.XI.Capitulū

Sed ſumit̉ pro oī eo tꝑe qd̓ erit ab aduētu primo chriſti in carnē vſqꝫ ad aduētū ad iudiciumqͣtūcūqꝫ ſit ꝓlixū: etiā ſi tria milia annoꝝ. Significat .n. millenariꝰ nūerꝰ vniuerſitatē. Et ſicſumit̉ nūerꝰ determinatꝰ ꝓ indeterminato. Sicut illd̓ p̄s. Verbi qd̓ madauit in mille generaiōes .i. in ml̓tas. Alij dixerūt ꝙ tp̄s eccl̓ie militātis prefigit̉ ⁊ determinat̉ ꝑ illud qd̓ Apoc. xij.de muliere amicta ſole eccl̓iam ſignificātē: q̄tiēs ī deſertū hꝫ locū paratū a deo: vt vbi eapaſcāt diebꝰ mille ducētis ſexagīta. Et qꝛ ezechieli dictū fuit: diem ꝓ anno dedi tibi: dicūt ꝙtot ānis eccl̓ia debet durare vſqꝫ ad finē mūdi.ui numerꝰ annoꝝ ſi incipiat ꝯputari a paſſione xp̄i: iā ꝑ multos annos exceſſit: qꝛ vt dictūeſt iam fluxerūt ab incarnatōe dn̄i. Mcccclix.Et ſic falſitas appareat. Si aūt illi anni īcipiātputari a tꝑe Silueſtri ⁊ Conſtātini: qͦ tꝑe eccleſia fuit exaltata: ſic reſtarēt adhuc āni cētumquibꝰ mūdus eſſet duraturꝰ: ſꝫ ea facilitate ꝯtēſtaopinio qͣꝓbat̉. Alij v̓o dixerūt tāto tꝑeū duratuꝝ quātū fluxit ab īitio mūdi vſqꝫaduētū xp̄i in carnē̓: qd̓ fuit quīqꝫ miliū cētūjagiītanouē annoꝝ: ẜm. lxx. ⁊ quoſdā alios.ad minꝰ qͣtuor miliū annoꝝ ẜm hebreos ⁊ro. fundātes ſe in eo qd̓ dr̄ Abacuc. iij. de pͥDomine opꝰ tuū in medio anud: opus enim dei precipuū fuitgenꝰ hūanū: qd̓ mortuū ꝑ pctm̄: fuit viuificatūnedio annorū. Ad hoc ergo vt ſit in medioit vt oꝫ ꝙ tātū ſeqͣt̉ tꝑis poſt aduētū pͥmuꝫ:ante preceſſit. Et ſic eſſet quīqꝫ miliū velmiliū annoꝝ ⁊ vltra. Sed iſtud motiuuꝫde debile. Nā in medio dr̄: non ſolum qd̓qͣliter diſcrepat ab extremis: ſed etiā qd̓cunqꝫxīs inter extrema: ſiue paꝝ ſiue multuꝫ diſtetab eis. Pōt enī dici in medio numeri vndenanō ſolum ſenariꝰ qui eque diſtat ab vnario ⁊idenario: ſꝫ etiā alio modo oēs numeri qͥ ſuntter vnariū ⁊ vndenariū: ⁊ ſic ſeptenariꝰ eſt inedio: ⁊ alij ſeq̄ntes nūeri: ⁊ binariꝰ cū ſequē.Et ſic ſumit̉ ibi ⁊ meliꝰ: qꝛ infra tp̄s veteris teimēti ⁊ noui. Quod etiā abbaſ Ioachī circamōi dixit de determinatiōe tꝑis ex ſcripturiscit. b. Tho. ꝙ aliqͣ vera dixit ꝑ ꝯiecturas: ⁊aliqͥbꝰ deceptꝰ ē. Eſt gͦ ꝯcluſiue tp̄s hoc īcertunob̓. Ꝙ tn̄ aliqͥs p̄dicaret ꝓpinquū eſſe finaleiudiciū vel aduētū Antixp̄i: non aſſerēdo neqꝫdeterminādo tp̄s ad timorē incutiēdū ⁊ ꝯtēptumūdi ꝑituri: ex ſcpͥturis ⁊ ꝯiecturis ſuſpicādonō vr̄ rep̄hēſibile. Nā ⁊ ſancti hͦ fecerūt. Un̄. bgreg. in homel̓. Ecce iā corda infideliū iugo fidei ſb̓dit. Ecce iā gl̓am mūdi ſtrauit. Iā ruiniselꝰ creſcētibꝰ: iudicij diē appropinqͣre denūtiatEt tn̄ ſuꝑba mēs nr̄a nō vult ſponte dimittereqd̓ qͥtidie ꝑdit in vita. hec ille. Hoc egit. b. Uidetius ⁊ dn̄s Io. dn̄ici in ſermonibus eorum.

Sexto dicendū qua hora vltīe diei fiet illa voxAd quod dicit. b. Tho. vbi sͣ: ꝙ determīata hora tꝑis qua fiet reſurrectio ꝓ certo ſciri nō pōtvt dicit magiſter in lr̄a. tn̄ ſatis ꝓbabilit̓ aquibuſdā dr̄ ꝙ reſurrectio erit quaſi in crepuſculoſole exiſtēte in oriēte ⁊ luna in occidēte: qꝛ ī talidiſpōe ſol ⁊ luna credunt̉ creata: ⁊ ſic eoꝝ circūlatio ꝯpleat̉ penitus ad eundē punctū. vnde etde xp̄o dr̄ ꝙ tali hora reſurrexit. Quāuis autēcū reſurrectio erit: tunc non ſit tp̄s ſed finis tēporis: qꝛ in eodē inſtāti quo ceſſabit motus ceſ⁊ ꝑ ꝯn̄s erit ⁊ reſurrectio vniuerſal̓: tn̄ erit ſitſydēꝝ ẜm diſpōem qua nūc ſe habēt in aliqͣ det̓minata hora. Ei ẜm hoc dr̄ reſurrectio futuratali vl̓ tali hora. Quāuis aūt optima diſpoſitōtꝑis in die dicat̉ eſſe in meridie: ꝓpter illumīatōeꝫ ſolis maiorē. tn̄ qꝛ vt dr̄ Apo. pel̓. Ciuitasilla nō egꝫ ſole neqꝫ luna: ſed claritas dei illuminat illā. Iō non refert qͣꝫtū ad illūiatōem: vtruꝫfiat reſurrectio de dieᵉ vel de nocte. Nec obſtatquod dr̄ Math. xxv. Media nocte clamor factus eſt .ſ. iſtius vocis excitātis ad reſurrectionē: qꝛ illud ponit̉ ꝓpter incertitudinē tēꝑis: qꝛminus tūc tꝑis homīes ſtāt vigilātes ⁊ cauti.Et qͣꝫtum ad illud qd̓ fit in reſurrectōe miniſterio angeloꝝ: non erit illa vox .i. collectio cineꝝ⁊ p̄paratio in inſtāti. ſi inſtās dicat̉ indiuiſibiletꝑis. Erit aūt in inſtāti ſi inſtās accipiat̉ ꝓ tꝑebreuiſſimo inꝑceptibili. Sꝫ illud qd̓ fiet diuinav̓tute īmediate .ſ. reunitio aīe ad corpꝰ. fiet ſubito .ſ. in termīo tꝑis quo angeloꝝ oꝑatio ꝯplebitur: qꝛ virtus ſuꝑior inferiorē ad ꝑfectionē adducit: ſicut ⁊ in vltimo ꝓlatōis forme ſacr̄oꝝ fitſacr̄m ſubito. Sic ⁊ in illa voce ¶ Septīo notādū ꝙ illa vox citatōis ad om̄s extēdet̉. Om̄esenī reſurgemꝰ ait apl̓s. i. Cor̄. xij. Sꝫ reſurrectio non eſt niſi eiꝰ qd̓ ceciderit .ſ. ꝑ mortē: gͦ ⁊cͣ.Huic ſnīe vr̄ obuiare qd̓ ait apl̓s i. ad theſ. iiij.Nos qͥ viuimꝰ qͥ relinꝗmur ſiml̓: rapiemur cūxp̄o in aera. Et act̉. x. dr̄. ꝙ xp̄s ꝯſtitutus eſt adeo iudex viuoꝝ ⁊ mortuoꝝ. Et ſic videt̉ ꝙ aliqui nō morient̉ qui .ſ. erūt in vltīo tꝑe qui tn̄ iudicabunt̉. Dic̄ aūt. b. Tho. in. iiij. vbi sͣ. ꝙ qͣꝫuisſancti loquant̉ varie de hac re: vt magr̄ tangit īlr̄a: tn̄ hec eſt ſecurior ⁊ cōior opinio: ꝙ omnesmorient̉ ⁊ amorte reſurgēt. Et hͦ ꝓpter tria.Prīo qꝛ magis hoc cōcordat diuine iuſticihūanā naͣm ꝓ peccato pͥmi parētis dānauit: vom̄s qͥ ꝑ actu nature ab eo originē ducerēt īfectiōem pctī original̓ ꝯͣherēt: ⁊ ꝑ ꝯn̄s debitoresmort fierēt. Scd̓o qꝛ magis ꝯcordat diuīe ſoture que oīuꝫ futuraꝝ reſurrectōnem predicaReſurrectio aūt non eſt niſi eiꝰ qd̓ prius cecidit ⁊ diſſolutū ē vt dic̄ Damaſ. Tertio qꝛ magꝭꝯcordat ordini nac ī qͦ inuenimꝰ ꝙ illud qd̓ corruptū ⁊ incineratū ē in ſuā nouitatē nō reducit̉niſi corruptōe mediāte: ſicut acetū non fit vinū