Druckschrift 
4 (1481)
Einzelbild herunterladen
 

Capitulū VI.

diceret peccatū ei fetere: ⁊ hoc ꝓpter nobilitatem nature ſue. Un̄ ⁊ de qͥbuſdā dr̄: ꝙ poſtqͣꝫ induxit eos ad malū p̄cipue luxurie: ip̄e aufugitin actu eiꝰ. Int̓rogauit qͥdam: qͣre gͦ cū tāta diligētia illud ꝓcuras? Rn̄dit ꝓpter lucrum. Sicut cloacharius ītrat latrinā ꝓpter lucrū: licetei feteat. Sed certe cū qͥlibet ſibi caueat face̓ idinimic eius letet̉: qd̓ ꝑmaxime ē ſibi noxiū:iabolus ſit maximꝰ aduerſariꝰ nr̄ tanqͣꝫ leorugiēs circueat: q̄rens quē deuoret ꝑ peccatū:ſumme debet qͥlibet timere ⁊ cauere. Sextopeccatū ē timēdū ⁊ vitandū: qꝛ deo ſūme diſplicet. Et hͦ pꝫ ſeptēpliciter. Primo ex dei odioa ip̄m ⁊ indignatiōe. Nihil deo diſplicꝫ niſiccatū. Sapien. Nihil odiſti deꝰ eoꝝ q̄ feciſtit qꝛ ſine ip̄o factū eſt nihil: vt dr̄ Io. primo i.eccatū: vt exponit. b. Aug. qd̓ nihil dr̄: qꝛ nō ēqͣ natura ſeu poſitiuū ſꝫ priuatiuū. Iō cū oīaigat q̄ fecit: hͦ ſolū odit qd̓ ipſe nō fecit. Et inquo īuenit .ſ. mortale peccatū: inimicū hꝫ ⁊ oditſpectu culpe. Eccl̓i. xij. Altiſſimꝰ odio hētatores. Hiero. de pe. di. i. Nō enī hōibusſcit̉ deꝰ: ſꝫ vicijs: q̄ cū ablatafuerint non eritbꝰ iraſcat̉ deus. Scd̓o peccatū deo diſplicꝫꝯtumelie eiꝰ ꝓpter ip̄m irrogatiōe. Nonneaximā ꝯtumeliaꝫ faceret ſpōſo nobiliſſimo: qͥlciſſimā eius ſpōſam viliſſimo adulterio protuerꝫ. Hoc agit peccator: qͥa aīaꝫ ſpōſam xp̄itituit diabolo. Hiere. ij. Subōi ligno frōdoſo ꝓſternebaris meretrix .i. ī omni apparēte ꝓſperitate vl̓ delectatione. Hic peccator filios ⁊filias dei occidit .i. bona opera tēpluꝫ dei ſuccedit. Stratā paradiſi ad modū p̄donis frangitIn faciem xp̄i conſpuit: ⁊ qͣꝫtuꝫ in eo ē iteꝝ crucifigit. Ad Heb. vi. Rurſus crucifigētes dei fiin in ſemetipſis ⁊ oſtētui habētes. Ecce quācontumelie. Tertio ꝙ peccatū valde diſpliciat deo: pꝫ ex eius contra ipſū perſecutione: ꝑſecutꝰ ē enī illud in omni loco: vt nullus locꝰ ſitei tutus. In celo pͥmum: vt apparet ī lucifero:iē ꝓpter vnū peccatū ſuꝑbe mētis de celo decit in infernū: de tāta felicitate ī tātaꝫ miſeriāIn paradiſo de qͦ eiecit pͥmos parētes ꝓptervnā culpe trāſgreſſionē. In terra ꝑſecutus eſtpeccatū ī mittēdo diluuiū ꝓpter peccata ī ignēſogdomis. In aere ꝑ grādīationē in egyptijsIn terra ꝑ abſorptionē a terra dathā ⁊ abiro.Et in īferno Deutero. xxxij. Ignis ſuccēſus ēin furore meo: ⁊ ardebit vſqꝫ ad inferni nouiſſima deuorabitqꝫ ⁊cͣ. Quarto hoc on̄dit̉ ex deꝓpter hoc īmutatione. Nā peccatū ei diſplicettm̄ ꝙ benigniſſimū ⁊ clemētiſſimū pr̄eꝫ ꝯuertitin crudeliſſimū iudicē: ita ꝙ ꝓ toto mūdo nō dimittit quin filios qͦs creauit: qͦs ſanguīe ſuo redemit: ſi eos in mortali inuenerit ī morte: quingladio eterne dānatiōis occidat: etiā ſi fugerētſb̓ clamide. b. marie ꝓuer. vi. Felª ⁊ furor viri

