Titulus. XIIII.
Bartholomeus apl̓us: vt ſcribit̉ in eiꝰ legēdavoluit on̄derę illis indis quibꝰ p̄dicabat horrorem ſeu aſpectū horribilē ip̄ius demonis: pͥusmonuit vt ſignū crucis ſibi infronte facerēt: neex timore ⁊ horrore aſpectꝰ eiꝰ īfirmarēt̉. Quofacto viderūt oēs demonē vt ingentē mauruꝫfuligine nigriorē facie acuta: barba ꝓlixa: crinibus vſqꝫ ad pedes ꝓtenſis: de oculis ſcintillasigneas emittentē: ex ore ⁊ naribꝰ ignē ſulphureum: vinctis retro manibꝰ. In legēda qͦꝫ beati Sebaſtiani aiebat ip̄e ī ſua exhortatōe. Peccator a morte ꝑpetua capiet̉ ⁊ tenebit̉: in qua ēignis: flāma ꝑſeuerās: tribulatio ⁊ pena ꝑpetua. Hinc atroces angeli .ſ. demones comorāt̉quoꝝ brachia capita draconū ſunt: quoꝝ dētesſicut elephātis p̄eminēt: ⁊ ſtimulāt ad tormētavt caudā ſcorꝑionū: quoꝝ voces vt fremitꝰ leonum ſonāt: quoꝝ aſpectꝰ dolorē timorē inducit⁊ mortē: ⁊ ad hoc ibi viuit̉: vt vita cruciatibusexponat̉: ⁊ ad hoc vita reintegͣtur vt ſerpentūmorſibus iteratis: reparata mēbra poſtea atterant̉. Unde quidā patrū dixit: ꝙ ſi quis vide̓tdemones in illa deformitate in qͣ vident dānati non poſſet viuere. Et in vitis fratrū habet̉ ꝙquidā frater in ordine predicatoꝝ cum vidiſſetdiabolū in ſpecie ita horribili ſibi apparuit ꝙ p̄timore fortiter exclamauit. Ad cuius clamorēcurrētes fratres inuenerūt eū in terrā ꝓſtratūqͣſi mortuū nō valentē loqͥ. Quē duxerūt ad infirmariā. Reſumpto aūt ſpiritu interrogatusde cauſa clamoris: reſpōdit ꝙ ex eo clamauerat⁊ pre timore ita defecerat: qꝛ diaboluꝫ viderat.Queſitꝰ de forma ⁊ aſpectu eiꝰ: dixit. Ego neſcirē deſcribere ⁊ declarare qͣlitateꝫ eius. Sedvnū dico ꝙ ſi mihi daret̉ optio: quid potius eligerem: vel eum aſpicere ꝑ modicū in illa ſpecietam horribili: vel mittere me in fornacem ignisardentē ante me poſitā mallē ingredi fornaceꝫardentē. ¶ Secūdū ꝑpt̓ quod timēdi ſunt eſteoꝝ crudelitas: de qͥbꝰ pōt intelligi illd̓ iob. xvi.Collegit furorē ſuū .ſ. diabolꝰ in me: vt ſit locutio iſta cuiuſlibet dānati: ⁊ cōminās mihi infremuit ꝯͣ me dentibꝰ ſuis. Hoſtis meꝰ terribilis:oculis me ītuitꝰ eſt. Aperuerūt ſuꝑ me ora ſua.ſ. demones: ⁊ exprobrātes ꝑcuſſerūt maxillaꝫmeā .ſ. ꝓpt̓ peccata gule ⁊ male locutōnis. Saturati ſunt penis meis. Cōcluſit me deꝰ apudiniquū ⁊ manibꝰ īpioꝝ me tradidit .i. crudeliuꝫEgo ille quōdā opulentꝰ .ſ. in mūdo repēte cōtritꝰ ſum .ſ. in mūdo. Et hiere. vi. dr̄. Crudel̓ eſt⁊ nō miſerebit̉ .ſ. diabolꝰ. Ubi. b. hiero. Crudelis diabolꝰ ē iuſtis: crudelior ſuis: crudeliſſimꝰſibi ip̄i. Ꝙ diabolꝰ ſit crudel̓ ſāctis pꝫ in iob. ijcapl̓o quē ſathā poſt ſb̓tractōem oīm ſuoꝝ bonoꝝ ⁊ interfectōem ex ruina ꝑ eū ꝓcurata filiorū: ꝑcuſſit eū vlcere peſſimo: a plāta pedis vſqꝫad v̓tice̓. Exemplū etiā ad idē in Antonio queꝫ
