Capitulū.IX.
In vacuū aūt ⁊ fruſtra recipit qui eā non exercet ⁊ auget ꝑ oꝑa quotidie meliora. Sꝫ multomagis in vacuū recipit qͥ eā per peccata ꝑdit.Unuſquiſqꝫ ergo ꝓut accepit gr̄aꝫ in alterutꝝillā adminiſtrātes vt boni diſpeſatores multiformis gratie dei inquit Petrꝰ in i. canonicaca. iiij. Sed certe cū dicet̉ tibi. Redde rōem hͦꝰgratie: qūo vſus es multū habes ti mere: qꝛ nōſolū non augmētaſti hoc p̄cioſum talentuꝫ: ſed⁊ ꝑdidiſti. Uidemꝰ .n. cōiter ꝙ qͣꝫcitius ꝑuenitpuer ad aliquē vſum rōnis: ſe implicat ꝓptermalas ſocietates multis turpitudinibus ⁊ ꝑiurijs ⁊ blaſphemijs ꝓpter que amittit gr̄aꝫ baptiſmalē. Et vtinā ſic eſſet ſolicitꝰ ad recuꝑandūamiſſaꝫ gr̄am que eſt ſanitas aīe ⁊ vita: ſicut ēſolicitus ad recuperādū corꝑis ſanitate cū infirmat̉. Sacr̄a .n. eccleſie ſunt ꝯtētatiua gratieho. in. iiij. Et iō ſi qͥs poſt baptiſmū gr̄aꝫ: qd̓ fit ꝑ qd̓libet mortale: alit̓ recuꝑare eānō pōt niſi ꝑ penitentiā. Sꝫ qꝛ nimis tardi ſūtles ad penitentiā ⁊ ꝯfeſſionē: iō in nullis v̓istibꝰ ſe exercent. Sic ⁊ ſacr̄ꝫ ſacre cōionis ꝑqd̓ mens implet̉ gr̄a .ſ. deuote ſūptuꝫ: ⁊ futuregl̓ie nobis pignus dat̉: vt dic̄. be. Tho. in offi.q̄ꝫraro aſſumit̉: qͣꝫ indeuote: qͣꝫtepide. Euchariſtia dr̄ qd̓ latine bona gr̄a inter pretat̉. Quid .n.melius corꝑe ⁊ ſanguīe dn̄i? Noli negliger̄: aitapl̓s ad Thimo. gr̄aꝫ que data eſt tibi in īp̄oſitine manus preſbyteri q̄ ꝑtinet ad ordinē. Cuꝫta negligētia ⁊ indiſpōe recipiāt clerici ſacr̄mordinis: cū qͣꝫta deſidia exequant̉ ipſi ꝯſiderenti deo reddituri ſunt rōem: ignorātia pleni: oīneſtate vacui. cupiditati dediti ⁊ ſimonijs īſatiabiles beneficijs ⁊ dignitatibꝰ: ocioſitate ſepulti: ꝓpter qd̓ accidit eis qd̓ dn̄s predixit. Siſal infatuatū fuerit ad nihilū valet vltra niſi vtmittat̉ foras ⁊ ꝯculcet̉ ab homībus Math. v.Infatuat̉ ſal qn̄ clerici qui debēt v̓bo ⁊ exalios ꝯdire ⁊ p̄ſeruare a corruptōe vicioꝝalios admonēt nec ipſi v̓tuoſe viuūt ꝓpter qd̓ꝯtēnunt̉ a ppl̓is. Un̄ dn̄s ꝑ Malachia. ca. ij.ad ſacerdotes ait. Vos receſſiſtis de via: ⁊ ſcādalizaſtis plurimos in lege: ⁊ irritū feciſtis pactū leui: ꝓpter hoc dedi vos ꝯtētibiles ⁊ humiles .i. abiectos oībus popul̓. Qui tn̄ ppl̓i malefaciūt dehonorando eos: cū ſint miniſtri chriſti⁊ eccleſie: ⁊ ad eū cuiꝰ ſunt miniſtri ⁊ quē p̄ſentāt debeāt aſpice̓ nō ad mores eoꝝ malos. Cūergo tibi dicet̉. Redde rōnem ſacr̄oꝝ que ticollata ſunt ad ꝓcurandū ⁊ augendū gr̄aꝫ qͣꝫtfrequētaueris: qūo deuote ſuſceperis. Qual̓rin eis te exercueris. Noli altū ſaꝑe ait apl̓s: ſꝫtime qꝛ cui plus collatuꝫ eſt: plus exigit̉ ab eo.Cū .n. augent̉ dona: ait. b. Greg. augent̉ ⁊ rōnes donoꝝ. Tāto gͦ hūilior atqꝫ ad ſeruienduꝫdeo ꝓmptior qͥſqꝫ dꝫ eſſe ex munere: qͣꝫto obligatiorem ſe eſſe conſpicit in reddenda ratione.
