Capitulū .XI.
ꝑfecte ſanatōis ezechie ⁊ liberatōis ppl̓i dei ſcꝫde manibꝰ inimicoꝝ. Sic imꝑiū romanoꝝ reu̓tet̉ retro deficiēdo a ſua ptāte. x. lineis: inqͣntūminorabit̉ diuiſum in deceꝫ reges ſeu regna q̄nō recogͦſcūt imꝑatorē vt ſuꝑiorē: qd̓ etiā ſignatur ꝑ decē cornua orta in capite illiꝰ fere ſingl̓aris. Unde poſtea ortū eſt cornu paruū qd̓ facitbellū ſanctis: ſignificās antixp̄m. Obſcurabit̉etiā ſol aliter: qꝛ .ſ. ſol iuſticie xp̄us deꝰ nr̄: qͣſi occultꝰ erit qͦ ad claritatē fidei: de ipſo q̄ pͥus eratmanifeſta. Secūdū ſignū erit in luna. Erūt aitſigna in ſole ⁊ luna: ⁊ qd̓ ſignuꝫ ſit illud expͥmit̉ioel̓. ij. vbi dicit̉. Luna ꝯuertet̉ in ſanguinē antequa veniat dies dn̄i magnꝰ ⁊ horribilis .ſ. iudicij. Cui ꝯcordat qd̓ ait Io. apoc. vi. dicens. Etluna tota facta eſt ſicut ſanguis. Quātū ad litterā pōt dici ꝙ luna obſcurabit̉; Et qꝛ ẜm aſtrologos eclipſis ſeu obſcuratio ſolis ⁊ lūc nō pōteſſe ſil̓. Iō dicēdū ẜm. b. tho. in. iiij. ꝙ vel erit hͦdiu̓ſis tꝑibꝰ: vel ſi ſil̓ dei v̓tute ſuꝑnaͣlit̓: vel fietin illo tꝑe appropīquāte finali iudicio aliqͣ inuſitata imp̄ſſio in aere circa lunā: vt videat̉ totaſanguinea: ad ſignificādū ꝙ eccl̓ia ſignificata ꝑunaꝫ: qꝛ a xp̄o illuīat̉ ſicut luna a ſole: erit totaanguinea: ex ea ꝙ qͥ erūt in ea fideles numeromerito: maͣli gladio occidēt̉ ab infidelibꝰ ⁊ fatellitibꝰ antixp̄i: etiaꝫ illi duo ſcīſſimi viri enochhelyas: qͥ de ꝑadiſo terreſtri mittēt̉ ad p̄dicanlū ꝯͣ anti xp̄m occidēt̉ ⁊ fūdēt ſanguinē ſuū. Vthēt̉ apoc. xi. Fideles v̓o qͥ erāt in eccl̓ia nūerotm̄ qͥ .ſ. dicebāt̉ xp̄iani: totalit̓ dabūt ſe voluptatibꝰ ⁊ vicijs mūdi. Et ſic. in eis luna eccleſie eritſanguinea. Naꝫ ſanguis ſignificat pctā ẜm illd̓s. Libera me de ſanguinibꝰ deꝰ deꝰ meꝰ .i. dectīs. Et aliꝰ ꝓph̓a. Sāguis ſanguinē tetigitpctō additū ē. Et ꝙ in illo tꝑe erunt ſicalde vicijs dediti: vn̄ on̄dit xp̄s in euanlio ẜm lucā dicēs. Filiꝰ hoīs veniēs ī terrā .ſ.id iudicandū: putas inueniet fidē in terrā. q. d.nodicā ⁊ qͣſi nullā. Et in euā. math. qm̄ abūdaiit iniqͥtas: refrigeſcet charitas multoꝝ. apl̓usiūt ponit ꝑticularia vicia q̄ tūc magꝭ abūdabūtdicēs. ij. ad thimo. iij. In nouiſſimis diebꝰ inſtabūt tꝑa ꝑiculoſa. Erūt hoīes ſeip̄os amantes:cupidi: elati: ſuꝑbi: blaſphemi: parentibꝰ inobediētes: ingrati: ſceleſti: ſine affectōne: ſine pace:criminatores: incōtinētes: īmites: ſine benignitate: ꝓditores: ꝓterui: tumidi: voluptatū amatores: magꝭ qͣꝫ dei: hn̄tes qͥdē ſpēm pietatis: v̓tutē eiꝰ abnegātes. Et hos deuita. Et ī alia epait. In nouiſſimis tꝑibꝰ recedēt qͥdā a fide: atdētes ſpiritibꝰ erroris ⁊ doctrinis demōioꝝTertiū ſignū erit in ſtellis. Erūt ſigna ī ſtels. Et q̄ ſigna ſint: dicit aliꝰ euāgeliſta: videlicꝫſtelle cadēt de celo qͣntū ad lrām. Stelle hic dicūt̉ aſub: ⁊ dr̄ aſub qͣdaꝫ ignea imp̄ſſio in aere qhꝫ ſil̓itudinē ſtellaꝝ: q̄ cū apparēt ẜm locutōem
