Titulus.XIIII.

timēda: ne multiplicata faciant nauim mētis ſb̓mergi: ſicut gutte aque intrātes in ſentinā niſieuacuetur: nō tn̄ generat maculā ſicut mortalequodcūqꝫ: ẜm Tho. in. iiij. Que macula nō eſtmaterialis: ſꝫ ſpūalis .ſ. q̄dam diſſimilitudo diuine bonitatis. Eſt enī deus ſūma bonitas ſinealiquo defectu. Un̄ Sapi. vij. de eius ſapīa dititur. Speculū ſine macula ⁊ imago bonitatisAnima igit̉ cū habet aliqd̓ mortale dr̄ maculata ꝓpter talē diſſimilitudinē ab eo ⁊ ꝯtrarietatem malitie: ⁊ quāto plura ⁊ grauiora peccatahabet: tāto dicit̉ magꝭ maculata ⁊ lōgior a deo⁊ diſſimilior. Exquo etiā dicit̉ aīa fetida īmūda⁊ corrupta. p̄s. Corrupti ſunt ⁊ abominabilesfacti ſunt ī ſtudijs ſuis .i. operibꝰ in quibꝰ multū extendūt ⁊ laborāt. Et modicū fermētū: aitapl̓s .i. corrin. v. totā maſſam corrūpit .ſ. ꝯgeriēbonoꝝ operū. Hoc peccatū eſt lepra īmūditie:cui nō licet adherere: ne alia īmunda faciat ſiueſit lepra ī capillis .i. cogitationibꝰ ſiue in cute exterioris oꝑationis. Siue ī veſte manifeſte prauitatis. Sine ſit in domo q̄ frequentat̉ .ſ. maleꝯſuetudinis. Oīa iſta īmūdam reddūt aīam etabominabilē. Figurā huius habes Leui. xiij.⁊. xiiij. Tāta eſt hec īmundicia: vt ad eiꝰ ꝯꝑationē oēm īmundiciā corporalē: quātumcunqꝫ lepre plagarū ⁊ vlcerū: deus ⁊ ſancti qui rectumiudiciū hn̄t: nullā extimāt. Ex corde exeunt cogitatiōes male: furta: blaſphemie. adulteria: ethiꝰ. Et hec ſunt que coinqͥnant hoīeꝫ: ait magiſter veritatꝭ xp̄s. Math̓. xv. Nō lotis manibꝰmāducare vel ēt lutulētis: nō coinqͥnant hoīeꝫ.Tarita ē hꝰ īmūditia: vt nulla ablutio terrenahanc immunditiā tollere poſſit ⁊ maculas niſideus aqua ſue celeſtis gr̄e figurata aqua iordanis in qua Naamā ſyrus totus īmūdus lepralotus: mūdatus ē ad plenū: ⁊ reſtituta eſt caroeius ſicut caro pueri paruuli. iiij. regum. v. b.Augu. Nemo tollit peccata niſi xp̄s: qui eſt agnus d̓i tollēs peccata mūdi remittēdo q̄ factaſūt: adiuuādo ne fiant: ⁊ ad vitaꝫ ꝑducēdo vbifieri nō pn̄t: de conſe. di. iiij. ⁊ ad hoc virtute ſuediuinitatis. Tanta eſt huius īmunditia: vt adhuius ablutiōem faciēdā neceſſariū fuerit deofiliū de celo deſcēdere: carnē aſſumere: crucē ſb̓ire: vt ī ſanguīe ſuo auferret̉ iſta macula immūdicie: Apoc. i. Lauit nos a peccatis noſtris inſanguine ſuo. Ad hanc remouendam tot lauacra ſtatuit: aquas diluuij: igneꝫ iudicij ⁊ purgatorij: tribulationum ⁊ martyrioꝝ lachrymaꝝſacramētorū: verborū ſuorū. Abijcite ergo: aitIac. apl̓us in canonica ſua: oēm īmundiciam ⁊abundātiā malicie: immūdiciā terre .i. aīaliū terreſtrium immūdorū: quales ſunt qui ꝓpter amorem terrenoꝝ poſtponūt celeſtia: Immūdiciā aque que eſt piſcium īmundorum: dum facithoīes fluere per īmundas cogitationes: curio

