Titulus XIIII.
montē oliueti: vn̄ dn̄s aſcēdit in celū: ⁊ monteꝫſyon vbi facta fuit vltima cena: ⁊ deſcēdit ſpūsſanctꝰ ſuꝑ apl̓os die pēthecoſtes. Dr̄ .n. Ioel̓.iij. Cōgregabo om̄s gētes ⁊ deducā eas in valle Ioſaphat ⁊ diſceptabo cuꝫ eis. Et qͣꝫuis adlitterā poſſit intelligi ꝯprehēdendo etiā circūſtātias dicte vallis qꝛ valde multi ibi contineripoſſint: pn̄t in dicto ſpacio iudicari p̄cipue cuꝫmali in terra reſurgāt iudicādi: boni vero in aera ſubleuādi qꝛ celeſtia dilexerūt xp̄o occurrentes in aere apparēti. b. Aug. tn̄ videt̉ in. xx. deciui. dei. magis hoc referre ad interp̄tatōeꝫ nominis qͣꝫ ad locū illū noīatū. Interp̄tat̉ .n. Ioſaphat iudiciū dn̄i vel dn̄s iudicat. q. d. Cōgregabo om̄es ⁊ deducā eos in iudicio non cuiuſcūqꝫ ſꝫ dn̄i: abſolute .ſ. omniū. Et ſic incertuſ vr̄eſſe locus indicij terreſtris: in quo peccatoresterrenis dediti: manebunt iudicādi. Paruuliēt reſuſcitati: ⁊ ſi nil hic audierūt ⁊ cognouerūtde xp̄o ꝓpter defectū etatis in qua mortui ſūt⁊ ipſi xp̄m videbūt iudicē: ⁊ deū eſſe cognoſcētDicit aūt. b. Tho. vbi ſupra: ꝙ licet ꝑ certitudinē ſciri non poſſit de loco: tn̄ ꝓbabiliter colligipōt ex ſcripturis: ꝙ circa montē oliuēti deſcendet ad iudicandū: ſicut ⁊ inde aſcēdit̉ in celum.Un̄ angeli dixerūt. Sicut vidiſtis eū aſcēdētēin celū ita veniet. Cū ergo xp̄s ſit iudex in hociudicio cui oīa ſunt nuda ⁊ aꝑta: ⁊ nil inultū dimittat de peccatis: qͣꝫtus tremor eſt futuruſ qn̄iudex eſt venturus: cuncta ſtricte diſcuſſurus?Un̄. b. Greg. in moral̓. Hi qui in corꝑibꝰ reꝑiri poterūt: qͣꝫuis fortes ⁊ ꝑfecti ſint: qꝛ in carneſunt poſiti nō poſſunt in tāti terroris turbinenullius formidine ꝯcuti. Sed miſericordia eiꝰa ꝓgenie in ꝓgenies timētibus eū. ait. b. Ma§. VI.ria. Lūc. i .ſ. timore initiali.Quinto tractāduꝫ eſtde iudicibus aſſeſſoribus cū quibus xp̄us iudicabit. Dr̄. .n. Iſa. iij. Dn̄s ad iudicandū venietcū ſenatoribus populi ſui. Et hi qui ſunt aſſeſſores: dn̄s ieſus expreſſit dicens: Math. xix.Uos qui reliquiſtis oīa ⁊ ſecuti eſtis me: in regeneratōe .i. in vltima reſurrectōe in qͣ om̄s qͣſiiteꝝ regenerant̉ reſurgētes ad vitā īmortalemcū ſederit filius hoīs .ſ. ad iudicandū: ſedebitisvos ſuꝑ ſedes duodecī iudicātes. xij. tribꝰ ⁊cͣ.Pro hoꝝ declaratōe ſciendū ꝙ iudicare dicit̉ſeptēpliciter. Primo ex ſe ⁊ auctoritatiue. Ethoc eſt ꝓprie dei auctoritatiue. Et hoc eſt proprie dei trinitatis. Nā iudicare ẜm. b Tho. iniiij. di. xlvij. arti. ij. queſito .i. eſt ꝓprie illius qͥ hꝫpoteſtatē ⁊ dn̄iuꝫ in alios cuiꝰ regimini ſb̓dūt̉qui iudicant̉. Un̄ eius eſt in alios ius ferre ſeudicere vl̓ dictare. Iudicare .n. eſt ius dicere vl̓dietare: ⁊ hoc agere ex ſe propria aucͣte eſt dei.p̄s. lxxxv. Iudicabit orbeꝫ terre in equitate .ſ.
