Titulus.XIIII.
Et ego illi ſoli ꝓmitto me ſeruiturū in futuruꝫqͥ ſolus me poteſt liberare ſi liberabit me ab iſtaīfirmitate. Qui liberatꝰ hoc qd̓ dixerat effecit.Ibidem. Cum qͥdam vſurariꝰ in extremislaboraret: fecit ante ſe portari vaſa aurea: promittēs anime ſue illa ⁊ multa ampliora: poſſeſſiones: domos: ⁊ alia: ſi adhuc cū eo maneret: ⁊cū magis vrgeret dolor infirmitatis ait miſer.Exquo non vis mecū morari: reddo te diabo.§. XVI.lo. Et hec dicens expirauit.tu pro p̄ter quodSemors eſt timēda: eſt propter demonū occurſionem ⁊ infeſtationem. Gen̄. iij. Dictū fuit primemulieri in perſona cuiuſlibet anime ⁊ precipuebene viuētis. Ip̄a conteret caput tuū: ⁊ tu inſidiaberis calcaneo eiꝰ. Mulier conterit caputſerpētis antiqui: qͣndo prīcipia vicioꝝ ſuperatque diabolꝰ ſuggerit. Sed ſerpens inſidiat̉ calcaneo eius: quādo diabolꝰ tentat fortiter in finevite. Calcaneꝰ enim finis eſt corꝑis: finē ſignificat vite. A deo hoc videt̉ generale demoneſ occurrere ⁊ multū tentare animas in ſeparatōnea corpore: vt etiā ſanctos homīes aggrediant̉.Unde. b. Martinꝰ cū eſſet in extremis ⁊ in cinere ⁊ in cilicio oratōi inſiſteret vidit diabolū ⁊ait. Quid hic aſtas cruenta beſtia: nihil̓ in mefuneſtū reperies: ſed ſinus abrahe me ſuſcipietQui cōfuſus diſparuit: quīimmo ad ip̄m dn̄mmaieſtatis auſus eſt accedere ī ligno crucis affixū: ſi qͥd forte in eo reperire poſſet de ſuo: quēſanctiſſimū: nondū tamē filiū dei eſſe cognouerat. Et hoc ip̄e chriſtꝰ exp̄ſſit cū ait apl̓is. Uenit .i. veniet. qꝛ die ſeq̄nti ei illd̓ erat futurū: pͥnceps mūdi huiꝰ .i. diabolꝰ: qͥ prīcipatū obtinet īmūdanis ꝓpter vicia eoꝝ: ⁊ in me nō hꝫ quicqͣꝫſcꝫ vicij vt queret̉. ¶ De anima que male vixitin mūdo exp̄ſſiꝰ hoc ponit. b. grego. in homel̓.ſuper illud euāgeliū. Uidēs ieſus ciuitatē: fleuit ſuper illā ⁊cͣ. Lu. xix. Ecce ibi dicit̉ dies venie̓t .ſ. mortis: ⁊ circūdabūt te inimici tui vallo:⁊ coanguſtiabūt te vndiqꝫ: ⁊ ad terraꝫ ꝓſternētte ⁊cͣ. Inimici iſti ſunt demones: qͥ in fine vitecircūdāt aīam vallo diuerſaꝝ tētationū: vt euadere nō poſſit de manibꝰ eoꝝ: ⁊ coanguſtant diuerſis modis: vt ꝓſternāt tandē corpꝰ ad t̓ram⁊ aīam ad cētrū terre .i. infernū ducētes ſecū. b.Bernar. Quātꝰ erit pauoro aīa miſera: cū dimiſſis oībꝰ quoꝝ tā iocūda pn̄tia: tā gratꝰ aſpectus: tā familiaris habitatio: alienā penitꝰ religionē ingrediēs: cateruatī infinita demonia adte exire videbis. Cū ergo aīe pctōꝝ egreſſureſūt de corꝑibꝰ ſuis dn̄o iubēte. Si dixerīt ad teait dn̄s per hieremiā. xv. Quo egrediēt̉ diceseis: qͥ ad mortē: ad mortē: qͥ ad gladiū: ad gladiūqͥ ad famē: ad famē: qͥ ad captiuitatē: ad captiuitatē ⁊ viſitabo ſuꝑ eos qͣtuor ſpēs: gladiū ad oc
