Titulus. XIIII.

rit̉ mors. Itē aliqui ex nimia triſticia incurrūtmortem: alij ex nimio gaudio. Un̄ narrat Ualerius Maximꝰ ꝙ cū exercitu romano quadāvice in bello exiſtēte occiſi fuiſſent ab inimicisquidā ex romanis: inter ceteros fuit ſignificatū cuidam vidue romane eius filiū qui in dictoexercitu erat fuiſſe de numero interfectorum.Quod illa omnino credēs vt mortuū lugebatUna autē dierū iuuenis ille filius vidue qui īveritate non fuerat occiſus: reuerſus eſt ad vrbem: ⁊ inde ad domū ſuam. Quē mater vidēstanto gaudio reſoluta eſt: vt ſubito pre gaudiomoreret̉. ¶ Ex diuino etiā iudicio aliqui morte ꝑcutiunt̉: vt ananias ⁊ ſaphira propter mendaciū ⁊ proprietatē. Narrat̉ etiā in lib. de ſeptēdonis: ꝙ cum quidā bubulcus ꝓmiſiſſet cuidaꝫfemine fide data: ꝙ duceret eam in vxorē: cumeam defloraſſet ⁊ noluiſſet ſeruare pactū: excōmunicatus eſt: et cum pluries admonitꝰ fuiſſetſeruare pactū: ⁊ cōtrahere cū illa matrimoniū:⁊ contēneret ⁊ rideret ad increpatōes ⁊ cenſuras: in nocte carniſpriuij ſedens ad ignē ⁊ truffans ⁊ ridens: animaꝫ diabolo reddidit: ſubitomoriens. Timendū ergo mortē ꝓpter facilitatem eius: ſed timore initiali. Ecci. ij. Metuentes dominū: ſuſtinete miſericordiam eius: ⁊ nede flectatis ab eo ne cadatis..§IIII.Quarto timenda eſtmors: ⁊ cogitāda ꝓpter incertitudinē ⁊ dubietatem ſcilicet hore eius. Origenes nil certiusmorte: ſed nil incertius hora mortis. Et ꝓpte.rea chriſtus admonuit dicens. Eſtote parati:quia neſcitis diem neqꝫ horam. Eſt auteꝫ incertum homini in quo tempore: in quo loco: ī quomodo: in quo ſtatu moriatur. Unde quantumad tempus ait dn̄s Ieſus. Uigilate: quia neſcitis quādo tempus ſit .ſ. mortis: neſcitis enī qͣndo veniat dn̄s .ſ. ad vocandū per mortē ad reddendā rōem an ſero: an media nocte: an gallicātu: an mane. Sero eſt etas ſenectutis: qꝛ finisdiei Media nocte in infātia et pueritia: plenatenebris ignorātie. Gallicātū ī adoleſcētia quādo iā apparet lux vſus rationis: ⁊ capax eſt exhortationis. Mane plena luce in virili etate.Et ideo in qualibet etate oportet vigilare ⁊ ſibiꝓuidere. In quo loco quis moriat etiaꝫ incertum eſt. Utrum in domo vl̓ in via: in mari velterra: in ciuitate ſua vel aliena. Ideo voluit dominus incertum eſſe homini locū mortis: ſicut⁊ tempus: vt ī omni loco ⁊ ī omni tēpore timeatur. Seneca. Mors inſidiat̉ in omni loco: ⁊ tuin omni loco ſecurus expecta. Quo etiā modoſeu genere mortis ſit quis mortiturꝰ: ignorat̉.Utrum morte naturali vl̓ violēta: vel caſu ſubito. Narratur in libro de ſeptem donis: ꝙ cuꝫquidam vſurarius apud diuiōem ante portam

eccleſie beate virginis quandam ſibi deſpōſaſſet cū qua credebat diu matrimonialit̓ viuere:caſu accidit ⁊ dei iudicio: vt alius vſurarius lapideus qͥ erat ſculptꝰ ſupra portam cum burſalapidea: burſā illam lapideam proijceret ſuꝑ caput eius: ex qua percuſſione ſubito mortuus ēQuis vnquā potuiſſꝫ eſtimare modū illū mortis illius. Nec tamen multū curandū eſt: quogenere mortis quis moriat̉: dūmodo bū vixerit prius. b. Aug. Mala mors dicenda nō eſtcuius bona vita preceſſit. Unde cum quidā venerabilis ⁊ bonus religioſus in ſtudio fuiſſꝫ repertus ſubito mortuus: aliqui mirabant̉. Alijſcandalizabātur de tali morte eius ſubita: dubitantes propter hoc de bonitate eius. Sed cuꝫrepertꝰ fuiſſet liber quidā apertꝰ ante eū: ⁊ digitum ip̄ius habere ſuper certū verſum ſcripture: attendētes ad ſcripturā inuenerūt hāc eſſe.Iuſtus quacūqꝫ morte preuentus fuerit: in rerrigerio erit ⁊ iuſticia eius non auferet̉ ab eo.¶ Quantū ad ſtatū nō pōt eſſe quis certus inquo ſtatu moriat̉ .ſ. gratie vel peccati mortalisniſi ſpecialiter deꝰ reuelauerit: ſicut fecit qͥbuſdam ſanctis. Unde dicit̉ Eccleſiaſtes. ix. Sūtiuſti atqꝫ ſapientes: ⁊ opera eoꝝ in manu dei: ⁊tamen neſcit homo vtrū odio vel amore ſit dignus. Quāuis enim poſſit quis ſcire ꝓ certo:⁊ debeat credere ꝙ ſi committit aliquod mortale peccatū: quod expreſſe eſt cōtra dei preceptavt furtū: fornicatiōeꝫ: periuriū: blaſphemiā dei⁊ ſanctorū: auferat alienum: vſuraꝫ committat⁊ huiuſmodi: vtiqꝫ eſt dignus odio dei et inferno: dum permanet in eo. Non tamen eſt cōtraEtſi caueat quis ab iſtis manifeſtis peccatis: ⁊exerceat ſe in bonis operibꝰ iuſticie ⁊ pietatisnec remorſum habeat cōſcientie alicuius criminis: etſi aliquod perpetrauit: dolet ⁊ confeſſuseſt: ex hoc nō pōt ſcire certitudinaliter dignuseſſe amore dei .i. eſſe in gratia eius propter qd̓dicebat apl̓us. Nihil inconſcius ſum: ſed nonin hoc iuſtificatus ſuꝫ. Et ratō eſt: qꝛ vt ait p̄sDelicta quis intelligit. Poteſt enim eſſe peccatū ⁊ mortale: ita in omiſſione alicuiꝰ boni debiti fieri. ſicut ⁊ in ꝯmiſſione mali. Sed minuscognoſcunt̉ talia omiſſa que delicta dicunturquaſi derelicta. Quāuis .n. iuſtus homo quaſicontinue ſe exerceat in operibus virtuoſis: etfaciliter ⁊ delectabiliter. Et ſcd̓m ph̓m delectabiliter operari virtuoſa ſit ſignū habitus generati virtutū ipſarum. Opera auteꝫ virtutuꝫ faciunt hominem dignū dei amore ⁊ gratum: tamen quia actus virtutum acquiſitaruꝫ per frequētes actus ſunt ſimiles omnino actibus virtutuꝫ infuſaꝝ. Actus vero procedentes ex virtutibus acquiſitis ſoluꝫ non ſunt meritorij: necfaciunt hominē dignum amore dei: ſed ſoluꝫ actus procedentes ex virtutibus infuſis ex gra