcripto: qꝛ nimis magnus eſſet liber ille in quoſcripta eſſēt oīa facta pur vniꝰ hoīs nedū oīuꝫhoīm mūdi: nimiū ip̄us reqͥreret̉ ad legendūab oībus tm̄ librū. Sꝫ intelligendū eſt predicto. Quāuis .n. ẜm. b. Tho. vbi: multa merita vel demerita a memoria excidāt: tn̄ nulluꝫeoꝝ erit qd̓ remaneat aliqͦ in ſuo effectuqꝛ merita que ſunt mortificata: remanebuntin p̄mio qd̓ eiſ reddit̉. Que aūt mortificata ſūtmanēt ingratitudinis macula auget̉ ex hoc poſt gr̄aꝫ ſuſceptā peccauit. Sil̓r demerita que ſūt penitētiā deleta remanēt īreatu pene eis debet̉. Que aūt pn̄ia deleuitmanet in ipſa pn̄ie memoria: quā ſimul alijsmeritis in noticiā hēbūt. Un̄ in quolibꝫ homīeerit aliqͥd ex quo poſſit ad memoriā ſua oꝑa reuocare: tn̄ vt. b. Aug. dicit. pͥncipalit̓ ad diuina v̓tus oꝑabit̉. Tertiꝰ teſtis erit angelusbonꝰ: p̄cipue qui datus eſt vnicuiqꝫ ad cuſtodiā. de quo pōt intelligi illud Iob. xvi. c. Ecceteſtis meus in celo: cōſcius meꝰ in excelẜ. Etillud reuelabūt celi. i. angeli iniqͥtatē eiꝰ .ſ. teſtificādo ꝯͣ peccatores de malis eoꝝ. Quāuis ātnūc angeli non ſciāt cūctas cogitatōes hoīumtn̄ diuina v̓tute oꝑante tunc ſciēt. vt dicitb. Tho. in. iiij. di. xliij. q. vlti. In vltīo cōi iudicio oꝫ diuīa iuſticia oībꝰ euidēter appareat que nūc in pleriſqꝫ latet. Sētētia aūt dananoD 2