Capitulum. VIII.

quē deuoret: vt dicit Petrus in canonica ſua.Dulcedo aliqͣ mellea in ramuſculis eſt delectatio fallax ⁊ momētanea: que habet̉ in rebꝰ vitepn̄tis in diuitijs: in honoribꝰ: in voluptatibus:⁊ alijs huiuſmōi: ꝑ quas hō ſeducit̉ vt attendat̉piculū ſuū. Naꝫ iam ſecuris ad radicē arborispoſita eſt. Qua abſciſa ꝑ mortē infernū ingredit̉ vn̄ nūqͣꝫ egredit̉. Aliud quoqꝫ addit exemplū Io. damaſ. In quadā ciuitate magna hecfuit ꝯſuetudo: ꝙ oī anno hoīem ignotū ⁊ extraneū in pͥncipē eligerēt. Cui oī poteſtate acceplicitū erat facere qͥcquid volebat: ⁊ ſine cōſtitōe terrā regebat. Illo igit̉ in oībus delitijsꝑmanēte ⁊ ſemꝑ ſic ſe eſſe extimāte: repente ineū ciues inſurgebāt: ⁊ ꝑ totā ciuitatē nudū trahētes in remotā inſulā trāſmittebāt exulē: vbinec cibū nec veſtimentū inueniēs: fame ⁊ frigore yrgebat̉. Tandeꝫ quidā ſb̓limatus ad illuddn̄ium cū didiciſſet illoꝝ ꝯſuetudinē: infinitostheſauros illuc ꝑmiſit ad īſulā illā: vbi poſt annū in exiliū relegatꝰ vt ceteri: alijs qui ſibi nonp̄uiderāt fame deficiētibꝰ: in delitijs abūdabatimmēſis. Ciuitas hec mūdus eſt: Ciues pͥncipes tenebraꝝ qui nos falſa delectatōe decipiūt⁊ alliciūt quaſi nō liceat gaudere vt volumus.Sꝫ nobis inſpirātibꝰ mors ſuꝑuenit: ⁊ in locūtenebraꝝ demergimur. Ecce ꝑiculū nr̄ꝫ qd̓ nōvidemꝰ. Sꝫ ſi pauꝑibꝰ largiant̉ bona iſta: tūcin alia vita fruimur bonis eternis ex meritꝭ boꝝ factoꝝ. Sꝫ vt dr̄ Eccle. ij. Qui timēt dn̄meꝑabūt corda ſua ⁊ ſanctificabūt aīas ſuas .ſ.vt non incidāt in ꝑicula..§. VII.timo patꝫ periculū ex paucoꝝ euaſione. Un̄ in tren̄. iij. ca. Uieſyon lugēt eo ꝙ non ſit qui vadat ad ſolēnitatēUie ſyon dicunt̉ oꝑa v̓tuoſa: ꝑ que itur ad ſyōei. Et dicunt̉ lugere: qꝛ quaſi nullusas. p̄s. xiij. Corrupti ſūt ⁊ abhoīabibiles facti ſunt in ſtudijs ſuis: non eſt qui faciatbonū: nō eſt vſqꝫ ad vnū. b. Ber. Periculū ꝓbat .ſ. huiꝰ vite ſpūalis trāſeūtiū paucitas ⁊ ꝑeuntiū multitudo. In magno mari marſilie d̓cccc. nauibꝰ trāſeuntibꝰ vix euadit vnus a ꝑiculo ꝑiclitat̉ vna. In hoc mūdo vix de qͣtuor: immo de decē tranſeūtibꝰ vix euadit vn̄ᵐ a ꝑicl̓o.¶ Mors eſt timenda propter ſeptem conſiderationes.Cap. viij.tium quod eſttimendum eſt cōiunctoꝝ ſeꝑatio .i.Lmors ꝑ quā ſeꝑant̉ ab inuicem queſunt maximo amore ꝯiūcta .ſ. aīa ⁊ corpus. Nāliter aūt hanc om̄s timēt. Un̄ ⁊ xp̄s appropitquās ad paſſionē cepit tedere: pauere: ⁊ meſtᵐ

eſſe. Mar. xiiij. Et factus eſt ſudor eius ſicutgutte ſanguīs decurrētis in terrā pre horroremortis ſēſualitate rep̄ſētate. Lu. xxij. Mors.n. vt ait ph̓s ē vltimū terribiliū. Qd̓ aūt Tullius dicit. Mors timēda nō ē quā īmortalitasaīe ſequit̉. vult dicere ꝙ nō ita timēda eſt ꝙ propter hoc quis a v̓tute recedat ⁊ a debito rōnisvel nimia triſticia abſorbeat̉. Sicut legit̉ de qͦdam medico dicto vrſino qui cū ꝓpter cōſtantiā fidei ſubſtinuiſſet iā plura tormēta: dānatusad mortē: cū deberet decapitari cepit expaueſcęre adeo: ꝙ quaſi inclinaret̉ ad fidē negandaꝫSed ſanctus vitalis miles hoc aduertes ꝯfortauit eū ⁊ animauit ad tolerantiā: dicēs. O vrſine medice quiꝯſueuiſti alioꝝ curare corꝑa noli te iaculo mortis eterne vulnerare: ꝓpt̓ modicū tempꝰ vite preſentꝭ. Qui in ſe reuerſus ⁊ cōpunctus de illa nimia trepidatōe ꝯſtāter ⁊ libēter recepit palmā martyrij. Timēda eſt auteꝫmors ⁊ ad ipſaꝫ ſe preparandū ẜm illud chriſtiEſtote parati qꝛ neſcitis qua hora dn̄s venturus eſt: Eſt autē timēda mors ꝓpter ſeptē queconſiderantur circa eam.Primo propter eius ineuitabilitatem.Secundo propter eius velocitatem.Tertio propter eius facilitatem.Quarto ꝓpter eius incertitudinē ⁊ dubietatē.Quinto propter eius occupabilitatem.Sexto propter demonū vexabilitatem.Septimo ꝓpter ꝯſequentiū qualitatē. §. I.Mors utiquē ineuitabilis eſt: Apl̓s ad hebre. ix. Statutū eſt hoībꝰſemel mori: qn̄ .ſ. deꝰ dixit pͥmo parēti ade. Inquacūqꝫ die comederis ex eo: morte morieris.Gen̄. iij. Comedēs ergo incidit in penā ſtatutidn̄ici cum tota poſterioritate ex eo deſcēdentiQuis .n. eſt hō qui viuet: ait p̄s. ⁊ non videbitmortē: quaſi dicat nullꝰ. Nemo .n. eſt qui ſemꝑviuat: ait Salomō: aūt qui huiꝰ rei hēat fiduciaEccle. vij. Omnes .n. morimur ⁊ ſicut aqͣ dilabimur ad morteꝫ tendēdo que non reuertit̉. ij.Reg. xiiij. Sicut aque fluuiū currūt ad mare:ſic dies fluxibiles vite pn̄tis ad mare amarummortꝭ. Poeta: mors dn̄m ſeruo: mors ſceptra:ligonibus equat. Diſſimilē ſil̓i ꝯditōne trahit.Et ita eſt hoc vniuerſale ꝙ vt dic̄ apl̓s ad Ro.viij. ꝓprio filio nō peꝑcit: ſed ꝓ nobis oībꝰ tradidit illū. b. Ber. Qui nō peꝑcit filio qūo ꝑcetſeruo? Qui nō peꝑcit figulo qūo parcet figmēto. Et nos quidē neceſſitamur ad mortē ꝓpterpctm̄ originale qd̓ ex parentibꝰ ꝯͣhimus. Omnes .n. in Adam morimur. Ro. v. Chriſtꝰ aūtcū non ꝯͣxerit originale: qꝛ nō ẜm ꝓpagatiōemcarnalē ex Adam deſcendit: ſꝫ oꝑe ſpūs ſancti:iō nō neceſſitabat̉ ad mortē: ſꝫ volūtarie carneꝫſumpſit mortalē. Cuꝫ igit̉ nullus poſſit eam