Druckschrift 
4 (1481)
Einzelbild herunterladen
 

Titulus. XIIII.

Cōſultus aūt ſuꝑ hoc quidā ph̓s qͥ dicebat auxiliū miſeroꝝ: dixit. Diues ꝓbus hō videt̉ necvidel̉ veriſil̓e ꝙ debeat mētiri pauꝑ etiā iſte ētfidelis: qꝛ potuit ſibi retinere pecuniā illaꝫ: ⁊ tn̄reddidit: ⁊ ſic videt̉ fidel̓ ⁊ veridicꝰ. Scd̓ꝫ gͦctū diuitis iſte nō eſt ſacculꝰ eiꝰ: exqͦ ibi tm̄ vieſt ſerpēs aureus ⁊ in ſuo erāt duo. Retine gͦeū tu pauꝑ quouſqꝫ inueniat̉ ſacculus diuitꝭ inquo ſunt duo ſerpētes. Qua ꝑcepta ſnīa iudicis faſſus eſt ſe falſuꝫ dixiſſe diues: qꝛ .ſ. ibi nonerat niſi vnus ẜpens: ſed hoc faceret ne pauꝑillos. x. haberet..§. V.Quinto a ꝑparet mundus ꝑiculoſus ex tꝑis qͣlitate. Dicit .n. apl̓s. ij.ad thimo. iij. In nouiſſimis tꝑibus inſtabūt tēpora ꝑiculoſa. Erūt .n. hoīes ſeip̄os amantescupidi: elati ⁊cͣ. Tempꝰ itaqꝫ ꝑiculoſuꝫ eſt qͦ adcorꝑa ⁊ cauſatiuū infirmitatū: qn̄ ſiml̓ ⁊ ſemel ēminus calidū ⁊ frigidū ⁊ ſiccū. Sic ſpūalit̓ ē inhoībus modernis: qͥ ſunt in nouiſſio tꝑe: nimiꝰcalor cupiditatis deficcās hūorē gr̄e ⁊ charitatis: vn̄ qꝛ nō habēt humorē orto ſole tribl̓atōisvel oblate ꝓſperitatis aret in eis ꝓpoſitū bonevolūtatis. Erūt .n. homīes ſe ip̄os amātes ⁊cͣ.Uix in mūdo iā amat̉ aliqͥd pure ꝓpter deū: ſꝫoīa ꝓpter ꝓpriū ꝯmodū. Periculoſū tp̄s ē ꝓpter abundantiā ſiccitatis .ſ. ex ingratitudine.Eſt .n. ingratitudo ventus vrēs: deſiccās fontē diuine pietatꝭ: fluēta gr̄e: ⁊ rorē miſericordieUn̄ ⁊ in dicta aucͣte dr̄ ingrati ſceleſti ſine affectōe. Ingratitudo fuit cā deſtructōis hieroſolymoꝝ: vt pꝫ Lu. xix. cū xp̄s dixit. Non relinquēt in te lapidē ſuꝑ lapidē qͥ nō deſtruet̉: eo ꝙnon cognoueris tꝑs viſitatōis tue. Hiere. viij.Miluᵗ cognouit in celo tp̄s ſuū ⁊cͣ. Populꝰaut meus me nō cognouit. Ber. recoles in corde meo torporē tēporēqꝫ hoꝝ miſerabiliū tꝑmin me metip̄o ꝯfundor. Cui .n. modernoꝝ inferat tm̄ gaudiū tātoꝝ bn̄ficioꝝ exhibitio: qͣꝫturantiqͥs patribꝰ ſola ꝓmiſſio. Uidet̉ ꝙ iā mūdſit in pedibꝰ ſtatue. de qͣ Dan̄. ij. dr̄. ꝙ ꝯiūgebat̉ferrū teſte: qd̓ ſignificat: qꝛ in fine erūt homīesabſqꝫ federe ⁊ pace: ⁊ ſicci gr̄a gratitudīs. Tertio eſt ꝑiculoſū ꝓpter abundantiā frigiditaꝯͣhit hoīem ⁊ impedit a motu bonoꝝ opeꝝ.cut frigidā ciſterna facit aquā: Sic frigidā fac̄malicia aīaꝫ ſuā. Un̄ xp̄s de vltīo tꝑe ait. Qm̄abūdauit iniqͥtas: refrigeſcet charitas multoꝝEt ex hoc efficiūt̉ hoīes pigri ad bn̄ oꝑandū.Un̄ in ꝓu̓. ꝓpter frigus piger arare noluit: iōmēdicabit eſtate. Ecōtra: Amor dei .n. nūqͣꝫ eſtocioſus. Oꝑat̉ .n. magna ſi ē .i. oꝑari facit. Sꝫoꝑari renuit: amor nō eſt. Amor .n. dei qͥ ē huicfrigiditati ꝯͣrius: ꝯꝑat̉ igni qͥ nunqͣꝫ dicit ſuffic̄Sic ignis diuini amoris ſemꝑ ad alia ſe extendit. Quarto eſt ꝑiculoſū tp̄s ꝓpter ſuꝑabūdā

tiā hūoris .i. voluptatū carnaliū. Un̄ dr̄ in octāaucͣte apl̓i. Voluptatū amatores magiſqͣꝫ dei.Aptiſſime ꝯuenit huic tꝑi qd̓ dr̄ Gen̄. vi. Oīsquippe caro corruꝑat viā ſuā. Et cū tꝑs ſit p̄cioſiſſimū: nil p̄cioſiꝰ tꝑe: ait. b. Ber. Sꝫ heu qꝛhodie nil vilius reputat̉ qd̓ vtiqꝫ recuꝑari nopōt. Et tn̄ hoīes amittūt de ipſo nō ſolū horas⁊ dies: ſed ⁊ mēſes ⁊ annos. Un̄ cū quidā ſāctꝰhō qͣꝫtū tꝑis vixiſſet īterrogaret̉: cū āmodo eētſenex? Rn̄dit ille. xx. ānis. At interrogans aitqūo hoc veꝝ eſt cū ſis ſenex? Rn̄dit ille. Egoarbitror me. xx. ānis vixiſſe: qꝛ tm̄ vixi qͣꝫtū ẜuiui d̓o .ſ. xx. ānis reſiduū reputo ꝑdidiſſe. §. VI.Xexto eſt uita preſēsꝑiculoſa valde: ꝓpter abſortōis ꝓpinqͥtatē p̄s:cxiiij. Pericula inferni inuenerūt me. Tētatōeſt vita hoīs ſuꝑ terrā ẜm aliā trāſlatōeꝫ. Iobvi. In quocūqꝫ .n. oꝑe tētatio ſe offert: inclinamus ad veniale: ⁊ de veniali ad mortale: ſiue comedēdo: ſiue bibēdo: ſiue loquēdo: ſiue audiēdoſiue reſpiciēdo. Hiere. ix. c. Mors introiuit ꝑfeneſtras noſtras .ſ. ſenſuū. Quācitiꝰ aūt qͥs labit̉ in mortale deſcēdit merito vſqꝫ ad portas īferni. Et qꝛ ꝑ ſe exire non pōt niſi manu diuinaextrahat̉ de luto fecis ⁊ ꝯtinuo mori pōt. iō eſtin magno ꝑiculo inferni. Periculū aūt maximū noſtrū ad inferos deſcendi on̄dit balaā adIoſaphat regē ꝓut refert Io. damaſ. dic̄ enimqui delectatōes mūdanas deſiderāt ⁊ aīas ſuasrame veritatis perimūt ſil̓es ſunt cuidaꝫ hōi: qͥdū a facie vnicornis ne ab eo deuoraret̉ velocit̉fugeret ī quoddā magnū baratrū cadere cepit.Dū aūt caderet: manibꝰ arbuſculā qͣꝫdam app̄hēdit q̄ erat in terra: pedes v̓o ſuos in qͣdā baſilubrica ⁊ inſtabili fixit. Reſpiciēs v̓o vidit duos mures vnū albū ⁊ aliū nigꝝ inceſſāter radicē arbuſcl̓e quā app̄hēderat manu corrodētesEt iam ꝓpe erat vt eā abſciderēt. In fūdo aūtbaratri vidit draconē terribilē ſpirantē ignē: ⁊aꝑto ore ipſuꝫ deuorare cupientē. Suꝑ baſesvero vbi pedes tenebat vidit qͣtuor aſpidū capita inde ꝓdeūtia. Eleuās aūt ocl̓os vidit exiguū mellis de ramīs illiꝰ arbuſcule ꝓcedentēOblituſqꝫ ꝑiculi in quo vndiqꝫ poſitus erat: ſeip̄ꝫ dulcedini illiꝰ mellis modici totū dedit. Adp̄poſitū: vnicornus iſte mortis tenet figura q̄hoīes ſemꝑ ꝑſequit̉ ⁊ apprehēdere cupit. Baratrū v̓o mūdus eſt oībus malis plenus. Arbuſcula ī terra: vniuſcuiuſqꝫ eſt vita: q̄ ꝑ horasdiei ⁊ noctis quaſi ꝑ murē albū ⁊ nigrū inceſſater ꝯſumit̉: ⁊ inciſioni ꝑ mortē appropinquat.Baſis qͣtuor aſpiduꝫ vbi pedes figit: eſt corplubricū luteū: ex qͣtuor elemētis ꝯpoſitū: qͥbꝰ inordinatis corꝑis ꝯꝑago diſſoluit̉. Draco terribilis: os īferni cūctos deuorare cupiēs .ſ. ſathanas rex eius: qͥ tanqͣꝫ leo rugiēs circuit q̄rens