Capitulū. V.
affuit diabolꝰ diſcalciās. Similiter cū hermogenes īcātator īuocaſſꝫ demones: vt adducentad eū legatū philetū diſcipulū ſuū: hͦ executi ſt̓Miſſi aūt ab eo ⁊ ad Iacobū apl̓m etiā adducendū: veloces qͥdē fuerūt ad eundū: ſꝫ in nullovalētes eū ledere: quinīmo cruciati velocioresfuerūt iuſſu apl̓i ad hermogenē: captū ⁊ ligatūante apl̓m adducendū. ¶ Sexto eoꝝ nocendiſtudioſitas: ſagacitas: ⁊ diuerſitas. Un̄ apoca.ij. deſcribit̉ hr̄e. vij. capita ⁊. x. cornua: q̄ ſigniant. vij. modos varios decipiēdi ⁊ nocendi.ln̄ in figurā. Serpens callidior erat cunctisimantibꝰ terre Gene. iij. Mille nāqꝫ nocēdihꝫ modos: nec ignoramꝰ aſtuciā eiꝰ. xvi. q. ij. viAd qd̓ facit qd̓ diabolꝰ ip̄e cōfeſſus ē. Namnagiſter iordanus gnaͣlis ſcd̓s ordinis p̄ditoꝝ adiuraret demonē: vt diſcederet ab obſo: ⁊ interrogaſſet quo noīe vocaret̉ ipſe diaolus obſidens. Rn̄dit ꝙ mille artifex dicere: qꝛ mille modos haberet ad nocēdū. In digo quoqꝫ refert Grego. ꝙ cū quidā ep̄s meolanenẜ corinthum acceſſiſſet: ītrauit domūiam multis annis demones inhabitabilē reddiderāt ꝓpter clamores eoꝝ: ⁊ cū vellet de nocte quieſcere: audire cepit magnis clamoribusrugitus leonū: balatꝰ pecoꝝ: ſibilos ſerpentuꝫruditus azinoꝝ: grinitus porcoꝝ ⁊ hiꝰ. Tuncjs ait. Bn̄ tibi ꝯtigit miſer. Tu es qui dixiſtionā fedē meā ad aqͥlonē: ſimilis ero altiſſimo.Ecce ꝑ ſuꝑbiā tuā his beſtijs ſil̓is factꝰ es. Adhoc qͣſi erubeſcēs diabolꝰ diſceſſit a loco. ¶ Septima eoꝝ maligna falſitas: vera enī exprobratfalſa opponit Apoc. Proiectꝰ ē in terrā dialus accuſator noſter: qͥ accuſabat fr̄es die acpcte Iob. xvi. Suſcitat̉ falſiloquꝰ adu̓ſus faciē mea ꝯtradicēs mihi. Collegit furorē ſuū inGaudet enī de penis ⁊ mal̓ iuſtoꝝ ⁊ reproꝝ: ⁊ irridet eis. Oīa ſupradicta ꝓpter q̄ diabolus ē timēdus ⁊ horrendus dānatis notant̉Abachuch. i. vbi dicit̉. Suſcitabo chaldeos: qͥinterp̄tant̉ feroces: ecce crudelitas gentē aman: ecce malignitas ⁊ velocem: ecce velocitasbulātē ⁊cͣ: ecce auiditas horribilē ⁊ terribilēecce horribilitas ex ſe ip̄a mēdacē: ecce falſitasleuiores pardis equi eiꝰ: ecce fallēdi ⁊ nocendidiuerſitas. Pardus enī eſt varij coloris: ⁊ velociores lupis veſꝑtinis: ecce vorādi auiditas⁊ inſaciabilitas. Et poſtea dicit̉. Ip̄e de regibꝰtriumphabit: ecce ptās ⁊ fortitudo. Potes exhis ꝑpendere: quāta miſeria: quanta anguſtia:quāta pena ſit hītare cū talibꝰ tortoribꝰ. Et iō timēdū: ne ad talē ſocietatē ꝑueniat̉..§. X.De priuatōne diuineviſionis. Qui deſcēdūt ad īfernū dānatoꝝ: nūqꝫ deū vide̓ pn̄t. Un̄ dr̄ eis. Diſcēdite a me maledicti ī ignē eternū. Math̓. xxv. vt .ſ. nūqͣꝫ me
