Capitulū .X.
Septimo reddēda ēratio de regimīe in ſubiectis: ⁊ hoc valde timēdū prelatis ⁊ rectoribꝰ. vn̄ ſap̄. vi. dr̄. Audite reges ⁊ intelligite. Diſcite iudices finiū terre: p̄bete aures qui ꝯtinetis multitudines: qm̄ dataeſt vobis ptās a dn̄o ⁊ v̓tus ab altiſſimo: qui interrogabit oꝑa veſtra: ⁊ cogitatōnes ſcrutabit̉qm̄ cū eſſetis miniſtri regni illius non recte iudicaſtis: nec cuſtodiſtis legē iuſticie: nec ẜm voluntatē eius ambulaſtis. Horrēde ⁊ cito apparebit vobis qm̄ iudiciū duriſſimū fiet his qui p̄ſunt. Exiguo .n. ꝯcedit̉ miſericordia. Potentes aut potenter tormēta patient̉. Non .n. ſubtrahet ꝑſona cuiuſqͣꝫ dn̄s: nec verebit̉ magnitudinē cuiuſqͣꝫ. Apl̓s etiā ad hebre. xiij. ait. Obedite p̄poſitis veſtris ⁊ ſb̓iacete eis. Ipſi .n. inuigilāt quaſi rōem reddituri ꝓ aīabus veſtris vtcū gaudio faciāt non cū triſticia. Ad idem facitqd̓ ait Dionyſiꝰ papa. xiij. q. i. Eccleſias. dicēsUnuſquiſqꝫ ꝯtentus ſit terminis ſuis ⁊ eccl̓iāplebē ſibi ꝯmiſſā diligēter cuſtodiat: vt de ouibus ſuis deo rationē reddat ⁊ gl̓iam inde noniudiciū .i. damnatōem recipiat. Rationē igit̉p̄ſidentes reddere habēt deo in egreſſu ſuo dehoc mūdo: qūo acceperint p̄latura: vtrū ꝑ ambitōem vel ꝑ ſimoniā vel ꝑ intruſionē: qꝛ vt:Leo papa. Principatus queꝫ metus extorvel ambitus occupauit: ⁊ ſi actibus ſuis ⁊ moribus non offendāt: ipſius tn̄ initij eſt ꝑnitioſusexēplo: ⁊ difficile eſt vt bono ꝑagant̉ exitu: quemalo ſunt inchoata pͥncipio .i. q. i. Principatꝰ.Si ꝑſimoniā accepit vel al̓s iniuſtū titulū: cuꝫcareat iuriſditiōe ⁊ auctoritate ſuꝑ populū illūqꝛ ſuſpenſus vel nullus: decipit qͣꝫtū in eo ē anſmas illas abſoluēdo. Un̄ ab eo tāqͣꝫ oues ꝑdite exigent̉. ¶ Rōem quoqꝫ reddere habet deoſi populū ſuū v̓bo ⁊ exēplo ad bene viuenduminduxerit. Chryẜ. In iudicio ſedes ſi bn̄ docueris ⁊ bene vixeris populū inſtruis qūo viue̓debeat. Si aūt bene docueris ⁊ male vixeris:deū inſtruis qūo debeat te ꝯdēnare. Rōnemquoqꝫ reddere habet de admiſtratōe ſacr̄oꝝ neindignis dederit. Si reſtitit potētibus vſurpātibus iura eccleſie. vt. b. Tho. cātuariēẜ: Et. b.Amb. xiij. q. viij. Cōuenior. Un̄ dn̄s ꝑ ezech.cōtra illos qͥ tanqͣꝫ mercenarij cū vidēt lupū venientē fugiūt: ⁊ lupus rapit ⁊ diſꝑgit oues: ait.Non aſcendiſtis ex aduerſo: neqꝫ oppoſuiſtisvos muꝝ ꝓ domo iſrl̓ vt ſtaretis in p̄lio in diedn̄i ¶ Rōem quoqꝫ reddituri ſunt ſi crīa ſb̓ditoꝝ dimiſerūt īpunita ⁊ incorrecta ſine cā rōnabili. Nā vt ait. be. Greg. Peccata q̄ in nos cōmittunt̉ facile dimittere poſſumꝰ: que v̓o ī deūꝑpetrant̉ cū magna diſcretōe nec ſine vindictapoſſumꝰ relaxare. xxiij. q. iiij. Si is. ⁊. b. Augꝰſuꝑ pſalteriū. Duo iſta noīa non fruſtra dicūt̉
