Titulus.XIIII.
dit hirl̓m: ⁊ intrās in templū abſtulit oīa p̄cioſa eius. Inde antiochꝰ interp̄tat̉ ſilentiū pauꝑtatis: ⁊ ſignificat diabolū ſeu peccatū: qui filetpauꝑtatē bonoꝝ ſpūaliū: ad quā aīam inducit.Intrat enī templū dei .ſ. cor cū ſuꝑbia ꝯtētꝰ deiEt aufert. vij. genera bonoꝝ ſpūaliū ibi figurata. Primo quidē altare aureū: quod ſignificatchriſtū dei ſapīam: cuiꝰ guſtū peccator perdit.Secūdo aufert cādelabrū cum. vij. lucernis .i.grām ſpūs ſancti: cū. vij. donis eius vel beatitudinibus. Tertio furat̉ mēſam ꝓpoſitōnis inqua cōtinue manebāt. xij. panes ꝓpoſitōis. Ethec eſt fides formata cū. xij. articulis. Quartoaufert de tēplo aīme cortinas ſeu vela de qͣtuorcoloribꝰ: q̄ ſignificāt qͣtuor v̓tutes cardinales:prudentiā: iuſticiā: fortitudinē: ⁊ tēperantiā: immo vaſa tēpli ⁊ libatoria .i. in quibꝰ ſolida ponebant̉: vt farina vel panis ⁊ hiꝰ. Et ſignificat ꝑtinētia ad ſpem: q̄ futurā beatitudine facit prelibare. Phialas qͣꝫ in quibꝰ cōtinebant̉ liqͥda: vtvinū: oleū: ⁊ hiꝰ. ⁊ ſignificat viſcera pietatis vtliqueſcat lachrymis ꝯpūctōis: deuotōis: ⁊ compaſſiōis. Mortariola etiā in quibꝰ aromata vtthus ⁊ thimiama redigebant̉ in puluerē: q̄ ſuntmeditatōes ⁊ affectōes humilitatꝭ: que ceterasv̓tutes humiliāt: ⁊ qͣſi in puluerē redigūt odoriferū: dū humilia de ſe ſentit v̓tuoſus. Quintovela ſeu cortinas de ſagis cilicinis .i. fructū ſeuopꝰ pnīe ⁊ auſteritatꝭ. Sexto ornamētū aureuꝫ.ſ. charitatꝭ ⁊ corone p̄mia. Septimo aufert vaſa cōcupiſcibilia .i. oꝑa facta in gratia qͦ ad meritū dū morat̉ in peccato. His bonis erat ſpoliatus ille pauꝑ: de quo dr̄ apo. iij. Dicis qͥa diuesſum locupletatꝰ ⁊ nulliꝰ egeo: ⁊ neſcis qꝛ miſeres: pauꝑ cecꝰ ⁊ nudꝰ. Ꝙ amaritudinē inducatpeccatū habes Hiere. ij. vbi dn̄s dicit aīe peccatrici. Scito ⁊ vide qꝛ malum ⁊ amarū eſt tibide reliquiſſe te deū tuū .ſ. ꝑ peccatū: ⁊ timorē eiꝰnō eſſe apud te. Malū quideꝫ eſt ꝙ eſt prinatioboni .ſ. virtutū: vt dictū eſt. Amaꝝ qꝛ inquietudinē ⁊ punctōnem inducit. Unde ph̓s dicit: ꝙoīs malꝰ implet̉ penitudiue ꝓpter remorſum .ſ.cōſcīe. Iſa. lvij. Cor impij quaſi mare qd̓ qͥeſenon pōt. ⁊. b. aug. in li. ꝯfeſ. Iuſſiſti dn̄e ⁊ ſic?⁊oīs inordinatꝰ aīmꝰ ip̄e ſibi pena ſit .i. ſꝑgit deamaritudīes ſuꝑ illicitas cupiditates. o. ambr.O qͣꝫ magna eſt amaritudo pctōꝝ meorū: proqua tollēda tāta fuit nccāria amaritudo ſcilicetpaſſiōis ⁊ mortꝭ chriſti. Uerūtn̄ nutriti in peccatis non ſentiūt iſtā amaritudinē: qꝛ ſil̓es factiſunt piſcibꝰ maris: qͥ ꝓpt̓ aſſuetudinē nutrimēti ex aqua maris amara ſeu ſalſa eſtimāt aquaꝫillā dulcē. Sil̓es etiā ſunt mulieri pregnāti: cuiamara ſapiūt: ⁊ ſuauia faſtidiūt. Si qͥ ꝯceperūtdolorē: ⁊ peꝑerūt iniquitatē: ponūt dulce ī amarū: amaꝝ in dulce: vt dr̄ Iſa. v. Et hoc ꝓpt̓ palatū infectū febre peccati. Legit̉ ꝙ cū quidā fa-