in feruore maximo deo ſeruientē ⁊ orāte̓ demenes verberauerūt vſqꝫ ad morteꝫ. Crudelior ēdiabolꝰ ſuis ſcꝫ ſotijs demonibꝰ ⁊ dānatis. Petrus in canonica. Aduerſariꝰ veſter diabolustanqͣꝫ leo rugiens circuit q̄rēs quē deuoret. Ethiere. li. in ꝑſona dānati dr̄. Deuorauit me: abſorbuit me: ſicut draco repleuit vētrē ſuū. U⁊ legit̉ in vitis patrū: ꝙ quidā ſacerdos idolorin templo quadā nocte vidit ſathanā cū maxīamultitudine demonū in throno ſedentē ⁊ inqurentē a ſingulis de malis ad q̄ hoīes inducebaſuggeſtiōibꝰ ſuis. Et cū. vnꝰ eoꝝ retuliſſet ſe tēpeſtatē in mari ꝯcitaſſe. Et ſic naui ſb̓merſa ml̓tos necatos: ſathan fecit eū a ſatellitibꝰ acriterverberari: qꝛ parū mali feciſſet. Exinde ꝓceſſitaliꝰ diabolꝰ aſſerēs ſe in nuptijs qͥbuſdaꝫ rixasexcitaſſe: ⁊ multū ſanguinē ab hōibus illis ⁊ inter illos fuſum ad inſtigatōem eiꝰ. Et hūc ſil̓itflagellari fecit tanqͣꝫ pigrū ⁊ inertē ad malū ꝓcurandū. Poſt hūc ſurrexit aliꝰ ī mediū dicēsqꝛ ꝑ multos ānoſ tētaſſꝫ quēdā ſolitariū ī deẜtode fornicatōe: ⁊ demū illa nocte eum viciſſe: admalūqꝫ illū induxiſſe. Et hūc ſathan oſculatꝰ ē:⁊ coronā ſibi poſuit in capite de victoria habitaꝯͣ illū ſcm̄ viꝝ. Crudeliſſimꝰ aūt ſibiip̄i: qꝛ cū ſibi augeat̉ pena ex malis ad q̄ inducit hoīes: tāta eſt malitia ⁊ crudelitas ſua: ꝙ potiꝰ eligit ſibipenā augeri: qͣꝫ deſiſtere a tentatōnibus ſuis.¶ Tertia ꝯditio demonis eſt ꝓcacitas ⁊ auiditas eius. Deutro. xxviij. Adducet dn̄s ſuꝑ tegentē de lōginqͦ: de extremis finibꝰ terre: gentēꝓcaciſſimā .i. demones. Legit̉ in vita. b. martieis ingurgitātibꝰ: ait ſocijs. Forma hec demonum eſt. Inſidiant̉ incautis: captos deuoraſaturatiqꝫ neq̄unt deuoratis. ¶ Quarta condtio eoꝝ eſt fortitudo ⁊ ptās eoꝝ. Iob. xl. c. Nōeſt ptās ſuꝑ terrā: q̄ poſſet ei comꝑari. Tāta ēptās eoꝝ: ꝙ ẜm naͣm oīs maͣ elemētalis ē ſubdita eis ad nutū: niſi a deo ⁊ āgel̓ bonis retineātUn̄ poſſet ignē mittere de aere: ſulfura: tēpeſtates ⁊ pluuias ⁊ infirmitates in hōibꝰ: niſi oherceāt̉ v̓tute dei. Ip̄e fecit: vt ait p̄s. īuiiſſionꝑ angelos malos ad plagādū egyptū. Diabol̓fuit qui ignē de celo īmiſit ad ꝯſumēdū gregesouiū Iob. Ip̄e ventū validū excitauit ad ſubruendū domū: vbi filij iob. vij. cū tribꝰ ſororibꝰꝯuiuabant̉. Ip̄e graui vlcere corpꝰ eiꝰ vulnerauit: eius oꝑe maleficia ml̓tis ml̓tiplicit̓ nocensEcc̄i. xxxix. Sūt ſpūs ad vīdictā creati: ⁊ ī furore ſuo ꝯfirmauerūt tormēta ſua: ⁊ in tꝑe ꝯſūmatōis effundent virtutē et furorē eius qͥ feciteos ꝯfundēt. ¶ Quīto eoꝝ velocitas. Tre. iij.Uelociores fuerūt ꝑſecutores nr̄i aquilis celi:vnde vt habet̉ in li. dialo. dicēte ſtephano mācipio ſuo ex ira. Veni diabole: diſcaltia me: ſtatiꝫ