Timentes autem dn̄m timore .ſ. initiali: miſericordia circumdabit. p̄s.§ V.Quinto reddenda eſtrō ⁊ ideo timendū de ſapīe documētis .ſ. receptis. Aīa noſtra vt ait ph̓s naſcit̉ ſicut tabula raſa in qua nihil eſt pictū: ſꝫ apta eſt pingi. Et ſic̄alie ſcīe ⁊ artes addiſcunt̉ ꝑ documenta alioꝝ.ita ⁊ ſapīa ⁊ noticia diuinoꝝ ⁊ moraliuꝫ. Quiaenī hō ꝓpter peccata ſua obſcuratus neſciebatlegere in lege dei infita in medio cordis noſtridedit hoībus legē ſcriptā: legē. x. preceptoꝝ: q̄ſemꝑ fuit neceſſaria obſeruari oībus qui voluerūt ſaluari. Hec eſt lex dn̄i īmaculata ꝯuertēsaīas: ⁊ teſtimoniū eius fidele: ſapīam preſtansꝑuulis .i. humilibꝰ. Deus igit̉ deoꝝ dn̄s locutꝰeſt: ait ide̓ in p̄s. lxxx. ⁊ vocauit terrā a ſolis ortu vſqꝫ ad occāſum: ex ſyon ſpēs decoris eius:Deus dn̄s deoꝝ ſanctoꝝ: qui dicunt̉ dij ꝑticipatōe̓. p̄s. lxxx. Ego dixi dij eſtis. Ul̓ demonūqui dicunt dij falſa nūcupatōe: p̄s. Dij gentiuꝫdemonia: vel p̄ſidentiū: qui dicunt̉ dij rep̄ſentatōe: qꝛ rep̄ſentāt deū: p̄s. lxxx. Deus ſtetit in ſynagoga deoꝝ .i. ſacerdotū. Oīum hoꝝ deꝰ verus deus noſter eſt dn̄s ⁊ auctor locutus eſt inquit. b. Aug. ſuꝑ pſalteriū in illū v̓ſi. Multismodis ꝑ angelos ipſe locutus eſt: dādo lege inmōte ſyna. ita ait apl̓s ad Gala. iij. c. ordinata ꝑangelos .ſ. illa lex: locutꝰ ꝑ ꝓphetas ſuos Iſa.Hiere. Ezech. Danielē ⁊ alios. xij. minores ꝓphetas excitando hoīes ad obſeruantiā legisipſaꝫ declarādo: futura multa prenunciādo adaīandū eos: ⁊ ꝯminatōem adijciēdo ꝯtra tranſgreſſores Demū locutus eſt nobis in filio ſuoincarnato. ⁊ quid ſapīa docere vl̓ expͥmere potuit niſi verba ſapīe. falſas expōnes legis a ſcribis reprobando: obſcura declarando: in ſe ipſoadimplendo: conſilia oīs perfectōis adijciendoadiutoria ad obſeruandū offerendo. Locutuseſt per apoſtolos ſuos ⁊ diſcipl̓os quos miſitin vniuerſum mundū dicens. Docete omnesgentes. Et quid niſi chriſtum dei virtutē ⁊ deiſapientiaꝫ. Locutus eſt per doctores ſuos. b.Augu. Ambro. Hiero. Grego. ⁊ alios innūeros grecos ⁊ latinos quos impleuit in medioeccleſie ſpiritu ſapientie ⁊ intellectus ad exponendas ſcripturas ſacras ſapientia plenas.Loquendo autem per hos ⁊ quotidianos predicatores: vocauit terram non grecie tantumvel aphrice vel italie ſed terram totam .i. mundum. Et hoc eſt quod ſubdit. A ſolis ortū vſqꝫad occaſum ideſt per totum. In omnem enimterram ex iuit ſonus eorum. Ex ſyon tamē ſpecies decoris eius ideſt pulchritudo huius ſapientis locutionis cepit ex ſyon .i. populo iudeoruꝫ: quia vt dicit̉ Iſa. ij. c. De ſyon exibit lex .ſ.euangelica: ⁊ verbum domini de hieruſalem.