Druckschrift 
4 (1481)
Einzelbild herunterladen
 

Capitulū. V.

affuit diabolꝰ diſcalciās. Similiter hermogenes īcātator īuocaſſꝫ demones: vt adducentad legatū philetū diſcipulū ſuū: executi ſt̓Miſſi aūt ab eo ad Iacobū apl̓m etiā adducendū: veloces qͥdē fuerūt ad eundū: ſꝫ in nullovalētes ledere: quinīmo cruciati velocioresfuerūt iuſſu apl̓i ad hermogenē: captū ligatūante apl̓m adducendū. Sexto eoꝝ nocendiſtudioſitas: ſagacitas: diuerſitas. Un̄ apoca.ij. deſcribit̉ hr̄e. vij. capita. x. cornua: ſigniant. vij. modos varios decipiēdi nocendi.ln̄ in figurā. Serpens callidior erat cunctisimantibꝰ terre Gene. iij. Mille nāqꝫ nocēdihꝫ modos: nec ignoramꝰ aſtuciā eiꝰ. xvi. q. ij. viAd qd̓ facit qd̓ diabolꝰ ip̄e cōfeſſus ē. Namnagiſter iordanus gnaͣlis ſcd̓s ordinis p̄ditoꝝ adiuraret demonē: vt diſcederet ab obſo: interrogaſſet quo noīe vocaret̉ ipſe diaolus obſidens. Rn̄dit mille artifex dicere: qꝛ mille modos haberet ad nocēdū. In digo quoqꝫ refert Grego. quidā ep̄s meolanenẜ corinthum acceſſiſſet: ītrauit domūiam multis annis demones inhabitabilē reddiderāt ꝓpter clamores eoꝝ: vellet de nocte quieſcere: audire cepit magnis clamoribusrugitus leonū: balatꝰ pecoꝝ: ſibilos ſerpentuꝫruditus azinoꝝ: grinitus porcoꝝ hiꝰ. Tuncjs ait. Bn̄ tibi ꝯtigit miſer. Tu es qui dixiſtionā fedē meā ad aqͥlonē: ſimilis ero altiſſimo.Ecce ſuꝑbiā tuā his beſtijs ſil̓is factꝰ es. Adhoc qͣſi erubeſcēs diabolꝰ diſceſſit a loco. Septima eoꝝ maligna falſitas: vera enī exprobratfalſa opponit Apoc. Proiectꝰ ē in terrā dialus accuſator noſter: accuſabat fr̄es die acpcte Iob. xvi. Suſcitat̉ falſiloquꝰ adu̓ſus faciē mea ꝯtradicēs mihi. Collegit furorē ſuū inGaudet enī de penis mal̓ iuſtoꝝ repro: irridet eis. Oīa ſupradicta ꝓpter diabolus ē timēdus horrendus dānatis notant̉Abachuch. i. vbi dicit̉. Suſcitabo chaldeos:interp̄tant̉ feroces: ecce crudelitas gentē aman: ecce malignitas velocem: ecce velocitasbulātē ⁊cͣ: ecce auiditas horribilē terribilēecce horribilitas ex ſe ip̄a mēdacē: ecce falſitasleuiores pardis equi eiꝰ: ecce fallēdi nocendidiuerſitas. Pardus enī eſt varij coloris: velociores lupis veſꝑtinis: ecce vorādi auiditas inſaciabilitas. Et poſtea dicit̉. Ip̄e de regibꝰtriumphabit: ecce ptās fortitudo. Potes exhis ꝑpendere: quāta miſeria: quanta anguſtia:quāta pena ſit hītare talibꝰ tortoribꝰ. Et timēdū: ne ad talē ſocietatē ꝑueniat̉..§. X.De priuatōne diuineviſionis. Qui deſcēdūt ad īfernū dānatoꝝ:qꝫ deū vide̓ pn̄t. Un̄ dr̄ eis. Diſcēdite a me maledicti ī ignē eternū. Math̓. xxv. vt .ſ. nūqͣꝫ me

