Druckschrift 
4 (1481)
Einzelbild herunterladen
 

Titulus. XIIII.

niſi aceto corrnpto: in hūorē vitis tranſeūte.Un̄ natura hūana ī defectū neceſſitatis moriendi deuenerit: erit reditꝰ ad īmortalitateniſi morte mediāte. Ad aucͣtem rn̄det̉. diſtīctio illa eſt referēda ad tp̄s iudicij: nec ad to tp̄s p̄teritū: ſꝫ ad illd̓ tp̄s determinatū quodīmediate iudiciū p̄cedit: qn̄ .ſ. iudicij ſigna incipiāt apparere. Ignis ergo ꝯfragratiōis fac̄mūdi purgatiōem poterit ſtatī corꝑa illoꝝ quiviui inuenient̉ illo tꝑe vſqꝫ ad cineres reſolue̓ſicut alia mixta reſoluet in p̄iacentē maͣm. Et dr̄ om̄s ex cineribꝰ reſurgere: dicūt̉ cineresomēs reliquie remanēt ex corꝑe hūano diſſoluto. Quia v̓o vt dr̄ Dan̄. xij. Qui in puluereterre dormiūt: euigilabūt: alij in vitā eternam:alij in obprobriū vt videāt ſemꝑ. timorē dn̄idocebo vos ait p̄s. videlicet. Declina a malo fac bonum.Quartū in iudicō conſiderandū eſt iudicis p̄ſentatio. Qui venietptāte magna maieſtate a deo: vt Iob. xxvi. c.dicat. Colūne celi. i. angeli ſancti hoīes pauētaduentū eiꝰ. Si colūna nutat: quid virgula faciet? ſꝫ timentes deū .ſ. tiore initiali: ait p̄s. xxxi.Miſericordia circūdabit. Sꝫ circa iudicātemſeu iudicē huiꝰ iudicij vidēda ſunt Primū ēquis ſit iſte iudex? Et rn̄det̉ ẜm. b. Tho. in. iiij.di. xlviij. eſt dn̄s ieſus xp̄s. Io. v. Ptātē dedit ei iudiciū facere. ſ pr̄: xp̄o eius filio: qꝛ filiushoīs eſt. Et Iob. xxxvi. tua quaſi impij iudicata eſt .ſ. apilato. iudiciū cāmqꝫ recipiens.ſ. vt iuſte iudices. Et loquit̉ xp̄o. Pro cuiꝰclaratōe dicit. b. Tho. ibi iudicādo iudiciumaliqd̓ dn̄iuꝫ requirit. Un̄ ad ro. xiiij. Tu qui esqui iudicas alienū ſeruū? q. d. Si hēs dn̄iuꝫſuꝑ vales iudicare. Cōpetit aūt xp̄o iudicare primo rōe dānatōis: qꝛ dn̄iuꝫ ſuꝑ homīeshꝫ de quibꝰ pͥncipalit̓ erit finale iudiciū. Ipſeaūt eſt dn̄s noſter: qꝛ dn̄s ipſe eſt: ipſe fecit nos non ipſi nos. Scd̓o ꝯpetit ei rōe redēptōnisqd̓ ꝯpetit ẜm hūanā naͣꝫ. Un̄ ad ro. xiiij. Inhoc xp̄s mortuꝰ ē reſurrexit: vt viuoꝝ mortuoꝝ dn̄et̉. Ad p̄miū aūt vite eterne nobiſcreatōis bona ſufficiūt: niſi bn̄ficiū redēptiōisadderet̉ īpedimentū qd̓ naͣe create ſuꝑuenitex pctō pͥmi parētis: vn̄ iudiciuꝫ illud finalead hoc ordinet̉: vt aliqͥ admittant̉ ad regnū aliqui excludāt̉ a regno: ꝯueniēs eſt vt ip̄e xp̄s ẜꝫhūanā naͣm: cuiꝰ redēptōis bn̄ficio ad regnumadmittit̉ illi iudicio p̄ſideat. Et ē qd̓ dr̄ Act̉..x. Cōſtitutꝰ eſt a deo iudex viuoꝝ mortuoꝝEt qꝛ redēptōem hūani generis ſolū homīes reꝑauit: ſꝫ vniuerſalit totā creaturā: ẜꝫtota creat̉ a reꝑato hoīe meliorat̉ vt hr̄ ad col̓. i.Pacificās ſanguinē crucis eiꝰ: ſiue in t̓risſiue que in celis ſunt. ſolū ſuꝑ hoīes ſꝫ ſu

