Capitulū .XI.

nō frucius v̓e intelligētie ſcripturaꝝ maledixitq̇ maledictō nō fuit alid̓ niſi q̄dā p̄nūciatio eiusqd̓ futuꝝ erat in illo ppl̓o .ſ. ariditas a gr̄a fideivnde ppl̓s ille remāſit induratus ī ſua ꝑfidia:Illud autē ſemꝑ ponit̉ ꝓ temꝑe vſqꝫ ꝓpe finemūdi qui oībus eſt incertꝰ. Alie arbores ſignificāt alias natiōes infideliū: ex quibꝰ etiā mulin fine ꝯuertunt̉. Cū gͦ videritis plebē iudeoꝓducere fructū ꝯuerſionis ad fidē xp̄i: nō dicovniꝰ hoīs vel familie: ſed ꝓ maiori ꝑte illiꝰ natōis: tūc ſcitote qm̄ ꝓpe eſt eſtas futuri iudicijin qua quis metet qui ſemīauit bona vel mala:vnde timeāt dn̄m omnes fines terre: ait p̄s. inhiꝰ ſignis: ſꝫ timore initiali: qꝛ in tiore dn̄i fiducia fortitudinis .ſ. ꝯͣ iſta terribilia. .§. III.Iecūdū cōſiderāduꝫcirca iudiciū eſt mūdi ꝯfragratō ꝑ ignē: de quaIſa. ſic ait vt īducit. b. Aug. ī. ij. li. de. ci. dei. Ecce dn̄s vt ignis veniet ⁊ vt tēpeſtas currus eiꝰde̓ īdignationē: vīdictā ⁊ vaſtationē ī flāmaiis. In igne enī dn̄i iudicabit̉ omniſ terra: etī gladio eius oīs terra: vbi dicit. b. Aug. ꝙ dn̄sdr yēire vt ignis: qꝛ terribilis erit īpijs. Currꝰeiꝰ nō inmerito āgelica myſteria: oīs caro ⁊ oīsterra: ītelligit̉ oīs t̓renꝰ ⁊ carnalibꝰ deditꝰ gladius dn̄i: ſētentia dn̄i ꝯͣ malos: ⁊ ignis pena ip̄oꝝmaloꝝ. Et petrꝰ apl̓us. ij. epl̓a. veniet dies dn̄ivt fur .i. ex īſperato. In qͦ celi magno īpetu trāſibūt: elemēta āt ardētia reſoluēt̉: ⁊ t̓ra q̄ ī ipſaūt oꝑa exurēt̉. Sibylla qͦqꝫ de iudicio loquēsad idē ait. Exuret t̓ras ignis pōtūqꝫ polumqꝫ.Et p̄s. c. In principio dn̄e terrā fūdaſti: ⁊ oꝑera manū tuaꝝ ſūt celi. Ipſi ꝑibūt tu autem pernebis: ⁊ oīa ſicut veſtimtū veteraſcēt. Et ſic̄ortoriū mutabis eos: tu autē idē ipſe es. Etchriſtꝰ Lu. xxi. Celū ⁊ terra trāſibūt. Ubi primo notādū ī his oībus auctoritatibꝰ ꝙ loquūt̉de celis aereis ſeu elemētaribꝰ ẜm. b. Aug. vbiſupra: nō de celis plāetaꝝ vl̓ firmamēto: nā illiynt maͣm incorruptibilē nec igne alterari pn̄t.Ignis ergo ille ꝯfragratōis operabit̉ ī elemētis ⁊ elemētatis: oē vitale cōburēs ⁊ occidēs.corpora hōinū: beſtiaꝝ: piſciū: volatiliū: arboꝝ⁊ herbaꝝ: metalla: edificia qͦꝫ cūcta ad terrā ꝓſternēs: mōtes ꝯplanās. ¶ Scd̓o ex illis v̓bispͣs. cēteſimo. Ipſi ꝑibūt .ſ. celi ⁊cͣ. arguit. b. augvbi ſupra ſtulticiā porphyrij ph̓i magni: ſꝫ xp̄ianoꝝ inimici: on̄dēs ſibiipſi eſſe ꝯͣriū. Nam pophyriª ille laudat pietatē hebreoꝝ .i. cultū eocirca deuꝫ: ⁊ ꝙ magnꝰ ⁊ verꝰ ⁊ ipſis nōībꝰ t̓ribil̓colit̉ deꝰ: quē ꝑhorreſcūt numina alioꝝ deoruꝫxp̄ianos aūt arguit ex oracul̓ deoꝝ ſuoꝝ: ⁊ dieeoꝝ eſſe maxima ſtulticiā ex eo ꝙ dicūt mūduꝫiſtu ꝑiturū: ſꝫ ſi verꝰ eſt deus hebreoꝝ: ⁊ ſcpͥtureoꝝ cū ſint edite ab ipſo deo eoꝝ ſunt veri .ſ. veteris teſti. Sꝫ ꝓphetia illa dauid pͣs. c. Ipſi ꝑi