videatꝭ. Iſa. xxvi. ait dn̄s. videbit gloriammeā .ſ. dānatꝰ: vbi alia trāſlatio hꝫ cōius allegat̉. Tollat̉ impiꝰ ne videat gl̓aꝫ dei. Et hec eſteis maxīa pena ſuꝑ oēs alias. b. aug. Nulla pena maior: qͣꝫ carētia diuīe viſiōis. Et Chryſ. li.de viſiōe al̓ ꝯpoſitōe cordis dicit: potiꝰ elige̓tmille gehēnas .i. ignes inferni qͣꝫ pͥuari tali viſione. Hec viſio vt ait plotinꝰ ph̓s platonicꝰ. Etrefert. b. aug. de ci. dei. Eſt tāte pulchritudinistātoqꝫ amore digniſſima: vt ſine hac aīaꝫ qͥbuſlibet bonis quātiſlibet p̄ditā eſtimet infeliciſſimā. Sed qꝛ corpꝰ qd̓ corrūpit̉ aggrauat aīam de pͥmit terrena inhabitatio ſenſum multa cogitātē. parū qͣſi nihil intelligit in vita pn̄tide deo: quātū bonū ſit aīe: vt .n. ait ph̓s. Sicutlumē noctue ſe hꝫ ad lumen ſolis: qd̓ .ſ. ſufferre valet: ita ocl̓us nr̄ .ſ. intellectꝰ ad illa manifeſtiſſima nature: vt angelos deū paꝝ imꝑfectiſſime ea cognoſcēs. Si .n. iſta bona tꝑalia etq̄cūqꝫ creata bona ſunt: accidētalit̓ ꝑticipatiue trahūt nos ad amorē eaꝝ: tātomagꝭ qͣꝫtomagis nobis repn̄tāt̉ bona: quātomagis habꝫtrahere ad amorē ꝯſolatōem delectatōeꝫ bo diuinū ſeu deꝰ ē bonū eēntiā: vnde deriuat̉ oīs bonitas. Sed qꝛ paꝝ aīa videt cōſiderat in mūdo: paꝝ vel nihil diligit: paruꝫeſtimat eiꝰ viſiōe pͥuari. Seꝑata āt aīa a corꝑisgͣuamine: tūc ītelligit deū ſummū bonū: adillū adipiſcēdū ē creata. Et qꝛ immediate ipſuꝫſummū poſſide̓t: ſi eēt in ea īpedimētū. Cōſiderās ꝓpt̓ ſui defectū .ſ. pctōꝝ ꝯſecutōe talis boni puat̉: ineternū ſi dānat ē: ſūme doletpͥuari ſe tali viſiōe dei clara. Si .n. aīa eēt ī igneinferni: deū videret clare ſentiret penā. Etecōtra ſi eēt in celo ſanctꝭ angel̓ viderꝫdeū: non hrēt gaudiū ꝯſolatōem. Sicut deiviſio .ſ. clara facil̓ eſt tota merces ẜm. b. aug.p̄miū ſcoꝝ. Satiabor ait p̄s. xvi. apꝑueritgl̓ia tua .i. clara viſio: quietat̉ oīs appetitus:ita pͥuatio talis viſionis eſt totū malū. i. pͥncipale ip̄is dānat. Et ſicut ex ip̄a viſiōe ꝯſequūt̉ſancti omīa bona: ita ex priuatōne eius dānatioīa mala ꝯͣria dictis bonis. Recipiūt .n. ſanctiex ip̄a viſione dei ſummā ſcīam oīm. Quid eſtqd̓ neſciāt ſcilicet ſancti qui ſcientē oīa ſciūt: ait.b. greg. Cum enī in deo ſint idee omniū creaturarū ip̄m vidētes: oīa in eo vidēt que voluntde creaturis. Ecōtradānati priuati tali viſiōenullius rei hn̄t ꝑfectā cognitōem. Et ſi aliquidhic in hoc mūdo nouerunt de deo creaturis:vt philoſophi Ariſtoteles: Plato ⁊cͣ. De talicognitione non habent delectatiōem: ſꝫ maiustormentū: quia abuſi ſunt: minimus puer qui.ſ. mortuus eſt in infantia baptizatus maioremſcīam de rebus hꝫ in patria: qͣꝫ oēs ph̓i ī īferno. Secūdo ſancti ex beatiſſima viſione conſequunt̉ maximū gaudiū delectatōnem p̄s. xv.