Titulus. XIIII.
niſi aceto corrnpto: ⁊ in hūorē vitis tranſeūte.Un̄ cū natura hūana ī defectū neceſſitatis moriendi deuenerit: nō erit reditꝰ ad īmortalitateniſi morte mediāte. Ad aucͣtem rn̄det̉. ꝙ diſtīctio illa nō eſt referēda ad tp̄s iudicij: nec ad totū tp̄s p̄teritū: ſꝫ ad illd̓ tp̄s determinatū quodīmediate iudiciū p̄cedit: qn̄ .ſ. iudicij ſigna incipiāt apparere. Ignis ergo ꝯfragratiōis qͥ fac̄mūdi purgatiōem poterit ſtatī corꝑa illoꝝ quiviui inuenient̉ illo tꝑe vſqꝫ ad cineres reſolue̓ſicut ⁊ alia mixta reſoluet in p̄iacentē maͣm. Etcū dr̄ om̄s ex cineribꝰ reſurgere: dicūt̉ cineresomēs reliquie qͥ remanēt ex corꝑe hūano diſſoluto. Quia v̓o vt dr̄ Dan̄. xij. Qui in puluereterre dormiūt: euigilabūt: alij in vitā eternam:alij in obprobriū vt videāt ſemꝑ. Iō timorē dn̄idocebo vos ait p̄s. videlicet. Declina a malo⁊ fac bonum.Quartū in iudicō conſiderandū eſt iudicis p̄ſentatio. Qui veniet cūptāte magna ⁊ maieſtate a deo: vt Iob. xxvi. c.dicat. Colūne celi. i. angeli ⁊ ſancti hoīes pauētaduentū eiꝰ. Si colūna nutat: quid virgula faciet? ſꝫ timentes deū .ſ. tiore initiali: ait p̄s. xxxi.Miſericordia circūdabit. Sꝫ circa iudicātemſeu iudicē huiꝰ iudicij vidēda ſunt ¶ Primū ēquis ſit iſte iudex? Et rn̄det̉ ẜm. b. Tho. in. iiij.di. xlviij. ꝙ eſt dn̄s ieſus xp̄s. Io. v. Ptātē dedit ei iudiciū facere. ſ pr̄: xp̄o eius filio: qꝛ filiushoīs eſt. Et Iob. xxxvi. Cā tua quaſi impij iudicata eſt .ſ. apilato. iō iudiciū cāmqꝫ recipiens.ſ. vt iuſte iudices. Et loquit̉ xp̄o. Pro cuiꝰ d̓claratōe dicit. b. Tho. ibi ꝙ iudicādo iudiciumaliqd̓ dn̄iuꝫ requirit. Un̄ ad ro. xiiij. Tu qui esqui iudicas alienū ſeruū? q. d. Si nō hēs dn̄iuꝫſuꝑ eū nō vales iudicare. Cōpetit aūt xp̄o iudicare primo rōe dānatōis: qꝛ dn̄iuꝫ ſuꝑ homīeshꝫ de quibꝰ pͥncipalit̓ erit finale iudiciū. Ipſeaūt eſt dn̄s noſter: qꝛ dn̄s ipſe eſt: ipſe fecit nos⁊ non ipſi nos. Scd̓o ꝯpetit ei rōe redēptōnisqd̓ ⁊ ꝯpetit ẜm hūanā naͣꝫ. Un̄ ad ro. xiiij. Inhoc xp̄s mortuꝰ ē ⁊ reſurrexit: vt viuoꝝ ⁊ mortuoꝝ dn̄et̉. Ad p̄miū aūt vite eterne nobiſcreatōis bona nō ſufficiūt: niſi bn̄ficiū redēptiōisadderet̉ ꝑ īpedimentū qd̓ naͣe create ſuꝑuenitex pctō pͥmi parētis: vn̄ cū iudiciuꝫ illud finalead hoc ordinet̉: vt aliqͥ admittant̉ ad regnū aliqui excludāt̉ a regno: ꝯueniēs eſt vt ip̄e xp̄s ẜꝫhūanā naͣm: cuiꝰ redēptōis bn̄ficio ad regnumadmittit̉ illi iudicio p̄ſideat. Et hͦ ē qd̓ dr̄ Act̉..x. Cōſtitutꝰ eſt a deo iudex viuoꝝ ⁊ mortuoꝝEt qꝛ ꝑ redēptōem hūani generis nō ſolū homīes reꝑauit: ſꝫ vniuerſalit totā creaturā: ẜꝫ ꝙtota creat̉ a reꝑato hoīe meliorat̉ vt hr̄ ad col̓. i.Pacificās ꝑ ſanguinē crucis eiꝰ: ſiue q̄ in t̓risſiue que in celis ſunt. Iō nō ſolū ſuꝑ hoīes ſꝫ ſu