vulgi dicūt̉ ſtelle cade̓ de celo: q̄ qͥdeꝫ imp̄ſſiōesignee tūc magis multiplicabūt̉ ad terrorē maloꝝ. Uel dicunt̉ ſtelle comete: q̄ tūc magꝭ apparebūt: ⁊ a naͣlibꝰ dicitur hiꝰ apparentes ſtelle ſignificare magna excidia ⁊ mortes magnoꝝ viroꝝ. Et hec erūt ſigna ꝙ doctores eccl̓ie qͥ dicūtur ſtelle ẜm illud dan. xij. Qui ad iuſticiā erudiūt plurimos: qͣſi ſtellas in ꝑpetuas eternitates. Hi cade̓ dicūtur: vel qꝛ deficiēt a fide eccl̓ieq̄ celū dr̄: vel qꝛ recedēt a ſtudio ſacre ſcpͥture q̄celū dr̄: vacātes ſtudijs gētiliū poetaꝝ ⁊ ph̓oꝝ.Cōtra qͦs inuehit. b. hiero. Sacerdotes dei aitvidemꝰ omiſſis euāgelijs ⁊ ꝓph̓is: comedias legere: bucholicoꝝ v̓ſuū v̓ba cātare: tene̓ v̓giliū īmanibꝰ: ⁊ qd̓ in pueris ē neceſſitatis crimē̓: ī ſeface̓ volūtatis di. xxxvij. Sacerdotes. Et ideoqꝛ ignorātes erūt ſcpͥturaꝝ de facili ꝯuincētura p̄dicatoribus antixp̄i falſo ſcripturas exponentibus: quibus reſpōdere non poterunt. ¶Quartū ſignū erit in terris preſſura gentiuꝫ.Qualis aūt preſſura ipſe xp̄s declarat in euangelio ẜꝫ Math. c. xxiiij. dicēs. ꝯſurget gens ꝯͣgentē ⁊ regnū aduerſus regnū .ſ. ꝑ bella: ⁊ erūtterre motꝰ: peſtilētie: ⁊ fameſ ꝑ loca: initia dolorū hec: qͣꝫuis aūt iſta: pugne: terremotꝰ: ⁊ huiuſmōi: fuerint a pͥncipio generis hūani diuerſistꝑibus: tn̄ tunc tꝑis magis inualeſcēt ẜm quaꝫmenſurā creſcētia vicinū aduentū ad iudiciumdenūcient incertū. b. Tho. in. iiij. Hec etiā predixit longe autē azarias ꝓpheta occurrēs azaregi iuda reuertēti a prelio cū magna victoriadicēs. ij. ꝑalip. xv. Dominꝰ vobiſcū quia fuiſtiscum eo. Siqueſieritis eū: inuenietis: ſi autemde reliqueritis eū: derelinquet vos. Tranſibūtautē multi dies in iſrl̓: abſqꝫ deo vero: abſqꝫ ſacerdote: abſqꝫ doctore: ⁊ abſqꝫ lege. Cūqꝫ reuerſi fuerint in anguſtia ſua ad dn̄m deū iſrl̓: ⁊ queſierūt eū: inuenient. In temꝑe illo non erit paxegrediendi ⁊ ingrediēdi: ſed terrores vndiqꝫ incuctis habitatoribus terraꝝ. Pugnabit eniꝫgens cōtra gentē: ciuitas contra ciuitatē: quiadn̄s ꝯturbapit eos omni anguſtia. Ex quibuspatet ꝙ loquit̉ de tempore vicino fine mundi.Quintū ſignū erit pre cōfuſione ſonitus maris ⁊ fluctuū: Quidā circa hoc exiſtimāt: ꝙ mare cū magno fragore peribit a priſtīa qualitateẜm illud apoc. xxi. Et mare iam non eſt .ſ. nonꝙ non maneat in ſubſtantia ſua: ſed in alia qualitate. Uel ẜm alios erit magnus ſonitus ⁊ tumor aquaꝝ. quoniā non ſine magno murmurexl. cubitis ſuper montes eleuabit̉ ⁊ poſtea depͥmetur vltra ſolitū: vt ẜm. bea. Grego. noua etinaudita maris fluctuū perturbatio erit. Hieronymus autem refert ſe reperiſſe in annalibꝰiudeoruꝫ non ſolum de hiꝰ ſigno ſonitus maris: ſed ⁊ alia. ponit enim: xv. ſigna p̄cedētia iudiciū. vtꝝ aūt ꝯtinua vl̓ int̓pollata nō expͥmit.