Capitulū XI.

quē rex non ſolū nō permiſit intrare: ſꝫ cū mulris ictibꝰ expulſus eiectus ē in foueam fetidiſſimā: vbi cūctis videntibꝰ euomuit aquā quā biberat ibi obfirmatꝰ. Sic accidit dānato cuilibꝫIn vita enī pn̄ti vocatꝰ ad celeſtes nuptias: cūin via naͣliter appetat bonū: ⁊ ſitiat beatitudinēaquā fetidā inueniēs deliciaꝝ ⁊ diuitiaꝝ mūdi:vt ſatiſfaciat ſiti ſue: īplet affectū inordinatumillis: cū tn̄ ſibi diſſuadeat̉ a predicatoribꝰ ⁊ alijsbonis. Sꝫ demū venit ad mortē: ⁊ cū deberet īgredi ad nuptias celi: vbi ſūt oīa bona parata:reperit̉ mens eiꝰ plena iniqͥtate ex terrenisrdinate amatis ꝓijcit̉ in foueaꝫ inferni: necpenitere valet: ſꝫ pͥuatus tꝑalibꝰ ī inferno permanet. Scd̓o dānatus pͥuat̉ auxilio angelorūſanctoꝝ. In mūdo innumera ſubſidia ⁊ adiutoria habemꝰ ab angelis: vt pꝫ ꝑ exēplū ⁊ figuram ī angelo raphaele ſociate in via TobiamSed in alio ſeculo dicūt angeli de aīa dānata.illud Hiere. Curauimꝰ babylonē: ⁊ nō eſt curata: recedamꝰ ab ea .i. in vita multipliciter q̄ſiuimus curationē talis ꝑ inueſtigationes ad bonū: noluit acqͥeſcere: nil ī alia vita agere poſſumus ſubſidij. ¶ Tertio orationibꝰ ſāctoꝝ. Sācti eos qui ſūt in mūdo multipliciter adiuuantmeritis ⁊ precibꝰ: ⁊ ꝑmaxime beata maria quoad corpus: ⁊ quo ad aīam: vt pꝫ. ij. Machabe.vbi dicit̉ de Hieremia ſancto defuncto. Hic eſtqͥ multū orat̉ ꝓ ppl̓o. Sꝫ ꝓ his qͥ ſunt in infernō ſeu dānatis nunqͣꝫ orat: qꝛ oīno ſunt conformēs volūtati dei: quē ſciūt hoc velle .ſ. in nulloeis ſubſidiari. Un̄ ⁊ diues nec guttā aque potuit ab abraham vel lazaro obtinere. ¶ Quarto ex orationibꝰ: elemoſynis ⁊ alijs q̄ fiūt ſpāliter a cōſanguineis ⁊ amicis alicuiꝰ: dānati nulū refrigeriū recipiūt: ⁊ qui ſciūt aliquem eē dānatū quātūcūqꝫ ſibi amiciſſimū: male facerēteo orando: ſicut ⁊ ſi oraret ꝓ diabolo liberādSꝫ qꝛ niſi qͥs decedat ī notorio mortali ſciri nōpōt: ſi ē dānatꝰ vel ſaluus. Ideo vt dicit. b. Auguſti. xiij. q ij. tēpus. rōnabiliter ꝓ cūctis fidelibus defūctis oratur: ⁊ ſi illi dānati eſſent: vtiqꝫnihil ipſi inde ꝑcipiūt: ſꝫ in faciētē illud ſuffragium ⁊ in alijs de purgatorio ꝯuertit̉. ¶ Quītoex orationibꝰ ⁊ alijs bonis q̄ fiūt in eccleſia: oēsqͥ ſt̓ mēbra eccleſie .ſ. vnita xp̄o ꝑ charitatē participāt aliqͦ mō de illis bonis ẜm illud. Participē me fac deꝰ oīm timētiū te ⁊cͣ. Exemplū decibo quē quis comedit: qꝛ oīa mēbra viua recipiunt ꝑtem nutrimēti: nō aūt preciſū mēbrumQuia gͦ dānati ſunt oīno p̄ciſi: nec amplius incorporari ſeu reuniri pn̄t: iō nullū ſubſidiū inde ꝑcipiūt. Nec etiā ex īdulgētijs p̄latoꝝ. Nā⁊ ſi his qui ī purgatorio ſunt: valere poſſint: ſiad eos extēdatur a p̄latis: non tn̄ ad dānatos.Sexto ex bonis q̄fecerūt in vita ſiue viua:dū .ſ. fuerūt facta in gr̄a ſiue mortua oꝑa q̄ .ſ. fue

rūt facta in mortali: nullū inde auxiliū ſuſcipiunt directe. Et hoc ē qd̓ dicit dn̄s ꝑ Ezechiel̓.xviij. Si auerterit ſe iuſtus a iuſticia ſua: ⁊ fecerit iniqͥtatē: omniū iuſticiaꝝ eiꝰ nō recordabor.Et apl̓s .i. cor. xiij. Si diſtribuero oēs facultates meas in cibos paupeꝝ ⁊cͣ. nihil mihi ꝓdeſt.b. Gregor̄. In ꝑpetratione maloꝝ nulla dꝫ eēfiducia bonoꝝ p̄teritoꝝ. Indirecte valent: qꝛ ſinō feciſſet illa bona: tūc feciſſet aliqd̓ malū: ꝓpt̉quod ſpālē penā ſuſtineret: quā euaſit. ¶ Septimo loca ſacra vbi boni ſepeliūtur iuuāt eis:vt .ſ. ſācti illi in qͦꝝ honorē illa loca ſūt dedicataorēt ꝓ aīa illa ſi ē in purgatorio: ꝓpt̓ deuotionē quā ille viuēs hūit ad eos: ꝓpt̓ qd̓ elegit ſepulturā: vt dicit. b. Aug. xiij. q. ij. Sꝫ danat̉ hͦnō ꝓdeſt qui potiꝰ nocet ꝓpt̓ pſūptionē eoꝝ: qͥelegerūt talē ſepulturā: vt magꝭ crucient̉. Un̄⁊. b. Greg. ī. iiij. dial̓. exēpla pōit de qͥbuſdā mal̓ī loco ſacro ſepultꝭ: qͥ miraculoſe inde eiecti ſūt.¶ De timore iniciali.Capl̓m. vi.Uintus timor dicparita ſapīe timor dn̄i. Hic timor ſpeſt cūe: quādo .ſ. quis timet penā ſiue tēporalem ſiue eternā. Timet ⁊ erubeſcit culpā ꝯmiſſam: ſꝫ plus timet dei offenſaꝫ Prou̓. i. ⁊ Ecc̄i.i. Principiū ſapiētie timor dn̄i: ⁊ ꝓuerbi. viij.Timor dn̄i odit malū: plus .ſ. amore iuſticie qͣꝫtimore pene. Hic timor habet duos oculos .ſ.dextrū amoris iuſticie ad declinandū malū culpe. Siniſtrū euitationis pene ad euadēdū infernū vel aliā penā. Hoc figuratū fuit ī abrahācū fixit tabernaculū ſuū inter bethel ⁊ hay. Gene. xij. ⁊. xiij. qꝛ vir iuſtꝰ firmat mentē ſuā interamorē paradiſi ⁊ timorē īferni. Iſte ſūt ille dueancille: que inducūt heſter reginam: q̄ interpretatur humilis: ad aſſuerū qui interp̄tat̉ beatitudo. Heſter. xv. Timor eleuat ⁊ cōprimit veſtimēta defluētia ⁊ defectꝰ v̓tutū q̄ nos vt veſtimeta ornant: amor eam ſuſtentat. He ſunt due aledate mulieri ꝑ quas volat in deſertū pnīe et vite eterne. Et qꝛ bona opera que fiunt ex iſto timore filiali: ⁊ mala ſeu peccata que quis cauetex eo ſunt meritoria: quia magis timet offēſaꝫqͣꝫ penā: quia ex charitate procedūt: quia penareſpicit ſe: offenſa deum. Ideo ꝙ magꝭ timeat⁊ doleat de offenſa dei qͣꝫ de pena: ſignū eſt dilectionis dei. Uidēdū eſt de multis: que debenttimeri iſto timore. Primo igitur timēdum eſtpeccatum: ne incurratur Eccl̓s. xij. in fine dicit Salomon. Finē loquēdi oēs pariter audiamus. Deum time .ſ. timore initiali ſaltē ⁊ mādata eius ſerua: quod ſcilicet eſt eius effectus etſignum: quia. Qui timet deum faciet bona.