Titulus XIIII.
omnia ⁊ ſeip̄m ſpiritu ⁊ corpore laborare: vt paſcat ꝓximū cibo ſpirituali doctrine: qui gradꝰmelior eſt priori. Nam vt dicit. b. greg. Meliꝰeſt reficere aīam femper victurā qͣꝫ corpus moriturū. Et ad hunc gradū videt̉ ꝑtinere pauꝑtas cui datur iudiciaria poteſtas: quē gradumponit. be. Tho. ſupra in tertio membro immediate. ¶ Sciendū etiā ẜm. b. tho. poſt. b. augu.in. xx. de ciu. dei. ꝙ cum dicit̉ a chriſto ſeſſurosſuper .xij. ſedes: intelligendū eſt non ſolum. xij.homīes iudicaturos cum chriſto: vt aſſeſſoresCum enī loco iude annumeratus ſit mathias:cuꝫ. xi. apl̓is reliquis: vbi erit ſedes pauli qͥ pl̓oībus laborauit? Sed per duodenariū numeꝝſignificata eſt iudicātiū oīm multitudo ꝓpterduas ꝑtes ſeptenariuꝫ .ſ. tria ⁊ quatuor. Namtria ducta per quatuor ⁊ ecōuerſo: ꝯſtituūt. xijSeptenariꝰ autē eſt numerꝰ ſignificās vniuerſitatē. Nam omne tempꝰ currit ꝑ ſeptenariuꝫhebdomadaꝝ: vl̓ ꝓpter hoc duodenariꝰ ſignificat vniuerſitatē iudicantiū: qꝛ ꝯſtat ex dupliciſenario: ⁊ ſenariꝰ eſt numerꝰ perfectꝰ ſignificāsvel quia ad lrām. xij. apl̓is loquebat̉: in quoruꝫperſona hoc oībus eoꝝ imitatoribꝰ ꝓmittebatEt per. xij. tribꝰ iſrl̓ intelligunt̉ oēs fideles iudicādi. Ex quatuor enī partibꝰ mundi .ſ. oriēteoccidēte: auſtro: ⁊ aquilone: erūt fideles in fidetrinitatis: ſancti hoīes iudicādi a xp̄o ⁊ aſſeſſoribus eius ꝑfectiſſimis viris pauꝑibꝰ vt declaratū eſt. Tria enī rep̄ſentāt fidē viuā trinitatis⁊ qͣtuor ꝑtes mūdi qͣtuor vt dictū eſt: ⁊ tria ducta ꝑ qͣtuor ꝯſtituūt numeꝝ duodenariū. Seruite ergo ait p̄s. dn̄o in timore: ⁊ exultate ei cūtremore: ſed initiali vl̓ filiali. Quia beatus virqui timet dominuꝫ: in mandatis eius volet nimis ait idem.§. VII.Sextuꝫ quod ē ualdetimēdū in finali iudicio: eſt accuſationū multiplicatio. Quia enī iudiciū iſtud erit ordinatiſſimū ⁊ ẜm ordinē iuris: vt ait Ambro iudicis nōeſt ſine accuſatore dānare: ⁊ ideo dn̄s ieſus iudam cū fur eſſet nō abiecit: qꝛ accuſatꝰ nō fuit. ij.q. i. manifeſta. Erit igit̉ in illo iudicio accuſatordiabolꝰ qui eſt peſſimꝰ ⁊ callidiſſimus: de quo dr̄apo. xij. Proiectꝰ eſt in terrā .ſ. infernalē accuſator noſter ſathanas: qui accuſabat fratres adeū die ac nocte. Et. b. aug. ad iulianū comitait. Preſto tūc erit diabolꝰ recitās v̓ba ꝓfeſſionis noſtre: obijciēs nobis q̄cūqꝫ fecerimꝰ: et inquo loco ⁊ in qua hora peccauimꝰ: ⁊ quid bonitūc facere potuimꝰ. Dicturꝰ eſt .n. ille adu̓ſariꝰEquiſſime iudex iudica hūc meū eſſe ob culpaqui tuꝰ eſſe noluit ꝑ grām. Tuꝰ eſt ꝑ naturammeꝰ eſt ob miſeriā: tuus ob plaſmatōem: meusob ſuaſionē: tibi inobediēs: mihi obediens: a teaccepit īmortalitatis ſtolā: a me accepit hāc pā