non parcet in die vindicte: nec acqͥeſcet cuiuſꝙͣpręcibus. Quinto pꝫ ex ꝯtaminatiōe bonoꝝex gne̓. Nā quecūqꝫ qͥs faciat: ieiunia: elemoſynas: martyria ſuſtineat: nō placēt deo ſi ſint cūmortali. Eccl̓i. xxxiiij. Dona impiorū nō ꝓbataltiſſimꝰ: nec reſpicit ī oblationibus eoꝝ. Iacobus. Qui in vno offendit: multa bona ꝑdit ſcꝫmeritū bonoꝝ opeꝝ ex gne̓ quo ad vitā eternāSexto apparet quātū diſpliceat deo peccatūex eiꝰ deſtructionis elaborationē. Oēs enī labores aſſumpſit: vt deſtruerꝫ peccatū. Voluitenī carnē aflumere: vt carnē a peccato mundaret: p̄dicare vt illud ꝯtēneret. Sacr̄a inſtituerevt illud deſtrueret. Apl̓os in mūdū mittere: vtillud expugnaret: vendi: vt nos redime̓t: ligavt nos a peccatis ſolueret: ſanguinē fūdere:nos a peccatis lauaret: crucifigi: vt illud crucifigeret: occidi: vt occideret peccatū. b. Auguſt.Hec oīa humiliter patit̉ deus: vt mūdus qͥ perierat: liberaret̉. Septimo pꝫ ex dei ſeꝑatiōe⁊ exhereditatione. Nullus enī eſt ei tm̄ amicꝰ:quin ſi īueniat īpenitētē in mortali: pͥuet hereditate vite eterne ⁊ fruitione eiꝰ. Iſa. lix. Iniquitates vr̄e diuiſerūt int̓ vos ⁊ deū vr̄m. .§. II.Peccatuꝫ ideo timendū ē ⁊ cauēdū: qꝛ multa nocumēta infert ip̄i facienti. Naturalis enī ratio dictat vt timeat qͥs⁊ euitet q̄ͥ hōi plurimū nocēt. Precipue auteꝫſunt ſeptem nocumēta peccati.Quia facit ſibi ip̄i inimicū ⁊ odioſum.Quia efficit ip̄m durū ⁊ pōderoſum.Quia ꝯſtituit eū ſeruū ⁊ deſpectuoſum.Quia reddit aīmū immūdū ⁊ maculoſū:Quia on̄dit illū fatuum ⁊ exprobroſum.Quia innuit eū variuꝫ ⁊ menſtruoſum.Quia relīquit demū nudū ⁊ amaricoſū.Quātū ad pͥmū clare ſacra ſcpͥtura atteſtat̉qꝛ peccatū facit hoīem ſibi ipſi inimicū ⁊ odioſum. p̄s. Qui diligit iniqͥtatē odit aīam ſuā. EtThobie. xij. Qui faciūt pctm̄ ⁊ iniqͥtatem: hoſtes ſt̓ aīe ſue. Nō .n. maiꝰ odiū ⁊ inimicitia pōtad aliquē demōſtrari: qͣꝫ cū qͥs illū occidit: ⁊ vita pͥuat: qd̓ ē maximū bonū ī tꝑalibꝰ rebꝰ. Sedvt dr̄ Sap̄. xvi. ꝑ maliciā .ſ. pctī occidit hō aīaꝫſuā: qꝛ .ſ. pͥuat eā vita gr̄e ſi pctm̄ mortale ē: q̄ excedit īcōꝑabil̓r oīa bona tꝑalia ⁊ naͣlia: ⁊ iō dicitſapiens Eccl̓i. xxi. Quaſi a facie colubri fugepctm̄. Sic̄ enī vidēs colubꝝ ꝓpe veniētē n̄ expectat eū: vt magꝭ videat: ſꝫ ſb̓ito fugit: timēs neeū mordeat ⁊ occidat: ita cū ſerpēs antiquꝰ appropinqͣt ad aīaꝫ ſua mala ſuggeſtiōe: vt viruspctī infūdat: nō ē remiſſe agēdū ⁊ dimittēdū appropinqͣre ꝑ diſcurſū cogitationū: ſꝫ ſb̓ito fugiēdū ꝑ reſiſtētiā ⁊ expulſionē tal̓ tētatiōis Iacoiiij. Reſiſtite āt diabolo: ⁊ fugiet a vob̓. b. Ber.Uiā pctī ingrediētibꝰ mel ꝓpinat ſophiſticꝰ .ſ.