Druckschrift 
4 (1481)
Einzelbild herunterladen
 

Capitulum. VI.

gerunt. His ſil̓es cuidā fatuo ep̄o qui ſolicitudinē maiorē oſtendit de cuſtodia calati pirorūpleni qͣꝫ de multitudine aīaꝝ ſui ep̄i. Cū .n. conculiſſet cuidā ſuo nepotulo archidiaconatuꝫ: ⁊pn̄tatū ſibi fuiſſet caniſtrū ſuauiū piroꝝ querebat cogitās cui ꝯmendaret vt ſalua fierēt: dixitdictus nepotulus archidiaconus. Dn̄e mi cōmēda mihi. Cui ep̄us: Nō confido de te malemihi cuſtodires. Quidā autē magiſter ibi exiſtēs ⁊ familiaris: ait. O miſer que fatuitas iſtaCōmiſiſti infinitū numeꝝ aīaꝝ: cui non audesꝯmittere calatū piroꝝ. Tertio ex mēſa appat ſtulticia vbi ſunt diuerſi cibi ⁊ potus toxicaſed melle vel zucharo ab extra liniti ⁊ ī vaſisaureis ꝓpinati. Certe oīo fatuus eſſet qui tales cibos ⁊ potus ſibi paratos: ⁊ tales declaratos eſſe a fide dignis ꝓpter pulcritudinē vaſo⁊ dulcedinē ciboꝝ aliquē illoꝝ comederꝫ: cūors peſſima inde ꝓculdubio ſit ſecutura: ꝓu̓.i. Uſqꝫ quo ꝑuuli diligitis infantiā: ſtulti ea q̄nt ſibi noxia cōcupiſcūt. b. Grego. Quid innius qͣꝫ ꝓ modica delectatiōe carnis: eternisſe obligare ſupplicijs. In huius figurā habet̉Exo. ꝙ quidā de populo iſrl̓ cū eſſent in deẜtoſci māna ſuaui celeſti: appetētes delectatōesoꝝ carniū: ignis ꝯſumpſit eos duꝫ illos coediſſent. p̄s. Adhuc eſce eoꝝ erant in ore ip̄o⁊ ira dei aſcendit ſuꝑ eos ⁊cͣ. Quarto patetuitas peccatoris ⁊ oſtenditur ex domo ſua.ſ. mentis: qm̄ .ſ. ignem ponit in ea: vnde ſe ⁊ qͥbona ſua conſumat ignem .ſ. carnalis delecionis ire vl̓ inuidie vel alterius peccati: qͥ cōſumit in eo vitā gr̄e ⁊ omnia bona v̓tutuꝫ. Io.xxxi. Ignis eſt vſqꝫ ad ꝯſumatiōem deuorans⁊ oīa germīa eradicās .ſ. bonoꝝ opeꝝ. Sic ſardanapalus rex aſſyrioꝝ totus effeminatus etlaſciuijs deditus: cū vidit ciuitatē ſuā obſeſſamab exercitu ⁊ non poſſet reſiſtere: ſe ipſū in domo ꝯbuſſit cū oībus ſuis rebus p̄cioſis. Similis eſt hiꝰ aui fenici que antiquata multas radices aromaticas in nido colligit ⁊ ſeip̄am cōbuit. Quinto qꝛ cum ſit poſitus in pugna cōtinua: qn̄ vt dicit Iob. vij. Militia eſt vita hoīsſuꝑ terrā ꝓpter quod oportet arma hr̄e: ẜm illud apl̓i ad ephe. vi. c. Sumite armaturam de īvt poſſitis reſiſtere aduerſus inſidias diaboli.Ita fatuꝰ eſt ꝙ ꝓijcit arma quibus ſe poteratefendere. vnde ph̓ia boetio. Talia tibi armaꝯtuleramus que niſi pͥus abieciſſes nūqͣꝫ victꝰfuiſſes. vel eſt negligēs qꝛ ꝑmittit latrones ſibima auferre vnde poſſit vulnerari. Suꝑbiarat̉ ei calcaria timoris mortis tēꝑalis ⁊ eterne: ⁊ enſem timoris diuine iuſticie: ⁊ vulnerat īoculis. Inuidia vulnerat in naribus: ne odorēꝓximi bonoꝝ ſuſtieat: ⁊ aufert ei loricā iuſticiaque ꝯnectit ſimul multos annulos .ſ. virtutes.Ira aufert ſcutū patiētie ⁊ vulnerat in auribꝰ