Homo peccator: qꝛ peccator eſt: corriger̄: quiahō eſt: miſerere: nec iuſte miſereberis hoīem ſinō correxeris peccatorē: huic noī inuigilet diſciplina: ꝓut vnicuiqꝫ apta eſt cura nō ſolū ep̄oregēti plebē ſuā: ſꝫ ⁊ pauꝑi regēti domū ſuā: diuiti regēti familiā ſuā: patri regēti ꝓlem ſuammarito regēti ꝯiugē ſuā: regi regēti patriā ſuāvt nulli miſericordia claudat̉: nulli īpunitas relinquat̉. xxiij. q. iiij. Duo. Ualde timendum eſtvnicuiqꝫ p̄ſidēti qd̓ dn̄s ait Ezechi. ī ꝑſona oīmp̄latoꝝ. Fili hoīs ſpecl̓atorē dedi te domui iſrl̓.Si dicēte me ad impiū. Morte īpie morieris.tu non fueris locutus vt īpius ſe cuſtodiat: impius ipſe in iniqͥtate ſua moriet̉: ſanguinē veroeius de manu tua requirā: ſꝫ ſi te ānūciāte ad īpiū vt auertat̉ a vijs ſuis non fuerit auerſus avia mala ſua moriet̉ ipſe in iniqͥtate ſua: porrotu aīam tuā liberaſti. Ezech. xxxiij. ⁊ in. c. ſeq.ſ.xxxiiij. ait dn̄s. Ue paſtoribꝰ iſrl̓ qui paſcebatꝭſemetipſos. Lac comedebatis ⁊ lanis cooperiebamini ⁊ qd̓ craſſū erat occidebatis: gregemaūt meū non paſcebatꝭ: qd̓ infirmū erat nō conſolidaſtis: qd̓ egrotū non ſanaſtis: qd̓ fractū nōalligaſtis: ⁊ qd̓ abiectū nō reduxiſtis: qd̓ ꝑieratnō queſiſtis: ſed cum auſteritate imperabatis⁊ cū potentia ⁊ diſꝑſe ſunt oues mee: eo ꝙ noneſſet paſtor: ⁊ facte ſunt in deuoratōem oīm beſtiaꝝ. propterea paſtores audite v̓bū domini.Ecce ego ipſe ſuꝑ paſtores requirā gregē meūde manu eoꝝ. hec ibi: licet helyſummus ſacerdos in ſe ſanctus eſſet: tn̄ qꝛ filios publice malefaciētes nō correxit aſꝑe vt exigebat exceſſuseoꝝ: rep̄henſus fuit a dn̄o terribilit̓: ⁊ demū cūfilijs vitā mala morte finiuit. vt patꝫ. i. Re. iiij.Et notandū ꝙ cū dn̄s p̄dixit ꝑ Samueſē malūqd̓ cominatꝰ ē helypropter negligētiā correctionis filioꝝ: ait. Ecce ego facio v̓buꝫ quod quiaudierit tineāt ābe aures eiꝰ .ſ. p̄ timore: ⁊ ideovt dr̄ Eccle. xix. Corripe ꝓximū anteqͣꝫ cōmineris: ⁊ da locū timori altiſſimi.¶ Ꝙtimendum eſt purgatorium ⁊ ꝙ ſeptemſunt purgatoria.Cap. x.eſt timēIAtū quoA aū ſꝫtiore initiali: vt in timore ſit meritū ⁊ p̄miū ē purgatōnū aſꝑa variato. Un̄dr̄ Deutro. v. Deū tuū timebis. Et paulopoſtſequit̉. neqn̄ iraſcat̉ furor eius ꝯͣ te .ſ. ꝑ variaspunitōnes. Et act̓. x. ait pͥnceps apl̓oꝝ. In oīgente qͥ timet deū acceptꝰ eſt illi. dicit aūt bea.Grego. di. xxv. Qualis. De qͥbuſdā culpis an̄diē iudicij eſſe purgatiōis credēdus ē ignis: ꝓeo ꝙ veritas ait. Qui blaſphemiā dixerit ī ſpm̄nō remittet̉ ei in hoc ſeculo neqꝫ in futuro. Exhis v̓bis arguit. b. Gre. a ꝯͣrio ſenſu .ſ. ꝙ aliquecl̓pe remittūt̉ h̓ ī pn̄ti vita: ⁊ aliq̄ ī alia vita. Etcū remittūt̉ purgāt̉: ſꝫ nō niſi ꝑ ignē afflictōis.