Capitulū .XI.
Quarto ſciēdū ꝙ iudex xp̄s: ⁊ ſi ī hūanitatē abhoībus videat̉: ⁊ ideo dicit̉ ſibi dari iudiciū ẜnillud. Deꝰ iudiciū tuū regi da: ⁊ iuſticiā tuā filioregis .ſ. xp̄o Iudicabit tam̄ reſuſcitās oēs ⁊ ſētētiā ꝓferēs glorificatiōis ⁊ dn̄ationis virtuteſue diuinitatꝭ: que cū vna ſit eiꝰ ⁊ patris ⁊ ſpūsſācti: ⁊ cōmūis operatio eoꝝ: iō a tota trinitatefiet opus iudicij. Dicit̉ tn̄ pr̄ dare iudiciuꝫ filioqͥa ipſe origo ſeu pͥncipiū trītatꝭ: ꝓducēs aliaspſōas ⁊ nō ꝓducta. Et dicit̉ dare iudiciū ſoli fiqꝛ ip̄e ſolus cū incarnatꝰ fuerit: ſolus ī hūanr̄a oībus on̄det̉. Decet enī vt iudex abudicādis videat̉. Sꝫ a malis eiꝰ diuinitaſlebit̉: qꝛ cū deꝰ ſit eēntial̓r ip̄a bōitas: ſineio videri nō pōt. Sꝫ gaudiū omē excludadānatꝭ. Iſa. vl. Tollat̉ impius ne videatriā dei. In vidēdo aūt hūanitatē xp̄i: ⁊ ſi ī ſerioſā: nullā īde cōſolatiōe̓ habebūt mali. Inteſtate enī ē corporis glorioſi demōſtrare ſeccl̓tare vt nō videat̉: qͥnīmo habebūt īde exne illa mali maximā penā. ita vt dicūt mōticadite ſuꝑ nos: ⁊ collibꝰ cooperite nos: etōͣdite a facie agni: vt dr̄ in Apoc̄. Sicut enīloria amici maxime delectat: ita ꝑ ꝯriuꝫ gloriatāte īimici maxīe cōtriſtat̉: mali aūt xp̄ꝫ odiinqͣꝫtū puniētē: ⁊ iō gloria eiꝰ ī iudicio eſt eisnoſa. Un̄ Iſa. xxvi. dr̄. Uideāt ⁊ cōfundāt̉tes ppl̓i .i. īuidētes ⁊ ignis .ſ. in iudicio eosoret. Sꝫ electi etiā de viſa hūanitate valdeaudebūt ſecundū illud Io. x. Ingredietur etrediet̉ ⁊ paſcua īuēiet .ſ. refectōis eterne. Inedit̉ quo ad diuinitatē contēplandā: egredit̉lo ad hūanitatē. ¶ Quīto vidēdū ē qͦs iudejs iudicabit. Et dicēdū ẜm. b. Tho. in. iiij. di.vij. ꝙ oēs hoīes. ¶ Un̄ dr̄ Apo. i. Ecce venit ībibus .ſ. ad iudicandū: ⁊ videbit eū oīs oculꝰSꝫ notādū. ꝙ ad iudiciū duo ꝑtinēt .ſ. diſcuſſiomeritoꝝ ⁊ retributō premioꝝ .i. glorie vel peneegit quiſqꝫ. Quātū gͦ ad ſcd̓m .ſ. receptōeꝫloꝝ: om̄s iudicabunt̉ boni: ꝑfecti: ⁊ īꝑfecti:⁊ fideles: infideles: eo ꝙ vnuſqͥſqꝫ recipiet ex diuina ſn̄ia premiū: correſpōdēs merito. Et hoceſt qd̓ ait apl̓s. Om̄s aſtabimꝰ an̄ tribunal xp̄ivt referat vnuſquiſqꝫ ẜm ea q̄ geſſit in corꝑe ſiue bona ſiue mala. Oms gͦ in iudicio apparebunt. Et rō huiꝰ eſt: qꝛ ptās iudiciaria xp̄o hōicollata eſt in p̄miū hūanitatis: quā in paſſiōe exhibuit. Ip̄e aūt ſua paſſione ꝓ oībus ſanguineſuū fudit qͣꝫtū ad ſufficientiā: lꝫ nō in oībꝰ habuerit effectū ꝓper impedimētū in aliquibꝰ inuētū⁊ iōꝯgruū eſt vt om̄s hoīes ad iudiciū ꝯgregētur: ad videndū eiꝰ exaltatiōeꝫ in hūana naͣ ẜmquā ꝯſtitutꝰ eſt a deo iudex viuoꝝ ⁊ mortuoꝝQuantū v̓o ad primū .ſ. diſcuſſionē meritoꝝ: hͦnō fit niſi vbi eſt aliqͣ ꝯmixtio meritoꝝ bonorūcū malis. Un̄ illi qͥ edificāt ſuꝑ fundamētū fid̓iauꝝ argentū ⁊ lapides p̄cioſos: diuīs ſeruitijs
