Titulus .XIIII.
Prima ergo die eriget ſe mare. xl. cubitis ſuꝑaſtitudinē montiū: ſtās in loco ſuo qͣſi murus:Secūda die tātū decreſcet vt vix poſſit videriTertia marine belue apparētes ſuper vndasmaris dabūt mugitꝰ vſqꝫ ad celū. Quarta ardebit mare ⁊ aque eiꝰ. Quīta arbores ⁊ herbedabūt rorē ſanguineū. Et ẜm alios: ēt oīa volatilia celi ꝯgregabunt̉ in cāpis nō guſtātia neq̄bibētia: ſꝫ formidātia vicinū interitū. Sexta fulmina ignea ſurgēt ab occaſu ſolis vſqꝫ ad ortuꝫeius: Septīa lapides adinuicē collident̉ ⁊ in qͣtuor ꝑtes ſcindent̉. Octaua fiet terremotꝰ generalis adeo magnꝰ: ꝙ nullus hō vel aīal ſtarepoterit ſꝫ in terra cadet. Nona equabit̉ terra⁊ mōtes omnes ⁊ colles in puluerē redigētur.Decima exibūt omnes de cauernis: quaſi amētes nec mutuo ſibi loqui poterūt. Undecimaoſſa mortuoꝝ ſaliēt de ſepulchris aꝑtis monumētis cūctis. Duodecīa cadēt ſtelle de celo: mōtn̄ quo dictū eſt .ſ. qꝛ cometes apꝑebūt magne⁊ multe ignee impreſſiones. Credecīa moriēt̉viuētes vt reſurgāt cū mortuis. Decīaquartaignis oīa elemēta igne faciēs purgabit. In deciaquīta reſurgēt om̄s mortui ad iudiciū. Dehis tn̄ ſignis dicit. b. Tho. in. iiij. qd̓ Hiero. nōaſſerit: re fert qd̓ legit: ⁊ dicit ꝙ nō habēt multārōem veriſil̓itudinis. ¶ Sextū ſignū erit areſcētibꝰ hoībus p̄ timore ⁊ expectatōe que ſuꝑuenit vniuerſo orbi. Areſcere dicūt̉ hoīes corꝑaliter quaſi ꝯſumpti pre terrore ſignoꝝ ⁊ tribulationū. Spūaliter v̓o areſcēt deficiētes ab humore gr̄e ꝓpter ꝑſecutōem antixp̄i. Sicut ⁊ ſemē ortū ſuꝑ petrā calore ſolis aruit: qꝛ non habebat hūorē. Luc. viij. Erit .n. tūc talis tribulatio qualis nō fuit ab initio mūdi nec futura eſt:ait ſaluator noſter. Ꝙ futura ſit ꝑſecutio antixp̄i maxīa ante diē iudicij om̄s doctores dicūtp̄cipue. b. Aug. in. xx. li. de ci. dei. de quo ip̄e ſaluator ait Io. vi. Ego veni in noīe patris mei ⁊non me recepiſtis. aliꝰ veniet in noīe ſuo .ſ. antixp̄s gloriā ſuā querēs illū ſuſcipietis .ſ. in xp̄mDe eo habet̉ ꝓu̓. xxx. vbi dr̄ Tria ſunt qͥ benegradiunt̉ ⁊ quartū qd̓ incedit feliciter. Leo fortiſſimꝰ beſtiarū ad nullius pauebit occurſum.Gallus ſuccinctus lūbos ⁊ aries: nec eſt rex qͥreſiſtat ei. Et qui ſtultꝰ apparuit poſtqͣꝫ eleuatus eſt in ſb̓lime. Si .n. intellexiſſet ori ſuo manū impoſuiſſet ẜm. b. Greg. in moral̓. Leo fortiſſimꝰ ſignificat xp̄m cū apl̓is ⁊ martyribꝰ qͦsnon potuit ſuꝑari aliqͥs tyrānus: nullū timēteſGallus ſuccinctus lūbos fuerūt ſancti doctores eccleſie: qui ſuccincti fuerūt abſtinētia ⁊ cōtinētia: ⁊ vt gallus voceꝫ dederūt in nocte ⁊ tenebris hereticoꝝ p̄dicatiōis ⁊ doctrine. Ariesqui eſt dux gregis ouiū ſunt rectores eccleſiaꝝiuſti ⁊ ſancti qͥ reſiſtebāt rectoribꝰ laicis. Poſthos ſtatus qui bn̄ .i. v̓tuoſe vixerūt: ſequit̉ qͣr-
tus qͥ non bene qꝛ nō v̓tuoſe: ſꝫ feliciter gradit̉qm̄ ꝓſperitatur felicitate tꝑali .ſ. antixp̄s cū ſuis ſequacibꝰ. Hic ſtultꝰ dr̄ qꝛ peccator maximꝰqui ita in ſb̓lime eleuat̉ vt dicat ſe xp̄m: ⁊ coli ſefaciat vt deus: vt dicit apl̓s. ij. ad theſſal̓ ij. proprie de antixp̄o loquēs. Qui ſi intellexiſſet interitū ſibi ꝑatū tacuiſſꝫ a tanta ſtulticia. Nā vdic̄ ibi idē apl̓s: quē ieſus īterficiet ſpū oris ſui⁊ illuſtratōe aduētus ſui. Durabit iſta ꝑſecuttribus ānis cū dimidio vt habet̉ Dan̄. xij. Sqꝛ de iſta ꝑſecutiōe antixp̄i dictū eſt in ti. p̄cedēti in fi. iōd ea hic nil vltra. ¶ Septimū p̄cedēseſt: qꝛ v̓tutes celoꝝ mouebunt̉: qd̓ intelligi pōtꝙ v̓tutes .i. miracula que fuerūt in p̄terito in celis .i. ſanctis in eccl̓ia amouebunt̉ ab eis vt nonfaciāt .ſ. p̄dicatores antixꝑi ipſi eas oꝑabunturlꝫ mēdaces: vt ait apl̓s. ij. ad theſſal̓. ij. ad maio.rē ſanctoꝝ ꝓbatōem ꝓpter qd̓ virtutes interiores ſanctoꝝ mouebunt̉ .i. titubabūt in ſe ipſtentatōnibꝰ īpulſi: ⁊ ſi non lapſi. Un̄ ⁊ ſaluatipſe de hoc ait. ꝙ talis erit ⁊ tāta tribulatio vterrorē inducant̉ ſi fieri pōt etiaꝫ electi. Et niſbreuiati fuiſſent dies illi: non fieret ſalua oīs caro ſꝫ ꝓpter electos breuiabunt̉ Math. xxiiij.pōt etiā illud intelligi de v̓tutibꝰ: vel de illo ſpeciali ordine angeloꝝ qui dicunt̉ v̓tutes: quorūofficiū eſt miracula facere ⁊ celos mouere. Ethe v̓tutes dicūt̉ moueri .i. remoueri a faciēdismiraculis ꝑ ſanctos: qꝛ tꝑe antixp̄i nō fient vdictū eſt. Ac etiā remouebūt̉ ab officio mouēdi celos .ſ. poſt iudiciū. Uel v̓tutes dicunt̉ oēsſpūs angelici qͥ in iudicio mouebunt̉ ꝓpter admiratōem nouitatis q̄ in mūdo eſt. b. Tho. tn̄ īiiij. dicit ꝙ mouebunt̉ ad faciēda miracula ml̓taqd̓ forte erit poſt mortē antixp̄i ad ꝯuerſioneꝫſeductoꝝ: poſt mortē tn̄ antixp̄i iudei qui tuncerūt vidētes ſe deceptos ab antixp̄o quē meſſiam crediderāt: ꝯuertent̉ ad fidē xp̄i. Et hoc eſtqd̓ p̄dixit p̄s: cū ait. Cōuertentur ad veſperam.i. in fine mūdi: iudei .ſ. ⁊ famē patient̉ vt caneFamē intelligendi veritatē: ⁊ circūibunt ciuitatē eccleſie vt recipiant̉ in ea. Et Iſaias Sifuerit iſrl̓ ⁊ nūerꝰ arene maris reliqe ſalue fiētideſt qͥ erūt ī fine: qd̓ dictū īducit apl̓s ad ro. qd̓etiā xp̄s on̄dit ī ſimilitudine ficulnee dicēs Luxxi. Uidete ficulneā ⁊ omēs arbores cū ꝓducūt ex ſe fructus: ſcitis: qm̄ ꝓpe ē eſtas ficulnesid eſt plebs iudeoꝝ: que olim ī pr̄ibꝰ ꝓduxeraſuaues fructꝰ: ſꝫ tꝑe xp̄i habebat tantū folia: vn̄xp̄s ad qͣndā ficulncā veniēs ad litterā cū eſſetī via ⁊ eſuriret: nō īueniēs fructꝰ ī ea: ſꝫ tm̄ foliamaledixit ei dicens. Nunqͣꝫ ex te fructꝰ naſcat̉Et ſubito ficus aruit: Ficulnea iſta vt dictū eſtſignificat plebē iudeoꝝ: ad quā veniens xp̄s inīcarnatiōe ⁊ ꝯuerſatione q̄res ī eafructū fidei ⁊bonoꝝ opeꝝ ⁊ hͦ cſuriēs .i. deſiderās: cū n̄ īueniret ī ea niſi folia v̓boruꝫ ceremonialiū legalium