ſe diſcurrere ī ſcientijs. ⁊ voluptari ī carnalibꝰImmūdiciaꝫ aeris .i. volatiliū immūdorū eoꝝqͥ volāt ⁊ qͦrūt alta dignitatū Immūdiciā igniſalieni: inuidie et preſūptionis: quo cōbuſti ſuntnadab ⁊ abiū filij aaron: qui preſumpſerūt cuꝫigne alieno domino offerre: quia beati immaculati in via.Quintum nocumētuꝫpeccati eſt: qꝛ oſtēdit hoīem fatuuꝫ. vn̄ ⁊ deridēdū. Coīter in libris ſapiētialibꝰ pcc̄ores ſtulti dicimur. Unde qꝛ pcc̄ores ſemper in mūdoabūdant. dr̄ Eccleſiaſtes .i. Stultoꝝ īfinitus ēnumerus Stulticia eſt ꝯͣria ſapiētie. Sicut gͦſapiēs ꝑmaxime dr̄: qui bene iudicat de vltimofine hoīs: ita ⁊ ſtultus qui male iudicat ⁊ falſede ipſo vltimo fine .ſ. deo preponēdo creaturaꝫcreatori ⁊ bonū tēporale eterno. ¶ Ex ſepteꝫoſtēditur peccator fatuus. Ex via: ex cura: exmēſa: ex domo ſua: ex pugna: ex gloria: ex oꝑe.Et pͥmo ex via. Poſui vos vt eatis: ait xp̄s.Et cū oporteat nos ambulare: vel v̓ſus hirl̓mſupernā: vel verſus babylonē infernalē: ⁊ veritas que mētiri nō pōt docuerit: q̄ ſit via ducēsad vtrāqꝫ ciuitateꝫ hirl̓m plenā omnibꝰ bonis⁊ babylonē plenaꝫ oībus miſerijs: dicēs. Artaſt via que duc̄ ad vitam .ſ. via virtutū: ⁊ pn̄ie: ⁊pauci vadūt ꝑ eam. Et lata ⁊ ſpacioſa via q̄ ducit ad morteꝫ ⁊ multi incedūt per eam .ſ. via vitioꝝ ⁊ voluptatum. Peccator eſt ita ſtultus: ꝙcuꝫ habeat eſſe certus de ſn̄ia iſta: eligit potiusincedere per viaꝫ peccatoꝝ per quā vt bos advictimā ducitur: vidēs multos talem viam amplecti: qͣꝫ cum modico labore in virtutibꝰ ſe exercere. Unde bene dr̄ ꝓuer i. Sapiētiaꝫ ⁊ doctrinā .i. ſapiētie doctrinā xp̄i ſtulti deſpiciunt.Sꝫ in inferno poſiti dicūt. Nos inſenſati vitāillorū .ſ. iuſtoꝝ aſperā extimabamꝰ inſaniā: ⁊ finem eoꝝ ſine honore. Ecce quō ꝯputati ſūt int̓filios dei. Sapien. ⁊ nos vt fatui int̓ filios diaboli. ¶ Ex cura oſtenditur fatuitas peccatorūFatuus enim reputatur qui nullam curam ſuivel ſuoꝝ habet. Nec infirmitatibꝰ ſuis ⁊ ſuorūaliquā curā ꝑ ſe vel alios ad ſananduꝫ adhibetquinimmo freneticꝰ extra ſe moleſte recipit ciram habētes ſui ne pereat. Et vt dicit Iſaiasxxxij. Fatuus fatua loquit̉: ꝯtumelias inferēseis qͥ rep̄hendūt vitā ſuā. Etſi curā ſui vel familie ⁊ ſuoꝝ alicui ꝯmittit fatuo: qͥ nec curare nouit alios nec ſe ip̄m. Familiā filios ꝯmittit erudiēdos laſciuijs. Alexāder magnus ī puericiaſub pedagogo leonide mal̓ moribꝰ inbutus: inadoleſcētia ⁊ iuuētute illos dediſce̓ neqͥuit. Uquāta ſtulticia in p̄latis: qͥ ꝯmittūt curā aīaꝝ p̄ſonis qͥbꝰ nō ꝯmitterēt pecuniā nec forte pomorū ſportā. b. Bern̄. Sic ſtulti extimationem dimaximis minimā: ⁊ de minimis maximā cura