Titulus. XIIII.
ad te cōgeris veniet ignis: ignis in ꝯſpectu eiꝰexardeſcet. nō erit iſte ignis vt focꝰ tuus: quo ſimanū mittere cogeris faceres quicqͥd volueritqui hoc mīat̉. Minat̉ inimicꝰ hō tā leue malū⁊ facis malū. Minat̉ deus eternū malū: ⁊ nonfacis bonū. Unde piget te niſi qꝛ nō credis. Sicredimꝰ futuꝝ indiciū fratres bn̄ viuamꝰ: tp̄usmiſericordie nunc eſt tp̄s iudicij nūc erit. Tūcoīs arbor q̄ non facit fructū bonū excidet̉ ⁊ inignē mittet̉. Ignis ait p̄s. xlviij. ī cōſpectu eiꝰexardeſcet ⁊ in circuitu eiꝰ tēpeſtas valida. Ualida tēpeſtas vē tilatura ē: ⁊ in tā magͣ aera: hactēpeſtate ſeꝑabit̉ a ſanctꝭ omē īmundū. Modomixtura quedā iacet. Porro illa tēpeſtas quādā ſeꝑatōem factura eſt. In illa ſeꝑatōe fit quedā bonoꝝ ⁊ maloꝝ diſtinctio. Aduocauit celuꝫdeſurſuꝫ .ſ. deꝰ: celū .i. om̄s ꝑfectos viros ſecuꝫiudicaturos de quibꝰ dixit in euāgelo. Uos qͥreliquiſtis oīa ⁊ ſecuti eſtis me in regeneratiōevltīa .i. vltīa reſurrectōe oīuꝫ: cū ſcd̓rit filiꝰ hoīsin ſede maieſtatis ſue ſedebitiſ ⁊ vos ſuꝑ ſedesduodecī iudicātes duodecī tribꝰ iſrl̓. per. xij. ſedes ẜm. b. Aug. intelligit̉ vniuerſitas pctōꝝ qͥcū xp̄o iudicabūt vt aſſeſſores: ſic̄ ꝑ duodecimtribꝰ iſrl̓ intelligit̉ vniuerſitas eoꝝ qui iudicabunt̉ a xp̄o. Aduocauit eos ꝑfectos ſenſū ſecūſeſſuros ⁊ alios iudicaturos. Et terrā .ſ. vocauit ad iudiciū alios videlꝫ iudicādos: ita auteꝫvocauit terrā om̄s .ſ. iudicādos diſcernere populū ſuū .i. ita vt diſcernat ppl̓m ſuū electos videlicet ſuos a malis deputatis ad penā. vel ſicvocauit ſurſuꝫ celū quo ad aīas: terraꝫ quo adcorꝑa .ſ. ꝑfectoꝝ. vocauit aūt ſurſū .i. ſecū diſcernere ppl̓m ſuū .i. ita vt diſcernat ppl̓m ſuū diiudicare bonos a mal̓. ppl̓m ſuū. .i. fideles. Nāvt ait xp̄s. Io. iij. Qui nō credit iā iudicatꝰ eſtclara eſt eius dānatio toti eccl̓e. Cōgregate illiſanctos eiꝰ. vos .ſ. angeli quoꝝ mīſterio ꝯgregabunt̉ ante eū om̄s gentes. Alia trāſlatio hꝫiuſtos eius qui .ſ. exercuerūt oꝑa iuſticie .i. bōaelemoſynas ⁊ alia bona oꝑa. Cōgregate talesipſi deo .i. vt ſint cū eo ad dexterā. Qui ordinauerūt teſtm̄ eius ſuꝑ ſacrificia .i. qͥ diſpoſuerūt⁊ īpleuerūt teſtamēta eiꝰ: documēta euāgelica īqͥbus diſpoſuit ⁊ ꝓmiſit regnū faciētibꝰ elemoſynas: que ſūt ſuꝑ ſacrificia .i. magis accepta qͣꝫſacrificia corꝑalia: qꝛ mīaꝫ volo ⁊ nō ſacrificiuꝫ.i. vl̓ qͥ ordinauerūt .i. ordīate īpleuerūt teſtamētū eiꝰ .i. legē eiꝰ ſuꝑ ſacrificia .i. ſuꝑ maͣ elemoſynaꝝ. Sūt .n. plura genera ſacrificioꝝ ſpūaliuꝫElemoſyne dicunt̉ ſacrificia: ieiunia: ⁊ alia piaoꝑa que fiunt ꝓpter d̓eū. Cōtritio etiā ⁊ operabona interiora dicuntur ſacrificia. ſcd̓m illud.ſacrificiū deo ſpūs ꝯtribulatus. Orō etiā ẜm illud: Sacrificiū laudis honorificabit me. nō ātordinauit teſtm̄ dei .i. legē dei in qͣ ꝓmittit̉ ⁊ legat̉ hereditas ſuꝑnoꝝ bonoꝝ ẜuantibꝰ eā: ⁊ iō
