Titulus XIIII.
Ideo dr̄ vox archāgeli: ſꝫ qꝛ hoc ip̄e agit ex influentia v̓tutū ⁊ alioꝝ ſuꝑioꝝ ordinū: iō qd̓ ip̄edr̄ facere quodāmodo faciēt ⁊ ordīes ſuꝑioresSil̓r ⁊ īferiores āgeli cooperabūt̉ Michaelicirca reſurrectiōem ſinguloꝝ qͦrū cuſtodie fuerint deputati. Et ſic vox illa dici pōt ⁊ vnius etpluriū angeloꝝ. Un̄ math. xxiiij. dicit chriſtꝰ.Ꝙ mittere angelos ſuos cum tuba ⁊ voce magna: ⁊ ꝯgregabūt electos ſuos a qͣtuor ventis.Dicit at de electis: qꝛ omīs reſurrectio eritadgl̓am: ⁊ tn̄ etiā ꝯgregabūt̉ ⁊ reprobi: vt ip̄e dic̄in ſeq̄nti. c. ¶ Quarto ꝯſiderādum: qn̄ fiet iſtavox quā oēs qui in monumētis ſunt audiēt: etqui audierīt viuēt .ſ. reſurgendo. Circa qd̓ aitipſe ſaluator. De die autē illa ⁊ hora nemo ſcit:neqꝫ angeli neqꝫ filiꝰ hoīs: ſꝫ ſolꝰ pr̄: math. xxiiij.Qd̓ aūt dr̄ ꝙ filiꝰ hoīs neſcit intelligēdū eſt ẜm: b. Aug. Quia nos neſcire facit vel quia neſcitnobis reuelādū. Scit .n. ip̄e etiā inquātū hō horā ⁊ pūctū finalis iudicij: ſꝫ nō tali modo ꝙ iſtd̓hēat nobis manifeſtare ante tēpꝰ ſuū. Et ꝙ dr̄niſi ſolus pater: non ꝑ hoc excludit̉ noticia filivl̓ ſpūſſācti: quoꝝ triū eſt vna ſciētia ſicut vnaeēntia. Pro cuiꝰ declaratōe maiori dicit. b. thoin. iiij. vbi ſupra. ꝙ ſicut. b. Aug. dicit li. lxxxiij.q̄ſtio. Etas vltima humani generis que incipita dn̄i aduētu vſqꝫ in finē ſeculi: quibꝰ generationibꝰ ꝯputet̉ incertū eſt: ſicut ⁊ ſenectꝰ q̄ eſt vltīaetas hoīs nō hꝫ determinatū tēpus ẜm mēſuꝝ: cū quādoqꝫ ſola tātū teneat tꝑis: qͣꝫtuꝫrelique oēs etates. Huiꝰ aūt rō eſt: qꝛ determinatꝰ numerꝰ futuri tꝑis ſciri nō poteſt: niſi perreuelatōem vel per naturalē rōem: qꝛ ſiml̓ erit⁊ reſurrectio: ⁊ finis motꝰ celi. Ex motu autemaccipit̉ numerꝰ oīm que de terminato temporeꝑ naturalē rōem futura p̄uidēt̉. Ex motu autēceli nō poteſt cognoſci finis eius: qꝛ cū ſit circūlaris ex hoc ipſo habꝫ ꝙ ẜm naturā ſuā in ꝑpetuū poſſit durare. Unde naturali rōe tempusqd̓ durabit vſqꝫ ad vltimā reſurrectōem ſciri etnumerari nō poteſt. Sil̓r nec per reuelatiōemhaberi poteſt: ideo vt omēs ſemꝑ ſint ſolliciti ⁊parati ad chriſtū occurrēdū ⁊ obuiādū. Et ꝓpt̓hoc apl̓s etiā de hoc querētibꝰ reſpōdit Actꝭ. i.Nō eſt noſtrū noſce tꝑa vl̓ momēta que paterpoſuit in ſua ptāte. Suꝑ quo. b. Aug. in libroxviij. de ci. dei ait. Omniū de hac re calculātiuꝫdigitos reſoluit ⁊ quieſcere iubet. Ꝙ aūt apoſtolis noluit reuelare qui fuerūt prīcipes eccleſie ⁊ magis edocti a deo de rebꝰ diuinis ⁊ eccl̓ieqͣꝫ ceteri: nec alijs reuelabitur. Unde omēs illqui tēpus illud numerare voluerūt: hactenꝰ falſiloqui ſunt inuēti. Quidā enī vt ait. b. Augu.ab aſcēſione dn̄i vſqꝫ ad tēpus vltimū dixerūtquadringētos annos poſſe cōplere: alijmille:quoꝝ falſitas patet ⁊ patebit eoꝝ qui adhuc cōputare nō ceſſant. ¶ Quīto diligēter attēdēdū
