Druckschrift 
4 (1481)
Einzelbild herunterladen
 

Titulus. XIIII.

diabolꝰ: ꝓgrediētibus ſel ⁊ acetū: egrediētibꝰvenenū aſpidū inſanabile. Ingrediētes ꝯtaminat: ꝓgrediētes obſcurat vel obſtinat: egrediētes exterminat: vt in aīa ⁊ corꝑe dānētur iuſtoiudicio dei. Ponit̉ ſil̓itudo ī li. de ſeptē donisde duobus fr̄ibus fatuo ⁊ ſapienti. Qui ſimul īcedētes deberēt redire in patriā ſuā: a qͣ elōgati erant: venerūt ad quoddā biuium: vbi audierūt a paſtoribꝰ loci: ꝙ vna illaꝝ viaꝝ erat: q̄ directe ducebat ad ciuitatē ſuaꝫ: q̄ vtiqꝫ erat alta:arta ⁊ aſpera: ſꝫ ſecure ducebat ad patriam ſuāAltera vero via erat plana: lata: delectabil̓: ſedꝑiculoſa ⁊ latronibꝰ plena. Cū gͦ auditis his ſapiens vellet capere viā mōtuoſā ⁊ aſperā: exqͥſecura eēt: dixit ei frat̓ fatuꝰ. Rogo te: ne ſumamus tm̄ laborē: ſꝫ eamꝰ ꝑ iſtā aliā viā: q̄ eſt ita delectabil̓: qͣꝫuis enī ibi ſint ꝑicula: poterimꝰ euadē illa diuſis modis. Cui ſapiēs aſſētiuit. Cuꝫgͦ igit̉ ꝑſeq̄rent̉ ꝑ latā viā a latronibꝰ capti: ſpoliati: ⁊ vulnerati ſūt. Et cū fatuꝰ in fouea ꝓijceret̉ occidēdus: ⁊ aliꝰ ligatꝰ ad mortē ducereturmaledicebat ſapiēs fatuo: dicēs ꝙ ꝓpter ſuaꝫfatuitatē: qꝛ voluit caꝑe illā viaꝫ ipſe moreret̉.Rn̄dit fatuꝰ. Tu potius maledicaris: qm̄ tibipotius īputandū eſt: qͥ ſciebas me fatuū: ⁊ mihicredidiſti ⁊ acqͥeuiſti. Ad ꝓpoſitū. duo fr̄es ſūtaīa ⁊ corpus ſeu affectꝰ vel appetitꝰ rōnal̓ ⁊ ſenſualis. Sapiēs ē aīa: cui rō dictat bn̄facere: ardua v̓tutū ꝯſcēdere. Stultꝰ appetitus ſēſualisvel corpꝰ qͥ noͣ vult niſi delectabilia ſibi. Cū aūtꝑuenit qͥs ad vſū rōis: occurrit biuiū .ſ. via virtutū difficil̓ quā ſeqͣtur: qꝛ a paſtoribꝰ .i. p̄latꝭ etp̄dicatoribus ſibi manifeſtat̉: ꝙ hec ē q̄ ducit acvitā. Altera aūt q̄ occurrit .ſ. delectationū mūdi: ⁊ ſi lata videat̉ ⁊ placida: tn̄ plena ꝑicul̓ ⁊ latronibꝰ demonū: ⁊ ad ꝑditionē ducit. Licꝫ aūtaīe ſeu rōni videat̉ māgꝭ ſequēda via aſpera: qͥaſecura: tn̄ allectꝰ a fr̄e .ſ. appetitu ſēſuali: cui grauiorē via v̓tutū ⁊ pnīe: ꝑmittit ſe duci: vt ꝯplaceat fatuo ꝑ viā latā: p̄cipue cū multos videatirę ꝑ eā: cogitās ꝙ ⁊ ſi multa ꝑicula īueniet: ip̄eeuadet: vel ſi erret ꝙ poterit emēdari. Pergēdo igit̉ ꝑ viā latā mūdi: īcidūt ī latrones demones: qͥ ſpoliāt bonis ſpūalibus: ⁊ vulnerāt ī naͣlibꝰ: ⁊ occidūt aīaꝫ ⁊ corpus deijciēdo ī foueā inferni. Un̄ Iacobus. Unuſqͥſqꝫ tētat̉ a ꝯcupiſcētia ſua abſtractus ⁊ illectus. Deinde ꝯcupiſcētia cū ꝯceꝑit: parit peccatū. Peccatū verocū ꝯſumatū fuerit: gnat mortē. Et pauci ſunt.ꝑ pnīam redeāt ad viā ſalutis: vt ſperāt: potiꝰꝑſumūt. In inferno aūt poſiti aīa ⁊ corꝑ poſtfinē vltimū ꝯqͥrit̉ aīa de corꝑe: qꝛ noluit laborare: ſꝫ magꝭ rōnabilit̓ corpꝰ de aīa: q̄ vt dn̄a eiꝰ ⁊ ſapiēs noluit refrenare: ⁊ ſibi ſb̓m face̓. .§. III.Secundum nocumentū qd̓ facit peccatū aīe: ꝓpt̓ qd̓ eſt timēdū: ⁊ ab