per vniuerſā creaturā. Chriſtꝰ ꝑ ſuā paſſiondn̄iuꝫ ꝓmeruit ⁊ iudiciariā ptātem. Vnde arMath. vlt. Data eſt mihi oīs ptās in celo ⁊ irterra. ¶ Pōt ⁊ tertia rō induci eiuſdē: qꝛ eiꝰ eiudicare cuiꝰ eſt cōdere legē. Sꝫ xp̄s in hūananaͣ apparēs nobis ꝯdidit legē euāgelicā. UniIaco. in canonica ſua. Unus eſt legiſlator ⁊ iudex .ſ. xp̄s. gͦ xp̄o ẜm hūanā naͣm data eſt iudioaria ptās: v̓tute tn̄ diuinitatꝭ. ¶ Scd̓o ſciendūciudex xp̄s in iudicio apparebit in forma gl̓oſanō ignomīoſa ſicut in paſſione. Un̄ Iſa. liij. dctū eſt de paſſione. Ecce nō eſt ei ſpēs neqꝫ decor ⁊cͣ. Un̄ ad oſtendendā gl̓aꝫ ſui aduētus īiudicio dicit ipſe Luc. xxi. Tūc videbūt filiurhoīs veniente cū ptāte magna ⁊ maieſtate ī nube .ſ. hūanitatis apparēs. Sꝫ maieſtas ⁊ ptāꝑtinet ad gl̓am. Uel in nube .ſ. clara ⁊ lucideſocietate ſanctoꝝ. Sꝫ ſācti tūc habebūt corglorioſa qͥ iudicabunt̉ ab eo. gͦ multo magꝭ ipxp̄s iudex eoꝝ. Pro cuiꝰ declaratōne dicit. bTho. vbi sͣ: ꝙ xp̄s dr̄ mediator dei ⁊ hoīm:tū ꝓ hoībꝰ ſatiſfacit ⁊ interpellat apud patea que ſūt pr̄is hoībꝰ cōicat: ẜm qd̓ ipſe ait Ioxvij. Claritatē quā dediſti mihi dedi eis: ẜmvtrūqꝫ ei ꝯuenit ꝙ cū vtroqꝫ cōicat extremoinqͣꝫtū .n. cū hoībꝰ cōicat vices hoīm gerit:patrem. Inqͣꝫtuꝫ vero cum patre cōicat dopatris trāſmittit ad hoīes. Quia ergo in praduētu ad hoc venit: vt ꝓ nobis ſatiſfaceretpud patrē: iō in forma infirmitatꝭ noſtre apruit. Quia v̓o in ſcd̓o aduētu ad hoc veniiuſticiā pr̄is exequat ī hoīes: gl̓iaꝫ demōſtraredꝫ q̄ ineſt ei ex cōione eiꝰ ad pr̄em: ⁊ iō in formagl̓ioſa apparuit. Et qd̓ dr̄ Io. xix. Uidebūt inquē trāſfixerūt. vbi glo. qꝛ ī ea carne vēturin qͣ crucifixꝰ eſt: ītelligēdū eſt: qꝛ ī ea carne aparebit ⁊ naͣ: ſꝫ nō in eadē qͣlitate .ſ. infirma ⁊ ignominioſa: ſꝫ ſpecioſa. Tertō ſciēdū ꝙ apꝑebiudex cū ſigͦ crucis: qꝛ dr̄ Mat. xxiiij. Tūc apparebit ſignū filij hoīs .ſ. ſignū crucis: v̓bi xp̄sdic̄ ꝙ veniet xp̄s ī iudicio: nō ſolū vulneꝝ cicatrices ſꝫ ip̄aꝫ mortē ex ꝓbatiſſimā on̄dēs. Hoctn̄ vt dic̄. b. Tho nō ē intelligēdū de iſto ligͦ crucis in qͦ fuit crucifixꝰ: qꝛ illud ſic̄ ⁊ oīa ligna ⁊ irrōabilia reſoluēt̉ ī elemēta. Sꝫ aliqd̓ ſignū reſentās inſtr̄m paſſiōis. Nec hͦ apꝑebit ad iudiciū tūc exn̄tis infirmitatꝭ ſꝫ p̄terite vt ꝑ hͦ iuſtior apꝑeat eoꝝ ꝯdēnatō: qͥ tātā mīaꝫ neglexerūt⁊ eoꝝ p̄cipue: qͥ xp̄m ꝑſecuti ſūt īiuſte. Cicatrices at q̄ in eiꝰ corꝑe apparebūt nō ꝑtinebāt adaliqͣꝫ īfirmitatē: ſꝫ erūt īdicia maxīe v̓tutꝭ qͣ xp̄sꝑ paſſiōis īfirmitatē de hoſtibꝰ triūphauit Exꝓbatiſſimā āt mortē on̄dꝫ nō ſēſibilit̓ ocul̓ ea ingerēs: ac ſi tūc eā pateret̉: ſꝫ ex his q̄ apꝑebūt īdicijs p̄terite paſſiōis. hoīes ī recogitatōeꝫ p̄trite eiⁱ mortꝭ adducꝫ. vn̄ ⁊ dr̄ ꝙ ex ip̄is cicatcibnª d̓foritas apꝑebit: ſꝫ radij lucidiōes ſol̓ exibt.