de mille annis: de quibus loquit̉ Ioan. Apoc.xx. quibꝰ ab angelo dr̄: draco ⁊ ſerpens antiquꝰteneri ligatꝰ ⁊ poſtea ſoluēdus ad ſeducendagentes. Et iſta ſolutio dr̄ fienda tꝑe antichriſtquādo erit ꝑſecutio maxima contra eccleſiam.Perſecuto aūt antichriſti ẜm. b. Aug. de. ciui.dei. durabit tribꝰ annis cū dimidio: et trahlt̓ exca. xij. Dan̄. Creditur autem vicina valde eſſefinali iudicio talis perſecutio. Unde Dan̄. xij.Poſtqͣꝫ dictum eſt: ꝙ tempore quo ablatū fuerit iuge ſacrificiū: ⁊ poſita fuerit abhominatioin deſolatōnem dies mille ducenti nonaginta.Beatus qui expectat ⁊ peruenit ad dies milletrecentos vigintiquīqꝫ. Tempus dierū milleducentorū ſexaginta: dicunt eſſe tempus perſecutiōis antichriſti. Et ꝙ reſtat vſqꝫ ad dies mile trecentos trigintaquīqꝫ vl̓ vigintiquīqꝫ ſuntdies dati ad penitētiaꝫ hominibus ſeductis abantichriſto poſt mortem eius. Ad minus dicūteſſe iſtud tempus. xlv. dierum datum ad penitentiam. Utrum autem plus ſit mūdus duraturus occultum eſt nobis. Redeundo ad illosmille annos de quibus dictuꝫ eſt: aliqui voluerunt dicere: ꝙ poſt vltimā reſurrectiōem mortuorū ſancti regnaturi ſint cum chriſto in mundo: abūdantes oībus delitijs corꝑalibus. Sedbeatus Aug. in lib. xx. de ciui. dei: vbi multumdiffuſe tractat iſtā materiā de iſtis mille annisreprobat iſtā opinionē: ⁊ eccleſia condēnat eaꝫvt hereticā vt dicātur tales milianiſte. Alij aūtvoluerūt dicere ꝙ iſti mille anni ſunt tēpus determinatū qd̓ debet eſſe inter chriſti paſſioneꝫ⁊ vltimā reſurrectionem: ita ꝙ in illis includat̉tempus perſecutionis antichriſti: quādo ſathanas ſoluet̉ de carcere ſuo. Et hoc eſſe falſuꝫ pꝫqꝛ vltra mille annos tanſierunt iaꝫ. cccclix. ⁊ nōdum venit antichriſtus: ꝓpter qd̓ alij incipiūtenumerare iſtos mille ānos a temꝑe quo Silueſter papa alligauit draconē in abyſſum: filocalapino: conuerſo auguſto conſtātino ad fidētunc .n. multū ceſſauit perſecutio contra eccleſiam ⁊ exaltata eſt. Sed hoc fuit circa annumdomini trecenteſimum quibus ſi addanturque reſtant de mille. cccclxxxi. qui fluxeruntab incarnatōne: excedit numeꝝ millenariuꝫcentum. lxxxi. Et ſic patet falſum. Unde dicbeatꝰ Augu. vbi ſupra: ⁊. be. Tho. poſt eum ꝙilla reſurrectio de qua agit ibi Io. intelligiturde reſurreciione. ſpirituali animaꝝ a peccatisad vitaꝫ gratie. Regnū chriſti in quo ſancti regnant intelligit̉ vel de regno eccleſie militatisin quo xp̄us regnat cum electis ſuis per gr̄amvel in gloria quo ad omnes ſanctos: lꝫ dicaturibi de martyribus qꝛ permaxīe vſqꝫ ad morteꝫcertauerunt ꝓ xp̄o. Et numerus millenariusnon ſignificat determinatū numeꝝ ānoꝝ vt illivolūt .ſ. ꝙ tm̄ tꝑis eccl̓ia ſit duratura militans.