Capitulum .XI.
cū ſine mora reuocaturus eſt in memoriā vndeꝯuincat puniatqꝫ ꝯſciam. Idē malachias in fine libri ſui cū admonuiſſet vt meminiſſet legismoyſi: qm̄ preuidebat eos multo adhuc tꝑe nōeam ſpūaliter: ſicut oportuerat accepturos cōtinuo ſubiecit. Ecce ego mittaꝫ vobis helyamteſbitē: anteqͣm veniet dies dn̄i magnꝰ illuſtrisqui ꝯuertat cor patris ad filiū: ⁊ cor hoīs ad ꝓximū ſuū: ne forte veniēs ꝑcutiat terraꝫ penitꝰẜm ſeptuagīta eſt hic textꝰ. b. Aug. ⁊ hūc helyāmagnū ꝓph̓am: expoſita ſibi lege vltimo tempore ante iudiciū iudeos in chriſtū verū eē credituros: celeberrimū eſt in ſermonibus cordibuſqꝫ fideliū. Ip̄e nō immerito an̄ aduētū iudicis ſaluatoris ſperat̉ eſſe vēturꝰ: qui nūc etiā viuere creditur. Cū venerit ergo exponēdo legeſpūaliter quā nūc iudei carnal̓r ſapiūt: ꝯuertetcor pr̄is ad filiū .i. cor patrū ad filios. Nā poſuerūt ſeptuagīta ſingularē numerū ꝓ plurali: ⁊eſt ſenſus: vt etiā ipſi filij ſic intelligāt legē .i. iuei quē ad modū patres eorū .i. ꝓph̓e intellexerūt: in quibꝰ erat ⁊ ipſe moyſes. Sic n. cor patrū ꝯuertet̉ ad filios: cū intelligētia patrū ꝑducet̓ ad noticiā filioꝝ: ⁊ cor filioꝝ ad patres eorūū in id qd̓ ſenſerit illi ꝯſentiūt ⁊ iſti: ⁊ cor hoīsdꝓxim ſuum. Sūt .n. inter ſe valde ꝓxīe iūctatres ⁊ filij. Daniel qͦꝫ ꝓph̓a. c. vij. locutꝰ eſt detuor beſtijs varijs .ſ. leena: vrſo: ꝑdo: ⁊ quartaiſſil̓i alijs q̄ hēbat cornua decē: inter q̄ ortū eſt.ornu ꝑuuꝫ: a cuiꝰ facie euulſa ſunt cornua triaix illis decē: q̄ beſtie qͣtuor ſigificant qͣtuor moarchias mūdi: vt refert. b. aug. xx. de ci. dei. alegās hiero. ſuꝑ danielē: viꝫ aſſyriorū ꝓ pͥma:ſaꝝ ⁊ medoꝝ ꝓ ſecūda: grecoꝝ ꝓ tertia: romaꝝ ꝓ qͣrta: ⁊ cornu ꝑuū antichriſtū. Decē autēornua nō ſignificāt decē reges illiꝰ monarchiepotiꝰ diuiſiōēs eiꝰ in. x. regna. Poſt cornu ilud ꝑuū ſignificās antichriſtū: deſcribit aduētūid iudiciuꝫ: on̄dēs iudiciū fieri a dei trinitate qͥgnificat̉ in antiqͦ dierū: ſꝫ manifeſtatio iudicisd oēs a chriſto .ſ. in humanitate aſſumpta: dejuo poſtea dicit. Ecce in nubibus celi veniebatqͣſi filiꝰ hoīs: ⁊ vſqꝫ ad antiquū dieꝝ ꝑuenit: ⁊ dedit ei ptātē ⁊ honorē ⁊ regnū ⁊cͣ. Et multa dicitde antichriſto ibi ⁊ in capl̓o. viij. ⁊ in capl̓o. xij.¶ Quāuis aūt teſtimonia veteris teſtamentiinducta inquit. b. Aug. vbi ſupra. priora ſint tēpore noui teſtamēti teſtimonia preponēda ſūtdignitate: qm̄ illa vera preconia noue ⁊ veteri:teſtamēti ſcripture ſunt cōes nobis xp̄ianis ethebreis. Licet ipſi hebrei falſo intelligāt et exponāt: dicta v̓o noui teſtamēti ꝓpͥa ſūt xp̄ianisOēs euāgeliſte referūt dn̄m chriſtū in euāgelijs prenūciaſſe futurū finale iudiciū ſub diu̓ſis documētis ⁊ ꝑabolis. Nā euāgeliſta math..c. xxiij. ⁊. c. xxiiij. diffuſe loquit̉ de iudicio futuro: ⁊ inter cetera .xxv. ait. Cū venerit filiꝰ hoīs
