Druckschrift 
4 (1481)
Einzelbild herunterladen
 

Titulus.XIIII-

Ignis enī in ſcripturis ſignat quācūqͣꝫ afflictionem etiaꝫ pn̄tis vite. Sic exponit̉ illud quodait Baptiſta de chriſto. Ip̄e vos baptizabit inſpūſancto ⁊ igne .i. lauabit: purgabit a peccatisigne tribulationis. Unde poſſumꝰ ponere. vij.purgatoria: intelligendo purgatorium omnequod affligit ad tempus ꝓ peccatis ⁊ purgat.Purgatoriū innate ⁊ cōmunis paſſionis.Purgatoriū pene volūtarie afflictionis.Purgatoriū illate ab alio vexatiōis.Purgatoriū poſt trāſitū venialis offenſionisPurgatoriū ꝓ crīali incōplete ſatiſfactionis.Purgatorium neglecte pro alio obligatōnis.Purgatoriū in p̄ſenti patricie procuratōnis.In quolibet hoꝝ eſt pena ⁊ ad tempus ad purgationē: ſi tn̄ patiēter ferat ⁊ ī ſtatu gr̄e. .§. I.Primuꝫ igitur purgatoriū eſt penalitas cū quanaſcimur quā ꝯtinuepatimur: famis: ſitis: caloris: frigoris: ſudoris:feſſitudinis: interne paſſiōis: ⁊ mortis vt merito dicat Salomō eccs. ij. Cūcti dies eiꝰ laboribus ⁊ erunis pleni ſunt: nec ꝑ noctē quidē reqͥeſcet: ⁊ ploratꝰ hoīs in ortu ſuo eſt quaſi quedamꝓphetia ſuaꝝ miſeriaꝝ ad quas īgredit. Quāuis aūt hec ſine peccato ſit: tn̄ ex pcc̄o originaliꝓcedūt vt punitio eius. Unde. b. greg. Sepeſine peccato fit qd̓ venit ex culpa. Nā ſine cl̓paeſurimꝰ. Sed ex peccato ꝓuenit vt eſuriamusdiſ. v. Ad eius. Ex ip̄is aūt purgamur patient̉ferēdo ⁊ a peccatis cauēdo. Cōſiderādo quātapena inflicta ſit humano generi pro vno pcc̄o.vn̄ aꝑte dici pōt illud exo. xx. Dn̄s venit cumterrore: vt timor eius eſſet in vobis: ⁊ nō peccaretis. Chriſtꝰ volūtarie aſſumpſit has penas:⁊ ſi nō habuit peccatū origīale: qui venerat purgationē peccatorū faciens: vt dicit apoſtolꝰ adhebre .i.Secūdū purgatoriuꝫeſt pene: quā ſibi quiſqꝫ voluntarie aſſumit. Etiſte eſt optimꝰ modꝰ purgādi peccata ſua mortalia ⁊ venialia qͣꝫtū ad culpā ⁊ qͣꝫtū ad pena: vtait. b. greg. de pe. di. i. Si peccatū. Deꝰ delictūſine vltione non patit̉. Aut enī homo punit ſeaut deꝰ cū hoīe: ꝑ ſe punit homo: qn̄ volūtariepenā doloris aſſumit de peccatis. Unde beatAugi. diffinit ꝙ pnīa eſt quedā dolētis vīdictapuniēs in ſe qd̓ dolet cōmiſiſſe: ⁊ qͣꝫto qͥs magisdolet:: tāto magis purgat̉: ⁊ quo ad culpā et qͦad penā debita ꝓ peccatis tēꝑalē: totū tn̄ agitīv̓tute paſſiōis chriſti. Unde ⁊ de dauid dr̄ ecc̄i.xlvij. Chriſtꝰ purgauit peccata eius .i. dauid: eīexaltauit cornu eiꝰ. Doluit .n. de pcc̄o cōmiſſocōfeſſo nathā: ⁊ virtute paſſiōis chriſti: ⁊ ſi tuncfuture fuit purgatū peccatū eius. Et qꝛ cōiterdolor penitētis nō eſt tantꝰ ꝙ ſufficiat purgare