deus ⁊ populos in veritate ſua. Scd̓o iudicat̉fit delegatiue .i. ex alio acciꝑe aucͣtem iudicādEt hoc ꝯuenit xp̄o inqͣꝫtū hō: qui vt dr̄ act. x. cōſtitutus eſt a deo iudex viuoꝝ ⁊ mortuoꝝ. EtIo. v. Ptātem dedit ei pater iudiciū facere: ofilius hoīs eſt. Ipſe .n. in illa aſſūpta hūanitateoībus ſe manifeſtabit: ⁊ om̄s boni ⁊ mali eū videbūt: ⁊ talē ptātem ſibi ad iudicandū collataꝫ.Tertio dr̄ aliqͥs iudicare quaſi cauſaliter ⁊ cōpatiue: vt dicat̉ illud iudicare: vn̄ apparet aliqͥsiudicandus. Et ẜm hoc dicunt̉ aliqͥ iudicare ẜCho. īqͣꝫtū ex ꝯꝑatōe eoꝝ. Alij iudicādi on̄dūt̉ſic̄ dicunt̉ niniuite iudicare gnatōem iudeoꝝ fillud xp̄i. Uiri niniuite ſurgēt in iudicio ⁊ iudcabūt generatōem iſtā: qꝛ penitentiā egerūt.p̄dicatiōeꝫ Ione: Math. xij. Sic aūt iudiceſt cōe bonis ⁊ malis in iudicio. Nam nini⁊ ſi tunc p̄dicāte Iona cōuerſi tunt poſtea recidiuātes ⁊ peiora agētes: reprobi facti ſunt ẜmb. Hiero. de pe. di. iij. ⁊ a babylonijs extermīatiSic ergo iudicabūt iudeos: qꝛ ex illo oꝑe ſueꝯuerſionis ad ſimplex verbū Ione: oſtēdiuſte ꝯdēnandi fuerint iudei: qꝛ xp̄m dn̄m pr̄phetaꝝ totiēs audir̄ predicantē noluerūt. Setiā pōt intelligi illud apl̓i. i. Cor̄. vi. An neſoqꝛ angelos iudicabimꝰ .ſ. malos: qꝛ cū hocorꝑe fragili tot incitamēta ad malū habibella patiat̉: ⁊ tn̄ ſuꝑat oīa iō non recedēs: oſtdit̉ ꝑ hoc qͣꝫ iuſte angeli mali ꝯdēnent̉: qui nulā carnis fragilitatē habētes vt incitamentuꝫab alijs a deo ꝑ ſuperbiā receſſerūt. Quarto dr̄iudicare quaſi interp̄tatiue. Interp̄tamur aliquē aliquid facere qui facienti ꝯſentit. Un̄ illiqui ꝯſentiūt iudici ſnīam eiꝰ approbādo vt iuſtam ẜm. b. Tho. iudicare dicunt̉. Et hoc ēoīum electoꝝ ſic iudicare approbatiue. Uſab̓. iij. Iudicabūt ſancti natōes ⁊ dn̄abunt̉pulis. Et in p̄s. de ſanctis dicit. Gladij ancites in manibus eoꝝ: ad faciendā vindictā itōibus increpatiōes in populis ⁊cͣ. vt facieis iudiciū ꝯſcriptū: gloria hec in oībus ſāciudicādo .ſ. ꝑ modū approbatōnis. Quintoiudicare declaratiue: ſicut ſi liber in quo ꝯtinlex dicat̉ iudicare: qꝛ lex declarat quid ⁊ qūodicandū eſſet. Et ſic cū xp̄s dicat. Quos deusꝯiunxit hō non ſeꝑet: cū fit diuortiū legitio mōnon dr̄ hō ſeꝑare: ſꝫ lex: qꝛ lex ſic iudicat ⁊ declarat faciēdū. Et ſic xp̄s ait iudeis: Io. xij. Quime ſpernit ⁊ non accipit verba mea ego nō iudico eū ſed ſermo meus quē locutus ſuꝫ iudicbit eū in nouiſſimo die. Sexto dr̄ iudicare teſficatiue. Cuꝫ tota vis iudicij ad ferendū ſnīacōſiſtat in teſtiū dictis: qꝛ in ore duoꝝ veſ triuꝫſtabit omē verbuꝫ Math. xviij .ſ. vt veꝝ ⁊ firmū habebit̉. Iō teſtes in dicēdo ſuꝑ quo fit iudiciū poſſunt aliqͦ mō dici iudicare: qꝛ ex dictieoꝝ reus abſoluit̉ vel condēnat̉. Et qꝛ in final-