ijciēdū eſt: qꝛ facit hoīeꝫ durū ⁊ pōderoſū. Un̄de diabolo dr̄ ⁊ mēbris eius reprobis Iob. xli.Cor eiꝰ īdurabit̉ qͣſi lapis. Et de pharaone obſtinato. Induratū eſt cor pharaonis. Nec eſtcredendū vl̓ dicēdū: ꝙ iſtā duriciā cauſet deusin mal̓: qꝛ apl̓s dicit ad Ro. ix. Cui vult d̓ſeret̉: ⁊ quē vult indurat. Indurare deꝰ dr̄durare ꝑmittit relinquēs hoīeꝫ arbitrio ſuo demerit̓ eiꝰ: vt dicit. b. Aug. xxiij. q. iiij. nabuchodonoſor. Et quāto qͥs magꝭ ꝑmanet ī peccato:tāto magꝭ obdurat̉. Poeta ouidiꝰ. Qui nō eſthodie: cras minꝰ aptuſ erit. Sene. Peccata iuuenū predicant̉ in qͣle: qꝛ fiunt debilia de facili.Peccata ſenū p̄dicant̉ in qͥd: qꝛ eis qͣſi ſb̓aliteradherēt. Cū enī ꝑmanēdo in peccatꝭ qͣſi īpoſſibile ē:: quin illa iterēt: vel alia ꝑpetrēt iterandofrequēter trahūtur ī ꝯſuetudinē: q̄ cū ſit qͣſi atera naͣ ẜm ph̓m ſicut naͣlia tolli nō pn̄t ita taleobdurati raro reuertūtur ad deū ea dimittēdniſi in magno miraculo vt patet exēplū de illoſene nicolao luxurioſo. qͥ cū ꝓpoſuiſſet abſtinre a voluptatibus carnis. ⁊ ꝓpt̓ hͦ etiā porteuāgeliū in ſinū ſuū qͣſi in ſui adiutoriū. deuioex mala ꝯſuetudine. ſtimulatus a ꝯcupiſcentacceſſit ad ꝓſtibulū ad ſcelus ꝑpetrādū. Sꝫ clamauit meretrix ꝯtra eū. Egredere ſenex. quiavideo ſuꝑ te mirabilia. Habebat enim tunccum euāgeliū. Qui ꝯpūctus acceſſit ad beaandreā apl̓ꝫ narrās factū ſuū. Pro quo orāsdiu dn̄m ꝓ remiſſione peccatoꝝ illius ⁊ ꝯtinertia audiuit vocē de celo dicentē ſe exauditū. ītamen ꝙ ſenex pnīaꝫ ageret ſex menſibus ionando ⁊ orādo. Hec ergo agēs. ⁊ pauꝑcta diſtribuēs ſalutem obtinuit ⁊ caſtim.Quantū aūt ſit ꝑiculoſa ⁊ ꝑnitioſa iſta obtio on̄dit. b. Bern̄. in li. ad eugeniū papā deſideratione vincēs. Nemo duri cordis ſaluivnqͣꝫ adeptus ē niſi forte cui deꝰ abſtulit cor lapideū. ⁊ dedit ei cor carneū. Ip̄m enī cor duiē. qd̓ nec ꝯpūctōe ſcīdit̉. nec pietate mollit̉. necprecibus mouet̉. minis non cedit. flagellis obdurat̉. Ingratum ad bn̄ficia. infidū ad cōſiliaꝓmptū ad iudicia. inuerecundū ad turpia. impauidū ad ꝑiculoſa. inhumanū ad humana. ẜteritoꝝ obliuiſcēs. pn̄tium negligēs. futurūn̄ꝓſpiciens. Et breuiter vt cūcta vno verbo ꝯp̄hendā. Ip̄m eſt ꝙ nec deuꝫ timet nec hoīes reueret̉ de quo dicit̉ .ſ. Eccl̓i. iij. Cor duruꝫ malehabebit in nouiſſimo. Hodie igit̉ ſi vocē eiꝰ.dei audieritis. nolite obdurare corda vr̄a. Naip̄a duricia facit hoīeꝫ pōderoſū. Eſt enī pctīvt quoddā pōdus aīe. ẜꝫ illud p̄s. Sicut orgraue grauate ſūt ſuꝑ me .ſ. iniqͥtates. peccataūt ẜm. b. Greg. qd̓ ꝑ pnīaꝫ mox non diluitur.ſuo pōdere ad aliud trahit. quāto igit̉ quis magis indurat̉ tanto peccata multiplicat. ⁊ ꝑ corſequēs ponderoſior efficitur. Anima quidem