Titulus. XIIII.
Eccl̓i. Hoc ē oīs hoͣ. i. ꝑ hͦ hō hꝫ vere eſſe hoīs:qd̓ eſt eſſe rationale.Timendum aut ē peccatū ⁊ vitādū ꝓpter ſeptē ratiōes: q̄ ponūtur īli. de ſeptē donis. Prīo qꝛ ſi pctm̄ nō eēt: nihilhōi obeſſet. Scd̓o qꝛ ſine hͦ. qͥcqͥd ē: hōi ꝓdeſſet.Tertio qꝛ angelꝰ bonꝰ ſūme hͦ abhorrꝫ. Quarto qꝛ ſanctis iniuriā infert. Quīto qꝛ diaboloſūme placet. Sexto qꝛ deo maxime diſplicet.Septimo qꝛ facienti peſſime nocet. ¶ Primoigit̉ timēdū eſt peccatū ⁊ fugiendū: qꝛ ſi hͦ noneēt: nullū malū pene eēt. Eccl̓s. viij. Qui ẜuatmādatū: nō exꝑiet̉ qͥcqͣꝫ mali. b. Grego. Nullanocebit adu̓ſitas: ſi nulla dn̄et̉ iniqͥtas. b. Hiero. Ꝙ oīa mala ſuſtineamꝰ: pctā nr̄a hoc fecerūt. Oīa mala q̄ timemꝰ. valde vitaremꝰ: ſi peccatū nō eēt. Nō timeremꝰ nec infernū: nec purgatorium: nec dei iudiciū: nec multiplex mundi periculū: nec mortē ſi nō eēt pctm̄. Ubi ē peccatū: nō ē bonꝰ hō. Sene. Nihil ē hōi bonū ſineſe bono. Et qꝛ qd̓libet mortale ē venenū ⁊ ꝯͣriūcharitati: ꝑ quā hō hꝫ eē ſpūale: iō nō hn̄s charitatē ſꝫ peccatū: dicit apl̓s .i. cor. xiij nihil ē. Etiō petrꝰ apl̓s amiſſa charitate ꝑ pctm̄ negationis xp̄i: qͣꝫuis nō hoc ītellexerit: tn̄ veꝝ dixit: cūait cuidā dicēti ſe eē ex diſcipul̓ eiꝰ. O hō nō ſū:qꝛ eē amiſerat ſpūale: vt exponit hylari ¶ Secūdo ē timēdū peccatū ⁊ rēnuēdū: qꝛ hōi extrapctm̄ oīa cooꝑant̉ in bonū diligendi deum ẜmapl̓m: quinimmo ꝑticeps fit oīm bonoꝝ eccl̓ieẜm illud p̄s. Participē me fac deꝰ omniū timētiū te ⁊cͣ. Nō ſolū bona eis cedūt ī bonū: ſꝫ etiāmala pene. Nā qꝛ ex penis purgātur eoꝝ pctāaugent̉ ⁊ meritū ⁊ corona: vt pꝫ ī Iob: Tobia⁊ alijs: Sicut ecōtra bona ī ſe ⁊ optima fint mala mal̓. Un̄. b. Aug. de ꝯſe. di. ij. Et mala ꝓſuntbonis: ſic̄ angelꝰ ſathane colaphizās paulum.Et ſc̄a obſunt mal̓ ſic̄ buccella .i. euchariſtia iude. Nec eniꝫ illa buccella in ſe mala fuit: ⁊ iō nocuit: ſꝫ qꝛ malꝰ bono male vſus fuit. Inſuper etmala culpe bonis ꝯuertūtur ī bonū .ſ. cū reuertunt̉ ad pnīaꝫ. Un̄. b. Aug. de pe. di. iiij. Uſqꝫadeo oīa electis dei ꝯuertūtur in bonū: vt etiāſi qui eoꝝ exorbitauerint: hoc eis faciat ꝓfice̓:qꝛ inde humiliores cautiores ⁊ feruētiores ſurgūt. Sicut ⁊. b. Ambro. dicit de petro di. l. Fidelior factꝰ ē petrus: poſtqͣꝫ fidē ſe ꝑdidiſſe de fleuit .ſ. negādo. Et ſic pctm̄ elect ē ſicut tiriachaq̄ ex ſerpēte veneniſſimo tiro dico ꝯficitur: ⁊ remediū efficit̉ ꝯtra venenū: qꝛ pctm̄ qd̓ hūit mortiferā delectationeꝫ in ſe vel alio: ex eo aſſumit̉remediū ad ip̄m expellēdū ⁊ mortificādū ꝑ cōpūctionē de eo: ⁊ ꝑ ꝯpaſſionē ī alio. Tertio ē ti.mēdū ⁊ abominādū peccatū: qꝛ bonis angelismultū diſplicet: ⁊ abominant̉ ip̄m: hoc pꝫ ī malis ⁊ bonis hōibꝰ. Nā ſeuere puniūt deo diſpo