noſam qua indutꝰ eſt tunicā. Tuā dimiſit: cummea huc venit. Equiſſime iudex iudica hūc eēmeū ⁊ mecū eſſe dānandū. heu heu: poterit netalis aꝑire os qui talis erit vt cū diabolo deputetur? Legit̉ in lib. de. vij. donis edito a fratreRaymundo ordinis p̄dicatoꝝ: qͥ aſſerit vidiſſeillū ep̄m cui ꝯtigit flebilis caſus iſte. Quidamep̄s cū egrotaret: apparuit ei diabolꝰ dicēs: ꝙcitabat eū ſummꝰ papa ꝑ eū: ⁊ aſſignauit ei dieꝫquā ei noīauit: in qua vt dicebat oportebat euꝫrōem reddere de adminiſtratōe ſua. Cui indaſſignata viſum eſt ei: ꝙ ip̄e traheret̉ corā pain cauſa: ⁊ ꝙ diabolꝰ qui ei apꝑuerat contra: ⁊eo petebat ius a papa de adminiſtratiōibꝰ ſuisqualiter .ſ. adminiſtrauerat in officio pͥoratusqd̓ prius habuerat: deinde abbatiſſatus quodpoſtea habuerat: ⁊ demū in officio ep̄atus. fuerat enī niger prior: albus abbas: ⁊ poſtea ep̄us.Cū aūt requireret̉ de officio pͥoratꝰ: ⁊ neſciretreddere rōem ⁊ poſtea de officio abbatiſſatus:in qua rn̄ſione magis deficiebat: ⁊ poſtea maxime in rn̄ſione de epatū. Cū ergo deficiēs in rn̄ſione peteret aliam diē ſibi aſſignari: allegās ꝙnō fuerat indicta rn̄ſiōe p̄meditatꝰ: aſſignatalia dies ꝑemptorie illi diei valde ꝓxima: īqdebebat iudex ꝓcedere ad ſnīam diffinitiuaCuꝫ aūt anxius ſuꝑ hoc euigilaret fortiter adclamorē eiꝰ ꝯueniret familia eiꝰ: cū aūt hoc incaſſet pluribꝰ: die ſequēti apparuit ei diabolqui pͥus ei apparuerat: vrgēs eū ad veniendcorā ſummo iudice: ꝓ rōe reddēda. Qui cū nōdū ſe paratū clamaret ⁊ eiꝰ aſpectū horrerediabolꝰ eū ad hoc magis vrgeret inuitū: oībꝰaſtātibꝰ ſurrexit de lecto in quo iacebat voleeffugere demonē. Cū aūt ſurgeret cū impetupegit in colūnā petēs inducias: ⁊ eliſo in eo cpite cecidit ⁊ expirauit. Secūdꝰ accuſator eoerūt ſancti hoīes a quoꝝ ꝯfortō peccātes receſſerūt: vel quos in pn̄ti ꝯtumelijs affecerūt veiniurijs: vel quoꝝ feſta fregerūt: vel quoꝝ locꝓphanauerūt. Un̄ dr̄ ſapīe. v. Stabūt iuſtmagna ꝯſtātia .ſ. ad accuſandū aduerſus eosſe anguſtiauerūt: ⁊ qui abſtulerūt labores eoUidetes aūt .ſ. reprobi turbabunt̉ tiore horbili. Et Apoc. vi. dr̄. ꝙ ſancti clamāt. Uſqꝫ quodn̄e ſanctꝰ ⁊ verus: nō iudicas ⁊ vindicas ſāgunē noſtrū ab his qui ſunt in terra? Et dictū eſtillis. Suſtinete modicū donec impleat̉ nūerfratrū veſtroꝝ: vſqꝫ .ſ. ad iudiciū. Ad hͦ ēt facitqd̓ narrat Grego. turon̄. videlꝫ ꝙ duo nequap̄ſbyteri cū ꝯſpiraſſent ꝯtra ſanctū Sydonaluernoꝝ ep̄m. Alter eoꝝ egeſtiones emiſit:cut arrius heriſiarcha ſubito. Et viſus eſt a ſumo iudice accuſatꝰ a ſancto Sydonio dānari.vinciri: ⁊ in imis carceris in auguſtijs de trudiAliꝰ v̓o cū mortuo beato Sydonio ambitioſe⁊ violēter occupaſſet ep̄atuꝫ: cū īuitaſſet ciues