Pigritia aufert equū corꝑis: ne eo vtat̉ ad laborē ⁊ vulnerat in pedibus. Auaricia furat̉ lāceā miſericordie ⁊ pietatis el̓aꝝ: ⁊ vulnerat inmanibꝰ. Luxuria aufert ⁊ cingulū ⁊ brachascontinētie: ⁊ vulnerat in lūbis. Gula aufert gaeam ſpei ſalutis ꝑ quaꝫ cuſtodiat caput rōnis.Sexto fatuitatē peccator oſtēdit in gloria promomētanea laude ⁊ gl̓am eternā poſtponens.Unde in nūero eſt quinqꝫ fatuaꝝ v̓ginū q̄ accipiētes lāpades ſuas nō ſumpſerūt oleū in vaẜſuis: q̄ ideo excluſe ſunt a gl̓ia nuptiaꝝ ſponſi:vt habet̉ ꝑabolice Math. xxv. ⁊ exponit. be.Augu. ſignare eos ⁊ eas que ⁊ ſi habeāt in ſe integritatē quīqꝫ ſenſuū ꝯſeruādo: quaſi v̓ginesex hoc lucētes vt lāpades: ꝑ exempla opeꝝ exterioꝝ: tn̄ qꝛ non habēt oleū in vaſis .i. leticiamſpūalem: que exurgit in cordibꝰ ex pura intentione bonoꝝ opeꝝ: vt .ſ. fiant ꝓpter deū pͥuant̉gloria eterna finaliter. Septīo in oꝑa ſua oſte̓dit peccator fatuitatē: qꝛ .ſ. cū habeat magnā ſarcina peccatoꝝ quā ferre nō poteſt adhuc additalia que plus onerent: ẜm illud Apoc̄. vl. Quiin ſordibꝰ eſt ſordeſcat adhuc. Exemplū ī vitispatrū. Oſtēdit angelus hoīes laborātes triplici fatuitate ſub his exemplis. Oſtēdit .n. quēdāfacientē ſibi faſciculū de lignis: ⁊ cū pre grauedine nō poſſꝫ illud ferre: adhuc alia ligna addebat. Scd̓ꝫ: qui cū aquā de puteo cū labore hauriebat multo: hauſtaꝫ fundebat ſuꝑ terrā q̄ abſorbebat̉ ab ea. Tertiū portantē trabē ⁊ cū vellet cū ea intrare domū tenebat eā ex trāſuerſopeccata eū onerātes non minuit ea: ſꝫ auget addendo alia. Secūdus eſt qui laborat ſatis progr̄a aque acquirēda ⁊ per incuriā eam amittit.Tertius eſt qui ꝑ rigoreꝫ inobediētie ⁊ ſuꝑbie.§. VII.vult intrare in domū dei.Itimēxto Peccatus eEdum⁊ fugiendū: qꝛ ſpoliat hoīem cunctis bonis ſpiritualibus ⁊ amaritudinē inducit ⁊ anguſtioſūfacit. Ꝙ ſpoliatū ⁊ nudū v̓tutibus faciat oſtendit̉ Luc. i. dū dixit. b. Maria. diuites .ſ. peccatis dimiſit in anes. vacuos .ſ. bonis Treno .i.Manū ſuā .ſ. hoſtis diabolus vel peccatū adoīa deſiderabilia eius .i. p̄cioſa auferēda. In hꝰfigurā Iudic. vi habet̉ ꝙ ꝑ. vij. ānos veniebātmadianite in terra iſrl̓ poſtqͣꝫ malū fecerant inꝯſpectu dn̄i filij iſrl̓ ⁊ cūcta vaſtabāt ⁊ nihil oīorelinquebant ad vitā ꝑtinens. Sic demonespeccatoribus malū faciētibus ⁊ ſibi ẜuientibꝰin ſeptē peccatis mortalibus faciūt: qꝛ ſpoliantaīam v̓tutibus nec relinquūt in ea aliqͥd ꝑtinēsad vitā gr̄e vel gl̓ie. Et que bona auferat diabolus magis ꝑticulariter oſtendit̉ ꝑ figurā inli. macha qͦn̄ .ſ. antiochus peſſimꝰ tyrānus aſce