videatꝭ. Iſa. xxvi. ait dn̄s. Nō videbit gloriammeā .ſ. dānatꝰ: vbi alia trāſlatio hꝫ q̄ cōius allegat̉. Tollat̉ impiꝰ ne videat gl̓aꝫ dei. Et hec eſteis maxīa pena ſuꝑ oēs alias. b. aug. Nulla pena maior: qͣꝫ carētia diuīe viſiōis. Et Chryſ. li.de viſiōe al̓ ꝯpoſitōe cordis dicit: ꝙ potiꝰ elige̓tmille gehēnas .i. ignes inferni qͣꝫ pͥuari tali viſione. Hec viſio vt ait plotinꝰ ph̓s platonicꝰ. Etrefert. b. aug. de ci. dei. Eſt tāte pulchritudinistātoqꝫ amore digniſſima: vt ſine hac aīaꝫ qͥbuſlibet bonis ⁊ quātiſlibet p̄ditā eſtimet infeliciſſimā. Sed qꝛ corpꝰ qd̓ corrūpit̉ aggrauat aīam⁊ de pͥmit terrena inhabitatio ſenſum multa cogitātē. Iō parū ⁊ qͣſi nihil intelligit in vita pn̄tide deo: quātū bonū ſit aīe: vt .n. ait ph̓s. Sicutlumē noctue ſe hꝫ ad lumen ſolis: qd̓ .ſ. ſufferrenō valet: ita ocl̓us nr̄ .ſ. intellectꝰ ad illa manifeſtiſſima nature: vt angelos ⁊ deū paꝝ ⁊ imꝑfectiſſime ea cognoſcēs. Si .n. iſta bona tꝑalia etq̄cūqꝫ creata q̄ bona ſunt: accidētalit̓ ⁊ ꝑticipatiue trahūt nos ad amorē eaꝝ: ⁊ tātomagꝭ qͣꝫtomagis nobis repn̄tāt̉ bona: quātomagis habꝫtrahere ad amorē ⁊ ꝯſolatōem ⁊ delectatōeꝫ bonū diuinū ſeu deꝰ qͥ ē bonū ꝑ eēntiā: vnde deriuat̉ oīs bonitas. Sed qꝛ hͦ paꝝ aīa videt ⁊ cōſiderat in mūdo: iō paꝝ vel nihil diligit: ⁊ paruꝫeſtimat eiꝰ viſiōe pͥuari. Seꝑata āt aīa a corꝑisgͣuamine: tūc ītelligit deū ſummū bonū: ⁊ ꝙ adillū adipiſcēdū ē creata. Et qꝛ immediate ipſuꝫſummū poſſide̓t: ſi nō eēt in ea īpedimētū. Cōſiderās gͦ ꝙ ꝓpt̓ ſui defectū .ſ. pctōꝝ ꝯſecutōe talis boni puat̉: ⁊ ineternū ſi dānat ē: ſūme doletpͥuari ſe tali viſiōe dei clara. Si .n. aīa eēt ī igneinferni: ⁊ deū videret clare nō ſentiret penā. Etecōtra ſi eēt in celo cū ſanctꝭ ⁊ angel̓ ⁊ nō viderꝫdeū: non hrēt gaudiū ⁊ ꝯſolatōem. Sicut gͦ deiviſio .ſ. clara ⁊ facil̓ eſt tota merces ẜm. b. aug. ⁊p̄miū ſcoꝝ. Satiabor ait p̄s. xvi. Cū apꝑueritgl̓ia tua .i. clara viſio: ⁊ quietat̉ oīs appetitus:ita ⁊ pͥuatio talis viſionis eſt totū malū. i. pͥncipale ip̄is dānat. Et ſicut ex ip̄a viſiōe ꝯſequūt̉ſancti omīa bona: ita ex priuatōne eius dānatioīa mala ꝯͣria dictis bonis. Recipiūt .n. ſanctiex ip̄a viſione dei ſummā ſcīam oīm. Quid eſtqd̓ neſciāt ſcilicet ſancti qui ſcientē oīa ſciūt: ait.b. greg. Cum enī in deo ſint idee omniū creaturarū ip̄m vidētes: oīa in eo vidēt que voluntde creaturis. Ecōtradānati priuati tali viſiōenullius rei hn̄t ꝑfectā cognitōem. Et ſi aliquidhic in hoc mūdo nouerunt de deo ⁊ creaturis:vt philoſophi Ariſtoteles: Plato ⁊cͣ. De talicognitione non habent delectatiōem: ſꝫ maiustormentū: quia abuſi ſunt: ⁊ minimus puer qui.ſ. mortuus eſt in infantia baptizatus maioremſcīam de rebus hꝫ in patria: qͣꝫ oēs ph̓i ī īferno.¶ Secūdo ſancti ex beatiſſima viſione conſequunt̉ maximū gaudiū ⁊ delectatōnem p̄s. xv.