ſeu ſatiſfacere omni debito pene tꝑalis. Ideo⁊ ꝯfeſſio iniūgit aliqd̓ in pnīa agēdū penale: vtmagis purgēt̉ a debito pene tꝑalis vl̓ alleuiet̉Quia vo pnīe iniūcte ſunt parue ꝓpter imꝑfectionē penitētiū: ea etiā que hoīes ſibi aſſumūtvolūtarie de genere bonoꝝ: vt elemoſynas facere: or̄ones: ieiunia: ꝑegrinatōes: diſciplinas:cilicia: abſtinētiā ꝓpter deū: oīa iſta ſunt purgatoria ſi fiāt in ſtatu gratie: inquātū penalia ſupene tēꝑales: ad quā quilibet eſt debitor ꝓpeccata: ⁊ incomꝑabiliter pluſqͣꝫ ſibi exiſtimat.Et ideo dicit ſapiens ecc̄i. v. de propiciatu peccatorum noli eſſe ſine metu..§III.Tertium purgatoriūeſt illate ab alio vexatōis. Omnes qui deo placuerūt ab initō ꝑ multas tribulatōes trāſierūtfideles Iudith. viij. ⁊ qꝛ vt dr̄ amos. iij. Nō eſtmalū in ciuitate: qd̓ dn̄s non fecerit .ſ. de malopene. Nā malū culpe ipſe non facit. Iō ſi quisrecipit iniuriā a ꝓximo: puto: infamiā. rapinā:bonoꝝ ꝑſecutionē: ꝑſecutiōem ⁊ huiuſmōi: illavexatio inqͣꝫtum eſt in penā: a deo eſt: qꝛ oīs pena inqͣꝫtum pena iuſta eſt. Omne iuſtū eſt bonū: omne bonū eſt a deo. ergo ẜm. bea. Augu.oīs afflictio eſt a deo: ⁊ non ſolū īfirmitas: pauꝑtas ⁊ huiuſmōi: ſed etiā mala que inferunt̉ abhōibus. Sicut nō potuit diabolus cū omni nequicia ſua ledere Iob in ſubſtātia. familia ⁊ ꝑſona: niſi licētiatus a deo: vt patet Iob. i. Necetiā in gregē porcoꝝ ītrare niſi ꝑmiſſus a xp̄ovt hr̄. Math. viij. ita nec hō poteſt hōi nocerefine ꝑmiſſu dei. vnd̓ ⁊ ipſe ſaluator ait Pilatocū dixiſſet ꝙ poterat eū crucifigere ⁊ dimitter̄Non haberes poteſtatē vllā .ſ. ad me ledendūniſi tibi datū eſſet defuꝑ Io. xix. Bauid etiā cūfugeret egreſſus hirl̓m a facie filij eius qͥ vſurpauerat regnū pr̄is ⁊ mortē eius querebat qn̄ꝑgenti cū aliquibus ſibi fidelibꝰ ꝑ lat̄a montis⁊ plangerꝫ peccata ſua: quidā peſſimꝰ hō noīeſemei iniuriaret̉ ei ꝯtumeliādo ⁊ ꝓijceret lapdes ꝯͣ dauid dicēdo. Egredere vir ſanguinuEgredere egredere vir belial. Nūc premūt temala tua qꝛ vir ſanguinū es ⁊ inuaſiſti regnumSaul. Abiſai frater Ioab: cū vellet ire ad vindicandū iniuriā regis ⁊ occidendū illū: ꝓhibuit eū dauid: dicēs: dimitte eū vt maledicat. dn̄sp̄cepit illi vt malediceret̉ Dauid. Et quis eſt qͥaudeat dicer̄ quare ſic fecit: dimitte eū vt maledicat iuxta preceptū dn̄i: ſi forte reſpiciat dn̄safflictionē meā: ⁊ reddat mihi bonū ꝓ maledictione hodierna. ij. Reg. xvi. Huiuſmodi igit̉tribulatōes ſiue a deo ſiue ab hoībus illate: cuꝫpatienter ferunt̉ in ſtatu gratie ſunt purgatoriū penaꝝ debitaꝝ ꝓ peccatis ⁊ defectuū: vnodr̄ a dn̄o noſtro ieſu chriſto. Omnē palmitemqui fert fructū .i. bonoꝝ opeꝝ purgabit euꝫ .ſ. a