nēte: vt pꝫ de ſodomitis ꝑ qͦs ⁊ ciuiiates eoruꝫipſi īmiſerūt ignē ⁊ ſulphurē. Gen̄. xix. Et ī dauid ꝓpter cuiꝰ vanā gl̓iaꝫ ī numerare faciendoppl̓m ſuū angelꝰ dn̄i infra triduū ꝑcuſſit ex peſte videlicet. lxiij. milia. ij. Reg. vlti. Anẜ. Tolerabiliꝰ fetet canis putridas hōibꝰ: qͣꝫ aīa peccatrix deo ⁊ angel̓ eiꝰ. Un̄ in vitis patꝝ legit̉:ꝙ cū trāſiret ꝑ heremū: angelꝰ ī forma hoīs cūꝗ̇dā ſācto heremita: obuiā habuerūt qd̓dam cadauer hoīs: ⁊ qꝛ valde fetebat: heremita naresobturauit cū clamide: ne fetorē ſētiret. Angelꝰaūt nil tale egit: poſtea obuiā hn̄tibꝰ quēdā pulchrū iuuenē veſtibꝰ ornatū redolētibꝰ: angeclauſit fortit̉ nares: heremita aūt minime. Sꝫmiratꝰ de actu: qͣre nares obturaſſꝫ iuxͣ iuuenētrāſiēs: cū eēt ita pulcher ⁊ redolēs: nō aūt circa illud cadauer ita marciduꝫ ⁊ fetidū? Rn̄dit.Tu cū ſis caro ſētis fetorē carnis. Nos aūt qꝛſpūs ſumꝰ: ſentimꝰ fetorē ſpirituū: qͥ ꝓcedit expctīs: qͦrū iuuenis ille laſciuꝰ erat plenꝰ: ⁊mihi fetebat. Cū aūt angeli boni ſint nob̓ciſſimi ⁊ ſocij: debemꝰ pctā time̓ ⁊ cauere: ne eisabominabiles fiamꝰ. ¶ Peccatū quarto ſāctꝭiniuriā infert: qꝛ offēdit regē ⁊ dn̄m: qͥ enī offerdit dn̄m: offendit totā familiā ſuaꝫ: q̄ ſūt ſancti.Eccl̓i. xxviij. Uir peccator turbabit amicos .ſ.eterni regis: vel qꝛ a cōione ſanctoꝝ ſe ſb̓trahit⁊ ſocietate militantꝭ ⁊ triūphātis eccl̓ie: qͣſi ſi excōicatos eos iudicaret. Uel qꝛ ſe ꝯͣriuꝫ ſanctisefficit: dū ꝯͣrie ptāti militat. Luce. xi. Qui nōmecū: ꝯtra me ē. Uel qꝛ quātū in ſe ē gl̓iam ſanctoꝝ: ⁊ gaudiū minuit: qͥ de eiꝰ gl̓ia viſa gauderent: ⁊ in pn̄ti de bonis eiꝰ exēplis iocūdarent̉Un̄. b. Aug. in li. de pnīa: dicit ꝙ penitēs debde hoc dolere: ꝙ multū boni ꝯtriſtati ſunt ſuisoꝑbꝰ: ſicut ecōtra de bonis eoꝝ iocūdati fuiſſent. ¶Quīto pctm̄ iō timēdū ⁊ horrēdū: qꝛ inimico nr̄o peſſimo .ſ. diabolo ſūme placet: ⁊ deeo gaudet p̄s. xij. Qui tribulāt me: inimici meiexultabūt. Si motꝰ fuero .ſ. recedēs a deo ꝓuij. Exultāt ī rebꝰ peſſimis: hoc eſtimat maximiſuū lucruꝫ: ſi aīas chriſti ſanguine acqͥſitas ſibſb̓ijciat: ⁊ deo ſb̓trahat: ⁊ ſecū ad inferna deducat: ⁊ cū ex hoc ꝙ tētationibꝰ ſuis homines adcrimina inducat: nil ei vtilitatis accedatgmētū pene: tanta eſt malitia eius ⁊ inuꝙ potius eligit ſibi penam augeri cū ꝑditioaīarū: qͣꝫ eo augmento carere nō tentādo. Unde vt habet̉ ex legenda Io. euāgeliſte: reſuſcitatꝰ iuuenis quidaꝫ ab eo dixit publice: ꝙ viderat demones magnū feſtū faciēteſ ⁊ nimis gardentes de ruina illoꝝ duoꝝ ſuoꝝ diſcipuloruꝫqui penitentes de eo ꝙ mundum reliquerant:intēdebāt redire ad ſeculuꝫ. Et econtra angeliſancti dolebant de caſu eorum: quibus auditisꝯuerſi ſunt ad deū ꝯpūcti. Quidā aūt demoniacus: vt patet ī lib. de ſeptē donis: cū ꝑ obſeſſū