noͣ dr̄ teſtm̄ illi quidāt ⁊ offerūt ſacrificia elemoſynaꝝ exterioꝝ omiſſis interioribꝰ elemoſynisvt ꝯtritōe iniuriaꝝ remiſſiōe ⁊ hiꝰ: qꝛ nō ordinate implēt qd̓ mandat̉: ⁊ iō tales nō ꝯgregāt̉ int̓ſanctos ⁊ iuſtos. vn̄. be. Aug. in encheri. qͥ vultordinate dare elemoſynā pͥmitꝰ dꝫ a ſe ipſo inꝑe ⁊ eā ſibi dare .ſ. dolēbo de peccatis ⁊ cōfitēdoEſt .n. elemoſyna opꝰ miſericordie veriſſimeqͣ ait ſapiēs. Miſerere fili aīe tue placens dede pe. di. iij. qui vult. Itē. be. Augu. in. xx. de ci.dei. in quo ꝑ totū ꝓbat finale iudiciū. c. xxv. ſicait ꝓph̓a Malachias qͥ ⁊ angelꝰ dictꝰ eſt quieſdras credit̉ ẜꝫ opi. hebreoꝝ: vt refert Hieriudiciū nouiſſimū ꝓphetat: dicēs: ecce venit dicit dn̄s oīpotēs: ⁊ qͥs ſuſtinebit diē introitꝰ eiꝰaut quis ferre poterit vt aſpiciat eū. Quia ip̄eingredit̉ quaſi ignis ꝯflatorij ⁊ quaſi herba lauantiū: ⁊ ſedebit ꝯflans ⁊ emūdās ſicut auꝝ ⁊cut argentū: ⁊ mūdauit filios leui ⁊ fundet eoſuꝑ auꝝ ⁊ argentū. Et erūt dn̄o offerentes hoſtias in iuſticia: ⁊ placebit dn̄o ſacrificiū iude ethierl̓ꝫ ſicut diebꝰ pͥſtinis ⁊ ſicut ānis pͥoribꝰ: etaccedā ad vos in iudicio ⁊ ero teſtis velox ſumaleficos ⁊ ſuꝑ adl̓teros ⁊ ſuꝑ eos qͥ iurāt ⁊⁊ qui nō timēt me dicit dn̄s oīpotēs hec lr̄a textus eſt ẜm ſeptuagīta quā ponit. b. Augu. nr̄aaūt tranſlatio q̄ eſt Hiero. alia v̓ba ꝯtinet: lꝫ ſiteiuſdē ſnīe. qd̓ ergo dic̄: qͥs ſedebit ꝯflās ⁊ emudans quaſi argentū dupl̓r pōt intelligi ẜm bAugu. ibi: qꝛ vel de ſedatōe qua ſeꝑabunt̉ boa malis: quā ſeꝑatōem dicit emūdatōem ⁊ collatōem ſicut argēti ⁊ purgatōem ẜm lr̄am noſtrāſic̄ granū dr̄ purgari ⁊ mūdari qn̄ ſeꝑat̉ a paleis ⁊ argentū ⁊ auꝝ qn̄ ſeꝑat̉ ꝑ ignē a ſcoria. velēt pōt intelligi quo ad bonos tm̄ qui dicunt̉ filijleui ⁊ iuda ⁊ hierl̓m qͥ boni: ſi quid defectꝰ eritin eis purgabunt̉ pͥus in pn̄ti vita: vel in ignillo iudicij ſiquid expiabile remāſiſſet ī eis. ⁊ ꝙdr̄ qͣꝫ erūt offerētes ī iuſticia ſacrificia: nō intelligit̉ de ſacrificijs aīaliū: ſꝫ de ſeip̄is qͥ oīno mūdati ab oī peccato offerēt ſeip̄os deo in holocanſtū .i. ꝑ ignē diuini amoris tranſformādos:Et ſic placebit deo ſacrificiū iude ⁊ hierl̓m .i. etcleſte triūphatis ſicut diebꝰ priſtinis .i. ſic̄ ſacrificia munda aīaliū offerebant̉ in lege: ita oīnomūdi offerent̉ ſancti deo. vel ſicut diebꝰ pͥſtinis.i. ſicut in tꝑe īnocētie in paradiſo terreſtri amis ꝑentibꝰ. Enūerat poſtea ꝓph̓a quedā pecata q̄ abundāt̉ in ppl̓is ꝓ qͥbꝰ ⁊ alijs oībus vnit ad iudicādū ⁊ puniendū malos: dicitqꝫ ſeſtē: qꝛ teſtibꝰ non egebit vt velocē: qꝛ ex inopto eiꝰ aduētu erit celerrimū qd̓ tardiſſimū putbat̉ a malis. vel velocē dicit qꝛ ip̄as ꝯuīcet ſinevlla ꝓlixitate ſermonis ꝯſciētias. ẜm illud apl̓iCogitatōibus accuſātibꝰ aut excuſātibus ſeudefendētibꝰ: in die qͣ iudicabit deus occulta hominū. Sic ergo dn̄s futurus dr̄ teſtis velox: