Druckschrift 
4 (1481)
Einzelbild herunterladen
 

Titulus. XIIII.

Eccl̓i. Hoc ē oīs hoͣ. i. hꝫ vere eſſe hoīs:qd̓ eſt eſſe rationale.Timendum aut ē peccatū vitādū ꝓpter ſeptē ratiōes: ponūtur īli. de ſeptē donis. Prīo qꝛ ſi pctm̄ eēt: nihilhōi obeſſet. Scd̓o qꝛ ſine. qͥcqͥd ē: hōi ꝓdeſſet.Tertio qꝛ angelꝰ bonꝰ ſūme abhorrꝫ. Quarto qꝛ ſanctis iniuriā infert. Quīto qꝛ diaboloſūme placet. Sexto qꝛ deo maxime diſplicet.Septimo qꝛ facienti peſſime nocet. Primoigit̉ timēdū eſt peccatū fugiendū: qꝛ ſi noneēt: nullū malū pene eēt. Eccl̓s. viij. Qui ẜuatmādatū: exꝑiet̉ qͥcqͣꝫ mali. b. Grego. Nullanocebit adu̓ſitas: ſi nulla dn̄et̉ iniqͥtas. b. Hiero. oīa mala ſuſtineamꝰ: pctā nr̄a hoc fecerūt. Oīa mala timemꝰ. valde vitaremꝰ: ſi peccatū eēt. timeremꝰ nec infernū: nec purgatorium: nec dei iudiciū: nec multiplex mundi periculū: nec mortē ſi eēt pctm̄. Ubi ē peccatū: ē bonꝰ. Sene. Nihil ē hōi bonū ſineſe bono. Et qꝛ qd̓libet mortale ē venenū ꝯͣriūcharitati: quā hꝫ ſpūale: hn̄s charitatē ſꝫ peccatū: dicit apl̓s .i. cor. xiij nihil ē. Et petrꝰ apl̓s amiſſa charitate pctm̄ negationis xp̄i: qͣꝫuis hoc ītellexerit: tn̄ veꝝ dixit:ait cuidā dicēti ſe ex diſcipul̓ eiꝰ. O ſū:qꝛ amiſerat ſpūale: vt exponit hylari Secūdo ē timēdū peccatū rēnuēdū: qꝛ hōi extrapctm̄ oīa cooꝑant̉ in bonū diligendi deum ẜmapl̓m: quinimmo ꝑticeps fit oīm bonoꝝ eccl̓ieẜm illud p̄s. Participē me fac deꝰ omniū timētiū te ⁊cͣ. ſolū bona eis cedūt ī bonū: ſꝫ etiāmala pene. qꝛ ex penis purgātur eoꝝ pctāaugent̉ meritū corona: vt pꝫ ī Iob: Tobia alijs: Sicut ecōtra bona ī ſe optima fint mala mal̓. Un̄. b. Aug. de ꝯſe. di. ij. Et mala ꝓſuntbonis: ſic̄ angelꝰ ſathane colaphizās paulum.Et ſc̄a obſunt mal̓ ſic̄ buccella .i. euchariſtia iude. Nec eniꝫ illa buccella in ſe mala fuit: nocuit: ſꝫ qꝛ malꝰ bono male vſus fuit. Inſuper etmala culpe bonis ꝯuertūtur ī bonū .ſ. reuertunt̉ ad pnīaꝫ. Un̄. b. Aug. de pe. di. iiij. Uſqꝫadeo oīa electis dei ꝯuertūtur in bonū: vt etiāſi qui eoꝝ exorbitauerint: hoc eis faciat ꝓfice̓:qꝛ inde humiliores cautiores feruētiores ſurgūt. Sicut. b. Ambro. dicit de petro di. l. Fidelior factꝰ ē petrus: poſtqͣꝫ fidē ſe ꝑdidiſſe de fleuit .ſ. negādo. Et ſic pctm̄ elect ē ſicut tiriacha ex ſerpēte veneniſſimo tiro dico ꝯficitur: remediū efficit̉ ꝯtra venenū: qꝛ pctm̄ qd̓ hūit mortiferā delectationeꝫ in ſe vel alio: ex eo aſſumit̉remediū ad ip̄m expellēdū mortificādūpūctionē de eo: ꝯpaſſionē ī alio. Tertio ē ti.mēdū abominādū peccatū: qꝛ bonis angelismultū diſplicet: abominant̉ ip̄m: hoc pꝫ ī malis bonis hōibꝰ. ſeuere puniūt deo diſpo

nēte: vt pꝫ de ſodomitis qͦs ciuiiates eoruꝫipſi īmiſerūt ignē ſulphurē. Gen̄. xix. Et ī dauid ꝓpter cuiꝰ vanā gl̓iaꝫ ī numerare faciendoppl̓m ſuū angelꝰ dn̄i infra triduū ꝑcuſſit ex peſte videlicet. lxiij. milia. ij. Reg. vlti. Anẜ. Tolerabiliꝰ fetet canis putridas hōibꝰ: qͣꝫ aīa peccatrix deo angel̓ eiꝰ. Un̄ in vitis patꝝ legit̉: trāſiret heremū: angelꝰ ī forma hoīsꝗ̇dā ſācto heremita: obuiā habuerūt qd̓dam cadauer hoīs: qꝛ valde fetebat: heremita naresobturauit clamide: ne fetorē ſētiret. Angelꝰaūt nil tale egit: poſtea obuiā hn̄tibꝰ quēdā pulchrū iuuenē veſtibꝰ ornatū redolētibꝰ: angeclauſit fortit̉ nares: heremita aūt minime. Sꝫmiratꝰ de actu: qͣre nares obturaſſꝫ iuxͣ iuuenētrāſiēs: eēt ita pulcher redolēs: aūt circa illud cadauer ita marciduꝫ fetidū? Rn̄dit.Tu ſis caro ſētis fetorē carnis. Nos aūt qꝛſpūs ſumꝰ: ſentimꝰ fetorē ſpirituū: ꝓcedit expctīs: qͦrū iuuenis ille laſciuꝰ erat plenꝰ:mihi fetebat. aūt angeli boni ſint nob̓ciſſimi ſocij: debemꝰ pctā time̓ cauere: ne eisabominabiles fiamꝰ. Peccatū quarto ſāctꝭiniuriā infert: qꝛ offēdit regē dn̄m: enī offerdit dn̄m: offendit totā familiā ſuaꝫ: ſūt ſancti.Eccl̓i. xxviij. Uir peccator turbabit amicos .ſ.eterni regis: vel qꝛ a cōione ſanctoꝝ ſe ſb̓trahit ſocietate militantꝭ triūphātis eccl̓ie: qͣſi ſi excōicatos eos iudicaret. Uel qꝛ ſe ꝯͣriuꝫ ſanctisefficit: ꝯͣrie ptāti militat. Luce. xi. Quimecū: ꝯtra me ē. Uel qꝛ quātū in ſe ē gl̓iam ſanctoꝝ: gaudiū minuit: de eiꝰ gl̓ia viſa gauderent: in pn̄ti de bonis eiꝰ exēplis iocūdarent̉Un̄. b. Aug. in li. de pnīa: dicit penitēs debde hoc dolere: multū boni ꝯtriſtati ſunt ſuisoꝑbꝰ: ſicut ecōtra de bonis eoꝝ iocūdati fuiſſent. ¶Quīto pctm̄ timēdū horrēdū: qꝛ inimico nr̄o peſſimo .ſ. diabolo ſūme placet: deeo gaudet p̄s. xij. Qui tribulāt me: inimici meiexultabūt. Si motꝰ fuero .ſ. recedēs a deo ꝓuij. Exultāt ī rebꝰ peſſimis: hoc eſtimat maximiſuū lucruꝫ: ſi aīas chriſti ſanguine acqͥſitas ſibſb̓ijciat: deo ſb̓trahat: ſecū ad inferna deducat: ex hoc tētationibꝰ ſuis homines adcrimina inducat: nil ei vtilitatis accedatgmētū pene: tanta eſt malitia eius inu potius eligit ſibi penam augeri ꝑditioaīarū: qͣꝫ eo augmento carere tentādo. Unde vt habet̉ ex legenda Io. euāgeliſte: reſuſcitatꝰ iuuenis quidaꝫ ab eo dixit publice: viderat demones magnū feſtū faciēteſ nimis gardentes de ruina illoꝝ duoꝝ ſuoꝝ diſcipuloruꝫqui penitentes de eo mundum reliquerant:intēdebāt redire ad ſeculuꝫ. Et econtra angeliſancti dolebant de caſu eorum: quibus auditisꝯuerſi ſunt ad deū ꝯpūcti. Quidā aūt demoniacus: vt patet ī lib. de ſeptē donis: obſeſſū