totaliter inſiſtētes: qꝛ nullā admixtionē alicuiꝰmali meriti hn̄t: in eis diſcuſſio meritoꝝ nō hꝫlocū: ſicut illi qͥ rebꝰ mūdi penitꝰ abiectꝭ ſolicitecogitāt ſolū q̄ dei ſunt: ⁊ iō ſaluabunt̉: ſꝫ nō iudicabunt̉ ꝑfecti pauꝑes: de qͥbꝰ in. §. ſeq. dicetur.Illi v̓o qui edificāt ſuꝑ fundamētū fidei viue:lignū: fenū. ⁊ ſtipulā: qui .ſ. amāt ſecularia ⁊ implicāt̉ terrenis: ita tn̄ ꝙ xp̄o nihil p̄ponāt. Ineis diſcuſſio meritoꝝ locū hꝫ: ⁊ hi vtiqꝫ iudicabunt̉: ſed ſaluabunt̉. Sꝫ qꝛ in īfidelibꝰ nō ē fid̓ifundamētū: quo ſb̓lato oīa oꝑa ſequētia rectitudine ꝑfecta intētōis carēt: cū nulla ꝑmixtio bonoꝝ ſit ī eis cū malis: qꝛ oīs actio īfideliū pctmeſt .i. fine merito: iō infideles dicunt̉ nō iudicari.ſ. qͦ ad diſcuſſiōeꝫ meritoꝝ nō qͦ ad ꝯꝑitōnem ⁊punitōeꝫ. qͥ .n. nō credit iā iudicatus eſt ait xp̄sIo. iij. Iā .n. nota eſt eccl̓e eiꝰ dānatio. Et ſic ītelligit̉ illud. Iō nō reſurgūt impij ī iudicio. i. īfidelis ī iudicio .ſ. qͦ ad diſcuſſiōem. Sꝫ fidelesmali in qͥbꝰ manet fidei fundamētū: adminꝰ fid̓iactū laudabilē hn̄t qͣꝫuis nō ſit meritorius ſinecharitate: tn̄ qͣꝫtū ē de ſe eſt ordīatꝰ ad meritū: iōip̄i iudicant̉ qͥ ad diſcuſſionē ſꝫ dānant̉. Sextode qͥbꝰ iudicabit ꝯſiderandū. Et dicēdū: ꝙ d̓ oībꝰ actibꝰ interioribꝰ ⁊ exterioribꝰ Eccl̓s. vl. Cūcta q̄ fiūt adducet dn̄s ī iudiciū: ſiue bonū ſiuemalū. Et ſap̄. i. dr̄. Qui loquit̉ iniqͣ nō pōt later̄nec p̄teriet illū corripiēs iudiciū ⁊ in cogitatōibus impij interrogatō erit. Sꝫ ⁊ de bōis oꝑbꝰiudicabūt̉ hoīes: videlꝫ ſi cū debitꝭ oībꝰ circūſtātijs facta fuerīt. Un̄ dn̄s ꝑ p̄s. lxxiiij. Cū accepero tꝑs .ſ. ī fine mūdi: tūc .n. tp̄s qd̓ menſurat̉motu pͥmi mobil̓ ſb̓trahet̉: ceſſāte motu ipſiusmobil̓ pͥmi. Ego inqͥt iuſticias iudicabo .i. diſcutiā oꝑa iuſta: ſi cū debito mō ſint facta. vn̄. bea.Greg. ad mauritiū imꝑatorē. Multa ſunt q̄ d̓illius iudicio hoīes ignorāt. Nā fortaſſe qͥ voslaudatis ille rep̄hendet: ⁊ quos vos vituꝑatisille laudabit. xi. q. i. Sacerdotibꝰ. Et qͣꝫtū qͥdeꝫad iudiciū diſcuſſionis: hoc locū nō hꝫ in angel̓bonis vel malis. b. Tho. vbi sͣ: qꝛ nihil ꝑmixtūeſt in eis: in bonis oīa bona: ⁊ ī malis oīa malaSꝫ ad iudiciū retributōis cū ſit duplex eoꝝ retributio: vna reſpōdēs ꝓprijs meritis āgeloꝝ⁊ hec fuit ab initio vtriqꝫ ꝑti facta: alijs in bęatitudinē ſb̓limatis: alijs ī infernū demerſis. Aliaretributio eſt que reſpōdet bonis ⁊ malis meritis ꝑ angelos ꝓcuratis ad hoīes. Et hec retributio in iudicio finali fiet: qꝛ ⁊ boni angeli āpliꝰgaudiū habebūt de ſalute eoꝝ quos ad bonuꝫmeritū induxerūt: ⁊ mali angeli āplius torquebūtur ml̓tiplicata maloꝝ ruina quos ad malūincitarūt. Et ſic ī angelis fiet iudiciū indirecteinqͣꝫtū actus angeloꝝ fuerūt quodāmō ꝯmixtiactibus hoīum incitando ad bonū vel malum.Septimo vidēdū in quo loco iudicabit. Etvidet̉ ꝙ in valle ioſaphat: qui videt̉ eſſe inter