Titulus XIIII.
Quāuis autē res corꝑales ſubiectū infectiōisculpe eſſe non pn̄t ꝓprie: tn̄ ex culpa quedā incōgruitas in rebꝰ corruptis relinquit̉: ad hͦ ꝙſpūalibus dedicent̉. Et inde vitemꝰ: ꝙ loca inquibus aliqua crimīa ꝯmiſſa ſunt nō reputant̉idonea ad aliqͣ ſacra in eis exercēda: niſi priusaliqua purgatōe p̄miſſa: vt pꝫ in eccleſijs violatis. Et ẜm hoc ex p̄dictis hoībus peccātibusquandā idoneitatē ad gl̓e ſuſceptōem ꝑs mūdirecepit que cedit in vſū noſtrū. Un̄ qͣꝫtuꝫ ad hͦemūdatōe indiget. Sil̓r etiā circa mediū locuꝫꝓprioꝝ elemētoꝝ ꝯtracte ſunt ml̓te generationes ⁊ alteratōes elemētoꝝ que puritati eoꝝ d̓rogāt: ⁊ iō oꝫ ipſa ad hiꝰ elemēta purgari: vt decenter recipiāt nouitatē glorie. Sexto ſciēdūꝙ iſta purgatio fiet ꝑ ignē. Un̄ glo. ſuꝑ illud p̄terit figura huiꝰ mūdi: dic̄. Pulchritudo huiꝰmūdi igniū ꝯfragratōne ꝑibit. Rō huiꝰ eſt ẜmb. Tho. in. iiij. di. xlvij. qꝛ illa mūdi purgatio remouiebit a mūdo: ⁊ infectōem ex culpa relictaꝫ⁊ īpuritatē ꝯmixtionis: ⁊ erit diſpō ad glorie ꝑfectōem. Et iō qͣꝫtum ad iſta tria cōueniētiſſimefiet ꝑ ignē. Prīo qꝛ cū ignis ſit nobiliſſimū elementoꝝ: hꝫ ꝓprietates naturales ſil̓es ꝓprietatibꝰ glorie: vt maxīe patet de luce. Scd̓o qͥaignis nō recipit ꝯmixtionē exͣnei ꝓpter efficatiā v̓tutis actiue: ſicut alia elemēta. Tertio qͥaſpera ignis ē remota a noſtra habitatiōe. Necita cōis eſt nobis vſus ignis ſicut terre: aque⁊ aeris. Un̄ ꝓpter hoc non ita inficit̉: ⁊ iō habꝫmaxima efficaciā ad purgandū ⁊ diuidendumſubtiliandū ¶ Purgatio aūt que facta eſt ꝑ diluuiū: qꝛ non reſpiciebat niſi ꝑ infectōem culpe⁊ p̄cipue ꝯcupiſcētie que tūc magꝭ vigebat: id̓oꝯueniēter ꝑ aquā fuit facta vt ꝑ ꝯtrariū ſuū .ſ.aquā extinguentē flammā cōcupiſcētie: ſꝫ ſcd̓apurgatio mūdi reſpicit ⁊ infectionē culpe ⁊ cōmixtionis īpuritatē. Et qͣꝫtuꝫ ad vtrūqꝫ ꝯuenitꝙ fiat magis ꝑ ignē qͣꝫ ꝑ aquā. Aqua .n. non hꝫvim diſgregādi ſꝫ magis ꝯgregādi. Un̄ ꝑ aquaīpuritas elemētoꝝ nō ita tolli pōt ſicut ꝑ igneItē circafinē mūdi regnabit maxīe viciū tepiditatis. quaſi ſeneſcēte iā mūdo: ẜm illud refrigeſcet charitas multoꝝ Math. xxiiij. Et iō cōuenient̓ ꝑ ignē fiet: nec eſt aliqd̓ quod nō poſſitpurgari ꝑ ignē: q̄ iā ꝑ ignē purgari nō poſſuntvt panni: ligna. ⁊ hiꝰ: iſta corrupent̉ ꝑ ignē vtoīa artificiata. Septio videndū qualis ſit iſteignis ⁊ effectus eius. Ad hoc. be. Tho. in. iiij.di. xlvij. dicit ꝙ tres opi. inueniunt̉ circa hoc.Prīa eſt ꝙ ignis elementū qui eſt in ſpera ſuadeſcēdet ad purgatōem mūdi. Modū aūt purgatōis ponūt per multiplicatōeꝫ ignis. Nā exappoſito ꝯbuſtibili ignis augmentatur. Scd̓aopinio eſt ꝙ ille ignis generabit̉ circa locū terre ex ꝯgregatōe radioꝝ celeſtiū corpoꝝ: ſic̄ videmª ꝙ ꝯgregat̉ ſpeculo ꝯcurrēte: tunc autem
