Druckschrift 
4 (1481)
Einzelbild herunterladen
 

Capitulum VII.

fuerat reſoluit̉: ſic hō genitꝰ de putredine modica infirmitate in eū reuertit̉. Roſe matutīeqꝛ in iuuētute hn̄s colorē viuidū: in veſꝑe ſenectutis habet marcidū. Pomo nouo: qꝛ duꝫ inarbore pendēs ad crementū debitū peruenirecredit̉: verme interiꝰ exorto corrodit̉: ⁊ ſubitocorruens inutile efficit̉: ⁊ ſic frequēter hō in pueritia ſua ſubita infirmitate ⁊ morte punctꝰ inutilis ſuis inuenit̉. p̄s. cxliij. Hō vanitati ſimil̓factus eſt. Tertia queſtio eſt. Qūo ſe habethomo? Rn̄dit ph̓s: Vt lucerna ad ventū quecito extinguit̉: ⁊ vt ſcintilla in marique cito abvndis abſorbet̉. Sap̄. v. Vt ſpūma gracil̓ quecito a procella diſꝑgit̉: vt lanugo q̄ ſubito a vēto rapit̉. Quarta queſtio. Ubi eſt hō? Rn̄t ph̓us. In bello multiplici ⁊ diuerſo: qꝛ in ſebet bellū inteſtinū remordētis ꝯſciētie: ſi eſtpctō. In ꝓpͥo corꝑe hꝫ bellū ciuile ⁊ vicinuꝫatuor elemētoꝝ pugnatiū adinuicē: ꝑ ꝯͣriasalitates vt sͣ dictū eſt. Qd̓libet quatuor elemētoꝝ vult eū ſibi vēdicare ab alio: ⁊ ꝑ hoc pugnat cū alijs vt p̄dn̄et̉. Terra vt fiat melā colicus. Aqua vt fiat flegmaticus. Aer vt fiat ſanguineus. Ignis vt fiat colericus. Quodlibetꝝ in hoīe ⁊ ꝓ hoīe pugnat ꝯͣ aliuꝫ: ⁊ qd̓libetꝓ viribꝰ alteri repugnat. Tertiū bellumeꝝ exͣ ꝯcupiſcibiliū que bellāt alliciendo: vtpea hoīes ſe a deo auertāt ⁊ ad ſe ꝑ inordinatūaffectū ꝯuertāt. Quīta queſtio eſt. Cū qͥbꝰſocijs eſt hō? Rn̄dit ph̓us: cū ſeptē qui frequēt̉eū moleſtāt. ⁊ hi ſunt fames: ſitis: calor: frigus:laſſitudo: infirmitas: ⁊ mors. Et vt iſtis ſatiſfa.§. IIII.ciat hō frequēt̉ deū offendit.Quarto apparet per iculū magnū. vnde ⁊ timendū ꝓpter maloꝝ focietatē: qꝛ hō naͣliter eſt aīal ſociale ⁊ ciuile: id̓ocōiter delectat̉ ꝯuerſari cū alijs. Sed qꝛ paucielecti: ⁊ multi ſunt qui incedūt ꝑ viā latamꝝ: que ducit ad ꝑditōem. Iō vitāda eſt ſocietas hoīm familiaris: niſi notū ſit eos eſſe bonos. Nā vt dicit p̄s. Cū ſancto ſanctꝰ eris: cuꝫꝑuerſo ꝑuerteris. xxviij. q. i. ſepe maloꝝ ꝯſortia ad crimē inducūt innocētes. Un̄ Petrusapl̓us cū fuit inter bonos .ſ. ſocios ſuos apl̓osꝯfeſſus eſt xp̄m: dicens. Tu es chriſtus filiusdei viui. Sed cū reꝑit ſe cū ꝑfidis iudeis in domo caiphe: xp̄m negauit ⁊ peierauit. Cōſiderātes ſancti viri ꝑicula ꝯuerſatōis hūane: ſolitudinē q̄rebāt. Sic Io. baptiſta: antra deſerti teneris ſb̓ annis: ciuiū turmas fugiens petijt: neleui ſaltē maculare vitā famine poſſet. Adā cūeſſet ſolus non eſt p̄uaricatꝰ. Aſſociatus autēne ꝯtriſtaret̉ ſociā euam: ei acqͥeuit in trāſgreſſione precepti. Sen̄. Quotiēs inter hoīes fuiminus homo fui. Sic Iudas machabeus cuꝫfratribꝰ magꝭ elegit vitā ducere in deſerto: feni