in ſede maieſtatis ſue ⁊ oēs angeli eiꝰ cū eo: tūcſedebit ſuꝑ ſedē maieſtatis ſue: ⁊ ꝯgregabūt̉ an̄eū oēs gētes ⁊cͣ. vbi ponit̉ ſnīa ꝓ electis dei: deqͣ dr̄. Uenite bn̄dicti pr̄is mei ꝑcipite regnū ⁊cͣEt poſtea ſnīa ꝯͣ malos. Diſcedite a me maledicti ⁊cͣ. Et in euāgelio luc. xxi. Erūt ſigna ī ſole luna ⁊ ſtellis ⁊cͣ. Tūc videbūt filiū hoīs venientē in nube cum ptāte magna ⁊cͣ. Et mar. xiij.poſt ſigna p̄cedētia: ⁊ ioan. vi. ait chriſtꝰ. Uenithora ⁊ nūc eſt qn̄ mortui .ſ. in aīa audiēt vocē filij dei .ſ. in predicatōe: ⁊ qui audierīt viuēt: audierit .i. obedierīt viuent ſ. vita gr̄e ⁊cͣ. Et paulopoſt. Et ptātē de̓dit ei iudiciū facere: qꝛ filiꝰ hominis eſt:. Nolite mirari hͦ: qꝛ venit hora ī quaoēs qui in monumētis ſunt audiēt vocē filij deiEt ꝓcedēt: qꝛ bona fecerūt in reſurrectōe iudicij .i. dānatōis. ¶ Petrꝰ prīceps apl̓oꝝ in ſecūda canonica. c. iij. de hoc ſic ait. Ueniēt in nouiſſimis diebꝰ in deceptōem illuſores: iuxta ꝓpͥasꝯcupiſcētias ambulātes dicētes: vbi ē ꝓmiſſioaūt aduētꝰ eius. Exqͦ enī patres dormierūt: ſicoīa ꝑſeuerāt ab initio creature ⁊ infra. Nō tardat dn̄s ꝓmiſſis: ſꝫ patiēter agit ꝓpt̓ vos nolēsaliqͦs ꝑire: ſꝫ ad pnīam reuerti oēs. Aduenientautē dies dn̄i ſicut fur: in qͦ celi magno impetutrāſient: elemēta v̓o calore ſoluēt̉: terra v̓o ⁊ q̄ īipſa ſunt oīa exurētur. Cū hec igit̉ oīa diſſoluēda ſint: qͣles oꝫ nos eſſe in ſanctis ꝯuerſatōnibꝰ⁊ pietatibus expectātes ⁊ ꝓperātes in aduētudei ⁊ dn̄i noſtri ieſu chriſti. Sicut ⁊ cariſſimusfrater noſter paulꝰ ẜm datā ſibi ſapīam ſcripſitvobis in oībꝰ epl̓is ¶ Paulus v̓o apl̓s. ij. adtheſſa. ij. ait. Rogamꝰ vos fratres ꝑ aduētumdn̄i noſtri ieſu xp̄i vt nō cito moueaini a veſtroſēſu neqꝫ terreamini neqꝫ ꝑ ſpūm neqꝫ ꝑ ẜmonēneqꝫ ꝑ epl̓am taqͣꝫ ꝑ nos miſſā. quaſi inſtet diesdn̄i. Ne qͥs vos ſeducat vllo modo: qm̄ niſi venerit diſſēſio pͥmū ⁊ reuelatus fuerit hō pectī filius ꝑditionis: qui aduerſat̉ ⁊ extollit̉ ſuꝑ omne qd̓ dr̄ deus. aut qd̓ colitur: ita vt in tēplo deiſedeat tāqͣꝫ ſit deus: nō retinetis ꝙ cuꝫ eſſē apudvos hec dicebā vobis. Et nūc quid detineat ſcitis: vt reuelet̉ in ſuo tēpore. Nā myſteriū iamoperat̉ iniqͥtatis: tātuꝫ: vt qui tenet nūc: teneatdonec de medio fiat: ⁊ tūc reuelabit̉ ille iniquꝰquē dn̄s interficiat ſpū oris ſui: ⁊ deſtruet illuſtratiōe aduētus ſui: cuius ē aduētus ẜm oꝑationē ſathane: in omni v̓tute ⁊ ſignis ⁊ prodigijsmēdacibꝰ. b. Aug. hec verba inducens. xx. li. deciui. dei ait. Nulli dubiū eſt eū de ātichriſto dixiſſe: dieqꝫ iudicij. Hūc enī appellat dieꝫ dn̄i noneſſe vēturū niſi prior ille venerit. Sed ī quo tēplo ſit ſeſſurus incertū ē: vtrū in illa ruina tēpliqd̓ a ſalomone rege eſt ꝯſtructū: an in eccleſia.Unde nōnulli nō ipſū principē: ſed ⁊ vniuerſūquoddā corpus eiꝰ ideſt ad eum ꝑtinentem hominū multitudinē ſimul cum ipſo ſuo principe: