Capitulum. VIII.
donis. ꝙ cū quedā vetula ſortilega audiſſꝫ quādā auē que dr̄ cuculus vl̓ cucudrinus: pͥma diemai qͥnquies cantātē cucu. Credidit ꝓ certō ꝙtot annis deberet viuere adminꝰ. Un̄ cū grauiter infirmaret̉ ad mortē: filia ſua inſtāter admonebat eā ad penitentiā ⁊ ꝯfeſſionē: qꝛ in ꝑiculovite erat: ait illa. Non oꝫ ꝓ nūc: qꝛ viue̓ adhuchēo quīqꝫ annis. Et cū magis appropinquarꝫad mortē: ita vt vix poſſꝫ loqui: ⁊ illa ſolicite admoneret ad penitentiā: eleuauit quīqꝫ digitos:quaſi ſigno affirmās qd̓ verbo dixerat: quia .ſ.quīqꝫ annis ſuꝑuiueret adhuc. Quo facto ſtatim mortua eſt: ⁊ vt pōt credi ſicut in corꝑe itain aīa: quia impenitens. Velociter ergo curritmors ad quēlibꝫ. b. Gre. Uita iſta tꝑalis et̓necōparata: mors potius eſt dicēda qͣꝫ vita. Naꝫipſe quotidianus corruptiōis noſtre defectusuid eſt aliud qͣꝫ quedā ꝓlixitas mortis. beatꝰIug. Tempª vite pn̄tis nihil aliud eſt qͣꝫ curſus ad mortē: ī quo nemo paululū tarde vl̓ tarus ire ꝑmittit̉: ſꝫ omnes pari motu vrgētur.nſeca: In hͦ fallimur ꝙ mortē nō ꝓſpicimꝰſentē: diē cū morte diuidimꝰ ⁊ illa non habetdeteriorē: qꝛ totū qd̓ tranſijt vite nr̄e rapuiton habēs niſi inſtās tempꝰ: nullus raptor vitior qͣꝫ mors. Idem in li. de naͣlibus qſtionibus. Quod tu times experiris. Quotidie morimur aliqua ꝑs vite noſtre dirimit̉: ⁊ tunc qͦqꝫcū creſcimꝰ: vita noſtra decreſcit. Quā ml̓ti decepti ſunt credentes tarde mori que tn̄ velocitꝯͣ omeꝫ eoꝝ ſpeꝫ inuaſit eos. Pharao ⁊ egyttij credētes diu viuere ⁊ dn̄ari hebreis: ſubito īmari rubro ſubmerſi ſunt. Exo. xiiij. Holofernes cū virtute aſſyrioꝝ robuſtiſſimꝰ: credētesſubijcere ſibi ⁊ dn̄o ſuo mundū: ⁊ ſolus adoraridn̄s velociter a femina ſancta iudith victi ⁊ ocſi ſunt: Iudith. xiiij. Ideꝫ patet de fauſtu ⁊ credulitate antiochi: qͥ credebat ſe terre ⁊ mari dominari: ⁊ terrā iudeoꝝ facere congerieꝫ ſepulchroꝝ. Subito ꝑcuſſus ⁊ a vermibꝰ corroſus:expirauit. Sic ille diues qui ſperabat multosfructus colligere ex poſſeſſionibꝰ ſuis ⁊ ampliare horrea ad reponendū ea ibi: dicēs. Animamea habes multa bona repoſita in annos plurimos: comede: quieſce. Audiuit ſubito voceꝫdomini dicentē ſibi. Stulte: hac nocte aīaꝫ tuārepetent a te ⁊cͣ. Cum ergo velociſſime currataduerſus te mors: time ⁊ timore initiali: Eccle. Serua timorē dn̄i ⁊ in illo veteraſce. §. III.morsTertio timeda Ui ꝓptereius facilitatē: quia facillime aggredit̉ homine⁊ multis: Iaco. iiij. Que eſt vita noſtra vaporad modicū parens. Et deinceps exterminabit̉proſper: ferro: peſte: fame: vinculis: algore: calore. Mille moīs miſeros mors capit vna hōmines. Uita hoīs eſt quaſi tela aranee: que ad
modicū flatū venti rumpit̉: īmo fragilior eſt qͣꝫfilū aranee. Citiꝰ .n. extīguit̉ ab irruente adu̓ſitate qͣꝫ filū illud a vēto rupat̉. Certe in magnoꝑiculo ſunt peccatores qui ad filū tam debilemdependēt ſuper puteū inferni. Narrat̉ de quodā tyrāno ſicilie domino: ꝙ cū quidā eius amicus multū cū eo colloquendo laudaret felicitatem eius ⁊ ſtatū: vnde habebat cām multū gaudēdi: cū tamē ille triſtis ⁊ ſuſpectus ſemꝑ maneret: voluit tyrānus vt exemplo deprehēderet īfelicitatē eius ⁊ cām triſticie. Unde ordinauitꝙ vna dieꝝ ſecū pranderet: qd̓ ⁊ factū eſt. Setyrannꝰ iuſſit poni gladiū acutiſſimū pendēteex filo deſuꝑ affixo ad ſolariū. Sed ita ſubtilēꝙ perpendi vix poſſet: directe ſuper caput eiꝰCūqꝫ ex mādato tyrāni ſederet ille cōtra regetimens amicus ille gladiū imminentē ſuper eūqui de puncto ad punctū videbat̉ cadendus ſuper caput eius: paꝝ comedebat ſed triſtis manēs reſpiciebat: ſi forte gladius caderet. Et qͣꝫuis tyrannus ſepe ſollicitaret eū ad comedendū de cibis delicatis qui ante eum erant. Ille ſimulabat in vultū leticiam: ſed intus plenᵉ erattimore ⁊ dolore. Peracto igit̉ prandio queſiuit rex poſtqͣꝫ ſurrexerūt a loco illo quare nongaudioſe comederat: Qui cauſā aſſignauit: videlicet gladiū illū nudū capiti imminentē timuiſſe: ne caderet ſuper eū. Tunc tyrānus ait. Situ vnū gladiū qui tn̄ erat affixus licet tenuiterita timuiſti vt putares te infelicē ⁊ miſeꝝ in taliprandio. Que felicitas pōt eſſe mea ⁊ que leticia qui tot pericl̓a mortis habeo ſuper me gladioꝝ: veneni: infirmitatū: ꝑſecutoruꝫ: ⁊ huiuſmodi. Quā felicit̓er mors accidat homī: patetEccl̓s. ix. Neſcit homo finē ſuū. Sed ſicut piſces hamo ita hoīes capiunt̉ in tꝑe malo. Piſcis .n. videns eſcaꝫ ſibi placitā: ſed non aculeūibi abſconſuꝫ: auide capit ab eſca capit̉ adamata. Sic hoīes diſcurrūt ꝑ aquas mudanaꝝ deliciaꝝ: ⁊ dū eis occurrit aliquid: vnde creduntrefici ⁊ multum delectari: inde eis mors parat̉non ſolū in cibis toxicatis: ſed etiā in alijs duꝫnimios ſumūt. vnde infirmant̉ ⁊ moriūtur: etita in delectatōibus venereis. Unde dr̄ Eccl̓xxxvij. Propter crapulā multi perierunt. EtSeneca Plures occidit voluptas qͣꝫ gladiusQuā faciliter mors occidat hoīem: patet cumvnus morſus cauis rabidi: aculeus ſcorpionisviſus baſiliſci: gramen elebori: ſibilus ſerpētuꝫcibus vel potus toxicatus: Incantatō vel male ficiū diabolica arte confectū occidat hoīem.Iuxta illud mens nulla inſanie polluta: veneni incantata: perijt. xxvi. q. v. Nec miꝝ. ⁊ctura vnius acus aliqn̄ interficit hoīem.dicū febrilis caloris proſternit fortiſſimuꝫ. Exmedicamēto ⁊ nutrimēto ſine quo viuere nonpoteſt homo ⁊ cibo ⁊ potu .ſ. multotiens incur