cibo veſcētes: qͣꝫ cū hoībus in ciuitate declinantibus a lege dn̄i. Chriſtus etiā reſurgēs a mortuis non legit̉ ꝯuerſatū fuiſſe cū malis: ſꝫ tm̄ cūbonis vt diſcipulis quibus ſepe apparuit. S⁊ Apoc̄. xij. dr̄: ꝙ draco traxit tertiā ꝑtē ſtellaꝫde celo in terrā cauda ſua. Prima ꝑs ſtellaꝝ .i.angeloꝝ eſt eoꝝ: qui voluerūt deo ꝯtēplādo aſſiſtere. Scd̓a ꝑs eſt eoꝝ qui ꝑati fuerāt ei miniſtrādo obedire. Et hi nō ceciderūt: ſꝫ ī veritateſteterūt. Tertia ꝑs ē eoꝝ qui parati fuerūt diabolo ꝯſentire eū imitādo in ſua ſuꝑbia: nō recognoſcētes ſeu expectantes ſuā gl̓am a deo. Etſic cū mala ſocietate tracti ſunt in ꝓfundū lacicū dracone lucifero: vn̄ traxerūt exemplū imitatōis male. Propterea deus ꝓhibuit ppl̓miſrl̓ ꝯͣhere matrimonia cū gētilibus: ne ex eoꝝſocietatē addiſcerēt ſuꝑſtitōes eoꝝ. Deſcēdentes ex ſeth: filio tertio ade: qui dicunt̉ filij dei qꝛboni erant: cū cōmiſcuerūt ſe cū deſcēdentibusex caim que dicunt̉ filie hoīm que male erant.inde effecti ſunt mali ⁊ dediti vicijs carnalibusꝓpter que deus īmiſit diluuiū. Gen̄. vi. Und̓in ꝓuer. Qui tetigerit picē inquinabit̉ ab ea:Eccle. xiij. Qui cōicat ſuꝑbo: induet ſuꝑbiam.Et ſicut in tꝑalibus mūdus eſt plenus ꝑiculisdeceptionū ita in ſpūalibꝰ. Propt̓ quod dicitHiere. ix. c. Unuſqͥſqꝫ a ꝓximo ſuo carieat: ⁊ inoī fratre ſuo non hꝫ fiduciā: qꝛ oīs frater ſupplantās. Exemplū de illo ꝓpheta qͥ fuit miſſusa deo de iudea in ſamariā. vt rep̄hēderet hieroboā de idolatria ſua. Cui cū dn̄s precepiſſet necomederet in ſamaria: accedēs illuc ⁊ intrepide arguēs ⁊ publice regē hieroboā ⁊ extenſammanu ſeu brachiū regis vt caperet̉ arefactā ſanauit: nec oblata munera reciꝑe voluit a rege:poſtea cū reuerteret̉: quidaꝫ falſus ꝓpheta exꝑte dei ſuaſit ſibi: vt rediēs ſamariā comederetcū eo: qꝛ deus ſibi hoc mādauerat qd̓ credens:cū falſum eſſet cū comederet cū ipſo ꝓph̓a inuitāte ꝑ eūdē ſibi declaratū eſt ſe deceptū: ꝓpt̓qd̓ puniret̉ ꝓut accidit: qꝛ ſuffocatus eſt a leone in via. iij. Reg. xiij. Ioſeph ſanctꝰ venditꝰa fratribus in egyptū: cū fideliter tractaret bona dn̄i ſui falſo accuſatus ab vxore patroni: qͥanoluit ſibi oꝑe nephario aſſentire: cū tn̄ ꝑ multa eū que ſiſſet ad hͦ inducere: vt hr̄ in li. d̓ xij. patriarchis: incarceratꝰ eſt. Licet poſtea deo oꝑante mirabilit̓ exaltatus eſt. Narrat Petrusalphon. ꝙ cū quidā diues amiſiſſet vnū ſacculūaureoꝝ: in quo erat etiā vnꝰ ſerpēs ſculptus d̓auro. Fecit ꝑ p̄conē clamari: ꝙ qui inuentū reſignaſſet ei: donaret ſibi. x. florenos. Hūc igit̉ſacculū quidā pauꝑ inuenit ⁊ inuita vxore ſuareſtituit diuiti illi. Bolēs aūt diues ꝙ pauꝑ haberet de illis. x. aureos ꝓut ꝓmiſerat accuſauitip̄m corā iudice: dicens qꝛ in ſacculo illo erantduo ſerpentes aurei ⁊ vnuꝫ ſolum reddidiſſet.