per vniuerſā creaturā. Chriſtꝰ ſuā paſſiondn̄iuꝫ ꝓmeruit iudiciariā ptātem. Vnde arMath. vlt. Data eſt mihi oīs ptās in celo irterra. Pōt tertia induci eiuſdē: qꝛ eiꝰ eiudicare cuiꝰ eſt cōdere legē. Sꝫ xp̄s in hūananaͣ apparēs nobis ꝯdidit legē euāgelicā. UniIaco. in canonica ſua. Unus eſt legiſlator iudex .ſ. xp̄s. xp̄o ẜm hūanā naͣm data eſt iudioaria ptās: v̓tute tn̄ diuinitatꝭ. Scd̓o ſciendūciudex xp̄s in iudicio apparebit in forma gl̓oſa ignomīoſa ſicut in paſſione. Un̄ Iſa. liij. dctū eſt de paſſione. Ecce eſt ei ſpēs neqꝫ decor ⁊cͣ. Un̄ ad oſtendendā gl̓aꝫ ſui aduētus īiudicio dicit ipſe Luc. xxi. Tūc videbūt filiurhoīs veniente ptāte magna maieſtate ī nube .ſ. hūanitatis apparēs. Sꝫ maieſtas ptāꝑtinet ad gl̓am. Uel in nube .ſ. clara lucideſocietate ſanctoꝝ. Sꝫ ſācti tūc habebūt corglorioſa iudicabunt̉ ab eo. multo magꝭ ipxp̄s iudex eoꝝ. Pro cuiꝰ declaratōne dicit. bTho. vbi: xp̄s dr̄ mediator dei hoīm: hoībꝰ ſatiſfacit interpellat apud patea que ſūt pr̄is hoībꝰ cōicat: ẜm qd̓ ipſe ait Ioxvij. Claritatē quā dediſti mihi dedi eis: ẜmvtrūqꝫ ei ꝯuenit vtroqꝫ cōicat extremoinqͣꝫtū .n. hoībꝰ cōicat vices hoīm gerit:patrem. Inqͣꝫtuꝫ vero cum patre cōicat dopatris trāſmittit ad hoīes. Quia ergo in praduētu ad hoc venit: vt nobis ſatiſfaceretpud patrē: in forma infirmitatꝭ noſtre apruit. Quia v̓o in ſcd̓o aduētu ad hoc veniiuſticiā pr̄is exequat ī hoīes: gl̓iaꝫ demōſtraredꝫ ineſt ei ex cōione eiꝰ ad pr̄em: in formagl̓ioſa apparuit. Et qd̓ dr̄ Io. xix. Uidebūt inquē trāſfixerūt. vbi glo. qꝛ ī ea carne vēturin crucifixꝰ eſt: ītelligēdū eſt: qꝛ ī ea carne aparebit naͣ: ſꝫ in eadē qͣlitate .ſ. infirma ignominioſa: ſꝫ ſpecioſa. Tertō ſciēdū apꝑebiudex ſigͦ crucis: qꝛ dr̄ Mat. xxiiij. Tūc apparebit ſignū filij hoīs .ſ. ſignū crucis: v̓bi xp̄sdic̄ veniet xp̄s ī iudicio: ſolū vulneꝝ cicatrices ſꝫ ip̄aꝫ mortē ex ꝓbatiſſimā on̄dēs. Hoctn̄ vt dic̄. b. Tho ē intelligēdū de iſto ligͦ crucis in fuit crucifixꝰ: qꝛ illud ſic̄ oīa ligna irrōabilia reſoluēt̉ ī elemēta. Sꝫ aliqd̓ ſignū reſentās inſtr̄m paſſiōis. Nec apꝑebit ad iudiciū tūc exn̄tis infirmitatꝭ ſꝫ p̄terite vt iuſtior apꝑeat eoꝝ ꝯdēnatō: tātā mīaꝫ neglexerūt eoꝝ p̄cipue: xp̄m ꝑſecuti ſūt īiuſte. Cicatrices at in eiꝰ corꝑe apparebūt ꝑtinebāt adaliqͣꝫ īfirmitatē: ſꝫ erūt īdicia maxīe v̓tutꝭ xp̄s paſſiōis īfirmitatē de hoſtibꝰ triūphauit Exꝓbatiſſimā āt mortē on̄dꝫ ſēſibilit̓ ocul̓ ea ingerēs: ac ſi tūc pateret̉: ſꝫ ex his apꝑebūt īdicijs p̄terite paſſiōis. hoīes ī recogitatōeꝫ p̄trite eiⁱ mortꝭ adducꝫ. vn̄ dr̄ ex ip̄is cicatcib d̓foritas apꝑebit: ſꝫ radij lucidiōes ſol̓ exibt.