cidēdū: canēs ad lacerādū: volatilia ad deuorādū: beſtias terre ad diſſipādū. Narrat̉ in lib. devij. d̓onis: ꝙ cū qͥdam ſolitariꝰ rogaret dominūvt ei on̄deret quō anima egredit̉ de corꝑe. Adeſt ſubito lupꝰ trahēs eū ꝑ veſtes: ⁊ duxit eumad ciuitatē. Ibi aūt vidit tūc choros clericorū⁊ laicoꝝ: parari ad honorficas exeqͥas cuiuſdāſolitarij valde famoſi: ml̓toſqꝫ lachrymātes eſtimātes ꝙ meritis ⁊ or̄onibꝰ eiꝰ illa patria cōſeruaret̉. Sed reuera hypocrita erat: ⁊ pro mūdigloria multa faciebat. Uidit ergo heremita ille demones aſtare ad illū moriētē. Dixitqꝫ vnꝰalteri ꝙ mitteret tridētē in os eius: ⁊ ꝑ vim extraherēt aīam illā a corꝑe: etſi renitētē. De alio diuite dicit̉ ꝙ cū eēt in extremis: ⁊ demonesaſſiſterēt violēter cū vncinis ferreis extrahentes aīam eius. Et ille diceret. Dn̄e adiuua me:improꝑobāt ei demones dicētes. Nūc querisadiutoriū dei: cū dies defecit tibi. ¶ Vt autemdicit. b. greg. Cū qͥs bn̄ viuit ⁊ deū timet: abſtinēs ſe a malis: ⁊ de ꝑpetratis pnīam agit. Inilla hora etſi fortiſſime ſint tētatiōes diaboli: qͥanouit ſe plꝰ tꝑis nō habere ad tētandū: ⁊ iō plꝰacuit maliciā ſuā ad decipiēdū: vel ꝑ deſꝑatiōeꝫvel ꝑ infidelitatē: vel ꝑ taciturnitatē alicuiꝰ pctīgrauis: tn̄ vt ait apl̓s. Fidelis ſeruꝰ qͥ nō ꝑmittet vos tētari ſupra id qd̓ poteſtis: ſed faciet .n.cū tētatōe ꝓuētu. Un̄ cū qͥdā ſanctꝰ religioſusin extremo vite fuiſſet multū exterritꝰ adeo vtaliqͥ dubitarēt ne deciꝑet̉ a diabolo. Mortuusille: inde ad aliqͦs dies apparuit cuidā ſibi deuoto in pulchra ſpē ⁊ totus lucidus: vnde ille ꝑcepit ad gloriā eum aſſumptū. Interrogauit illeQue cauſa fuerit in exitu ſuo tanti terroris. atille. Neſcis quia ſcriptū eſt. Territi purgabūtur psͣ. Qui timēt dn̄m ſperauerūt ī dn̄o adiutor ⁊ ꝓtector eoꝝ eſt in tētatōibꝰ. .§. VII.Septimo mors eſt timēda ⁊ p̄uidēda ꝓpter mala q̄ ſequūt̉ ad ip̄amin ipſa .n. ⁊ ꝑ ipſaꝫ oīa que in mūdo ſunt relinquūt̉: q̄ cū tanto labore: cū tot peccatis: cuꝫ totcuris acquirunt̉ ⁊ retinentur Iob. i. Nudusegreſſus ſum de vtero matris mee: nudus reuertar illuc .i. in terrā que fuit mater pͥma oīuꝫqꝛ fecit deus hoīem de limo terre. apl̓s. Nihilintulimꝰ in hūc mundū. Haud .i. nō dubiuꝫ: qͥanec auferemꝰ. Mors ipſa aufert amicos: conſanguineos: pulchritudinē a corꝑe: fortitudinēdignitatē: ⁊ omēm poteſtatē Eccle. x. Hō cummortuꝰ fuerit hereditabit ſerpētes: beſtias: etvermes. Et vt dr̄ a quibuſdā. Mortuo homīede cerebro eius naſcit̉ burfo: de renibꝰ ſerpensde vētre lūbrici: v̓mes de carne. de lingua aſtolabus. b. Ber. Quid fetidius humano cadatQuid horribilius hoīe mortuo: cuiꝰ erat ī vigratiſſimꝰ āplexꝰ: fit horribil̓ aſpectꝰ ī morte.