loco ſpeculoꝝ erunt nubes ꝯcaue ad quas fietradioꝝ reuerberatio. ſed iſtas duas opinionesreprobat be. Tho. ponēs tertiā alioꝝ. ẜm. bea.Aug. quā tenet: ꝙ ſicut mūdanaꝝ aquaꝝ inundatōne factū eſt diluuiū: ita mundanoꝝ igniuꝫconfragratōne figura huius mundi peribit: vtdicit be. Augn. xx. de ciui. dei. Iſta confragratio nihil eſt aliud qͣꝫ congregatio oīum ſuꝑioꝝ⁊ inferioꝝ: que ex natura ſua habent vim igniēdi: que quidem congregatio non erit naturalivirtute: ſed virtute diuina. Et ex omnibꝰ illiscauſis ſic congregatis generabit̉ ignis: qui faciem mūdi exuret. Si autē he opiniones directe conſiderent̉ inueniunt̉ diuerſificari qͣꝫtū adcanſam generatōnis ignis illius ⁊ non qͣꝫtū adſpēm eius. Ignis etiā generatus a ſole vel abinferiori calefaciēte eſt eiuſdē ſpēi cum igne quieſt in ſpera ſua niſi inqͣꝫtum admiſcet̉ ei de materia aliena: quod quidem tunc apparebit: quiaignis non poteſt purgare aliquod niſi ẜm ꝙ alteꝝ efficitur materia eius aliquo modo. Undeſimpliciter concedendū eſt ꝙ ignis ille erit eiuſdem ſpēi cum iſto: ⁊ ſi non ſit idem nūero. Nectamē dicit eſſe incōueniēs dicere: ꝙ ignis ille qͥhabebit vim purgandi faciē mundi ſit alteriusſpēi ab igne qui eſt apud nos: cū vis calefactiaoriat̓ in ipſo non ex principijs eſſentialibus: ſꝫdiuina oꝑatōne. Et qͣꝫuis ignis ex propria natura non feratur niſi ſurſuꝫ: tamē extra pꝫſperam ſequit̉ materie cōbuſtibilis ſitū. Unde⁊ ille ignis mouebil̓ ſurſum ⁊ deorſuꝫ ⁊ in circuitu ẜm qd̓ agit ẜm inſtrumentū virtutis diuine. ¶ Purgabit aūt ignis ille elementa non ꝙauferat ab eis ſb̓ſtantiaꝫ eoꝝ vel proprietates.Nam permanebunt ipſa elementa qͣꝫtuꝫ ad ſb̓ſtantiā ⁊ proprietates eoꝝ proprias: ſed purgibunt̉ ab infectione quā ex peccatis hominitraxerunt: ⁊ ab impuritate que per actōnem ⁊paſſionē mutuā in eis accidit: quia ceſſantetu primi mobilis in inferioribus elemētis: mutua actio ⁊ paſſio eſſe non poterit. Maxīe aūmouebuntur a proprietate quam nunc habentIgnis quia nō aget cōburendo ſeu conſumerdo elementa. Aer: quia non erūt in eo venti ettempeſtates. Aqua: qꝛ non erit in mari fluxusvel refluxus eius nec falſedo. Et ſic intelligendū eſt ꝙ aliqui dicunt tūc iſta ꝯſumēda elemētaqꝛ .ſ. remouebunt̉ ab hiꝰ ꝓprietatibꝰ quas nūchabēt: ⁊ ſicut patet in ferro ignito ꝙ a loco igtōis remotū ex v̓tute ſpēi remanētis ad ꝓprſtatū redijt: ita erit de elemētis ꝑ ignē purgaQuātū aūt aſcēdat dictꝰ ignis eo ꝙ quidā īxerūt ꝙ aſcēdet vſqꝫ ad ſup̄mū ſpere ignis. beTho. ī. iiij. vbi sͣ. reprobat: qꝛ repugnat ſcpͥtūNā dr̄. ij. pe. iij. ꝙ illi celi repoſiti ſunt igni: qͥ fuerūt ī diluuio ꝑ aqͣꝫ purgati. ⁊. b. aug. ī. xx. de ci.dei. dic̄ ꝙ ille mūdª igne ſeruat̉ qͥ diluuio perijt