būt ⁊ͣ. ē ſcriptura hebreoꝝ ⁊ xp̄ianoꝝ etiā. Cūgͦ illa dicat mūdū ꝑituꝝ: ſequit̉ ꝙ nō ē ſtultū dicere mūdū ꝑituꝝ: aut fl̓m ē qd̓ dixit ex oraculodeoꝝ ſuoꝝ .ſ. pietatē eē verā hebreoꝝ ⁊ in libriseoꝝ. Si aūt fl̓m: gͦ ⁊ ꝙ dicūt xp̄ianoſ eē ſtultosdicētes mūdū ꝑituꝝ fl̓m ē: cū hͦ ſit ẜꝫ ſcpͥturashebreoꝝ. Sapīa gͦē n̄ ſtulticia crede̓ ⁊ dice̓ qd̓deus verꝰ reuelauit. ¶ Tertio notādū ꝙ cū dr̄mūdꝰ ſeu celū ⁊ terra pitura ītelligēdū eſt ſane.Nō .n. ꝑibit celū aereū aūt aqͣ vel t̓ra quātū adſb̓am .ſ. ita ꝙ deficiat ⁊ nihil ſit. Naꝫ qͣniū ad hͦdr̄ ecc̄s. .i. Terra aūt in eternū ſtat. Idē. capl̓mCognoui ꝙ oīa oꝑa dei ī eternū ꝑſeuerāt .ſ. velin ſeipſis: vel in ſuis ſpēbꝰ aūt prīcipijs: vt aīalia bruta ⁊ artificiata ⁊ hiꝰ: q̄ in fine mūdi reſoluūt̉ in ſua prīcipia. ꝑibūt aūt iſta qͣntū ad ſpēm⁊ formā exteriorē quā nūc hn̄t: qꝛ pulchriorē aſſumēt: ꝓpt̓ea apl̓us .i. corī. vij. ait. p̄terit figurahꝰ mūdi: non dicit ſb̓a ſꝫ figura .i. for̄a exteriꝰ apparēs. vn̄ ⁊ p̄s. c. cū dixiſſet. Ipſi .ſ. celi ꝑibūt etterra: quafi ſe declarās ꝙ dixerat ꝑibūt ſubdit.Mutabis eos vt oportoriū: ſic̄ .n. veſtimtū cūē maculatū purgat̉ ſeu lauat̉ vt fiat pulchriꝰ ita⁊ elemēta ꝑ igne purgabūt̉ ⁊ pulchriora fiēt: vtterra ſit clara vt vitrū: aqͣ vt chriſtallꝰ: ⁊ aer vtignis: ⁊ ignis vt planete. ¶ Quarto ſciendū ꝙignis iſte erit purgatorium his qui indigentaliqͣ purgatōe in aīa ꝓpt̓ venialia vel ꝓpt̓ inſatiſfactōem de qͥbuſcūqꝫ pctīs. Nō .n. poſt finaloiudiciū erit purgatoriꝰ ignis qͣntū ad offm̄ illd̓purgādi. Sed remanebit qͣntū ad ſui ſb̓am: qꝛidē eſt cū igne inferni ẜm. b. tho. in. iiij. Poſitoigitur ꝙ aliquis deberꝫ manere in purgatorioꝑ annū: ſuſtinēdo duos gradꝰ pene ī illo paruoſpacio ꝯfragatōnis ſuſtinebit tres vel quatuorgradus: ita ꝙ augmētū pene recōpēſet diuturnitatē tꝑis: quo manere deberet in purgatorioSed credēdū eſt pie ꝙ ꝓpter terrores ⁊ tribulatōes precedētes modica ⁊ parū cremabilia ſecū portabūt: ac etiā orōes ⁊ merita ſcōꝝ ſupplebūt qd̓ in eis reſtaret fiēdū. ¶ Quīto aduertēdum quare fiet iſta purgatio. Circa qd̓ dicit. b.Tho. in. iiij. di. xlvij. ꝙ qꝛ mūdꝰ aliquo modo ꝓpter hoīes factꝰ eſt: ⁊ hō ꝓpt̓ pctm̄ deterioratꝰ:⁊ inde etiā quodāmodo mūdꝰ: oꝫ ꝙ qn̄ hō qͥ reformatꝰ fuit ꝑ xp̄m ẜm corpꝰ glorificabit̉ ad ſuiꝯpletā ꝑfectōem: etiā alia corpora mūdi ad ſtatum meliorē perducātur vt ſit ⁊ locꝰ ꝯueniētior⁊ aſpectꝰ delectabilior. Ad hoc aūt ꝙ hō gloriācorꝑis ſequat̉: oꝫ pͥus remouere que glorie opponūtur: q̄ ſunt duo .ſ. corruptio ⁊ infectio culpe. qꝛ vt dicit̉ .i. corī. xv. Corruptio incorruptelaꝫ noͣ poſſidebit. Et apoc. vl. dicit̉. ꝙ ī ciuitateilla glorie īmūdi foris erūt. Sil̓r etiā oꝫ ꝙ elemēta mūdi purgent̉ a ꝯtrarijs diſpoſitōnibusantequā in nouitatem glorie inducantur proportionaliter ad id quod de homīe dictum eſt.