tuus audiret multū cōmendare falconē dn̄i ſuide bonitate: occidit eū ⁊ comedit. Et cū plāge̓t̉ab amicis dn̄i: ⁊ cōmēdaret̉ ab eis de bonitate:neſciētes qͥd actū eſſet de eo: dixit fatuꝰ. Falſuꝫeſt: qꝛ ego comedi eū cū audirē tm̄ cōmendare:putas eē ſuauiſſimū cibū: ſꝫ nunqͣꝫ comedi amariores carnes. Sic hoīes fatui credētes inuenire multā dulcedinē in peccato: in fine īueniūtmultā amaritudinē. Unde legit̉ de qͣdā vir gīeque diu caſte vixerat: ⁊ cum inſtigaret̉ a diabolo de luxuria ad exꝑiendā delectatiōem eiꝰ maximā: ⁊ quidā etiā viuēs honeſte nimis familiariter cum ea cōuerſaret̉ etiā virgo: tentatꝰ ⁊ ip̄ead exꝑiendū hiꝰ delectatōem. Demū victi a diabolo cōmixti ſunt ſiml̓. Qua delectatiōe exꝑtaad tantā amaritudinē deuenit: ꝙ virginitatē amiſiſſꝫ ꝓpt̓ tā vilē ⁊ turpē ⁊ momētaneā delectatiōem: ꝙ p̄ amaritudīe mortua ē. .§. LIII.Septimo et ultimofacit hoīem mōſtruoſum ⁊ variū ſeu inſtabilemTren̄. i. Peccatū peccauit hirl̓m: ꝓpterea inſtabilis facta eſt. Unde ⁊ caim poſt peccatū aitdn̄o. Ecce eijcis me hodie a facie tua: vagus etꝓfugus ero ſuper terrā. Et poſtea dr̄ ꝙ poſuitdn̄s ſignū in cāim. Et hoc fuiſſe dr̄: qꝛ erat tremulentꝰ ſeu ꝑalyticus: quod eſt qͥd mōſtruoſuꝫUnde ⁊. b. aug. in vlti. li. de ci. dei: narrat de qͣdam matrona vidua: que cuꝫ a filijs ſuis quosdeceꝫ habebat fuiſſet offenſa: ꝓpt̓ qd̓ eos maledixit: ſubito oēs talis infirmitas app̄hendit: vtoīa eoꝝ mēbra tremor̄ qua terēt̉: qd̓ erat ita mōſtruoſum: vt oīm aſpectꝰ ad ſe ꝯu̓terēt. Nonnevalde mōſtruoſum eēt: ſi vnꝰ hō eēt qui haberetin ſe de naͣ ⁊ ꝓpͥetate diu̓ſorū aīaliū: vt .ſ. capuhrēt hoīs: ſꝫ mēbrū aliqd̓ leonis: aliud porci: alud canis: aliud vrſi: ⁊ hmōi. Sic euenit ait ph̓iaboetio in li. de ph̓ica ꝯſol̓. vt quē ꝓbitate deẜtadiuerſis vitijs trāſformatū videas: cū ī diuināꝯditōeꝫ trāſire nō poſſit: v̓tat̉ in beluā: ⁊ leo qͥdēefficit̉ ꝑ ſuꝑbiā: porcꝰ ꝑ luxuriā: vrſus ꝑ gulam⁊ vulpes ꝑ doloſitatē: ⁊ ſic de alijs. Et ꝑmaxīemōſtruoſuꝫ aīal eſt p̄latus: ⁊ quicūqꝫ rector male vite ⁊ exēpli. Unde. b. ber. Mōſtruoſa reseſt: gradꝰ bͥmꝰ ⁊ animꝰ imus. Sedes pͥma: vitainfinita. Lingua magniloqua: manus ocioſa⁊vultus grauis: actus leuis ⁊cͣ. Et Iſa. xxxiiij.dr̄ de peccatoribꝰ. Oriēt̉ in domibꝰ eoꝝ .i. cōſciētijs ſpine ⁊ vrtice: ⁊ paliurus in munitōibꝰ eiusEt erit cubile leonuꝫ ⁊ paſcua ſtrucionū: ⁊ occurrēt demonia onocētaurꝰ ⁊ piloſus: ⁊ clamabit alter ad alteꝝ. Ibi cubabit lamia: ⁊ inuenitſibi requiē. Ibi habuit foueā eritiꝰ: ⁊ enutriuitcatulos ſuos. Ibi ꝯgregati ſunt milui alter adalteꝝ. Et paulo ſuꝑius dicit. Et ibix ⁊ coruushabitabūt in ea. Hec aīalia ſignificant diuerſavicia peccatoꝝ ꝑ que illis aſſimilant̉. Sil̓is eſt